Mateus 27

Sempaisi Ne Kaiwo Mirarebanai (AMK) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kameai kutung mae imami baba fosa kiai tuti mano ewewafoniai we Yahudi fosa efanduhisa emadu ehutu kaiwo weo emung Yesusi.
1 Chegando a manhã, todos os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo reuniram-se em conselho para entregar Jesus à morte.
2 Ainanaya era wa ewora Yesusi warangfo suru, eharia etohoni we Pilatusi gubernuri parenta Roma foi.
2 Ligaram-no e o levaram ao governador Pilatos.
3 Yudasi mano dewayang Yesusi foi detioai we etohong aiboi marareha fo we Yesusifo nanai, enerorong fituai paria, dohona mani kia doi peraki piareia surao imami baba fosa tuti mano ewewafoniai we Yahudi fosa ebaiti naya fo da wa dohong ene nari aha.
3 Judas, o traidor, vendo-o então condenado, tomado de remorsos, foi devolver aos príncipes dos sacerdotes e aos anciãos as trinta moedas de prata,
4 Medu wesa deyo, “Inari sasari paria, weo yewayang inontaraio dohong sarawa kaha foi.” Manamo eroa weia eteyo, “Finana mani wiro fi we amea kaha, fi mantaung wau woduata fine.”
4 dizendo-lhes: Pequei, entregando o sangue de um justo. Responderam-lhe: Que nos importa? Isto é lá contigo!
5 Yudasi tarao emadu tonanafo, so doi nani awafui watai na Munu Seng foia, tuti da wa soro kota rahanangfoi mireha anina.
5 Ele jogou então no templo as moedas de prata, saiu e foi enforcar-se.
6 Imami baba fosa eruru doi Yudasi soai afui fo, tuti emadu eteyo, “Doi nina mani doi sobuai we mung inontarai naya fine, ahuai we doi werika fine, ampefe kariri Hukumifoi mani wiro ohonai afui watai we Sempaisi ne Munufoi fanai.”
6 Os príncipes dos sacerdotes tomaram o dinheiro e disseram: Não é permitido lançá-lo no tesouro sagrado, porque se trata de preço de sangue.
7 Ampefe emadu ruhiai we doifoa mani, etohonai we ewori kahofa aino wonong fino Kahofa Inontarai Niari Fi Na Kahofa Ura. Kahofa nanai etohonai we inontarai aisei enai nana fosa manea emarareha mani esaraisa nayai.
7 Depois de haverem deliberado, compraram com aquela soma o campo do Oleiro, para que ali se fizesse um cemitério de estrangeiros.
8 Nanai wedaya paria sobu rahida bonini inontarai esahuai we Kahofa Rika.
8 Esta é a razão por que aquele terreno é chamado, ainda hoje, Campo de Sangue.
9 Ne tonanane kawariai ambori nabi Yeremiai ne kaiwo medura fo wetarai amani,
9 Assim se cumpriu a profecia do profeta Jeremias: Eles receberam trinta moedas de prata, preço daquele cujo valor foi estimado pelos filhos de Israel;
10 Tuti doi nanai etohonai we ewori kahofa inontarai niari fi na kahofa ura foi nayai,
10 e deram-no pelo campo do Oleiro, como o Senhor me havia prescrito.
11 Yesusi doa na Pilatusi, gubernuri we parenta Roma foi arongreafo mani, dutang berahi deyo, “Taraie, wau weMananu we inontarai Yahudi fesa ne ne?” Yesusi yoa deyo, “Yo, tonanai kariri modurawa.”
11 Jesus compareceu diante do governador, que o interrogou: És o rei dos judeus? Sim, respondeu-lhe Jesus.
12 Wape imami baba fosa tuti mano ewewafoniai we Yahudi fosa emadu ehikatawanai we etinggai Yesusi pampang, manamo medu sobu kaiwofea kahaia.
12 Ele, porém, nada respondia às acusações dos príncipes dos sacerdotes e dos anciãos.
13 Dohona mani Pilatusi medu wei deyo, “Etinggai wau we nari fikarira bitoya tonina ne, wiro taramuoa kaha e?”
13 Perguntou-lhe Pilatos: Não ouves todos os testemunhos que levantam contra ti?
14 Wape Yesusi wiro fioai borong kutea kahaia, wiro yoa kariri fi etinggairi naya fo bei kontai kahaia, wedaya Pilatusi pepuhung paria.
14 Mas, para grande admiração do governador, não quis responder a nenhuma acusação.
15 Na rahida fuba Paska foi neungfo mani, gubernurifoi ne koang we deiai inontarai niai na aitamu rorong fo manei da to boriai, kariri kaiwasa bitoya fo ene etawiafo.
15 Era costume que o governador soltasse um preso a pedido do povo em cada festa de Páscoa.
16 Rahida bonani, inontarai wewonong na warang saipaya manei wiatai na aitamu rorong fo, wonong fino Yesus Barabasi.
16 Ora, havia naquela ocasião um prisioneiro famoso, chamado Barrabás.
17 Kaiwasa bitoya fianduhi na wanai, ampafe Pilatusi dutang berasa deyo, “Mandoni dino itawini we mea ne: Barabasi, ete Yesusi mano ahui we Mananu Mampariri nei e?”
17 Pilatos dirigiu-se ao povo reunido: Qual quereis que eu vos solte: Barrabás ou Jesus, que se chama Cristo?
18 Pilatusi medu tonanaifa we deitawanai weo imamifosa tuti mano ewewafoniai we Yahudi fosa enemirorong pirahai we Yesusi, donio ehari ma nina.
18 {Ele sabia que tinham entregue Jesus por inveja.}
19 Arahio Pilatusi da wa minohi na kadera kutu kaiwo nai foi we deo kiutu kaiwo mae binengfoi denatu kaiwoariri wei ma deyo, “Bonansiau, wiro bohong aiboifeai funomai we inontarai dohong sarawa kaha nani fanai. Weo inontarai manani dohonaia diruafa yemiai karira paria fefe.”
19 Enquanto estava sentado no tribunal, sua mulher lhe mandou dizer: Nada faças a esse justo. Fui hoje atormentada por um sonho que lhe diz respeito.
20 Wape imami baba fosa tuti mano ewewafoniai we Yahudi fosa ewawori kaiwasa bitoya foi, dohona mani etutang we Pilatusi we ambori sawing Barabasi mae dohong aiboi marareha we Yesusi.
20 Mas os príncipes dos sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo que pedisse a libertação de Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Ainanaya Pilatusi dutang bera kaiwasa bitoya foi aha deyo, “Na inontarai nini suru mandoni dino itawini we mea ne?” Manamo kaiwasa bitoya foi sahu deyo, “Barabasi.”
21 O governador tomou então a palavra: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam: Barrabás!
22 Pilatusi deyo, “Tonanaifa mani fiani aino inari we Yesusi, mano ahui we Mananu Mampariri nei ne?” Esahu ruhiai kai eteyo, “Pahui na aitabafoi.”
22 Pilatos perguntou: Que farei então de Jesus, que é chamado o Cristo? Todos responderam: Seja crucificado!
23 Ampafe dei aha deyo, “Wape fisarawaio todoni fino niari ne?” Manamo esahu mambiriu nariai aha eteyo, “Pahui na aitabafoi!”
23 O governador tornou a perguntar: Mas que mal fez ele? E gritavam ainda mais forte: Seja crucificado!
24 Arahio Pilatusi urengfo tabau we yurai todoni kontaio wiro dapa kaiwasa bitoya foi aha kaha, kontai mimeatai we kaiwasa bitoya foi dohonao ehuaia etohona fe. Ampefe kia merehafeai ma yuai warangfo suru nai na kaiwasa bitoya foi euremireafo tuti medu deyo, “Yohong sarafieai kahai we inontarai nini ne rikane, mantaung mea mesoduata ne.”
24 Pilatos viu que nada adiantava, mas que, ao contrário, o tumulto crescia. Fez com que lhe trouxessem água, lavou as mãos diante do povo e disse: Sou inocente do sangue deste homem. Isto é lá convosco!
25 Ampefe eroa wei eteyo, “Yo, inontarai nini ne rikanei tau we amea tuti amene arikangnesa ki!”
25 E todo o povo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 Ainanaya Pilatusi sawing Barabasi we kaiwasa bitoya foi, wape demi ne afai mamuna fosa eruba Yesusi tuti dohoni eharia we epahui na aitabafoi.
26 — ausente —
27 Mayeai Gubernuri ne afai mamuna fo manea eha Yesusi to ene munu fiabai eminohi nai foi afui, ainanaya esahu ne afai mamuna fosa kiai we efanduhisa na nanai wari Yesusi.
27 Os soldados do governador conduziram Jesus para o pretório e rodearam-no com todo o pelotão.
28 Etisu Yesusi ne ansungfo tuti etohong ansung barikao ne hargai dedai feaia satarai, nana mani, ansung boriei toyari ansungno mano ewemananu fosa esansunsa nai fo.
28 Arrancaram-lhe as vestes e colocaram-lhe um manto escarlate.
29 Etaya sapewi mananu weababo bei na ai arirawang weababo fo, etohoni satarai na nungkamiaifoi, mayeai etohong aireafea yu weaitatohi mananu na warang domoya foi. Ainanaya etuang aweu etisangkapa eawemibukafo tuti eteiberahi eteyo, “Inontarai Yahudi ne ene mananune waune, amefiai wau!”
29 Depois, trançaram uma coroa de espinhos, meteram-lha na cabeça e puseram-lhe na mão uma vara. Dobrando os joelhos diante dele, diziam com escárnio: Salve, rei dos judeus!
30 Ehandioi tuti eha aireafo werui aha, eboi bau nungkamiai nayai pampang.
30 Cuspiam-lhe no rosto e, tomando da vara, davam-lhe golpes na cabeça.
31 Emei kanggania kaia fo, etisu ansungfo werui mae etohong mantauni ne ansungfo nari aha satarai, ambori ehari era we epahui na aitabafoi.
31 Depois de escarnecerem dele, tiraram-lhe o manto e entregaram-lhe as vestes. Em seguida, levaram-no para o crucificar.
32 Ainanaya Yesusifo eharia. Na rang rabuang ehanggungno inontarai manei arahio de suai to bendarifo, wonong fino Simoni, inontarai Kirene dine, erutawani etemi sodua Yesusi ne aitabafoi.
32 Saindo, encontraram um homem de Cirene, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Mayeai era sobu katai bei wonong na kaiwo Iberani mani Golgota, nana mani wonong fino katai Woming Nungkamiei.
33 Chegaram ao lugar chamado Gólgota, isto é, lugar do crânio.
34 Na nanai etohoni dunung angguri enaririao pirandima, wape bororuaing anggurifoi nanai mani deiayari.
34 Deram-lhe de beber vinho misturado com fel. Ele provou, mas se recusou a beber.
35 Mayeai epahu Yesusi na aitabafoi, eruaisi ayai sawai, mayeai efating aikarai we etato ne ansungfoi maisa.
35 Depois de o haverem crucificado, dividiram suas vestes entre si, tirando a sorte. Cumpriu-se assim a profecia do profeta: Repartiram entre si minhas vestes e sobre meu manto lançaram a sorte {Sl 21,19}.
36 Etato ansungfo mai eara, eminohi ewaitawang Yesusi na aitabafoi neungfo.
36 Sentaram-se e montaram guarda.
37 Tuti na aitaba sau nai foi nungkamiaifoi esoi kaiwo etinggairi naya fo amani dotu tono, Yesusi, Mananu Inontarai Yahudi Dinini.
37 Por cima de sua cabeça penduraram um escrito trazendo o motivo de sua crucificação: Este é Jesus, o rei dos judeus.
38 Na katai nani kontai epahu inontarai mananapi mandu, manei na eneung dowei, manei na eneung domoya.
38 Ao mesmo tempo foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Kaiwasa fuba da na nana foi ehimi enumi tuti eteiberahi eteyo,
39 Os que passavam o injuriavam, sacudiam a cabeça e diziam:
40 “E, inontarai boyo tota Sempaisi ne Mununei tuti rahida botoru ruaisi aha ne waune, waramupa karira ninai weru wau. Allai ne Kaisung di wau mani, bia weru aitabawai.”
40 Tu, que destróis o templo e o reconstróis em três dias, salva-te a ti mesmo! Se és o Filho de Deus, desce da cruz!
41 Tonanai kontai imami baba fosa tuti mantaunau kaiwo Musa soi fosa kontai mano ewewafoniai we Yahudi fosa eteibaberahi eteyo,
41 Os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos também zombavam dele:
42 “I mani feriri inontarai siai, wape wemambiriu we feriri bera mantauni kaha. I mani Mananu Israeli dine! Ha, tonana mani bia weru aitabafoi to, nana mani taroasoi finana.
42 Ele salvou a outros e não pode salvar-se a si mesmo! Se é rei de Israel, desça agora da cruz e nós creremos nele!
43 Yoaso Allai tuti medu deyo Allai ne Kaisung dine. Yo, tonana mani Allai miaya mani, andino feriri na kutu nina fe.”
43 Confiou em Deus, Deus o livre agora, se o ama, porque ele disse: Eu sou o Filho de Deus!
44 Na tonanane kontai, inontarai mananapi mandu epahu suru na nana ne, ureiberahi kontai.
44 E os ladrões, crucificados com ele, também o ultrajavam.
45 Tete rahida rabuang araha ureng suraya boru, na tantuma kataifoi memantiti sentenang paria sobu araha ureng botoru.
45 Desde a hora sexta até a nona, cobriu-se toda a terra de trevas.
46 Tuti tete ramindena araha ureng botoru foi, Yesusi bibe fuba deyo, “Eli, Eli, lama sabaktani?” nana mani deyo, “Dai Allai, Dai Allai, todoni tawing yau nina?”
46 Próximo da hora nona, Jesus exclamou em voz forte: Eli, Eli, lammá sabactáni? - o que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
47 Inontarai maneiru teaio etoa kefang na nana fosa etaramio Yesusi bibe fo tuti eteyo, “Sahu we nabi Elia.”
47 A estas palavras, alguns dos que lá estavam diziam: Ele chama por Elias.
48 Inontarai manei na kaiwasa nanisa sikaherawa kia mandafeai, yorang na angguri sisasa feai, mayeai kia aifarang bei ma disanai nai, ainanaya subarai to Yesusi borongfo ayai.
48 Imediatamente um deles tomou uma esponja, embebeu-a em vinagre e apresentou-lha na ponta de uma vara para que bebesse.
49 Wape inontarai mano wei fosa emadu eteyo, “Tawini! Tatamang tawatioai we Eliai da ma suki weru aitabafoi rai ete bireri e.”
49 Os outros diziam: Deixa! Vejamos se Elias virá socorrê-lo.
50 Ainanaya Yesusi bibe fuba beyaria aha na rawafui tapapa, mayeai kiaharaia.
50 Jesus de novo lançou um grande brado, e entregou a alma.
51 Na siari nanai kontaio ireu aburung sau wetaba na Sempaisi ne Munufoi rorongfo miabu weberu, na yaifo paria sobu kofafo, tuti mundiei fiabai bei fio, wedaya kamirangfo tababau
51 E eis que o véu do templo se rasgou em duas partes de alto a baixo, a terra tremeu, fenderam-se as rochas.
52 tuti fafo tapapasa. Tuti inontarai emararebanaio emararehara fosa esuwi aha.
52 Os sepulcros se abriram e os corpos de muitos justos ressuscitaram.
53 Etariai na fafofo tonanai tuti inontarai nanisa kontai, rahida bo Yesusi suwi na marareha rorong fo aha fo, ea kontai era wa esuai to bendari Yerusalemi, na nanai kaiwasa bitoya ewatisa nayai.
53 Saindo de suas sepulturas, entraram na Cidade Santa depois da ressurreição de Jesus e apareceram a muitas pessoas.
54 Mano wenunggamiei we rai mamuna fosa tuti ne afai mamuna ewaitawang wedua Yesusi fosa, epapuhing tuti ematai paria we ewati mundiai fio fo tuti fifuba nani kiai fefe, amani emadu eteyo, “Tarai, inontarai nini Allai ne Kaisung dine.”
54 O centurião e seus homens que montavam guarda a Jesus, diante do estremecimento da terra e de tudo o que se passava, disseram entre si, possuídos de grande temor: Verdadeiramente, este homem era Filho de Deus!
55 Na nanai wiwing bitoya raminde era ria Yesusi na Galilea ma we efatari fosa, etoa ewati kariri fi fuba kawariai nanai na waroi.
55 Havia ali também algumas mulheres que de longe olhavam; tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o servir.
56 Na wiwing nanisa mani, Maria Makdalenai, tuti Mariaio Yakobusi tuti Yusupi uinamifoi, tuti Zebedeusi ne arikangfo uinamifoi, itohontaifa.
56 Entre elas se achavam Maria Madalena e Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Dirua mani inontarai ne ra bitoya manei na bendari Arimatea dao Pilatusia. Inontarai nani wonong fino Yusupi tuti i kontai inontarai daria Yesusi manei dine.
57 À tardinha, um homem rico de Arimatéia, chamado José, que era também discípulo de Jesus,
58 Dao Pilatusia tuti dutani we Yesusi ne taraifoi, ampafe Pilatusi dohong kaiwoariri we afai mamuna fosa, aninanaya etohong Yesusi ne taraifoi weia.
58 foi procurar Pilatos e pediu-lhe o corpo de Jesus. Pilatos cedeu-o.
59 Mayeai Yusupi kia Yesusi ne taraifoi tuti sensani na ireu ne harga dedai, amani ireu lineni dine.
59 José tomou o corpo, envolveu-o num lençol branco
60 Ainanaya dohong ne taraifoi wiatai na mantauni ne fafo waworu foi, fafo mantauni dahi na wiwoi wekamiei fo. Dedoi kamiei fiabai bei awa wia wedua fafo borongfoa akawuru wori da wa.
60 e o depositou num sepulcro novo, que tinha mandado talhar para si na rocha. Depois rolou uma grande pedra à entrada do sepulcro e foi-se embora.
61 Maria Makdalena tuti Mariai mano siai foi uminohi na fafo borongfo.
61 Maria Madalena e a outra Maria ficaram lá, sentadas defronte do túmulo.
62 Kameai aha mani, rahida Sabati dine, imami baba fosa tuti Farisifosa era ruhiai we Pilatusia,
62 No dia seguinte - isto é, o dia seguinte ao da Preparação -, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus dirigiram-se todos juntos à casa de Pilatos.
63 tuti emadu wei eteyo, “Mambaisengne wau ne, amearomioai we na inontarai sofa biriu foi darangne, medurai deyo, ‘Rahida bo botoru foi mani, isuwi aha ki.’
63 E disseram-lhe: Senhor, nós nos lembramos de que aquele impostor disse, enquanto vivia: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Ampefe bemi inontarai ewaitawang wedua fafofoi paria rahida bo botoru foi. Dohona ne inontarai erariati fosa era wa ehamanana ne taraifoi fe, nana mani etaiririai eteyo, Yesusi suwi na marareha rorong fo ampa. Tatofa wefuiai nana mani, karira sewa ne fafong fo.”
64 Ordena, pois, que seu sepulcro seja guardado até o terceiro dia. Os seus discípulos poderiam vir roubar o corpo e dizer ao povo: Ressuscitou dos mortos. E esta última impostura seria pior que a primeira.
65 Pilatusi medu wesa deyo, “Meha nehu afai mamuna manea mera wa ambori ewaitawang fafofoi na mai.”
65 Respondeu Pilatos: Tendes uma guarda. Ide e guardai-o como o entendeis.
66 Ainanaya eha afai mamuna fosa era to Yesusi ne fafofoia, ewora tawang kamieifoi tuti etohong afai mamuna fosa etoa wari fafofoi.
66 Foram, pois, e asseguraram o sepulcro, selando a pedra e colocando guardas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.