Marcos 11
Sempaisi Ne Kaiwo Mirarebanai (AMK) vs ARIB
1 Era wa kefang we Yerusalemi mani, esobu munue Betfage tuti Betania na wiwoi Saituni eneungfo. Na nanai Yesusi demi ne inontarai dirisa fosa uwemandu ura fafong.
1 Ora, quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 Medu we suru deyo, “Mura to munue watai na taaromife wanai, mura waroi afui kahai mae muwati manei tebuhi ne keledai antung manei doari na nanai. Keledai nani manei wiro dau nai kaharai. Murehuwi mukari ma.
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis preso um jumentinho, em que ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 Tuti masino manei dutang bera muru deyo, ‘Murehu keledaiwai we fiani,’ nana mani muroa wei mureyo, ‘Sengnei andino demi auru we aukari ne, wape ambori dohoni tibera ahera aha ma ki.’ ”
3 E se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? respondei: O Senhor precisa dele, e logo tornará a enviá-lo para aqui.
4 Inontarai mandu fo suru ura kariri fianai aino Yesusi demi suru ura wea foa. Na wanai uwati keledai antung manei, wenengfoi tebuhiri doari na ne munu refongfo, na rang dereungfo. Tuti urehu keledaifoia.
4 Foram, pois, e acharam o jumentinho preso ao portão do lado de fora na rua, e o desprenderam.
5 Inontarai etoari na nana fosa etutang bera suru eteyo, “Tofino! Murehu keledai antungwai we fiani?”
5 E alguns dos que ali estavam lhes perguntaram: Que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Uroa wesa kariri fianai aino Yesusi medurai we surua fo. Ampafe inontaraifosa eroa we ukaria.
6 Responderam como Jesus lhes tinha mandado; e lho deixaram levar.
7 Ukari ura wa sobu Yesusifo, etohongno ene ansung boriai feai awiai ebuaisai na keledai kuruinafoi. Ainanaya Yesusi dautai ayai minohi sauwi.
7 Então trouxeram a Jesus o jumentinho e lançaram sobre ele os seus mantos; e Jesus montou nele.
8 Kaiwasa bitoya paria eha ene ansungfoa ehafarai na rangfoi, manea kontai ebuai ai tutuba eha na romifo wa sau rangfoi, ambori emaranding rangno Yesusi da nai foi.
8 Muitos também estenderam pelo caminho os seus mantos, e outros, ramagens que tinham cortado nos campos.
9 Kaiwasa era foni Yesusi fosa tuti mano era na kurufui fosa, esahu kiai eteyo,
9 E tanto os que o precediam como os que o seguiam, clamavam: Hosana! bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Moanafeai we tane werengno Dauti ne Mananu rorongno ambori da ma ne ki!
10 Bendito o reino que vem, o reino de nosso pai Davi! Hosana nas alturas!
11 Yesusi suai to bendari Yerusalemi afui nanai, suai to Sempaisi ne Munufoi afui. Deti kariri kataifoi tonanai, wape dirufoi kikeu, ampafe i tuti ne inontarai ewesuraya mandu fosa etaraberasa to Betania aha.
11 Tendo Jesus entrado em Jerusalém, foi ao templo; e tendo observado tudo em redor, como já fosse tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Kameaia, na rabuangno era weru Betaniafoi mani, Yesusi wewisi.
12 No dia seguinte, depois de saírem de Betânia teve fome,
13 Na waroi detiao ai urung rowei, sifu biriayai tuti reraungfoi kehe paria. Ampafe da wa detioi we webong ete bireri e? Wape da wa sobu neungfo mani, deti sobu bong kutu bei kahaia, mae reraungfoi terai. Weo rabuang bonani mani wiro ne diru neung we niaya kaharai.
13 e avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se, porventura, acharia nela alguma coisa; e chegando a ela, nada achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Ainanaya Yesusi deikanggani aifoi deyo, “Na rahida bonini to fongna mani, wiro webong aha we manei dang nemu bongnei kaha.” Yesusi ne inontarai dirisa fosa etarami te kaiwo medurai nanai.
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E seus discípulos ouviram isso.
15 Mayea mani era wa sobu Yerusalemia. Na nanai Yesusi suai to Sempaisi ne Munufoi rofongfo, tuti data kaiwasa mano etawayangfi tuti mano ewaworifi na nana fosa. Bebari ene mejao eriwang doi naya fo tuti kaderao mano etawayang muntung we korbani fosa eminohi naya fo.
15 Chegaram, pois, a Jerusalém. E entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam e compravam; e derribou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Tuti wiro yoa we manei kia fiawayanai da rurang munu dereungfo kaha.
16 e não consentia que ninguém atravessasse o templo levando qualquer utensílio;
17 Mayeai deunausa deyo, “Na Allai ne Kaiwofo medu fieai, amani dotu tonina:
17 e ensinava, dizendo-lhes: Não está escrito: A minha casa será chamada casa de oração para todas as nações? Vós, porém, a tendes feito covil de salteadores.
18 Imami baba fosa tuti mantaunau Kaiwo Musai soi fosa, etarami kaiwo Yesusi medura fo, ampafe esera we rang we emuni. Wape emataiti we kaiwasa bitoya epapuhung weo ne kaiwo aunau fo.
18 Ora, os principais sacerdotes e os escribas ouviram isto, e procuravam um modo de o matar; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava da sua doutrina.
19 Dirufoi de kikeu mani, Yesusi tuti ne inontarai suraya mandu fosa era weru bendarifoia.
19 Ao cair da tarde, saíam da cidade.
20 Kameaia mani Yesusi tuti ne inontaraifosa era wa era rurang ai urungfoi, wape ewatioi we memasa beyari na raindengfo paria sobu newafoi.
20 Quando passavam na manhã seguinte, viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Ampafe Petrusi aroo fianai aino Yesusi medu we aifoi na ramindenafa tuti medu we Yesusi deyo, “Dai Mantaunaune waune, botia, ai urung ramindenafa boikanggani fi memasa ampa.”
21 Então Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Olha, Mestre, secou-se a figueira que amaldiçoaste.
22 Yesusi yoa wesa deyo, “Meroaso Allai.
22 Respondeu-lhes Jesus: Tende fé em Deus.
23 Tarai, imadurai we mea mau yeyo, mandoni dino medu we uai nini deyo, ‘Tuwera weru katai nini tuti taukaha rawanang rausi!’ mae enerorong soriru kaha mae yoasoai na mutu, nana mani finanai kaririai wei.
23 Em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar; e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Ampafe imadurai we mea mau yeyo, metutang we fieai ria Allai mani, meroasoai we finanai mesobuai ampa, nana mani ambori mesobuai ki.
24 Por isso vos digo que tudo o que pedirdes em oração, crede que o recebereis, e tê-lo-eis.
25 Tuti mewenadi metutang we Sempaisi, wape menemirorong pirahai we manei mani, meteiai wenani akawuru wo, nana mani ambori mene Dai na rorafaisi kontai feriri mene sasariwai.
25 Quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai que está no céu, vos perdoe as vossas ofensas.
26 Wape wiro meteiai inontarai siai ene sarawa kaha mani, mene Dai na rorafaisi kontaio wiro deiai mene sasariwai kaha.”
26 {Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está no céu, não vos perdoará as vossas ofensas.}
27 Mayeaia mani era wa sobu Yerusalemia. Na siario Yesusi da na Allai ne Munufoi rorongfo, na nanai imami baba fosa, mantaunau Hukumi Musai soi fosa, tuti mano ewefoniai we Yahudi fosa era we Yesusi ma.
27 Vieram de novo a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 Etutang berahi eteyo, “Na mandoni wonongne tuti ne mambiriune nari fi bitoya tonina fenina? Tuti mandoni dino yuai wau we nari fininaifa ne?”
28 que lhe perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu autoridade para fazê-las?
29 Yesusi medu wesa deyo, “Yau kontai yutang bera mea we fieai, tuti finanai meteisaharai we yau mani, ambori yeisaharai kontai we mea kariri na mandoni dino yuai yau we inari fininaifa ne ki.
29 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos perguntarei uma coisa; respondei-me, pois, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 Meteisaharai we yau, weo Yohanesi mano webaptisi kaiwasa foi mani, mandoni dino yuaisi we webaptisi kaiwasa tonana ne? Allai ete inontarai nunei manei e?”
30 O batismo de João era do céu, ou dos homens? respondei-me.
31 Imami baba fosa tuti mano ewefoniai we Yahudi fosa emadu kaririai wawerasa eteyo, “Masino tateyo, ‘Allai dino yuaisi we niari finana ne,’ nana mani ambori dei we tata aha ma deyo, ‘Tonana mani, we fianie wiro meroaso Yohanesi kahai nina?’
31 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Então por que não o crestes?
32 Wape dadira kontai we tateyo inontarai nunei manei dino yuaisi ne,” weo ematai kaiwasa bitoya foi, we eroasoai we Yohanesi mani nabi tarai dine.
32 Mas diremos, porventura: Dos homens?-É que temiam o povo; porque todos verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Ampefe eroa we Yesusi eteyo, “Ameserawawerahai.” Ainanaya Yesusi medu wesa deyo, “Tonana mani yau kontai wiro yeikaririai we mea kaha weo mantei dino yuai yau we inari fi bitoya nini faini.”
33 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Replicou-lhes ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.