Marcos 15
Sempaisi Ne Kaiwo Mirarebanai (AMK) vs NVT
1 Kameai kutung, mano ehutu kaiwo we Yahudi fosa kiai, amani imami baba fosa, mano ewewafoniai we Yahudi fosa, tuti mantaunau Hukumi Musai soi fosa, esahera emadu ruhi kaiwo, ainanaya ewora Yesusi warangfo tuti eharia etohoni we Pilatusia.
1 De manhã bem cedo, os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei — todo o alto conselho — se reuniram para discutir o que fariam em seguida. Então amarraram Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Na wanai Pilatusi dutang bera Yesusi deyo, “Taraie, wau weMananu we inontarai Yahudi fesa ne ne?” Yesusi yoa wei deyo, “Yo, tonanai kariri modurawa.”
2 Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
3 Imami baba fosa etinggai Yesusi na fi bitoya paria.
3 Os principais sacerdotes o acusaram de vários crimes,
4 Ainanaya Pilatusi dutani aha deyo, “Maya we fobai boromuwai kaha e? Taramu fi inggairai bitoya paria eru eso wau nai mau ne kaha e?”
4 e Pilatos perguntou: “Você não vai responder? O que diz de todas essas acusações?”.
5 Manamo Yesusi wiro medu sobu kaiwo kuteai ahang kaha, wedaya Pilatusi pepuhung paria.
5 Mas, para surpresa de Pilatos, Jesus não disse coisa alguma.
6 Na rahida fuba Paska foi neungfo mani, Pilatusi ne koang we sawingno inontarai ewatai na aitamu rorong fo manei da to boriei, kariri kaiwasa bitoya foi etiriafo.
6 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
7 Inontarai manei wonong fino Barabasi, wiatai na aitamu rorong fo, weo miung inontarai kontai na rabuang bo emamuna we parenta Roma foi ne.
7 Um dos prisioneiros era Barrabás, um revolucionário que havia cometido assassinato durante uma revolta.
8 Ampafe kaiwasa bitoya foi era ma we etutangno Pilatusi we sawingno mano ewatai na aitamu rorong fo manei, kariri fianai aino na fafongfo niaria fo.
8 A multidão foi a Pilatos e pediu que ele libertasse um prisioneiro, como de costume.
9 Ainanaya Pilatusi dutansara deyo, “Memaya we itawingno Mananu Yahudi nei we mea re?”
9 Pilatos perguntou: “Querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
10 Weo Pilatusi deitawanaifa we imami baba fosa enemirorong pirahai we Yesusi ampafe doni ehari ma nina.
10 (Pois havia percebido que os principais sacerdotes tinham prendido Jesus por inveja.)
11 Manamo imami baba fosa eha we kaiwasa bitoya foi enemirorongfoi ambori etanggewa Pilatusi we sawingno Barabasi wesa.
11 Nesse momento, os principais sacerdotes instigaram a multidão a pedir a libertação de Barrabás em vez de Jesus.
12 Ampafe Pilatusi medu we kaiwasa bitoya foi aha deyo, “Tonana mani inari fiani we inontaraio mesahui we Yahudinesa ene Mananufi ne?”
12 Pilatos lhes perguntou: “Então o que farei com este homem que vocês chamam de ‘rei dos judeus’?”.
13 Ebibe kiai tantenang beyari eteyo, “Pahui na aitabafoi.”
13 “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
14 Pilatusi berasa aha deyo, “Wape fisarawaio todoni fino niari ne?” Manamo esahu mambiriu nariai aha eteyo, “Pahui na aitabafoi!”
14 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
15 Pilatusi niari we sona kaiwasa bitoya foi enemirorongfoi ampafe sawingno Barabasi wesara. Mayeai demi inontarai eruba Yesusi, ainanaya dohoni wesara we epahui na aitabafoi.
15 Para acalmar a multidão, Pilatos lhes soltou Barrabás. Então, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o aos soldados romanos para que fosse crucificado.
16 Mayeai Pilatusi ne afai mamuna fo manea eha Yesusi to ene munu fiabai eminohi nai foi afui, ainanaya esahu ne afai mamuna fosa kiai we efanduhisa na nanai wari Yesusi.
16 Os soldados levaram Jesus para o palácio do governador (lugar conhecido como Pretório) e chamaram todo o regimento.
17 Ainanaya esansung Yesusi na ansung kehe rawanderio ne hargai dedai feaia satarai, nana mani, ansung boriei toyari ansungno mano ewemananufosa esansunsa nai fo. Tuti etaya fi na ai arirawang weababo fo bei wesapewi mananu ambori etatari na nungfoi.
17 Vestiram Jesus com um manto vermelho, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça.
18 Mayeai enari anggari we esomi wei eteyo, “Inontarai Yahudi ne ene mananune waune, amefiai wau!”
18 Então o saudavam, zombando: “Salve, rei dos judeus!”.
19 Eboi Yesusi nunggamieifoi na aitatohi tuti ehandioi, ainanaya etisangkapa eawemibuka mae esomi wei.
19 Batiam em sua cabeça com uma vara, cuspiam nele e ajoelhavam-se, fingindo adorá-lo.
20 Emei kanggania kaia fo, etisu ansung kehe rawanderi fo werui mae etohong mantauni ne ansungfo nari aha satarai. Mayeai ehari to boriei weru munufoi we epahui na aitabafoi.
20 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto vermelho e o vestiram com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
21 Na rang rorong era to katai epahu Yesusi nai foi, ehanggung inontarai manei na rang rabuang, inontarai nani arahi da na munuefeai to bendarifoi aha. Wonong fino Simoni, i inontarai Kirene dine, amani Aleksanderi tuti Rufusi utamami dine. Na nanai afai mamuna fosa erutawani etemi sodua Yesusi ne aitabafoi.
21 Um homem chamado Simão, de Cirene, passava ali naquele momento, vindo do campo. Os soldados o obrigaram a carregar a cruz. (Simão era pai de Alexandre e Rufo.)
22 Ainanaya eha Yesusi to katai wonong fino Golgota, nana mani, Woming Nungkamiei.
22 Levaram Jesus a um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
23 Na nanai eteyo etohong anggurio etadoanai na murifeai awa dunung, manamo Yesusi dunung kaha.
23 Ofereceram-lhe vinho misturado com mirra, mas ele recusou.
24 Mayeai epahu Yesusi na aitabafoia, tuti ehabi onde we etato ne ansungfo maisa.
24 Então os soldados o pregaram na cruz. Depois, dividiram as roupas dele e tiraram sortes para decidir quem ficava com cada peça.
25 Nanaya mani, kameai araha ureng indeata, epahu Yesusi na aitabafoi.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Na aitaba nunggamieifoi esoi kaiwofea kariri fi etinggairi wea fo, amani dotu tono Mananu Inontarai Yahudi Dinini.
26 Uma tabuleta anunciava a acusação feita contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 Epahui sau rahang inontarai ukamananapi mandu, manei sau na eneung domoya foi tuti manei sau na eneung dowei foi.
27 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 Na tonanane mai kariri Sempaisi ne Kaiwo dotu tono:
28 Assim, cumpriram-se as Escrituras que diziam: “Ele foi contado entre os rebeldes”.
29 Kaiwasa fuba da na nana foi ehimi enumi tuti eteiberahi eteyo, “E, inontarai boyo tota Sempaisi ne Mununei tuti rahida botoru ruaisi aha ne waune.
29 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça em zombaria. “Olhe só!”, gritavam. “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias.
30 Into wemambiriu tonana mani biari weru aitabawai tuti waramuira karira ninai weru wau.”
30 Pois bem, salve a si mesmo e desça da cruz!”
31 Imami baba fosa tuti mantaunau Hukumi Musai soi fosa eteibera Yesusi kontai. Emadu wawerasa eteyo, “I mani feriri inontarai siai, wape wemambiriu we feriri bera mantauni kaha.”
31 Os principais sacerdotes e os mestres da lei também zombavam de Jesus. “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam.
32 Tuti eteyo, “Masino i mani Israeline tane Mananuo weMananu Mampariri fi dine mani, tonana mani bia weru aitabafoi to, ambori tawati teraifa mani taroasoai.” Inontarai mandu epahu suru kontai fo suru urei kanggani Yesusi kontai.
32 “Que esse Cristo, o rei de Israel, desça da cruz agora mesmo para que vejamos e creiamos nele!” Até os homens crucificados com Jesus o insultavam.
33 Tete rahida rabuang araha ureng suraya boru, na tantuma kataifoi memantiti sentenang paria sobu araha ureng botoru.
33 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
34 Tuti tete ramindena araha ureng botoru foi, Yesusi bibe fuba deyo, “Eloi, Eloi, lama sabaktani?” nana mani deyo, “Dai Allai, Dai Allai, todoni tawing yau nina?”
34 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eloí, Eloí, lamá sabactâni? ”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
35 Inontarai maneiru teaio etoa kefang na nana fosa etaramio Yesusi bibe fo tuti eteyo, “Metaramia sahu we nabi Eliai.”
35 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, disseram: “Ele está chamando Elias”.
36 Inontarai manei na kaiwasa nanisa sikaherawa kia mandafeai, yorang na angguri sisasa feai, mayeai kia aifarang bei ma disanai nai, ainanaya subarai to Yesusi borongfo ayai. Mae medu deyo, “Tatamang tawaitawanai we Eliai da ma suki weru aitabafoi rai ete bireri e?”
36 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse. “Esperem!”, disse ele. “Vamos ver se Elias vem tirá-lo daí.”
37 Ainanaya Yesusi bibe fuba beyaria aha na rawafui tapapa, mayeai kiaharaia.
37 Então Jesus clamou em alta voz e deu o último suspiro.
38 Na siari nanai kontaio ireu aburung sau wetaba na Sempaisi ne Munufoi rorongfo miabu weberu, na yaifo paria sobu kofafo.
38 A cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo.
39 Rai mamuna ene mano wenunggamiei doari na nana foi, deti terai todoni Yesusi mireha toa fo nanai, medu deyo, “Tarai, inontarai nini Allai ne Kaisung dine!”
39 Quando o oficial romano que estava diante dele viu como ele havia morrido, exclamou: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
40 Na nanai wiwing maneiru teai etoari na waroi ewati kariri fianai aino Yesusi sodaira fo. Wiwingfosa mantoru itowonomi fino Salome, Maria Makdalenai, tuti Maria Yakobusi mano katui tuti Yosesi uinamifoi.
40 Algumas mulheres observavam de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José, e Salomé.
41 Wiwing nini sitoru na raminde Yesusi niayai na nu Galilea foi mani itora riati tuti itofatari ne. Tuti wiwing siai bitoya kontai efanduhisa na nanai. Wiwing nanisa era ria Yesusi kawuru ma enayai na bendari Yerusalemi ampa.
41 Eram seguidoras de Jesus e o haviam servido na Galileia. Também estavam ali muitas mulheres que foram com ele a Jerusalém.
42 Wofoi rerai we sawaia tuti nana mani rerai we rahida Sabati foi finana. Weo rahida bonani mani rahida mainenang fi we rahida Sabati foi fefe.
42 Tudo isso aconteceu na sexta-feira, o dia da preparação, antes do sábado. Ao entardecer,
43 Ampafe inontarai manei wonong fino Yusupi, i inontarai na bendari Arimatea dine, da ma. I kontai yuo wang Majelisi Agama fo tuti kaiwasa esahu suari, tuti i yoasoa tuti demang na mai paria we rahida bo Allai weMananufo. Kia ne tarai da wa dutang Pilatusi we kia Yesusi ne taraifoi ambori sirai.
43 José de Arimateia foi corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. (José era um membro respeitado do conselho dos líderes do povo e esperava a chegada do reino de Deus.)
44 Pilatusi taraoai we Yesusi mirehara fo nanai, pepuhung. Ampafe demi inontarai manei da wa sahu mano wenunggamiei we afai mamuna fosa ama dutang berahi we tarai e Yesusi mireha ampa ne.
44 Surpreso com o fato de Jesus já estar morto, Pilatos chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que ele havia morrido.
45 Mano wenunggamiei we afai mamuna fosa deikariri kariri ne mireha toa fo kai we Pilatusia, ampafe yoa we Yusupi ne kaiwo dutang wea foa.
45 O oficial confirmou que Jesus estava morto, e Pilatos disse a José que podia levar o corpo.
46 Ainanaya Yusupi wiorio ireu lineni (ne harga dedai) beia, mayeai da wa su Yesusi na aitabafoi meu, sensani nayai. Mayeai kiaria dohoni wia na fafo dahi na wiwoi wekamiei dereung fo. Ainanaya, dedoi kamiei fiabai beia wia kobu fafo borongfoa.
46 José comprou um lençol de linho, desceu o corpo de Jesus da cruz, envolveu-o no lençol e colocou-o num túmulo escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo.
47 Maria Makdalenai tuti Mariai mano Yosesi inanai uwati te katai esarai nai foi kontai.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde o corpo de Jesus tinha sido sepultado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.