Lucas 5
Sempaisi Ne Kaiwo Mirarebanai (AMK) vs ARC
1 Rahida bei mani Yesusi doa nano ruruo Genesareti nafarengfo. Kaiwasa bitoya foi ewati we Yesusi. Ewatioi ewarami siayasa weo ete etaramio Seng Allai ne Kaiwofo.
1 E aconteceu que, apertando-o a multidão para ouvir a palavra de Deus, estava ele junto ao lago de Genesaré.
2 Yesusi deti wa roworu urawohi na nafarengfo, manamo mamung diang fosa ebia weru wafosuru tono nafarengfo ambori esonihing erangfo.
2 E viu estar dois barcos junto à praia do lago; e os pescadores, havendo descido deles, estavam lavando as redes.
3 Yesusi dautai to wafo rowei, Simoni, mano ahui we Simon Petrusi, ne wa dine, tuti dutang we Simoni deyo, “Tuba wanei kuteai weru nafarengnei awarau.” Ainanaya Yesusi minohi na wafoi mae deunau kaiwasa bitoya foi awarei.
3 E, entrando num dos barcos, que era o de Simão, pediu-lhe que o afastasse um pouco da terra; e, assentando-se, ensinava do barco a multidão.
4 Deunaua kaya mani dei we Simoni deyo, “Wo to katai behuru foa muna erangwai nayai.”
4 E, quando acabou de falar, disse a Simão: faze-te ao mar alto, e lançai as vossas redes para pescar.
5 Simoni yoa we Yesusi deyo, “Daie, diruafa awao kameai anina antomung ao antosobu fiea kaha. Manamo Dai bemi yau fefe imuna erangnei aha.”
5 E, respondendo Simão, disse-lhe: Mestre, havendo trabalhado toda a noite, nada apanhamos; mas, porque mandas, lançarei a rede.
6 Itorohong kaririaia nanane, itomung diang katui kaha, bitoya beyari, awao erangfoi adareti mesiabu.
6 E, fazendo assim, colheram uma grande quantidade de peixes, e rompia-se-lhes a rede.
7 Ampafe itosahu we mano emung diang ruhia fosa na wa koiwei foi, esahusa eteyo, “Ee! Mewo ma. Tarabi ruhi erangnei.” Ampafe esoni diangfoi na wa roworu fo paria adareti uraisui.
7 E fizeram sinal aos companheiros que estavam no outro barco, para que os fossem ajudar. E foram e encheram ambos os barcos, de maneira tal que quase iam a pique.
8 — ausente —
8 E, vendo isso Simão Pedro, prostrou-se aos pés de Jesus, dizendo: Senhor, ausenta-te de mim, por que sou um homem pecador.
9 — ausente —
9 Pois que o espanto se apoderara dele e de todos os que com ele estavam, por causa da pesca que haviam feito,
10 Yakobusi tutu Yohanesi, Zebedeusi ne arikangfosuru, uruino ukontai Simonine, upapuhung kontai. Manamo Yesusi medu we Simoni deyo, “Mutai fanai! Na ninai to fona mani yohong wau mung wedua inontarai.”
10 e, de igual modo, também de Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram companheiros de Simão. E disse Jesus a Simão: Não temas; de agora em diante, serás pescador de homens.
11 Simoni tutu mano emung diang ruhia fosa etuai wafo to reia, itorohong itone fianggengfoi sentenang suanaiya, mae itora ria Yesusi.
11 E, levando os barcos para terra, deixaram tudo e o seguiram.
12 Na rahida bei Yesusi niai na munuefea. Na nana mani inontarai manei maninang kusta foi sinsung ne rerawafoi sentenang. Deti Yesusifo disang kapa awebuka na arongfo mae dutani deyo, “Daie, wau wemambiriu ne, maya mani, nari yau yenteng weru nehu maninangnei.”
12 E aconteceu que, quando estava em uma daquelas cidades, eis que um homem cheio de lepra, vendo a Jesus, prostrou-se sobre o rosto e rogou-lhe, dizendo: Senhor, se quiseres, bem podes limpar-me.
13 Yesusi suba warangfoa wa sauwi tuti medu wei deyo, “Yo, imaya. Bonteng to!” Tatofang kutu nanai kontaio maninang kusta foi niai werui tuti dentengna.
13 E ele, estendendo a mão, tocou-lhe, dizendo: Quero; sê limpo. E logo a lepra desapareceu dele.
14 Yesusi deretawani deyo, “Aromuoaifa! Wiro boiriri fi inari ninai weo inontarai siai manei fanai, mae ro to imamifoia tuti butani we deti kariri nemu taraiwai we bontengna wa. Mayeai bohong korbanifeai we Allai we nemu bontengna wa kariri fianai aino Musai soia fo. Nana mani deinawiai we kaiwasa bitoya foi we bonteng ampa.”
14 E ordenou-lhe que a ninguém o dissesse. Mas disse-lhe: Vai, mostra-te ao sacerdote e oferece, pela tua purificação, o que Moisés determinou, para que lhes sirva de testemunho.
15 Wape kaiwoariri etairiri kariri Yesusi fo defai pari aha wari kataifoi, ampafe kaiwasa bitoya era ma weo etaramio medufo tuti weo niarisa ebeng weru ene fimaninangfo.
15 Porém a sua fama se propagava ainda mais, e ajuntava-se muita gente para o ouvir e para ser por ele curada das suas enfermidades.
16 Ampafe eaia mani da to katai minano we wenadi nayai.
16 Porém ele retirava-se para os desertos e ali orava.
17 Na rahida bei Yesusi deunau, amani inontarai eweFarisi tuti mantaunau Kaiwo Musai soi fosa eminohi kontai na nanai. Era na fino Yerusalemi tuti munue watai nano nu Galilea tuti na nu Yudea fo. Sempaisi ne mambiriufo nayai na Yesusi weo niari inontarai emaninang ebeng.
17 E aconteceu que, em um daqueles dias, estava ensinando, e estavam ali assentados fariseus e doutores da lei que tinham vindo de todas as aldeias da Galileia, e da Judeia, e de Jerusalém. E a virtude do Senhor estava com ele para curar.
18 Na rahida bonani mani inontarai manea eha inontarai fiaya wia na andaung wowong manei, erao Yesusi ma. Ete ehari era to munu rorongfo afui etohoni wiatai na Yesusi urengreafo,
18 E eis que uns homens transportaram numa cama um homem que estava paralítico e procuravam fazê-lo entrar e pô-lo diante dele.
19 manamo kaiwasa bitoya kareraia dadira. Ampafe ehari etautai na tehi boriai to munu nuwowongfo ayai. Ainanaya ebai munu nuwowongfoi etuki tuti ne andaung wiatai nai foi aweu rahang kaiwasa bitoya foi, na Yesusi urengreafo.
19 E, não achando por onde o pudessem levar, por causa da multidão, subiram ao telhado e, por entre as telhas, o baixaram com a cama até ao meio, diante de Jesus.
20 Yesusi detio enari tonanafo deitawanai we eroasoafo fuba paria, ampafe medu we inontarai fiaya foi deyo, “Waune, yeiai nemu sasarifi ampa.”
20 E, vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Homem, os teus pecados te são perdoados.
21 Manamo mantaunau Kaiwo Musai soi fosa tuti Farisifosa enemitituaitai na enemirorongfo, “Mandoni dino deibera Seng Allai nina? Mandoni dino biriu we deiai sasari fine? Seng Allai mantauni terai!”
21 E os escribas e os fariseus começaram a arrazoar, dizendo: Quem é este que diz blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão Deus?
22 Manamo Yesusi deitawang enemirorongfoi kawurua ampafe medu wesa deyo, “Todonie menemitituaitai tonanai na menemirorongwai nina?
22 Jesus, porém, conhecendo os seus pensamentos, respondeu e disse-lhes: Que arrazoais em vosso coração?
23 Doni aino mawa ne: imadu yeyo, ‘Yeiai nemu sasarifi ampa,’ ete yeyo, ‘Boabari wau, ka nemu andaungwai, tuti roa’?
23 Qual é mais fácil? Dizer: Os teus pecados te são perdoados, ou dizer: Levanta-te e anda?
24 Wape yeinawiai we mea, na inari inontarainei denteng tonina ne, ambori mewaitawanai weo na nunei ninai, Kaisung Inontarai nei andino ne mambiriu we deiai sasari fine.” Ainanaya Yesusi medu we inontarai fiaya foi deyo, “We wau mani, imadu mau yeyo, boabari wau, ruai nemu andaungwai, ro to nemu munufoia.”
24 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra poder de perdoar pecados (disse ao paralítico), eu te digo: Levanta-te, toma a tua cama e vai para tua casa.
25 Na kutu nanai kontaio inontaraifoi doabariria doa na kaiwasafoi euremireafo, mayeai yuai ne andaungfoi, da to ne munu rorong foa mae deparanding Seng Allai.
25 E, levantando-se logo diante deles e tomando a cama em que estava deitado, foi para sua casa glorificando a Deus.
26 Kaiwasafoi epapuhung tantenang beyari, ampafe etaparanding Seng Allai. Tuti enemirorong mitai, ampafe emadu wawerasa eteyo, “Fitantuma fino tawatioai na rahida bonini nina!”
26 E todos ficaram maravilhados, e glorificaram a Deus, e ficaram cheios de temor, dizendo: Hoje, vimos prodígios.
27 Mayeaia Yesusi da weru munuefoa, deti inontarai manei wonong fino Lewi. Lewi mani inontarai fianduhi doi pajaki we parenta Kaisari dine, minohi na munu pajaki foi. Yesusi medu weia deyo, “Ro ria yau.”
27 E, depois disso, saiu, e viu um publicano, chamado Levi, assentado na recebedoria, e disse-lhe: Segue-me.
28 Anseung ahang kahai mae Lewi doabariri tuti sawing fi yu fo tantenang, da ria Yesusi.
28 E ele, deixando tudo, levantou-se e o seguiu.
29 Ainanaya Lewi dohong muniara fiabai paria bei weo Yesusi na ne munufoi. Inontarai efanduhi doi pajaki we parenta Kaisari fo efau paria, tuti inontarai siai kontai ewatai etampi ruhiai.
29 E fez-lhe Levi um grande banquete em sua casa; e havia ali uma multidão de publicanos e outros que estavam com eles à mesa.
30 Manamo Farisifosa tuti mantaunau Kaiwo Musai soi fosa enemioa kaha, ampafe emadu we Yesusi ne inontarai erariati fosa eteyo, “We fianie metampi tuti metunung ruhiai ria inontarai efanduhi pajaki we parenta Kaisari foi tuti inontarai ewesasari fosa ninai?”
30 E os escribas deles e os fariseus murmuravam contra os seus discípulos, dizendo: Por que comeis e bebeis com publicanos e pecadores?
31 Mae Yesusi yoa wesa deyo, “Inontarai etanteng nesa mani etohong we manggarawangnei kaha, mae mano emaninang fosa.
31 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Não necessitam de médico os que estão sãos, mas sim os que estão enfermos.
32 Wiro ira ma weo isahu inontarai emararebana fosa kaha, mae we isahu inontarai ewesasari, ambori etaraberasa weru ene sasarifoi.”
32 Eu não vim chamar os justos, mas sim os pecadores, ao arrependimento.
33 Na nanai kontaio inontarai eparaise Yesusi kaha manea, etutang berahi, eteyo, “Mano eraria Yohanesi tuti mano eraria inontarai eweFarisi nesa, wea mani ewepuasa ampafe ene nadifo mutu. Manamo mano eraria wau wasa etampi etunung, mae esera wawera ewepuasa.”
33 Disseram-lhe, então, eles: Por que jejuam muitas vezes os discípulos de João e fazem orações, como também os dos fariseus, mas os teus comem e bebem?
34 Yesusi yoa wesa deyo, “Tofino! Ne tarai kariri mandirau mang foi tuti ne inontarai wenotisa to ne muniara mandirau foi. Na rahida mandirau mang foi minohi riasa nanai ewepuasa rai e?
34 E ele lhes disse: Podeis vós fazer jejuar os convidados das bodas, enquanto o esposo está com eles?
35 Wape rahida we mandiraufoi niayai na nanai riasa ahang kaha foi ambori da ma ki, rabuang bonani dino ambori ewepuasa ki. [Tonanai kontai, nina mani inayai riasa ampafe ewepuasa kaha, wape rahidao ambori ira werusa foi da ma ki, rahida nanai aino ewepuasa ki.]”
35 Dias virão, porém, em que o esposo lhes será tirado,
36 Ainanaya Yesusi deiriri fiyiwansoai wesa deyo, “Wiro manei eneaya ansung waworu feai weo kiutu aha dawa kobu ansung mamo fo ne masabufo naya kaha. Weo kiutu ansung waworu fo, kontaio ansung waworu fo ne tarai kariri ansung mamo fo kaha.
36 E disse-lhes também uma parábola: Ninguém tira um pedaço de uma veste nova para o coser em veste velha, pois que romperá a nova, e o remendo não condiz com a veste velha.
37 Tonanai kontai we angguri waworu nei mani, wiro ariri to aderi sapi rerawa memo bei kaha, weo angguri weworu foi ambori wiwua wedaya aderi sapi rerawa memo foi tei. Nana mani anggurifo tibatara, aderi sapi rerawa foi kerirawa.
37 E ninguém põe vinho novo em odres velhos; de outra sorte, o vinho novo romperá os odres e entornar-se-á o vinho, e os odres se estragarão.
38 Wape angguri weworu foi todoni kontaio ariri tono aderi sapi rerawa weworu bei kontai.
38 Mas o vinho novo deve ser posto em odres novos, e ambos juntamente se conservarão.
39 Kontaio mano dunung angguri mamo foi miaya weo dunung angguri weworu kaha, weo deyo, ‘Angguri memo nei andi denteng sewa.’ ”
39 E ninguém, tendo bebido o velho, quer logo o novo, porque diz: Melhor é o velho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.