Lucas 6

Sempaisi Ne Kaiwo Mirarebanai (AMK) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Na rahida Sabati bei, rahida Yahudifosa erufi nai kaha, teterai we Yesusi da riria romi potang bei, ampafe ne inontarai erariati fosa eteting potangfoi, awa esikoyari na ewaramifo, ambori etani.
1 E aconteceu que, num sábado, passou pelas searas, e os seus discípulos iam arrancando espigas e, esfregando-as com as mãos, as comiam.
2 Ampafe Farisi manea emadu eteyo, “We fiani menari fi tonana fo na rahida Sabatinei nina? Weo nana mani metohong roaing kaiwo dotu weduara fo.”
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Ainanaya Yesusi yoa wesa deyo, “Finana mani ne tarai toyari fi Mananu Dauti niari na fafongfa na rahida bo i tuti ne mano erariati fosa ewawisi fo. Metato kariri kaiwo nana kaha e?
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nunca lestes o que fez Davi quando teve fome, ele e os que com ele estavam?
4 Amani suai to Sempaisi ne Munufoi afui dangno roti etutang tutirai we Allaia fo tuti dohonai we ne mano erariati fosa etang kontai. Wape finanai, kariri hukum agama foi mani, imami erufi na Sempaisi ne Munufoi saino etang tera ne.”
4 Como entrou na Casa de Deus, e tomou os pães da proposição, e os comeu, e deu também aos que estavam com ele, os quais não lhes era lícito comer, senão só aos sacerdotes?
5 Yesusi dei aha deyo, “Kaisung Inontarai nei wemananu weo deiriri kariri fifianai aino inontaraifo enari tutu enari kaha fo na rahida Sabati.”
5 E dizia-lhes: O Filho do Homem é senhor até do sábado.
6 Na rahida Sabati siai bei mani, Yesusi da wa deunau na munu agama Yahudi bei. Na nana mani inontarai manei, warang bo domoya foi mireha.
6 E aconteceu também, em outro sábado, que entrou na sinagoga e estava ensinando; e havia ali um homem que tinha a mão direita mirrada.
7 Farisifosa tuti mantaunau Kaiwo Musai soi fosa euremi dingga Yesusi, weo niari inontaraifoia denteng na rahida Sabati mani, ambori etinggai, eteyo niari sarawai.
7 E os escribas e fariseus atentavam nele, se o curaria no sábado, para acharem de que o acusar.
8 Manamo Yesusi deitawang fi enemitituaita fo. Ampafe medu we inontarai warang mireha foia deyo, “Ro ma, boa na fongne.” Ampafe doabariria, doa na fongfo.
8 Mas ele, conhecendo bem os seus pensamentos, disse ao homem que tinha a mão mirrada: Levanta-te e fica em pé no meio. E, levantando-se ele, ficou em pé.
9 Ainanaya Yesusi medu wesa deyo, “Yutang bera mea. Kariri fi Musai soi fo mani, ne doni aino tanari na rahida Sabati fine? Tanari ne bengfo ete ne karirafo ne? Tafata inontarai ambori etarang, ete tatuasa ao eworua ne?”
9 Então, Jesus lhes disse: Uma
10 Yesusi deti maino kaiwasafoi sentenang, ainanaya medu we inontarai meninang foi, deyo, “Wi waramuwai ma.” Inontaraifoi si warangfoi kaririaia, na tatofang kutu nanai kontai warangfoi dentengna.
10 E, olhando para todos ao redor, disse ao homem: Estende a mão. E ele assim o fez, e a mão lhe foi restituída sã como a outra.
11 Wape Farisifosa tuti mantaunau Kaiwo Musai soi fo ehasou fuba paria, ainanaya emadu ruhi kaiwo weo fiani aino enari kanggani Yesusi naya fo.
11 E ficaram cheios de furor, e uns com os outros conferenciavam sobre o que fariam a Jesus.
12 Na rahida bei Yesusi da tono wiwoi bei we wenadi nai. Wenadi we Seng Allai na diru nani sentenang.
12 E aconteceu que, naqueles dias, subiu ao monte a orar e passou a noite em oração a Deus.
13 Kameai nani sahu ne inontarai erariati fosa eraoi ma, ainanaya diri ewesuraya mandu na sa. Inontarai ewesuraya mandu fosa sahusa weo rasuli, amani Inong Anatu na Sempaisi.
13 E, quando já era dia, chamou a si os seus discípulos, e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 Ewonomi finina; Simoni mano sahui we Petrusi, tuti ne tahatui Andareasi, Yakobusi tuti Yohanesi, Pilipusi tutio Bartolomasi,
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 Matiusi tuti Tomasi, Alfiusi antung Yakobusi, tuti Simoni (mano biriu we inontarai Israeli fosa etoa siai weru Romafosa),
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 Yakobusi antung Yudasi, tuti Yudas Iskarioti, mano ambori dewayang Yesusi foi.
16 Judas, filho de Tiago, e Judas Iscariotes, que foi o traidor.
17 Mayeaia mani Yesusi tuti ne inontaraifosa ebia na wiwoifo to katai webuaya bei. Na katai nani mani kaiwasa siaio era riati fe manea etamang wei, kontai kaiwasa bitoya paria na nu Yudea foi tantenang, bendari Yerusalemi, tuti munue beru na nafareng rau, Tirusi tuti Sidoni.
17 E, descendo com eles, parou num lugar plano, e também um grande número de seus discípulos, e grande multidão do povo de toda a Judeia, e de Jerusalém, e da costa marítima de Tiro e de Sidom;
18 Era ma weo etaramio Yesusi deunaufo tuti waraira ene fimaninang, kontai mano inggira dohonsa fosa ambori ebeng.
18 os quais tinham vindo para o ouvir e serem curados das suas enfermidades, como também os atormentados dos espíritos imundos. E eram curados.
19 Ampafe kaiwasafoi kiai, esera we eru na ne taraifoi, weo mambiriufei dari nai mandiai, ambori ebeng.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe, porque saía dele virtude que curava todos.
20 Mayeai Yesusi seite ne inontarai erariati fosa aha kawuru, ambori dei wesa deyo, “Mano mene pari fiwa mea, mesobu ne maifo ampa weo meaino meminohi we Seng Allai ne inontaraifosa na ne Mananu rorong fo ne.
20 E, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia:
21 Mano na ninai mewawisi ne mea, mesobu ne maifo, weo ambori memamosi ki.
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos.
22 Mano meraria Kaisung Inontarai ne yau, wedaya inontarai enemirireu mea, etata mea, etei babera mea, tuti eteiaya mewonomiwa weo esahuai we fikarira fine, mea mani mesobu ne maifo.
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos aborrecerem, e quando vos separarem, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do Homem.
23 Enari tonana mani, mefaraise tuti memararising to, weo tarai tofino, mesobu fiembaitafo fuba paria na Waidani. Mefaraise tonanai weo wiro memeiri mea mesodai dadirafo tonana kaha, weo mene tarai kariri nabi fafongfa fosa, weo mano enari kanggani mea ninisa ene werengfosa fafongfa enari kanggani nabifosa kontai tonanai kawuru ampa, ampafe finanai deinawiai we menari ne maifo, mai kariri nabi fafong fosa enari ne maifo.
23 Folgai nesse dia, exultai, porque é grande o vosso galardão no céu, pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 Mano mene fiwa mea mani, mesobu ne karira rai, weo mesobu mararising na nunei ampa.
24 Mas ai de vós, ricos! Porque
25 Mano nina mani memamosi ne mea, mesobu ne karira rai, weo ambori mewawisi ki.
25 Ai de vós, os que estais fartos, porque tereis fome!
26 Mano mesobu fayai ria kaiwasa bitoya foi, mesobu ne karira rai, weo na fafongfa ene werengfosa efiai nabi tarai kaha fosa tonanai kontai.”
26 Ai de vós quando todos os homens falarem bem de vós, porque assim faziam seus pais aos falsos profetas!
27 “Manamo yeisaharai we mea mauo, yeyo; Menemiwawu mene aitetafosa. Metohong beng we mano enemirireu mea fosa.
27 Mas a vós, que ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos aborrecem,
28 Metohong mahikaifo we mano etei kanggani mea fosa; mewenadi we mano etarikang mea fosa.
28 bendizei os que vos maldizem e orai pelos que vos caluniam.
29 Manei bioipa metaramirei domoya wa mani, metohong metaramirei dowei wa kontaia bioiparai. Tuti manea etawa mene ansung boriai wa mani metohong mene ansung siai wa kontai.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, nem a túnica recuses.
30 Manei dedo mea we mene fiea mani, metohong kaririaia. Tuti manea etawa mene fieai mani, metutang weai aha fanai.
30 E dá a qualquer que te pedir; e ao que tomar o
31 Na fifiani kontaio, menari sua inontarai siai fosa, mai kariri metawi weai we ea kontai enari we mea fo.
31 E como vós quereis que os homens vos façam, da mesma maneira fazei-lhes vós também.
32 Masino menemiwawu te mano enemiwawu mea fosa kontai tera mani, fiembaitai fianai aino mesobua ne? Weo inontarai sasari fosa kontaio enemiwawu inontarai mano enemiwawusa fosa. Ampafe todoni kontaio menemiwawufo fuba sewasa.
32 E, se amardes aos que vos amam, que recompensa tereis? Também os pecadores amam aos que os amam.
33 Tuti metohong beng weo mano etohong beng we mea fosa terai, nana mani mesobu imbaitai fiani rai? Weo inontarai sasari fosa enari tonanai kontai.
33 E, se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que recompensa tereis? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 Metohong fieai, ra ete doi, we inontarai mano menemitawansa we eriwang aha. Nana mani mesobu fiembaitai fiani rai? Weo inontarai sasari fosa kontai, etohong fianggeng we inontarai mano enemitawansa fosa, ambori eriwang mani fuba kaririai aha.
34 E, se emprestardes
35 Wiro tonana kaha. Mae mea menemiwawu mene aitetafosa tuti metohong beng wesa. Metohong fieai wesa mani, wiro menemitawanai weo eriwang we mea aha ma fanai. Nanaya mani mene fiembaitafo fuba, tuti ambori ahu mea we Seng Mano Dedai Mantaung ne arikang dino mea. Weo Seng Allai mani, enewawu inontarai mano etohong mahikai kaha fosa, tuti mano ewarami aipaya fosa kontai.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei o bem, e emprestai, sem nada esperardes, e será grande o vosso galardão, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno
36 Ampafe menemiwawu wawera mea, karirio metamamifaini enewawu kontai.”
36 Sede, pois, misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 “Wiro metinggai finong inontarai fanai, ampafe Seng Allai kontai kiutu kaiwo kariri mea kaha. Tuti wiro metohong maraba we inontarai siai fanai, ampafe Seng Allai dohong aiboi we mea kaha. Mae meteiai inontarai, ambori Seng Allai deiai mea kontai.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; soltai, e soltar-vos-ão.
38 Metohong finong fi we inontarai siai, ambori Seng Allai dohong finong fi we mea ki, ambori mesobu fiohonia fiabai fei ki, andino tituatia mikeu we mea. Weo mene metitua we inontarai siai fo mani, Allai yu we titua mea nayai kontai ki.”
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando vos darão; porque com a mesma medida com que medirdes também vos medirão de novo.
39 Mayea mani Yesusi deiriri kaiwo yiwansoa fo tonina, “Inontarai urengfafa manei, bing mano urengfafa manei kontai, nana mani ambori utau rarang kamirei bei ki.
39 E disse-lhes uma parábola: Pode, porventura, um cego guiar outro cego? Não cairão ambos na cova?
40 Inontarai sobu aunau ne wiro fiabai sewa ne mantaunaune kaha. Wape arikangfosa esobu aunau na mai pampang mani, ene tarai toyari ene mantaunaufoi.
40 O discípulo não é superior a seu mestre, mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 We fianie ai nukahai niayai na mene doroifoi urengfo mewati pari, mae airape niayai na meuremiwai mewatioi kahai nina?
41 E por que atentas tu no argueiro que está no olho do teu irmão e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 Todoni fino metei we mene doroifosa meteyo, ‘Doroie, ro ma ikabi ai nukahai niayai na uremuwai wo,’ wape airape niayai pampang na meuremuwa wiro mewatioi we mehabioi kaha? Inontarai menari fayafayarai ne meai ne, mehabio airape niayai na meuremiwa akawuru wo, ambori mewatipa ai nukahai niayai na mene doroifoi urengfo we mehabioai werui fe.”
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não atentando tu mesmo na trave que está no teu olho? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho e, então, verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 Ai koi denteng foi mani, ne bongfoi denteng, mae ai koi kerira foi mani ne bongfoi kerira.
43 Porque não há boa árvore que dê mau fruto, nem má árvore que dê bom fruto.
44 Aifoi mani aroansoi na bongfoi. Wai sirarami nei wiro webong angguri kaha tuti boburainei wiro webong urung kaha.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois não se colhem figos dos espinheiros, nem se vindimam uvas dos abrolhos.
45 Inontaraine tata tonanai kontai. Inontarai mano denteng foi niarifo beng, we enerorongfoi denteng fefe. Wape inontarai mano kerira foi niarifo karira, weo enerorongfoi kerira. Weo fifiani aino dotu na borongfoi mani, finanai dari na enerorongfuisi mandiai.
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração, tira o bem, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração, tira o mal, porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 “We fianie mesahu yau we mene Seng, wape wiro metohong karirio fiani aino yeisaharai we mea ne nina kaha?
46 E por que me chamais Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu digo?
47 Mano da ma tarao nehu kaiwo aunau ne, dohong kaririai na mai foi, amani yeisaharai we mea mau, mano nani mani ne tarai kariri mano niari munu.
47 Qualquer que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as observa, eu vos mostrarei a quem é semelhante.
48 Niari ne munufoi mani, sirai aweu berorong ambori sau titawangno diri neungfo na kamamiai. Ampafe rahida bo wayafoi wefoa, foafoi dautaia sobu munufoi mani, deda bariri kaha, weo inontaraifoi niari amangfoi pepayai fefe.
48 É semelhante ao homem que edificou uma casa, e cavou, e abriu bem fundo, e pôs os alicerces sobre rocha; e, vindo a enchente, bateu com ímpeto a corrente naquela casa e não a pôde abalar, porque estava fundada sobre rocha.
49 Wape inontarai mano tarao nehu kaiwone, mae dohong kariria kaha, i mani ne tarai kariri inontarai mano niari ne munufoi, niariri sau kahofa wowongfo terai. Foafoi sobuifo, deda bariria sawaia, ampafe aikahiafoi kerirawa kiaya.”
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante ao homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a corrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.