Lucas 18

Sempaisi Ne Kaiwo Mirarebanai (AMK) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Mayeai Yesusi deiriri fiyiwansoai nini we deunauo ne inontarai erariati fosa, ambori etutang Sempaisi we fiea mani enemitawanai, tarahi etutanai waroia manamo esobua kaharai, nana mani dohonao ewarami mururang ahera fe.
1 Disse-lhes Jesus uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca esmorecer:
2 Yesusi deyo, “Na bendari bei, inontarai manei eruaisi we andino kiutu kaiwo ne. Inontarai nani fai mani wiro mitai Seng Allai kahai, tutu i mani wiro tarao inontarai siai kaha kontai.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava homem algum.
3 Na nanai wiwina manei sodai kaiwoaririfeai. Ampafe wiwinafoi deikaririai we mano kiutu kaiwoariri foi, weo medu kariri neng, manamo wiro dohong kaririai ahera kaha. Ampafe wiwinafoi da weduari pampang, medu wei deyo, ‘Fata yau, modu we mano weaiteta we yau foi.’
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que vinha ter com ele, dizendo: Julga a minha causa contra o meu adversário.
4 We beiru teaia, manamo mano kiutu kaiwo foi miaya we dohong kariri fi wiwinafoi deyoa fong kaha. Wape mayeai enetituaitai deyo, ‘Yau wiro imatai Sengnei kahai tutu wiro tarahuo sobu manei ahang kahai.
4 Ele, por algum tempo, não a quis atender; mas, depois, disse consigo: Bem que eu não temo a Deus, nem respeito a homem algum;
5 Manamo wiwinanei da wedua yau pampang we ne kaiwofo, ampafe ne mahikai mani yohong kariri fifianai aino deyoa foa. Bireri ki mae ambori da tetawa yau pampang, dohong yaua isera wawera yohong toai ki.’ ”
5 todavia, como esta viúva me importuna, julgarei a sua causa, para não suceder que, por fim, venha a molestar-me.
6 Ainanaya Sengnei deyo, “Menemitituai we kaiwo mano kiutu kaiwoariri mesi kaha fi medura fo.
6 Então, disse o Senhor: Considerai no que diz este juiz iníquo.
7 I wiro inontarai mesi kaha dine, wape niari ne bengfo we wiwinafoi. Nana mani Seng Allai ne mahikaifo sewari aha. I ambori fiata ne inontarai esodai ne dadirafo tutu etutani pampang kameai ramindena weo fi esodairai nana fo ki.
7 Não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Meroasoaifa! Allai ambori sikahera fiata ne inontaraifosa weru ne karirafo ki. Wape Kaisung Inontarai nei daraberahi to nunei aha ma mani, sobu inontarai eroasoa fea rai ete bireri e?”
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando vier o Filho do Homem, achará, porventura, fé na terra?
9 Yesusi deiriri fiyiwansoai nini aha, deiriri fo mani reng we mano esahu inontarai siai we emai kaha, mae ene tarai bo eneng foi di mei sewa fo.
9 Propôs também esta parábola a alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 Yesusi deyo, “Na rahida bei, inontarai mandu ura taterai to Sempaisi ne Munufoi we uwenadi nai. Inontarai nani suru mani, Farisi manei tutu inontarai fianduhi pajaki we Mananu Kaisari foi manei.
10 Dois homens subiram ao templo com o propósito de orar: um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Na Sempaisi ne Munufoi rorong fo, Farisifoi doa futuayai siai na fong pari fo, mae wenadi deyo, ‘Seng Allae yohong mahikaifeai we wau, weo yau wiro nehu tarai kariri inontarai siaio esera we ene ra bitoya fosa kaha, etatofa biriu, ete emaninawa fosa kaha. Yohong mahikai kontai we nehu tarai kariri mano fianduhi pajaki we Mananu Kaisari foi wani kaha.
11 O fariseu, posto em pé, orava de si para si mesmo, desta forma: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano;
12 Yau weminggu bei mani, iwepuasa weberu, tutu yohong fi isobuai feai na fi inari wau, we wau.’
12 jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Wape mano fianduhi pajaki we Mananu Kaisari foi mani, doari waroi na munu warabuka refui fo, waratawang arongfo tutu ureng toung ambori medu we Seng Allai deyo, ‘Seng Allae aromuo yau inontarai sasari karira nini yau.’ ”
13 O publicano, estando em pé, longe, não ousava nem ainda levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, sê propício a mim, pecador!
14 Yesusi deyo, “Yeisaharai we mea mau, inontarai nani suru uwenadi kai mani, inontarai fianduhi pajaki we Mananu Kaisari foi, andino Allai detori we beng riati aha ne, wiro Farisifoi kaha. Weo mandoni kontaio yuai ne taraifoia weinontarai dedai mani, Allai ambori niariria tewawa ki, tuti mandoni dino niariria enerorong tewawa mani, ambori Allai yuaisia dedai ki.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Yesusi doa deunau kaiwasa bitoya foi mae, inontarai manea eha ene arikang marareha manea, ehasa ma weo ete ambori Yesusi yuai warang wasausa tutu mioansa. Yesusi ne inontaraifosa ewati arikangfosa nana fo, ehasou ene wawafosa tuti esuasa.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; e os discípulos, vendo, os repreendiam.
16 Manamo Yesusi sahu arikangfosa ma, mayeai medu we ne inontarai erariati fosa deyo, “Metawing arikangwasa era we yau ma, dohonao meteiweduasa fe, weo inontarai toyari arikangfesa nini saino esuai to Allai ne Mananu rorong fo ne.
16 Jesus, porém, chamando-as para junto de si, ordenou: Deixai vir a mim os pequeninos e não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Tarai, imadu we mea mau yeyo, inontaraio wiro yoasoai tuti niari enerorongfoia tewawa kariri arikang kaha mani, wiro suai to Seng Allai ne Mananu rorong fo kaha ki.”
17 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira alguma entrará nele.
18 Inontarai wenungkamiei we inontarai Yahudi fosa manei, ne ra bitoya, i dutang bera Yesusi, deyo, “Mantaunau bontengne waune, fianai aino inari we ambori isobu numainufo ne?”
18 Certo homem de posição perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Yesusi yoa deyo, “We fiani e wahu yau we yenteng ninai? Wiro manei denteng kahai, mae Allai meiri kawuru.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Allai ne Hukumio dohonai we tatohong kariria fo boitawanai ampa, amani:
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás , não matarás , não furtarás , não dirás falso testemunho , honra a teu pai e a tua mãe.
21 Inontaraifoi yoa wei deyo, “Kaiwoariri fuba nani yohong kariri kawuru na iwebariboaifa ampa.”
21 Replicou ele: Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Yesusi tarao inontarai ne ra bitoya foi medu tonana ne, ampafe medu wei aha deyo, “Sea fi beyari bohong kariria kaharai, bowayang nemu ra munohi tutira wara kai, tuti doiwa bohonai we inontarai ene pari fi fosa, nanaia mani wobu ra na Waidania finanai. Tuti nari tonanaia mani ro ma ro ria yau.”
22 Ouvindo-o Jesus, disse-lhe: Uma coisa ainda te falta: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro nos céus; depois, vem e segue-me.
23 Manamo inontaraifoi tarao kaiwo Yesusi medurai wei fo, enerorongfoi fituayai webeyari, weo ne rafoi bitoya fefe.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Yesusi deitawanai we inontaraifoi enerorong dohong we ne rafoi karerai, ampafe medu deyo, “Mawa kahai we inontarai ene ra bitoya nesa esuai to Seng Allai ne Mananu rorong fo.
24 E Jesus, vendo-o assim triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Weo mawa sewa we unta manei suai kaha aniai kamirei bei weru inontarai ne ra bitoya manei suai to Allai ne Mananu rorongfe fo.”Unta|src="HK00038c.tif" size="span" loc="Luke 18:25" ref="Lukasi 18:25"
25 Porque é mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Inontarai etaramioai we Yesusi medu tonana fo, etutang berahi aha eteyo, “Tonana mani, mandoni dino mesi we sobu faririfo ne?”
26 E os que ouviram disseram: Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Yesusi yoa deyo, “Fifianai aino inontaraine ene mambiriufea we enari kaha fo, wape we Allai mani finanai mawa arora.”
27 Mas ele respondeu: Os impossíveis dos homens são possíveis para Deus.
28 Ainanaya Petrusi medu wei deyo, “Daie, boti amene munu rorong fo kontaio ametawinaifa tuti ameraria wau!”
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos nossa casa e te seguimos.
29 Yesusi deyo, “Tarai, imadurai we mea mau yeyo, inontarai mandoni da weru ne munufoi, ete ne wiwing ne arikang, ne tahatui ne tafuai, ete ne wawafo suru, ambori yufi we Allai ne Mananu rorong fo, toyari mea ninai,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por causa do reino de Deus,
30 inontarai nanisa ambori sobu fi sobuai ria Allai fo fuba pari sewa aha weru ne sobuai na nuneifo ki, tuti sobu numainufo.”
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 Yesusi fianduhi ne inontarai ewesuraya mandu fosa siai, mayeai medu wesa deyo, “Metarami ma. Nina mani, tara to Yerusalemi ayai finina. Na wanai fi fuba nabifosa esoi kaririai we Kaisung Inontarai nei, ambori sodairai ki.
31 Tomando consigo os doze, disse-lhes Jesus: Eis que subimos para Jerusalém, e vai cumprir-se ali tudo quanto está escrito por intermédio dos profetas, no tocante ao Filho do Homem;
32 I ambori manei dewayani we inontarai etaroangno Allai kaha fosa, ambori eteiberahi, enemirireuwi, tutu ehandioi.
32 pois será ele entregue aos gentios, escarnecido, ultrajado e cuspido;
33 Ambori erarubati na wai, tuti emuni mireha. Wape rahida bo botoru foi mani, ambori suwi aha ki.”
33 e, depois de o açoitarem, tirar-lhe-ão a vida; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Fifianai aino Yesusi medura fo ne inontarai ewesuraya mandu fosa, ewaitawang sobu kutea kahaia. Kaiwo neung fo medu baurai wesa kaha. Ampafe esera wawera kaiwo medu wea fo.
34 Eles, porém, nada compreenderam acerca destas coisas; e o sentido destas palavras era-lhes encoberto, de sorte que não percebiam o que ele dizia.
35 Rabuang bo Yesusi tutu ne inontaraifosa era wa rerai we bendari Yeriho foi mani, inontarai urengfafa manei minohi dedo we fi na rang dereung fo.
35 Aconteceu que, ao aproximar-se ele de Jericó, estava um cego assentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Inontaraifoi tarao kaiwasa bitoya era ria Yesusi fosa etohong kataifoi niukuayai paria, ampafe dutang berahai deyo, “Fiea to, donio kataifi niukuaiyai karerai nina?”
36 E, ouvindo o tropel da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Inontarai na nana fosa emadu wei eteyo, “O, Yesusi inontarai Nazareti foi da na ninai ma.”
37 Anunciaram-lhe que passava Jesus, o Nazareno.
38 Ainanaya weurengfafafoi sahu deyo, “Yesuse! Dauti ne Kaisungwa waune, aromuo yau!”
38 Então, ele clamou: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Inontarai era fonia fosa ehasouwi tutu etemi nemboru. Manamo tentumasa kaha mae sahu fo mambiriu aha, deyo, “Dauti ne Kaisungwa waune, aromuo yau!”
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse; ele, porém, cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Yesusi taraoai nanai doa ukai, tutu demi inontarai maneitoru itobing weurengfafafoi weia. Da wa kefangna, Yesusi dutang berahi deyo,
40 Então, parou Jesus e mandou que lho trouxessem. E, tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 “Fianai aino boyo inari we wau ne?” Inontarai urengfafa foi yoa wei deyo, “Daie! Yeyo iwati.”
41 Que queres que eu te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu torne a ver.
42 Yesusi medu wei aha deyo, “Yo, tonana mani, boti to! Nemu roaso yau wa wedaya bonteng ampa.”
42 Então, Jesus lhe disse: Recupera a tua vista; a tua fé te salvou.
43 Na tatofang kutu nanai kontaio urengfo tabau deti. Ainanaya da ria Yesusi tutu deparanding Seng Allai. Inontarai bitoya na nana fosa ewati fi Yesusi niari we mano urengfafa foi nana ne, ea kiai efiai Allai.
43 Imediatamente, tornou a ver e seguia-o glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.