Hebreus 11
Sempaisi Ne Kaiwo Mirarebanai (AMK) vs VC
1 Roasoanei mani, fifiani dine? Taroasoanei mani, weneung na fio taenemitawanaifa na Allai fo, nana mani taenemiwawera we fi taenemitawana fo kaha, tuti tawaitawanaia mutu we fio tawatioai na tauremine kaharai fo.
1 A fé é o fundamento da esperança, é uma certeza a respeito do que não se vê.
2 Weo na roasoai tonana fo Allai medurai we eneo inontarai enayai na rabuang bo fafong paria fosa nani sa.
2 Foi ela que fez a glória dos nossos, antepassados.
3 Na taroasoafo tawaitawanai we rorafaisi tuti nunei sentenang, Allai niariri na ne Kaiwofo, ampafe fianai aino tawatioai ninai, finanai da na fio tawatioa kaha fo.
3 Pela fé reconhecemos que o mundo foi formado pela palavra de Deus e que as coisas visíveis se originaram do invisível.
4 Habeli tonanai kontai, na roasoafo dohong korbani denteng sewa Kaini ne korbanifoi. Na ne yoasoafo nanai, Allai sahui we inontarai enerorong mesi, tuti eneo ne korbanifoi. Tuti Habeli mireha ampa, wape na yoasoai nanai, ne tarai toyari medu paria sobu rahida bonini we tata.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício bem superior ao de Caim, e mereceu ser chamado justo, porque Deus aceitou as suas ofertas. Graças a ela é que, apesar de sua morte, ele ainda fala.
5 Na roasoafo kontai, Henoki minohi darang mae Allai yuaisi to rorafaisi wiro sodai mararehafo kaha. Wiro esobui kaha, weo Allai yuaisia fefe. Weo wiro sodai finana kaharai mae, Allai medu kariri kawuru ampa, deyo, “Henoki kia enehurorongnei.”
5 Pela fé Henoc foi arrebatado, sem ter conhecido a morte: e não foi achado, porquanto Deus o arrebatou; mas a Escritura diz que, antes de ser arrebatado, ele tinha agradado a Deus {Gn 5,24}.
6 Tuti roaso Allai kaha mani, todoni kontaio Allai enoa kaha. Weo mandoni dino de da we Allai mani, todoni kontaio yoasoai we Allai mani niaya ne, tuti dohong fiembaitafo we mano sera wei na taraifo.
6 Ora, sem fé é impossível agradar a Deus, pois para se achegar a ele é necessário que se creia primeiro que ele existe e que recompensa os que o procuram.
7 Na roasoafo kontai, Noaki dohong kariri kaiwo Allai deretawanai wei fo, amani samu wa fiabai paria rowei we fiata ne munu rorong fosa we ekaharai weru aiboio Allai ambori bioi nunei nai foi. Finanai wiro kawariaia Noaki detioa kaharai, wape yoasoai, ampafe na somi wei fo dohong kaririai. Na tonanafo Noaki tuti ne munu rorong fosa ekaharai weru aiboifo, tuti nunei sodai aiboi nani weo ea eroasoai kariri i kaha fefe. Tuti Noaki, na ne roasoafo nanai, Allai sahui we inontarai enerorong mesi dine.
7 Pela fé na palavra de Deus, Noé foi avisado a respeito de acontecimentos imprevisíveis; cheio de santo temor, construiu a arca para salvar a sua família. Pela fé ele condenou o mundo e se tornou o herdeiro da justificação mediante a fé.
8 Na roasoafo kontai, Abrahami dohong kariri Allai ne kaiwofo, na rabuang bo Allai sahui tuti demi we da to Kanaani, kataio dererai we dohoni wei foi. Abrahami serawawera katai da wei foi, wape dohong kariri fianai Allai deyoai nanai.
8 Foi pela fé que Abraão, obedecendo ao apelo divino, partiu para uma terra que devia receber em herança. E partiu não sabendo para onde ia.
9 Na roasoafo kontai niayai weinontarai aisei na kataio Allai dererai weia foi. Tuti minohi na munu tenda foi, tonanai kontai we Isaki tuti Yakupi suru, weo uru kontai usobu kaiwo dererai nanai na Allai kontai ria Abrahami.
9 Foi pela fé que ele habitou na terra prometida, como em terra estrangeira, habitando aí em tendas com Isaac e Jacó, co-herdeiros da mesma promessa.
10 Abrahami dohong kariri fi Allai deyoa fo tonanai, weo deti to fong demang we bendario biauni sau amangno mitubaru foi, amani bo Allai andi enetituaiti tuti niariri foi.
10 Porque tinha a esperança fixa na cidade assentada sobre os fundamentos {eternos}, cujo arquiteto e construtor é Deus.
11 Na roasoafo kontai, Abrahami mani, weinonggutung ampa tuti Sarai kontai kirawahi tonanai ki, wape sobu mambiriu ria Allai we sobu riria na Sarai. Weo Abrahami yoasoai we Allai dohong kariri ne kaiwo derera fo rai.
11 Foi pela fé que a própria Sara cobrou o vigor de conceber, apesar de sua idade avançada, porque acreditou na fidelidade daquele que lhe havia prometido.
12 Ampafe na inontaraio weinonggutungna adareti kahofa diri tawania foi, riria bitoya paria etaubau enumifo. Weo na Abrahami mani, ne ririafoi wiro ato afonsoi kaha, bitoyafo toyari awaha rora faisi tuti ninuaing nafareng rausi.
12 Assim, de um só homem quase morto nasceu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como os grãos de areia da praia do mar.
13 Inontarai nanisa kiai na ene rahida etarang eminohi na nunei fo, eroasoai pariao emarareha. Eroaso Allai ne derera fo tonanai wape mantaunsa esobu fio Allai dererai wesa tonana fo kaha. Fi na kaiwo derera fo esayorai na waroi terai tuti etamang weai paria. Tuti eteisaha kontai kariri mantaunsa we ea mani eweinontarai aisei tuti inontarai eminohi sawai arora na nunei disa.
13 Foi na fé que todos {nossos pais} morreram. Embora sem atingir o que lhes tinha sido prometido, viram-no e o saudaram de longe, confessando que eram só estrangeiros e peregrinos sobre a terra {Gn 23,4}.
14 Weo mano emadu tonana fosa, eteinawiai we enemirorongfoi dohong weai paria we esera we nu weworuo esahui we ene katai dine.
14 Dizendo isto, declaravam que buscavam uma pátria.
15 Enemitituai tonanafo wiro earomio ene nuo raminde era weruri ma foi kaha, weo masino enemirorong tonana mani, ene rang bitoya we etaraberasa to katai nani aha.
15 E se se referissem àquela donde saíram, ocasião teriam de tornar a ela...
16 Wape wiro nana kaha. Mae fio enemirorong dohong weaifa mani, we esobu nuo denteng sewa aha foi, amani Waidani. Aiwedaya mani, Allai wiro mimaya we esahui we ene Allai tuti ene Seng dine fo kaha, weo meinenang bendari bei kawuru we ea ampa.
16 Mas não. Eles aspiravam a uma pátria melhor, isto é, à celestial. Por isso, Deus não se dedigna de ser chamado o seu Deus; de fato, ele lhes preparou uma cidade.
17 — ausente —
17 Foi pela sua fé que Abraão, submetido à prova, ofereceu Isaac, seu único filho,
18 — ausente —
18 depois de ter recebido a promessa e ouvido as palavras: Uma posteridade com o teu nome te será dada em Isaac {Gn 21,12}.
19 Weo Abrahami enetituai deyo, Allai ne mambiriu we duwi inontarai emarareha fosa weru marareha rorong foi aha rai. Ampafe na tonanafo ne tarai toyari sobu ne arikangno Isaki nano marareha rorong fo aha.
19 Estava ciente de que Deus é poderoso até para ressuscitar alguém dentre os mortos. Assim, ele conseguiu que seu filho lhe fosse devolvido. E isso é um ensinamento para nós!
20 Na roasoafo Isaki deti to fong, ampafe mioang antungno Yakupi tuti Esauwi uru kaririai.
20 Foi inspirado pela fé que Isaac deu a Jacó e a Esaú uma bênção em vista de acontecimentos futuros.
21 Na roasoafo, rahida Yakupi de mireha nai foi, mioang Yusupi ne arikangfo suru mansiari-mansiari, tuti somi we Allai na sauo ne aitatohi nunggamiei foi.
21 Foi pela fé que Jacó, estando para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e venerou a extremidade do seu bastão.
22 Na roasoafo, rerai we rahida Yusupi mireha nai foi, medu kariri rahida inontarai Israeli fosa era to boriai weru nu Mesiri foi fo tuti deretawansa we ambori eha neinafo kontai weru kataifoi.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, fez menção da partida dos filhos de Israel e dispôs a respeito dos seus despojos.
23 Na roasoafo, Musai ne wawafo suru umatai we urapa mananu Firauni ne kaiwofo kaha, mae uradiwa Musai na rahida saubaunung fo paria sobu ne embai botoru fo, weo uwatio Musai denteng fefe.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, vendo nele uma criança encantadora, o esconderam durante três meses e não temeram o edito real.
24 Na roasoafo, Musai awa fiabaifo mani, deiayarai we esahui we Firauni antuwingfoi ne kaisung dine fo.
24 Foi pela fé que Moisés, uma vez crescido, renunciou a ser tido como filho da filha do faraó,
25 Mae kiutuai we sodai dadirafo ria Allai ne inontarai Israeli fosa, weru minohi piraise tourai na sasari rorong foi ria inontarai sasari fosa fo.
25 preferindo participar da sorte infeliz do povo de Deus, a fruir dos prazeres culpáveis e passageiros.
26 Enetituaitaifa we sobu dadirafo ria mananu Firauni we dohong kariri Kristusi, Mananu Mamparirio ambori kiawariai foi, mani, nanai beng sewa weru ra fubao na nu Mesiri foi fo. Weo Musai wiro enetituai we ra nunei kaha, mae we fiembaitai ambori sobuai na Waidani fo.
26 Com os olhos fixos na recompensa, considerava os ultrajes por amor de Cristo como um bem mais precioso que todos os tesouros dos egípcios.
27 Na roasoafo, da weru nu Mesiri foi fo, tuti mananu Firauni kesoua tonanai, wape mitai kutea kaha. Mae sawania mutu na fi niari fo, weo toyari deti Allai, Mano atioi na wea kaha foi fefe.
27 Foi pela fé que deixou o Egito, não temendo a cólera do rei, com tanta segurança como estivesse vendo o invisível.
28 Na roasoafo dohonsuao Paskafoi tuti domba ne rikafoi kiaria dufui na inontarai Israeli fosa ene rahutu borong fo, ambori wewaio miung arikang reantenang fosa foi, wiro miung arikang Israeli fosa konta fanai.
28 Foi pela fé que mandou celebrar a Páscoa e aspergir {os portais} com sangue, para que o anjo exterminador dos primogênitos poupasse os dos filhos de Israel.
29 Na roasoafo, inontarai Israeli fosa era kutu Rawanang Berika foi toyari era na katai sirahiai. Wape inontarai Mesirio eteyo emito riasa awaru fosa, etaisuia.
29 Foi pela fé que os fez atravessar o mar Vermelho, como por terreno seco, ao passo que os egípcios que se atreveram a persegui-los foram afogados.
30 Na roasoafo, inontarai Israeli fosa era wari bendari Yeriho foi werahida itu fo, wore kamiei na bendari foi misuhi aweu wiatai na kahofa nuwowong fo.
30 Foi pela fé que desabaram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Na roasoafo kontai, Rahapi wiwing diru foi, fiata inontarai Israeli manduo uradiwara uwati kariri bendari Yeriho foi suru na mai fo, wedaya inontarai Israeli fosa emuni ria inontarai eroasoa kaha fosa na bendarifoi kaha.
31 Foi pela fé que Raab, a meretriz, não pereceu com aqueles que resistiram, por ter dado asilo aos espias.
32 Tuti imadu fiani aha, weo yeyo imadu kariri inontarai siaio eroasoai tonanai konta fosa, manamo nehu rahidafea demoyara kaha. Weo wiro imadu kariri Gidioni kaharai, Baraki kaharai, Simsoni kaharai, Yeftai kaharai, Dauti kaharai, Samueli kaharai, tuti nabifosa kaharai.
32 Que mais direi? Faltar-me-á o tempo, se falar de Gedeão, Barac, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e dos profetas.
33 Weo na eroasoafo kontai,
33 Graças à sua fé conquistaram reinos, praticaram a justiça, viram se realizar as promessas. Taparam bocas de leões,
34 Tuti manea ehabisa tono adia rorong fo
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam ao fio de espada, triunfaram de enfermidades, foram corajosos na guerra e puseram em debandada exércitos estrangeiros.
35 Na roasoafo kontai, wiwingfosa esobu ene inontarai emararehara fosa aha, weo Allai duwisa nariai aha fefe. Wape manea siai kontai inontarai enari kangganisara emarareha weo ene eroasoafo, tuti emaya we ekaharai weru ne karira nanai kaha, weo enemitawanai we ambori Allai duwisa aha we esobu ne beng sewa fo fefe.
35 Devolveram vivos às suas mães os filhos mortos. Alguns foram torturados, por recusarem ser libertados, movidos pela esperança de uma ressurreição mais gloriosa.
36 Manea kontai inontarai eteiberasa, erarubasa na wai weababo, mae manea siai eworasa na wai besi tuti esoasa to aitamu rorong fo.
36 Outros sofreram escárnio e açoites, cadeias e prisões.
37 Inontarai eru kamieio sara emarareha, manea kontai ehikasara efutuayai na gergaji, tuti manea emunsa na sondu. Eminohifo na mai kaha, enari domba tuti kambing rerawa karira fo we esansunsa nayai, ene pari fi arorawa, inontaraifosa etahatawansa tuti enari kangganisa.
37 Foram apedrejados, massacrados, serrados ao meio, mortos a fio de espada. Andaram errantes, vestidos de pele de ovelha e de cabra, necessitados de tudo, perseguidos e maltratados,
38 Era saiworuai na katai mananai sarahiai fo tuti na uai rabuang, na kamiei kamirei fo tuti na winsaburung. Wape, tarai to, nunei wiro mesi wesa kaha.
38 homens de que o mundo não era digno! Refugiaram-se nas solidões das montanhas, nas cavernas e em antros subterrâneos.
39 Inontarai nanisa kiai, na Kaiwo mararebana fo fiaisa we ene eroasoafo tonanai, wape ea kiai wiro esobu fio Allai dereraia fo kaha weo finanai kawariai na Kristusi fefe.
39 E, no entanto, todos estes mártires da fé não conheceram a realização das promessas!
40 Weo Allai meinenang fio beng sewa feai we tata kawuru ampa, ambori eweboyari ria tata mani tata ruhiaio tasobu ne maifo.
40 Porque Deus, que tinha para nós uma sorte melhor, não quis que eles chegassem sem nós à perfeição {da felicidade}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.