Marcos 12

Sempaisi Ne Kaiwo Mirarebanai (AMK) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Mayeai deiriri fiyiwansoai bei wesa aha, amani deyo, “Inontarai manei sanang ne romi angguri bei, sanamia kiaia, ainanaya yu wore wariria. Kontai sirai kamirei we katai ehua anggurifoi nai tuti biaungno katai ne tarai toyari yawa dedai bei we ewaitawang wedua romi angguri foi nai. Ainanaya dohoni we inontarai manea we ewaitawang weduari, ambori romifoi wetarai mani etohong eai we mano ne romifoi tuti etato ei maisa. Ainanaya mano ne romifoi dontai to nu siaia.
1 Então Jesus começou a lhes falar por parábolas: "Certo homem plantou uma vinha, colocou uma cerca ao redor dela, cavou um tanque para prensar as uvas e construiu uma torre. Depois arrendou a vinha a alguns lavradores e foi fazer uma viagem.
2 Niayaia tete rabuang bo romifoi wetarai fo, demi ne mangfata manei dontai we kia ne atorafo ria mano ewaitawang ne romifoi fosa.
2 Na época da colheita, enviou um servo aos lavradores, para receber deles parte do fruto da vinha.
3 Manamo mano eru romifoi sa etafu mangfatafoi, eboia denteng kaha tuti etatari daraberahi na warang arora aha.
3 Mas eles o agarraram e espancaram, e o mandaram embora de mãos vazias.
4 Mayeai mano ne romifoi demi ne mangfata manei siai aha, manamo mangfata nani kontai eboisabu nunggamiei tuti eteikanggani ne woria denteng kaha, mayeai etatari daraberahi na warang arora aha.
4 Então enviou-lhes outro servo; e lhe bateram na cabeça e o humilharam.
5 Ainanaya mano ne romifoi demi nari mangfata mano mantoru foi aha, manamo mangfata nani kontaio etouri kahai mae emunia mirehara. Enari pampang tonanai we mangfata fuba, mano ne romifi demisa era wa nanisa. Manea eboisa, wape manea kontai emunsara emarareha.
5 E enviou ainda outro, o qual mataram. Enviou muitos outros; em alguns bateram, a outros mataram.
6 Demi ne mangfatafosara ehaia, titou ne kaisung mansiari enewawuti foi terai, ampafe demi mae da aha weo enetituaitai deyo, ‘Nehu kaisungnei mani, esomi wei rai.’
6 "Faltava-lhe ainda um para enviar: seu filho amado. Por fim o enviou, dizendo: ‘A meu filho respeitarão’.
7 Manamo we eru romifoi sa ewati ne kaisungfoi we da ma fo nanai, emadu wawerasa eteyo, ‘Ne kaisung ambori sobu tamang fi minohi tutira fe andinini, ampafe tamunia mireha weruaia, ambori fianai aino tamang minohi tutira fo taha we tata.’
7 "Mas os lavradores disseram uns aos outros: ‘Este é o herdeiro. Venham, vamos matá-lo, e a herança será nossa’.
8 Etafuria tuti emunia mayeai ehabioi ariei wiatai na romi dereungfo.”
8 Assim eles o agarraram, e o mataram, e o lançaram para fora da vinha.
9 Ainanaya Yesusi bera imami baba fosa tuti inontarai ewefoniai we Yahudi fosa aha deyo, “Tofino mano ne romifoi, fifiani aino ambori dohonai we mano eru romifoi sa fo? Todoni kontaio ambori daraberahi ma tuti miung mano yoasosa we eru ne romifoi sa ki, tuti dohong romifoi we inontarai siai manea aha we ewaitawani ki.”
9 "O que fará então o dono da vinha? Virá e matará aqueles lavradores e dará a vinha a outros.
10 Ainanaya Yesusi medu aha deyo, “Metato Sengnei ne Kaiwo arawang bo dotu tonina nei kaha rai e? Amani:
10 Vocês nunca leram esta passagem das Escrituras? ‘A pedra que os construtores rejeitaram tornou-se a pedra angular;
11 Sengnei andino niari finina,
11 isso vem do Senhor, e é algo maravilhoso para nós’ ".
12 Ampafe mano ewefoniai we Yahudi fosa, etarami fiyiwansoi nani fo, erurai we etafu Yesusi weo ewaitawanai we Yesusi ne kaiwo medura fo reng wesa kariri todoni eteiayari we Mananu Mampariri foi fo. Manamo ebiriu kaha, weo ematai kaiwasa bitoya foi fefe. Ampafe wiro etoari ahang kaha, mae efononansa weru Yesusia.
12 Então começaram a procurar um meio de prendê-lo, pois perceberam que era contra eles que ele havia contado aquela parábola. Mas tinham medo da multidão; por isso o deixaram e foram embora.
13 Esera we rang we etafu Yesusi, ampafe rahida bei etemi Farisi maneiru teai tuti Herodesi ne inontarai erariati fosa maneiru teai, era wa we eweanggari Yesusi na fi etutang wea fo.
13 Mais tarde enviaram a Jesus alguns dos fariseus e herodianos para o apanharem em alguma coisa que ele dissesse.
14 Ampafe era wa etutang berahi eteyo, “Dai Mantaunaune waune, amewaitawanai we wau mani inontarai enemurorong mesi di wau. Amewaitawanai kontai we bounau na mai kariri fianai aino Seng Allai medurai we inontarainesa fo, wiro tau funomai we kaiwo inontarai emadura fo kaha weo wiro womi we mano ewewonomi fosa kaha fefe. Ampafe kariri tane hukumifoi, mesi we tabai pajaki weo Mananu Kaisari ete bireri e? Tatohonai ete bireri e?”
14 Estes se aproximaram dele e disseram: "Mestre, sabemos que és íntegro e que não te deixas influenciar por ninguém, porque não te prendes à aparência dos homens, mas ensinas o caminho de Deus conforme a verdade. É certo pagar imposto a César ou não?
15 Manamo Yesusi deitawang enemirorong kerira foi, ampafe medu wesa deyo “We fianie meweanggari yau we metafu yau na nehu kaiwone nina? Meteinawiai we yau doi mebai pajaki nai wai ambori yeti kaririai.”
15 Devemos pagar ou não? " Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, perguntou: "Por que vocês estão me pondo à prova? Tragam-me um denário para que eu o veja".
16 Ampafe eteinawi doi dinari bei wei. Ainanaya Yesusi dutang berasa deyo, “Mandoni dino yabani na doi finina, tuti mandoni dino wonongfe watai nai ne?” Eroa eteyo, “Mananu Kaisari.”
16 Eles lhe trouxeram a moeda, e ele lhes perguntou: "De quem é esta imagem e esta inscrição? " "De César", responderam eles.
17 Ainanaya Yesusi medu wesa aha deyo, “Tonana mani metohonai we Mananu Kaisari fifiani aino Kaisari neng fo, tuti we Allai fifiani aino Allai neng fo.” Mano eteyo eweanggari nanisa, epapuhung paria we ne kaiwofo.
17 Então Jesus lhes disse: "Dêem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus". E ficaram admirados com ele.
18 Mayeai inontarai maneiru teai na inontarai eweSaduki fosa era we Yesusi ma. Ea mani inontarai Yahudi saine, wape eroasoai we inontarai emarareha nesa wiro esuwi ahang kaha. Era wa weo etutang berahi eteyo,
18 Depois os saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se dele com a seguinte questão:
19 “Dai Mantaunaune waune, nabi Musai soi kaiwo ninai we tata, soi deyo, ‘Mang manei rirau wape sobu arikang kaharai mae mireha, nana mani ne tahatuifoi dau ne wiwingfoi aha, ambori dohong arikang we mano mireha nani ne ririafoi aha.’
19 "Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de um homem morrer e deixar mulher sem filhos, este deverá casar-se com a viúva e ter filhos para seu irmão.
20 Ametaterai weo mambetahatui eweitu, mano fuba foi riraua, wape wiro une arikang kaharai mae mangfoi mireha weru wiwingfoia.
20 Havia sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem deixar filhos.
21 Mayeai ne tahatui mano suari foi dauo ne wiwingfoi aha, manamo i wiro ne arikang kaharai mae mireha kontai aha.
21 O segundo casou-se com a viúva, mas também morreu sem deixar filhos. O mesmo aconteceu com o terceiro.
22 Ne tonanane we ne tahatui mano suari foi, paria sobu mano fui pari foi kontai. Ea kiai erau wiwingfoi wape ene arikang kaharai mae emararehara. Ne fuiai pari fo wiwingfoi kontai mirehara.
22 Nenhum dos sete deixou filhos. Finalmente, morreu também a mulher.
23 Ampefe na rahida mansuwi-suwi foi mani, na mambetahatui eweitu nani fosa, mantei dino ne wiwingfoi ne? Weo mambetahatui itu fosa erau ruhi wiwingfoi fefe.”
23 Na ressurreição, de quem ela será esposa, visto que os sete foram casados com ela? "
24 Yesusi yoa wesa deyo, “Menemitituai sarawai paria, weo wiro metafu Sengnei ne Kaiwofo tuti meroaso ne mambiriufo kaha.
24 Jesus respondeu: "Vocês estão enganados! Pois não conhecem as Escrituras nem o poder de Deus!
25 Weo rahida bo mansuwi-suwi foi mani, wiro inontarainesa erirau ahang kaha mae eminohi toyari wewai na Waidani.
25 Quando os mortos ressuscitam, não se casam nem são dados em casamento, mas são como os anjos nos céus.
26 Wape kariri inontarai emarareha ne esuwi ahang fo mani, metato Kaiwo Musai soi kariri ai yafui denggararu foi ete bireri e? Na kaiwo nanai, Allai medu we Musai deyo,
26 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês não leram no livro de Moisés, no relato da sarça, como Deus lhe disse: ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’?
27 Seng Allai nani mani wiro Seng we inontarai emarareha kaha, mae i mani Seng we inontarai etarang, tuti wiro inontarai emarareha fo saino esomi wei fo kaha, mae mano etarang fosa, ansaino esomi wei ne. Nanai deinawiai we Abrahami sitoru etarang aha na Waidani ampa. Tarai, menemitituawa sarawai paria.”
27 Ele não é Deus de mortos, mas de vivos. Vocês estão muito enganados! "
28 Na nanai mantaunau Kaiwo Musai soi fo manei kontai da wa, doa mae taradidau Yesusi tuti Sadukifosa kaiwo emadura fo. Mantaunau Kaiwo Musai soi foi taraoai terai we Yesusi deisaha kariri fi etutang weai nanai na mai paria. Ampafe i kontai dutang fea Yesusi aha deyo, “Na Sempaisi ne Hukumine, kaiwo fianai aino ne reantenang pari ne?”
28 Um dos mestres da lei aproximou-se e os ouviu discutindo. Notando que Jesus lhes dera uma boa resposta, perguntou-lhe: "De todos os mandamentos, qual é o mais importante? "
29 Yesusi yoa wei deyo, “Kaiwo reantenang ne mani dotu tono:
29 Respondeu Jesus: "O mais importante é este: ‘Ouve, ó Israel, o Senhor, o nosso Deus, o Senhor é o único Senhor.
30 Enemuwawu Sempaisi, nemu Allai,
30 Ame o Senhor, o seu Deus de todo o seu coração, de toda a sua alma, de todo o seu entendimento e de todas as suas forças’.
31 Hukumi sua aha mani,
31 O segundo é este: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. Não existe mandamento maior do que estes".
32 Ainanaya mantaunau Kaiwo Musai soi foi yoa we Yesusi deyo, “Dai Mantaunaune waune, tarai paria. Fianai aino modurai nanai antu, weo Seng Allai mani, meiri kawurua tuti wiro seng manei siai ahang kaha.
32 "Muito bem, mestre", disse o homem. "Estás certo ao dizeres que Deus é único e que não existe outro além dele.
33 Tuti todoni kontaio, inontarainesa enemiwawu Seng Allai na enemirorongfoi sentenang, na ene mambiriufo tantenang tuti enemitituaitafo. Tuti ea kontai enemiwawu inontarai siai kariri enemiwawu berasa fo. Finanai aino beng sewa korbanio nunumi foi tuti korbani siai weo ohoni we Allai foi ne.”
33 Amá-lo de todo o coração, de todo o entendimento e de todas as forças, e amar ao próximo como a si mesmo é mais importante do que todos os sacrifícios e ofertas".
34 Yesusi taraoai we mantaunau Hukumi Musai soi foi ne kaiwofo sewai pariara fo, ainanaya medu wei deyo, “Ninaia mani, adareti moinenang wuai to Seng Allai ne Mananu rorong fo.”
34 Vendo que ele tinha respondido sabiamente, Jesus lhe disse: "Você não está longe do Reino de Deus". Daí por diante ninguém mais ousava lhe fazer perguntas.
35 Yesusi doa mae deunau na Allai ne Munufoi rorongfo tonanai, mayeai dutang bera kaiwasa etaramididauwi fosa deyo, “Todonie mantaunau Hukumi Musai soi fosa eteyo Mananu Mampariri nei Dauti ne Kaisung dine nina?
35 Ensinando no templo, Jesus perguntou: "Como os mestres da lei dizem que o Cristo é filho de Davi?
36 Weo Dauti mantauni, Allai Nuaninunei sensoni mani medu kariri deyo,
36 O próprio Davi, falando pelo Espírito Santo, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Senta-te à minha direita até que eu ponha os teus inimigos debaixo de teus pés’.
37 Ampafe Dauti mantauni sahu Mananu Mampariri foi we ne Sengfoi tonana mani, todonie i mani weriria terai na Dauti ma nina? Mae nanai deinawiai we Sengno Mamparirifoi dedai sewa Mananu Dauti tuti ne riria tera fo.” Kaiwasa fianduhi na Sempaisi ne Munufoi nanisa eparaise paria we etarami Yesusi deunaufo.
37 O próprio Davi o chama ‘Senhor’. Como pode, então, ser ele seu filho? " E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Medu wesa deyo, “Metanansiau we mantaunau Kaiwo Musai soi fosa. Ea mani emirising we esansung ansung dewariroi, era tutirai na kaiwasa bitoya foi earomireafo, toyari na kondirora, ambori kaiwasa bitoya nani esomi wesa.
38 Ao ensinar, Jesus dizia: "Cuidado com os mestres da lei. Eles fazem questão de andar com roupas especiais, de receber saudações nas praças
39 Emirising we etoa na katai mahikai na munu agama Yahudi fo rorongfo tutu na muniara bei mani, emirising we etiri katai mahikai na fong fo we eminohi nayai.
39 e de ocupar os lugares mais importantes nas sinagogas e os lugares de honra nos banquetes.
40 Epampamu wiwinafosa we eha fi eminohi tutira fo, tuti ewenadi mani ene nadifoi dewariroi, ambori kaiwasa bitoya fosa etatosa we inontarai ebeng disa. Inontarai nanisa aiboi esobuai ria Sempaisi fo mani, maraba pari sewa rai.”
40 Eles devoram as casas das viúvas, e, para disfarçar, fazem longas orações. Esses receberão condenação mais severa! "
41 Na Sempaisi ne Munufoi fo, Yesusi minohi arong we katai efanduhi doi we Sempaisi nai fo tuti seite kaiwasa ehabi doi to buruao efanduhi doi nai foi. Inontarai ene ra bitoya fosa bitoya etohong doi fuba.
41 Jesus sentou-se em frente do lugar onde eram colocadas as contribuições, e observava a multidão colocando o dinheiro nas caixas de ofertas. Muitos ricos lançavam ali grandes quantias.
42 Ainanaya wiwina ne pari fi manei da wa, kia ne doi seni boru, kiara soniai na buruao efanduhi doi nai foi. Doi seni nani suru une hargafo katui paria.
42 Então, uma viúva pobre chegou-se e colocou duas pequeninas moedas de cobre, de muito pouco valor.
43 Ampafe Yesusi sahu ne inontarai ewesuraya mandu fosa ma, medu wesa deyo, “Tarai, yeisaharai we mea mau yeyo, wiwina nini faini fi dohonai we Sempaisi fo fuba sewa kaiwasa fuba wei foi kiai ene etohonafo.
43 Chamando a si os seus discípulos, Jesus declarou: "Afirmo-lhes que esta viúva pobre colocou na caixa de ofertas mais do que todos os outros.
44 Weo ea kiai etohonai na ene ra bitoya foi, wape wiwinanei ne pari fi tonanai ki, wape dohong doi kutu wiatai we wiori fidang naya fo awa kiai.”
44 Todos deram do que lhes sobrava; mas ela, da sua pobreza, deu tudo o que possuía para viver".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.