Lucas 11
Sempaisi Ne Kaiwo Mirarebanai (AMK) vs ACF
1 Na rahida bei Yesusi dutanai weo Sempaisi na katai bei. Dutanaia kai, ne inontarai erariati fosa manei dutania deyo, “Dai Waune, bounau amea we ametutanai we Sempaisine toyario Yohanesi deunau ne inontarai erariati fosa nana.”
1 E aconteceu que, estando ele a orar num certo lugar, quando acabou, lhe disse um dos seus discípulos: Senhor, ensina-nos a orar, como também João ensinou aos seus discípulos.
2 Ainanaya Yesusi dei wesa deyo, “Awao metutangna mani, metutang tonina:
2 E ele lhes disse: Quando orardes, dizei: Pai nosso, que estás nos céus, santificado seja o teu nome; venha o teu reino; seja feita a tua vontade, assim na terra, como no céu.
3 Bohong fiang demoyarai we amea na rahida neungne,
3 Dá-nos cada dia o nosso pão cotidiano;
4 tuti boiai amene sasari ametohoni nei,
4 E perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a qualquer que nos deve, e não nos conduzas à tentação, mas livra-nos do mal.
5 Yesusi medu we inontarai erariati fosa ampafe ewaitawanai ewenadi pampang, deyo, “Manei na mea, ro to nemu maniwowirifoi ne munufoi, diru rabuang mae butani boyo, ‘Maniwowirife, bohongno taung botoru teai yau ma wo.
5 Disse-lhes também: Qual de vós terá um amigo, e, se for procurá-lo à meia-noite, e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 Weo nehu maniwowiri manei arahi da na waroi ma, da sobu yau na nehu munufoi, manamo yohong fiangfea watai we dang kaha.’
6 Pois que um amigo meu chegou a minha casa, vindo de caminho, e não tenho que apresentar-lhe;
7 Wape maniwowiri mano ro oi foi, tarahio medu na munu rorongfo mandiai deyo, ‘Ro ma totawa yau fanai! Ikafe rahutua tuti nehu arikangfe ametena ampa. Wiro imaya weo yoa aha kaha we yohong fieai we wau.’ ”
7 Se ele, respondendo de dentro, disser: Não me importunes; já está a porta fechada, e os meus filhos estão comigo na cama; não posso levantar-me para tos dar;
8 Yesusi medu pari aha deyo, “Tofino ne maniwowiri di wau ki, wape miaya we doari miai dohong fieai we wau kaha. Manamo wau butani mutu, ampafe doari miaio dohong fi butang wea fo ki.
8 Digo-vos que, ainda que não se levante a dar-lhos, por ser seu amigo, levantar-se-á, todavia, por causa da sua importunação, e lhe dará tudo o que houver mister.
9 Ampafe yei mau yeyo; Metutang weai ambori ohonai ki, mesera weai ambori mesobuai ki; meboi rahutufo ambori fai we mea ki.
9 E eu vos digo a vós: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e achareis; batei, e abrir-se-vos-á;
10 Weo mano etutana fosa ambori ohonai wesa ki; mano esera wea fosa ambori esobuai ki; tuti mano eboi rahutu fosa ambori fai wesa ki.
10 Porque qualquer que pede recebe; e quem busca acha; e a quem bate abrir-se-lhe-á.
11 Na mea kiai mani, wawa mandoni dino ne arikangfoi dutang we diang mani, dohong tawai ne?
11 E qual o pai de entre vós que, se o filho lhe pedir pão, lhe dará uma pedra? Ou, também, se lhe pedir peixe, lhe dará por peixe uma serpente?
12 Ete dutang we manggohei aibong, wape tamang dohong amafiyahi manei ki? Bereri!
12 Ou, também, se lhe pedir um ovo, lhe dará um escorpião?
13 Ampafe mea mewarami aipaya tonanai ki, wape mewaitawang metohong ne bengfo we mene arikangfosa. Nana mani Dai na Waidani ne dohonafo sewa weru mea aha. Ambori dohongno Nuaninu Mirarebana foi weo mano etutani fosa ki.”
13 Pois se vós, sendo maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais dará o Pai celestial o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?
14 Na rahida bei Yesusi data inggira manei weru weborotamu manei. Inggirafoi da to woriaia, ainanaya inontaraifoi medua nina. Kaiwasa bitoya foi pepuhung,
14 E estava ele expulsando um demônio, o qual era mudo. E aconteceu que, saindo o demônio, o mudo falou; e maravilhou-se a multidão.
15 wape manea eteyo, “I mani data inggira weo sobu mambiriu na Barsebuli fefe; inggira ene mananufoi.”
15 Mas alguns deles diziam: Ele expulsa os demônios por Belzebu, príncipe dos demônios.
16 Inontarai siai fe manea kontai eweanggari Yesusi, ampafe etutani weo niari fiainawiaifea, ambori ewaitawang kanggunai weo Yesusi mani da na Seng Allai ma.
16 E outros, tentando-o, pediam-lhe um sinal do céu.
17 Manamo Yesusi deitawang fi enemitituaita fo. Ampafe medu wesa deyo, “Negara bei wiro weboyari kaha mae ebabausa tuti eweaiteta wawerasa, nana mani negara nani wiro da waroi ahang kaha, mae ambori wioru ki. Ampafe munu rorong bei sonanai kontai. Eweaiteta wawerasa mani munu rorong bonani wioru ki.
17 Mas, conhecendo ele os seus pensamentos, disse-lhes: Todo o reino, dividido contra si mesmo, será assolado; e a casa, dividida contra si mesma, cairá.
18 Tonanai kontai we Saminseni, masino Saminseni dapa bera mantauni mani tiabau finanai. Nana mani ambori ne mananufo nayai mutu kaha mae wioru ki. Mea kiai meteyo yata inggira weo nehu mambiriu na Barsebuli fefe.
18 E, se também Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que eu expulso os demônios por Belzebu.
19 Wape tonana kaha. Ampafe tonana mani na mandoni ne mambiriufo mene inontarai eraria mea fosa etata nuaninu karira fosa nai ne? Na fianai aino enari nanai deinawiai we fio metinggai yau wea ne tarai kaha.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam vossos filhos? Eles, pois, serão os vossos juízes.
20 Wape yau mani yata nuaninu karira na Allai ne mambiriune, nana mani yeinawiai weo na Yau mani, Seng Allai da ma we weMananu rahang mea ampa.
20 Mas, se eu expulso os demônios pelo dedo de Deus, certamente a vós é chegado o reino de Deus.
21 Inontarai tiapa manei, tuti ne fimamunafo masi, ambori demang wedua ne munufoi, nana mani mananapi wiro eha manana ne fianggeng minohi tutira fo kutea kaha.
21 Quando o valente guarda, armado, a sua casa, em segurança está tudo quanto tem;
22 Wape mano tiapa sewari manei miuni awao saha tawani, nana mani ambori mano tiapa sewari foi wewu ne fimamuna deparandina fo, tuti deto tate ne fianggeng minohi tutira fo.
22 Mas, sobrevindo outro mais valente do que ele, e vencendo-o, tira-lhe toda a sua armadura em que confiava, e reparte os seus despojos.
23 Manei sau we yau kaha mani, weaiteta we yau, tuti manei doa tuwa yau na ifanduhi inontarai fo kaha mani, wenani niari kanggani nehu fi inari ne weo kiataterai.”
23 Quem não é comigo é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
24 “Awao nuaninu kerira manei da to boriai weru inontarai manei mani, da wariai funomai to katai karira sarahiai weo sera we katai niai nayai, tuti sobua kaha. Tonanaya mani deyo, ‘Yarabera yau to nehu munu arahi ira werui foi aha.’
24 Quando o espírito imundo tem saído do homem, anda por lugares secos, buscando repouso; e, não o achando, diz: Tornarei para minha casa, de onde saí.
25 Tuti bo daraberahia foi mani, sobuai we inontaraifoi ne tarai toyari munuo fantamia mesi mirarebanai.
25 E, chegando, acha-a varrida e adornada.
26 Ainanaya daraberahi aha kia eweituo eharira sewa mantauni. Mayeai esuai to inontaraifoi awafui enayai nai. Ampafe wedaya inontaraifoi ne minohi toa fo kerira sewa reantenangfo aha.”
26 Então vai, e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entrando, habitam ali; e o último estado desse homem é pior do que o primeiro.
27 Yesusi medua kai tonanaya, mayeai wiwing manei na kaiwasa bitoya foi medu wei deyo, “Taraie, wiwing mano dawing wau tuti dohong uio wau wai, andi sobu mai ne.”
27 E aconteceu que, dizendo ele estas coisas, uma mulher dentre a multidão, levantando a voz, lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe e os peitos em que mamaste.
28 Manamo Yesusi yoa wei deyo, “Yo! Wape mano sobu mai sewa mani, mano tarao Seng Allai ne Kaiwone tuti dohong kaririai.”
28 Mas ele disse: Antes bemaventurados os que ouvem a palavra de Deus e a guardam.
29 Inontaraifosa etoa wari Yesusi, mae medu mutu deyo, “Kaiwasa fuinini warang aipaya paria. Metutang we inari fitantuma ambori mewaitawanai kanggunai weo yau mani ira na Seng Allai ma. Wape wiro inari fitantuma siai fea we mea kaha, mae fiainawiaio mewaitawana na nabi Yunusia fo.
29 E, ajuntando-se a multidão, começou a dizer: Maligna é esta geração; ela pede um sinal; e não lhe será dado outro sinal, senão o sinal do profeta Jonas;
30 Toyario nabi Yunusi wefiainawiai we inontarai na munue Niniwe, tonanai kontai Kaisung Inontarai nei ambori wefiainawiai we kaiwasa fuinini ki.
30 Porquanto, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, assim o Filho do homem o será também para esta geração.
31 Na rahida Allai kiutu kaiwo kariri nunei fo, wiwing mananuo na do wanangsai foi, i ambori suwi kontai ria inontarai mano na rabuang bonini ne mea we dinggai mea kontai ki. Weo wiwing mananu nini da pari na nunei rea naya fo ma we sobu aunau mai na Mananu Salomoi mano sewai foi. Tuti na ninai, na katai nini manei fiabai sewa Mananu Salomoi ne, manamo wiro metaramioi kaha.
31 A rainha do sul se levantará no juízo com os homens desta geração, e os condenará; pois até dos confins da terra veio ouvir a sabedoria de Salomão; e eis aqui está quem é maior do que Salomão.
32 Tonanai kontai, na rahida Allai kiutu kaiwo kariri nunei fo, inontarai Niniwe fosa ambori esuwi ria mea, mano na rabuang bonini ne mea, tuti etinggai mea kontai ki. Weo fafongfa nabi Yunusi medu wesa fo etaramioi, ampafe efotou enari sasarifo tuti etaraberasa weru ene sasarifoi ampa. Wape na ninai, na katai nini manei fiabai sewa nabi Yunusi ne, manamo wiro metaramioi kaha.”
32 Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; pois se converteram com a pregação de Jonas; e eis aqui está quem é maior do que Jonas.
33 “Wiro inontarai manei kiai padamarang bei, ainanaya tebuni na babeu, ete dohoni wiatai na fata arowawahi fo kaha. Mae yuai padamarangfoi ayai sawai parai, ambori inontaraio era to munu rorongfo afui mani ewati sambewarafoi.
33 E ninguém, acendendo uma candeia, a põe em oculto, nem debaixo do alqueire, mas no velador, para que os que entram vejam a luz.
34 Meuremiwa mani wepadamarang we mene taraiwai. Ampafe masino meuremiwa mamarampoti mani, mene taraiwai sentenang dansairai. Mae meuremiwa fayou mani, mene taraiwai memantiti kontai.
34 A candeia do corpo é o olho. Sendo, pois, o teu olho simples, também todo o teu corpo será luminoso; mas, se for mau, também o teu corpo será tenebroso.
35 Tonana mani metanansiau, we dohona dansairai nai na mea wa fafe fe, ampafe mamantiti.
35 Vê, pois, que a luz que em ti há não sejam trevas.
36 Tofino nemu taraiwai sentenang sambewarai, mae wiro kuteai mamantiti kaha, nana mani nemu taraiwai sambewarai toyari padamara dansai wau.”
36 Se, pois, todo o teu corpo é luminoso, não tendo em trevas parte alguma, todo será luminoso, como quando a candeia te ilumina com o seu resplendor.
37 Yesusi medua kaiya, mayeaia mani Farisi manei, wenoti weo dampi na ne munufoi. Ampafe Yesusi da wa dampi na nana.
37 E, estando ele ainda falando, rogou-lhe um fariseu que fosse jantar com ele; e, entrando, assentou-se à mesa.
38 Farisifoi pepuhung weo deti Yesusi dampi, manamo wiro yuai warangfo kariri Yahudi ene koang kaha.
38 Mas o fariseu admirou-se, vendo que não se lavara antes de jantar.
39 Ampafe Yesusi medu wei deyo, “Farisine mea mani, menari koang bitoya. Ne tarai kariri mene nofi metunung naya wa tuti rewangguai metampi naya wa, meruai borieiwara mararebanai, wape na do rorong niaya werarika nendai. Ne tonanane kontai we mea, mea mesera we memai na kaiwasa euremireafo, wape menemirorongfuisi mani sifayara denteng kahai tuti meuremi fiabai we doi.
39 E o Senhor lhe disse: Agora vós, os fariseus, limpais o exterior do copo e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e maldade.
40 Mewebonggoi! Meteitarahio Seng Allai niari do woriai wa mani niari do rorong wa konta kaha e?
40 Loucos! Quem fez o exterior não fez também o interior?
41 Manamo fifuba meneng mani, metohonai we inontarai ene pari fi fosa. Nana mani mea memararebanai kiai.
41 Antes dai esmola do que tiverdes, e eis que tudo vos será limpo.
42 Farisine mea, karirafo we mea! Weo menari fikatui na mai, wape fifuba menariri kaha. Weo mene fitantanang wetarai mehari, toyari kaung, marisani, tuti fisisasa, metohong we Sempaisi ne perpuluhanfo, mai kariri mene koangfoi. Kaung buai sura mani ohong buai bei, tonanai kontai marisani tuti fisisasa. Finana mani fuba kaha wape menari kaririai. Mae fifuba sewa, toyari menemiwawu Seng Allai, tuti mehutu kaiwo na mesi, ne nanai menari kariria kaha. Ne beng pari fo mani, metohong kariri fi fuba ninai kiai mae merurai we menari ne katuifo kontai.
42 Mas ai de vós, fariseus, que dizimais a hortelã, e a arruda, e toda a hortaliça, e desprezais o juízo e o amor de Deus. Importava fazer estas coisas, e não deixar as outras.
43 Farisine mesobu ne karira rai! Weo mea mani mesera we mewe mewonomi, toyari na munu agama Yahudi fo mani mesera we meminohi pari na kadera watai na fong pari fe fo. Kontai meteyo kaiwasa esomi we mea na kaiwasa bitoya euremireafo, toyari na kondirora.
43 Ai de vós, fariseus, que amais os primeiros assentos nas sinagogas, e as saudações nas praças.
44 Mesobu ne karira rai! Weo mene tarai toyari kubirio ne pari munu, ampafe inontarai etataharai, tuti esera wawerahi weo rorongfuisi mani piro.”
44 Ai de vós, escribas e fariseus, hipócritas! que sois como as sepulturas que não aparecem, e os homens que sobre elas andam não o sabem.
45 Mantaunau Kaiwo Musai soi fo manei medu Yesusi deyo, “Dai Mantaunanune waune, modu tonana mani, boi kanggani amea finanai kontai!”
45 E, respondendo um dos doutores da lei, disse-lhe: Mestre, quando dizes isso, também nos afrontas a nós.
46 Yesusi yoa deyo, “Yo! Mea kontai mesobu ne karira rai! Metohong kaiwo dadira tuti maraba we inontarai siai, meteyo nari wani, nari nini fanai, metemisa we esoduatai ete we etohong kaririai, wape mantaung mea wiro mewaramiairai weo inontarai mano ete etohong kaririai fosa kaha.
46 E ele lhe disse: Ai de vós também, doutores da lei, que carregais os homens com cargas difíceis de transportar, e vós mesmos nem ainda com um dos vossos dedos tocais essas cargas.
47 Mantaunau Kaiwo Musai soi wa mea, mesobu ne karira rai! Weo menari riwang munu we nabifosa ene fafofo, mano mene werengfosa emunsa fo.
47 Ai de vós que edificais os sepulcros dos profetas, e vossos pais os mataram.
48 Ampafe na menari tonana fo, mantaung mea metainawiai we meroasoai tuti meroao fi mene werengfosa enaria fo; weo eaino emungno nabifosa tuti meaino menari riwang ene munu fafo fo.
48 Bem testificais, pois, que consentis nas obras de vossos pais; porque eles os mataram, e vós edificais os seus sepulcros.
49 Nanai aino Seng Allai medu na ne awaifo, deyo, ‘Ambori yohong nabife manea tuti rasulio yemisa fe manea era wa; wape ambori kaiwasa emung manea, tuti enari kanggani manea ki.’
49 Por isso diz também a sabedoria de Deus: Profetas e apóstolos lhes mandarei; e eles matarão uns, e perseguirão outros;
50 — ausente —
50 Para que desta geração seja requerido o sangue de todos os profetas que, desde a fundação do mundo, foi derramado;
51 — ausente —
51 Desde o sangue de Abel, até ao sangue de Zacarias, que foi morto entre o altar e o templo; assim, vos digo, será requerido desta geração.
52 Mantaunau Kaiwo Musai soi ne mesobu ne karira rai! Weo meaino meru Sempaisi ne kaiwo aunau fo. Manamo mantaung mea wiro metohong kariria kaha. Mae metohong wedua mano ete esera we ewaitawana fosa kontai.”
52 Ai de vós, doutores da lei, que tirastes a chave da ciência; vós mesmos não entrastes, e impedistes os que entravam.
53 Mayeai Yesusi da weru kataifoia mae, mantaunau Kaiwo Musai soi fosa tuti Farisifosa enumi riati, mae emadu tatofari ambori Yesusi niaya medu pampang.
53 E, dizendo-lhes ele isto, começaram os escribas e os fariseus a apertá-lo fortemente, e a fazê-lo falar acerca de muitas coisas,
54 Ete etofa wei medu, ambori etafu kaiwo medu sarawa feai riati.
54 Armando-lhe ciladas, e procurando apanhar da sua boca alguma coisa para o acusarem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.