Marcos 6

Ama NT (AMM_TBL) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nosai no mo; Isiso iyali mo Kopanaumoso utukaimokino, totani asiso na nuki.
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Nosai no mo; mi fou fouko ulomai lotu nufa poiso aiyoloka tiki, Kotoni imo mo. Noko nokolalo molopoi, no kwaimokino no, kufaukokino, na iyamaloki, “Noko to no ninani imo no moloi ano, woi? Wiyouwa wiyou, mulu ifolaluwawoi mi na tanalomoi. Nonani mulu iwoi no moloi ano, woi? Noiyo anoniki, woi?
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 To mo nu kololi nokota na. Nasu, Moilini awitono, to mo. Yamiso Yusiso Yutaso Saimo, toini auwatono na, to mo. Inaitono iyali mo moini aumai niya si.” Aino no iyamoki mo, uo mulu na atolokomo unukino.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Nosai no mo; Isiso mo na ikoki, tota amu monoi, “Noko nokonu nokoyo Kotoni mulu lukasiko nokotaso tokisosomi manono. Nokonu tomoso nokoyosu pa tokisosominoso. Nako tomoso noko mani, tauwosisimono. Nuwa noko iyali mani, pa tokisosominoso.” Aino ikoki.
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Mulu ifolaluwawoi mi no moloi ano monoi, nonani asimai no? Ai ai noko tiwoi tauwoiso kuloliki, nainoyo, waliyo siki.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Tolomu noko iyali, toi mo pa mulumolo luwaikinoso. No monoi no Isiso mo mulumoloko manoki, “Moloi woi? Hani monoi pa tomulumolo luwaimononoso?” Nosai no mo; Nasolito nokonuso utukaimoki, aumoifa aumoifaso nokonuso liyaiyaloki, Kotoni imo aiyolokaloki, noko nokolaloso.
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 Nosai no mo; Isiso mo noko molo tiwoi nokoso na aliyonikoki. Tiki mo; ami sisiyoli na nikoki, popuwa kopokoiyau saloso uwokalo monoi. Na iko taikiyaloki, ti tiso.
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Toku mo na ikoki, “Nuwakinuwomo, hani haniwoi noiyo ilomanoiwo, atousu mo waliyo pa losi ilomanowo. Tuowoi iwoi muwoniwoi noiyo ilomanoiwo.
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 Fona su siyasonuso pa asisikiyouwo. Kwalomai monoi tuno noiyo ilomanoiwo, siyasonuso pa asisikiyouwo.
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Nokonuso fiyamosiyakinuwomo, tolomu nokotani nuso na pa tiwo. Nonani nokotani nusoso na pa simosiwo, ulololi mo, ainoso hani utukaimoinuwo, nonani nokonuso.
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 Nokonu siya nokoyo imakinuwomo, “Noiyo toiwo,” nonani nokonu na pa utukaimowo, moini imo kwai somiso mo. Fona asi kukumo pa kitotasokokaiyouwo, toini molo timai. Ulai afonimaiso? Toiyo imo kulali monoi nali no, imonuwo, “Koini nokonuso noiyo toiwo.” Aino na iko taikiyoki, Isiso mo.
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Nosai no mo; yasoi; siyokutono iyali mo na nu liyaiki, imo mo noino na posasoko wiyotiyalokino, “Mulu na palosokomowo.”
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 Popuwa na amiyaikiyoko uwokalo manokino. Woilo iwoyo louwokalo manokino, ai ai noko nokolaloso. Waliyo na siki, ai ai mo uwai.
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Nosai no mo; komano nokota siyoli Hilo mo, to mo Isiso aino imo koloma tumoso kwaiki. Noko molopoi noko mani, Isiso aino imo yasoi kwaiyalokino. Siyai mo piyamaloki, Iyono, iwoso uluwako nokotawo. Na iyamoki, “Nakomo yausai lusiyaikiyoki. No monoi no mulu ifolaluwawoi na totolokaino.”
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 Siyaiyo piyamaloki, Ilaiya, aniyopatonowo. Siyaiyo piyamaloki, Kotoni mulu lukasiko nokotawo, aniyopatono iyaliso posasoko wiyoti nokota komiyai.
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 Hilosu mo nonani imoso kwaiki mo, na yomuki, “Asayo noinomo, woi, Iyono mo imo molomai tokosonowaikino. Ulai yausai ifou na auwoniyouki.” Hilo mo ainoso piyomuki, Iyonowo Isiso mo.
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 Ulai afonimaiso yomuki? Afonimaiso muwoi. Toku mo Iyono mo tukolo somisomai Hilo, totayosu noinomo nokoyo komi kausikino, kalopulo nuso na kominalomanokino, moloyo konosuwakomokaikino. Hilotiya, Hiloni auwatono Filiponi noni, to foli monoi na yoki. Hilo mo auwatononi noni yasoi polamoso wanoniki, na kausoki.
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 Toku mo kalopuloso kiyo somisomai Iyono mo Hiloso na imoki, “Auwanoni noni no hani monoi kauso wanonini? No mo kwaimo muwoi, au na.”
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 No monoi no mo, Hilotiya mo mulu atolokomo unuki, Iyono monoi. Tukolo monoi louwa fi. Ulai moloi tukolo monoi?
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 Hiloyo atiyaiso na kwailuwai itouniyaimoki. Ulai afonimaiso? Kokolo mulu na, to mo sai, Kotoso aluwai nokota itouniyaimo na. Iyononi imoso no pukwaimomosiki mo, na mulumoloko manoki. Ulai tani imo kwai monoi mo waliyo na yoki.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 Nosai no mo; Hilotiyayo noinomo Iyono mo na tukolokino, yau. Nonani aino imo mo noino. Hilo mo atinoyo ki koloni wasi nikoki, komano mi ano noko sisiyoliwoi polimano samukuko noko sisiyoliwoi Kalili asi noko sisiyoliwoi.
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 Nosai no mo; Hilotiyani atoki mo namoso tolosa tiki. Hilowoi koloni wasi niko nokowoi, toi mo tani namoso monoi mo mulu na usokino. Komano nokota siyoli Hiloyo na isoki, maputo nukonuso, “Nono no hani ano monoi tiyoni? Hani anoni monoi imonakinimo, na anoninoikimo.”
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Ti monoi na isoki, “Molo lou, na pimonosu. Hani anoni monoi imonakinimo, na anoninoikimo. Yoso imonakinimo, samukuko fasimono monoi mo, moti waliyo na samukuko monoi.” Aino na isoki, Hilo mo.
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 Nosai no mo; atinoni auso ifou amusiyofuki, na isa fuki, “Anoi, yo no hani ano monoi timononi?” Nosai no mo, atinoyo na isoki, “Iyono iwoso uluwako nokota, tani komu ano monoi timonoki.”
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Isoki mo; somaiso ifou lotisoki, Hiloni auso, na ima tiki, “Iyono, iwoso uluwako nokotani komu mo naumai pako aniyo tumomono. Somaiso.”
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Wiyouwa wiyou, Hilo siyoli mo mulu kaloki, Iyono tukolo imo monoi mo. Ulai auwolo imo monoi mulumolokoki, koloni wasi no niko nokoni molo timai no auwoloki no. No monoi no nonini imoso pa kulalisokiso.
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 No monoi no somaiso imo taikiyoki, tani mi ano nokotaso, “Soi su, Iyononi komu na potokosonano, tonomai, komu mo na pa aniyo tumomono.” Imoki mo; kalopulo nuso manoki, mi ano nokotayo, Iyononi komu na tokosonowaiyanoki.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 Komu saso na atisa tumoki, naumai, maputo nokonuso na atisoki. Tasu mo atinoso na atisanoki.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 Iyononi siyokutono iyali mo ainonani monoi kwaikino mo, to yau ana tumokino, yu asi iso ai unanokino.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 Nosai no mo; Kotoni imo lukasikalomano noko mo ifou tiki, Isisoni auso. Totaini mi analo aino imo lukasiya tumokino, noko nokolaloso no aiyolokalokino no, nonani imo monoi lukaso wiyononikino.
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 Lukasiyoluwai manokino mo; noko nokolaloyo ifou ifou liyaiyalomano si manoki. Isiso iyali no koloni no moloi no monoi, nowoi muwoi. No monoi no na ikoki, Isiso mo, “Moi soiwo, moisu mo. Nu somiso asiso tofou fouko sanokoni.”
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 Ikoki mo; totaiso mo ayou molosai na nuki, nu somiso asiso monoi nuki.
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 Ulai noko nokolalo molopoi nokoyo kwaiya kiyokokino, iyamoki, “Ni mo Isiso iyali na.” No monoi no tolomu asi noko nokolalo mo upoi molosai fufumuwano liyaiki, nokonu nokonusai, ayou molosai ti nokoso souwaikokino.
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Nosai no mo; Isiso mo ayou akaiya tumoki mo, noko nokolalo molopoiso ukouniyaikokaiso koka tumoki. Mulu na kalo ukuki. Ulai afonimaiso? Toi mo sipo koloni komiyai, samukuko nokota mo uwofa. No monoi no aiyolokauki, hani hani imo mo.
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Nosai no mo; upimoso siyokutono iyali mo ima tumokino, “Ninani asi mo nokowoi asi muwoi. Ulo mo yasoi aumoifaso na tomoi.
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 Noko nokolaloso na piko taikiyo, aumoifa nokonu nokonuso, totaini koloni na suo suomokano liyaiwumo.”
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Nosai no mo; Isiso mo na ikoki, “Ulai hani monoi? Koloni mo momaiyo na ponikowo.” Na imokino, “Moloi monoi woi? Koloni no moloi iyano monoi, koi no? Noko molopoi molopoi, muwoni mo wiyou, 200 kina na. Moloi no niko monoi?”
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Nosai no mo; Isiso mo na ikoki, “Paluwa tuo komu no moloi moloi si? Na pokokalowo.” Koko uwai; na ima tumokino, “Koi mo paluwa tuo komu mo naino siyai. La mo tiwoi.”
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Nosai no mo na ikoki, “Na pikalowo, pama sosono itouniyaimomai fofamoso na sinonalumo, koli koliso.”
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 No monoi no sinonaloki. Si tomasikuwano noko siyai mo pounu, 50. Si tomasikuwano noko siyai mo molopoi molopoi, 100.
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Nosai no mo; Isiso mo paluwa tuo komu naino siyaiwoi la tiwoi akowaikoki, kumokiso you foinalikoki, wafisu imo na imoki, Apitonoso. Paluwa tuo na folouluki, siyokutono iyaliso na nikoki, noko nokolaloso wauti monoi. La mo lolofa ti mani, Isisoyo noinomo na wautikino.
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 Nosai no mo na no si liyaiki, noko nokolalo komaso noko mo. Touwai sisiyoli na toloko liyaiki.
42 Todos comeram e se fartaram;
43 No waloto, paluwa tuowoi lawoi mo amai na siki, i molo tiwoiso na alokino.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Noko molopoi molopoi mo, 5000 na no siki. No mo noko iyalisoso kolalikino.
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 Nosai no mo; lolai siyaso Isiso mo siyokutono iyaliso ikoki, “Ayou molosai toku na ponuwo, iwo toku ilo ausaimiso, Pisaito nokonuso. Yo mo namolisai. Toku mo noko nokolaloso tokiyoko taikiyo.”
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Kiyoko taikiyoki mo; nosai no mo; yuso amiyoki, Kotowoi imo lukasa yoki.
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 Nosai no mo; folosumono mo aumoifaso tumoki mo, tota siyofoloso amai na tolokainoki, iloso. Ayou mo iwo toku mulumai manokoki.
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Siyokutono iyaliso kwaikoki, imonuyo amulusai usainiyaikaloso. Mulu na folokoki, ayou alomako monoi. Nosai no mo; posasi aumoifaso tanomai mo; Isiso mo siyokutono iyaliso na koka tumoki. Iwo toku iwo tonimai na liyaiyalo tumoki, fona molosai. Ayou aumoifaso na tumoki, louwa souwaikoki.
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 Wiyou, iwo tonimai tumoso kwaikino mo, piyamoki, popuwawo. Na omuwano manoki.
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 Ulai afonimaiso? Na umanokoki, Isiso tumoso kwaikino, no monoi no. Ulai lolai siyaso na ikoki, “Mulu noiyo kolikaliyoiwo. Nisu mo asasu. Noiyo kokolokomoiwo.”
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 Nosai no mo; ayouso koumiyo yoki, yousi tomasika konoki. Yousi tomasika tumoki mo, imonu mo futo. Wiyou, na kufaukoki.
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 Ulai afonimaiso? Toi mo mulu mo wapu wapu saso. Paluwa tuo komu lolofa wauti ami monoi toi mo pa sainokinoso, toku Isisoyo no wautiki no, noko nokolalo molopoi molopoiso. Nonani ami monoi mo toi mo sai muwoi, sosoli na.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Nosai no mo; iwo toku iwo mo tokosiyaiyo tikino, Kinisali nokonuso komama tumokino. Ayou akaikino.
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 Ayou akai uwai; lolaloso tiki mo, noko nokolalo mo sai, na iyamoki, “Ni mo Isiso niya.”
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 Nosai no mo; fufumuwana liyaiki, nokonu nokonuso. Ai ai noko nokolalo koliyo tumo liyaikino. Noko nokolaloyo ninani imoso no kwaikino mo, “Isiso mo niya tolo,” o, “Isiso mo ausoni tolo,” no monoi no ai ai noko mo molo tokosimaiso sokukoiyo tumo liyai manokino, Isisoni auso, ititounikai monoi.
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 Asi asi liyaiyalo manoki mo, noinoso na yalo manokino, nokonu nokonuso, nokonu mulumai na pokiyokoma tumo manokino. Kiyokoma tumokino mo; utolumalokino, “A, nani tuno unusai no waliyo komiyaloinimo?” Ikoki, “Waliyo.” No monoi no komiyalokino mo, waliyo na siki.
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.