Atos 13

Godna mo Awai mona go (AMN-AMANAB) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Afa enanai yi Antiok sios laba Godna mo fli sihiule el i afa ogfuiag el i afohiafna. Ehegelni unehlagba Barnabas, Simeon (heafna ming unehlagba Niger), Lusius (eba Sairini nai el), Manain (eba autunam misog el Herot i mungu niliag afena), afa Sol.
1 Havia na igreja de Antioquia profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado Níger; Lúcio, de Cirene; Manaém, que tinha sido criado com Herodes, o tetrarca; e Saulo.
2 Enanam sios el fane fwaiyi gonam Ainiyagim lotu finimbi sa Godna Sungwabug sihini og, “Barnabas mi Sol mi lambtiginim algana fwatigi ati ka ena gafugag la wefug fwatigig sa ma gafugafe.”
2 Enquanto eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem-me, agora, Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho chamado.
3 Afa sa fane fwai yi gonam betennini asa ninga eheningi nai yi skunim afa sa ningitigini.
3 Então, jejuando e orando, e impondo as mãos sobre eles, os despediram.
4 Afa Godna Sungwabug ningitinimba asa Selusia gam ahkana. Selusia ahpugunam bot la ahgonam asa ailan Saiprus gam ahkana.
4 Barnabé e Saulo, enviados pelo Espírito Santo, foram até Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Afa Salamis kembig ahpugunam ika Ju na laskuhlag lala ika ahsaifunam Godna mo ahsihina. Jon Mak auguiafenamba eheningim kwaganfna.
5 Quando chegaram a Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas judaicas. Tinham também João como auxiliar.
6 Afa ehegel enag ailan la fapuke fiahfuian ming maligim Pafos kembig apukenam nanaiyi nangunimbi Ju el mungu Bar Sisas heafna unehlag Grikna mona seflig Elimas. Enag elbi agisu ule weni ule afa ehe mwakwal Godna mo fla sihiaule el feg.
6 Havendo atravessado toda a ilha até Pafos, encontraram certo judeu, de nome Barjesus, que praticava magia e era falso profeta.
7 Ehe misog elni gafugafegofna. Enag misog elbi Sergius Paulus eba numwehe anwena el, afa ehe ogna Godna mo higim asa Barnabas mi Sol mi uneni.
7 Ele estava com o procônsul Sérgio Paulo, que era um homem inteligente. O procônsul, tendo chamado Barnabé e Saulo, desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Afa Elimas enag elbi agisu ule el, ogna eheningim kwenim og ese misog el masa Sisasim oniginafe.
8 Porém o mago Elimas — e é assim que se traduz o nome dele — se opunha a eles, procurando afastar da fé o procônsul.
9 Afa Godna Sungwabug Solim, afa ming unehlagba Pol, ehem ihlafenagenamba asa ehe Elimasim fwina nofna nangunam sihini og,
9 Mas Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, olhando firmemente para Elimas, disse:
10 “Nemba Satanna leg. Ne suialag nihena angoluwag go. Mungwali haig haig mo mwakwalig neana onigi la kwaniafiahgeg asa ne Ainiyagna mom nugwakale flag.
10 — Ó filho do diabo, cheio de todo o engano e de toda a maldade, inimigo de toda a justiça, por que você não deixa de perverter os retos caminhos do Senhor?
11 Asa ma Ainiyagna ninga nem filafati afa sa nem nofug mwakwalig amtakwalig gohi sa ne mas osuna ombusugum nangui.”
11 Eis que, agora, a mão do Senhor está contra você, e você ficará cego, não vendo o sol por algum tempo. No mesmo instante, caiu sobre ele névoa e escuridão, e, andando em círculos, procurava quem o guiasse pela mão.
12 Afa misog el enam nangunam afa Ainiyagna mo ehem olug fingi fenamba asa olug onigig Ainiyagim faina.
12 Então o procônsul, vendo o que havia acontecido, creu, maravilhado com a doutrina do Senhor.
13 Afa Pol fena heafna hihe apaiyenam asa bot flinim Pafos fwahinim Perga kembig Pamfilia provins gam afuna. Afa Jon Mak mo enanai yi lasana pese Jerusalem gam ikana.
13 E, navegando de Pafos, Paulo e seus companheiros viajaram a Perge da Panfília. João, porém, deixando-os, voltou para Jerusalém.
14 Afa eheningi Perga ahfwahanam Pisidia distrik Antiok kembig ahpuguna. Afa maia Esug Auguiag Osuna pugunamba asa eheningi ahkanam Ju elni laskuhlag lala ahsaifunam pe hawagna.
14 Mas eles, saindo de Perge, chegaram a Antioquia da Pisídia. No sábado, entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Afa maia Mosesna mo i Godna mo fli sihiule elni mo i Godna buk la suwigni fwahinimbi, asa saglag el eheningim sahigoni og, “Nilite, atiamba ne mo ahfegba asa ehengelim ahkwaganam sa ahfai.”
15 Depois da leitura da Lei e dos Profetas, os chefes da sinagoga mandaram dizer-lhes: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra de consolo para o povo, falem.
16 Afa Pol buihianam ninga fatinim og ma sifeiba asa esoni og,
16 Paulo, levantando-se e fazendo com a mão sinal de silêncio, disse: — Israelitas e todos vocês que temem a Deus, escutem!
17 Autunam Israel na God kangelni simbianigam ati kanog fwatina afa maia Isip yi auguiafnamba God esenimbi pugug kaksag feagena. Afa fwina wasnei gafugag fenam Isip yi nai lambana lambpuguna.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos pais e exaltou o povo durante a sua peregrinação na terra do Egito, de onde os tirou com braço poderoso.
18 Afa Israel maia 40 yia bite behig la Godim gasafinimbi afa God mas fwatina mo.
18 Suportou os maus costumes do povo durante uns quarenta anos no deserto.
19 Afa ehe maia elegeg la gohug Kenan la nai kantriim flafonamba asa heafna elim fwahanamba asa ehe bitena mog fiahsaina.
19 E, havendo destruído sete nações em Canaã, deu essas terras como herança ao seu povo.
20 Afa enaig esena 450 yia fenamba.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. Depois disso, lhes deu juízes, até o profeta Samuel.
21 Afa maia ehegel membini misog elim sahinimbi asa God Solim fwahiani. Sol eba Kisna leg afa ehe Benjaminna mungwa simbiangana. Afa ehe 40 yia nangwaghiagena.
21 Então eles pediram um rei, e Deus lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, e isto durante quarenta anos.
22 Afa God Solim mo ningihianam asa Devitim misog el fwahana. God esona og, ‘Devitba Jesina leg ka nangugim afa ka ehem fwina fwefenag. Eba kana olug flafe.’
22 E, tendo tirado Saul, levantou-lhes o rei Davi, do qual também, dando testemunho, disse: “Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará toda a minha vontade.”
23 Autunam God ati sihi fwaha ehe og eba Devitna simbianiga fenam asa Israel elim lambfe, ena elbi eba Sisas.
23 Da descendência deste, conforme a promessa, Deus trouxe a Israel o Salvador, que é Jesus.
24 Sisas maisim gafugafeg fwainig fiahfenamba enanam Jon puguna Israel elim mo fainim og ma olug waikefinim amtakwalig nihem fwahinim asa ma bu la apaiye.
24 Antes da manifestação dele, João pregou um batismo de arrependimento a todo o povo de Israel.
25 Afa Jon gafugafefim awaiegim meyi ofefenamba ehe enaig sihini og, ‘Ne enaig onigini kaba amban? Kaba mango sonag el God sa Wefug Fwahag sa ne nengiafu, ena mo. Nengigim sonag elbi asa kana sum yi blofe. Kaba mango suialag el mo, ka mas ehem kwefunam ehena mong lofug huguiafla nai.”
25 Quando João estava completando a sua carreira, disse: “Quem vocês pensam que sou? Não sou aquele que vocês esperam. Mas depois de mim vem aquele de cujos pés não sou digno de desamarrar as sandálias.”
26 Pol enaig sihifeni og, “Nilite, nengel Abrahamna simbianiga i afa afwambanai el i Godim ahnai skaufini, afa God ogna elim lambim asa ena mo bigim ningihianig.
26 — Irmãos, descendência de Abraão e todos vocês que temem a Deus, a nós foi enviada a palavra desta salvação.
27 Jerusalem nai el i afa heafgelni misog el i mas anwenafini mo Sisas eba God Gisfu Fwahag el. Afa mungwali Esug Auguiag Osuna ena mom suwigfofnamba, afa ehegel mas numwehi anwenafini mo Godna mo fli sihiaule elni ginofim. Enag ginof nufunam esenamba asa ehegel ogna Sisasim tigifati.
27 Pois os moradores e as autoridades de Jerusalém, não conhecendo Jesus nem as palavras dos profetas que são lidas todos os sábados, cumpriram as profecias, quando condenaram Jesus.
28 Afa mas ehena haig haig nanguni mo afa ehegel Pailatim sahini og ma Sisasim tigi kahli.
28 E, embora não achassem nenhuma causa de morte, pediram a Pilatos que ele fosse morto.
29 Sonag elbi ati Baibel sihi fwahana asa ehem enaig esenag gifi sa gwenaig esini li katigeg la nai numbwaslinim bite meg gam fakini.
29 Depois de cumprirem tudo o que estava escrito a respeito dele, tirando-o do madeiro, puseram-no em um túmulo.
30 Afa sa God ehem pese ihlafla fatina.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos,
31 Afa kaksag osuna hefum ogfunfini. Afa sa ilawana el Galili fwahifinim Jerusalem gam wanig afuiafenaba asa ilawo nai mo Israel nai elim sihinigena mangwal sa nofna nanguna.
31 e durante muitos dias ele foi visto pelos que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém, os quais são agora as suas testemunhas diante do povo.
32 Na sa kaningi nem ena suialag mo ka nem ahblunug. Autunam God bigelni simbianigam sihi fwahanimbi asa ena elim ningihiagba bigim lambig.
32 E nós anunciamos a vocês o evangelho da promessa feita aos nossos pais,
33 Afa ehe Sisasim ihlafla fatigba asa ena mo nufunam bigel ehegelni luwaligim pugunug. Afa Baibelna mo Buk Song 2 la enaig esog og;
33 como Deus a cumpriu plenamente a nós, seus filhos, ressuscitando Jesus, como também está escrito no Salmo número dois: “Você é meu Filho; hoje eu gerei você.”
34 “Afa minginag moaba God sihig, eba ehem ihlafla fatigba, eba mas ehena elig nogig mo. Ena mo enaig sihi feg og;
34 — E quanto ao fato de que o ressuscitaria dentre os mortos para que jamais voltasse à corrupção, Deus o expressou desta maneira: “E cumprirei a favor de vocês as santas e fiéis promessas feitas a Davi.”
35 “Afa minginag mo enaig eseg;
35 — Por isso, também diz em outro Salmo: “Não permitirás que o teu Santo veja corrupção.”
36 “Afa Devit nofkike gafenamba Godna sawiegim patalfefkuian maia lahanamba. Afa ma bite la fakinimbi ehe simbianigana kig i waheg nogig.
36 — Porque tendo Davi, no seu tempo, servido conforme o plano de Deus, morreu, foi sepultado ao lado de seus pais e viu corrupção.
37 Afa ming elbi enamba God ihlafla fatigba eba mas ehena elig nogig mo.
37 Porém aquele a quem Deus ressuscitou não viu corrupção.
38 — ausente —
38 Portanto, meus irmãos, saibam que é por meio de Jesus que a remissão dos pecados é anunciada a vocês;
39 — ausente —
39 e, por meio dele, todo o que crê é justificado de todas as coisas das quais vocês não puderam ser justificados pela lei de Moisés.
40 Afa numwehifibi Godna mo fli sihiaule el sihi fwahigbi masa ne enaig esefie. Enaig esog;
40 Portanto, tenham cuidado para que não lhes aconteça o que os profetas disseram:
41 Sa nangui, ne amban Godna mo masig fatig, sa ne numwehe onigifibi eba nem pigife. Eba ka mangwalim eseba asa ne sineminefife. Afa maia el ena mog mo ogfugba, ne mas onigi.” Hab 1:5
41 “Vejam, ó desprezadores! Fiquem maravilhados e desapareçam, porque, no tempo de vocês, eu realizo obra tal que vocês não acreditarão se alguém lhes contar.”
42 Afa Pol i Barnabas i laskuhla lala fwaha hakofnamba afa enanai el esogoni og, “Sa ming Esug Auguiag Osuna pese ahblo gwenaig mo ahsihi.”
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo, as pessoas pediram que, no sábado seguinte, lhes falassem estas mesmas palavras.
43 Afa sa ena lala fwahinim apuke afwambagam afuna Ju el i afwambanai el i Pol mi Barnabas mi patagafuna. Sonag afwambanai elbi Ju elni nihem patalfuna. Afa sambaganigi suialag mo ahfaini God ehengelim esmunagim kwaganig. Sa ma enanai yi saiye afohiefi.
43 Terminada a reunião na sinagoga, muitos dos judeus e dos prosélitos piedosos seguiram Paulo e Barnabé, e estes, falando com eles, os persuadiam a continuar firmes na graça de Deus.
44 Afa ming Esug Auguiag Osuna opugufnamba afa mungwali kembig nai el ogna laskuhlanam Ainiyagna mo higim.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade se reuniu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Afa Ju elni saglag el maia kaksag elim nangwagnim ehengel oksiasaina afa sa Polna mom pagau apaiyenam afa afwanef mo faini.
45 Mas os judeus, vendo as multidões, ficaram com muita inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo falava.
46 Afa Pol i Barnabas i fwina wasnei ahogonam wahigi ahsihini og, “Eba nufunam ilawana kati nem Ju elim Godna mo ahfainimbi afa nimbe ne oksini afa mas ne nofkikena suialag wahkig gagim onigi mo. Naig fenamba na sa ka nem ahfwatigim afwambanai gam ka hako.
46 Então Paulo e Barnabé, falando ousadamente, disseram: — Era necessário pregar a palavra de Deus primeiro a vocês. Mas, como vocês a rejeitam e se julgam indignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os gentios.
47 Afa Ainiyag kam esonig og;
47 Porque o Senhor assim nos determinou: “Eu coloquei você como luz dos gentios, a fim de que você seja para salvação até os confins da terra.”
48 Afa afwambanai ena mom higinim sifakalinim asa Ainiyagna mo fingi fukoalina. Afa ambangelim sa God kanog fwatig nofkikena wahkig gagba enag el Ainiyagim olug onigini.
48 Os gentios, ouvindo isto, se alegravam e glorificavam a palavra do Senhor. E creram todos os que haviam sido destinados para a vida eterna.
49 Afa sa Ainiyagna mo ena bite la fafokaminefena.
49 E a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Afa Ju el kembig lanai saglag el mi afa Godim lotu fenag misog angwafig mi ehegelni olugim waike fegonibi asa ehegel mas Pol mi Barnabas mi membegoni mo. Asa ehegel eheningim kinig faigona asa ehem enanai ningitigini.
50 Mas os judeus instigaram as mulheres piedosas de alta posição e os principais da cidade e levantaram perseguição contra Paulo e Barnabé, expulsando-os do seu território.
51 Enaig safena, pugu hakofnamba smof mong yi nai buiambu ahfenam ahkana. Enamba enaig eseg eba mas ena kembigim ahfatigim gwesim Aikoniam kembig ahkana.
51 E estes, sacudindo contra eles o pó dos pés, foram para Icônio.
52 Afa Antiok nai patalfuiag elim Godna Sungwabug ihla fiahsainaba asa fwina sifakalini.
52 Os discípulos, porém, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.