Atos 28

Sempaisi Ne Kaiwo Mirarebanai (AMK) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ameteri arei ametoari kai na reifoa, arahio amewaitawanai we nu ametoari nai nani mani wonong fino Maltai.
1 Havendo escapado, então, souberam que a ilha se chamava Malta.
2 Kaiwasa na nu nanisa, etohonsua amea fo mahikai pari beyari. Etamang we amea na mai tuti enari adia we amea we ameharuruai, weo metangfoi ming, tuti kataifoi denunanang paria.
2 E os bárbaros usaram conosco de não pouca humanidade; porque, acendendo uma grande fogueira, nos recolheram a todos por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Paulusi da kehafung ruhi aimasa we dohonai to adiafoi arau we ameharuruai. Niari tonanayao adiafoi data karerai ampafe tawai memuna manei dariai na kutu siari nanai mandiei kiria mutu na Paulusi warangfoi.
3 E, havendo Paulo ajuntado uma quantidade de vides e pondo-as no fogo, uma víbora, fugindo do calor, lhe acometeu a mão.
4 Na kutuo kaiwasa nu fosa ewatioai we tawaifi sawai na Paulusi warangfi nana fo, emadu wawerasa eteyo, “Inontarai nini, tarahi weming inontarai dine, donio kiaharai weru dedukarausi to rei mandei, wape tane seng mano kiutu kaiwo na mai nei sawini kaha, mae demi tawainei kirifi, ambori mireha.”
4 E os bárbaros, vendo-lhe a víbora pendurada na mão, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, visto como, escapando do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Wape Paulusi kifasaya tawaifoi weru warangfoi to adia rorong fo arau, mae mantauni wiro niuruainso pirahai kutea kahaia.
5 Mas, sacudindo ele a víbora no fogo, não padeceu nenhum mal.
6 Kaiwasa nu fosa enemitituaitai we katu wori warangfoi bebara tuti mireha sau tantuma. Wape etamangna manamo wiro sodai karirafea kaha, ampafe enemitituaitai aha eteyo tarahi i mani seng dine.
6 E eles esperavam que viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado já muito e vendo que nenhum incômodo lhe sobrevinha, mudando de parecer, diziam que era um deus.
7 Inontarai fiebai na nufoi wonong fino Publiusi, ne kahofafeai wiatai kefang na nanai. Na enerorong denteng wenoti ameara ameminohi riati rahida botoru.
7 E ali, próximo daquele mesmo lugar, havia umas herdades que pertenciam ao principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Rabuang bonani mani tamang wia na fatafoi terai we ne tarai meninggapoi tuti amasori. Paulusi da wa wenadi wei, yuai warangfoa wa saui ampafe denteng.
8 Aconteceu estar de cama enfermo de febres e disenteria o pai de Públio, que Paulo foi ver, e, havendo orado, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Fi Paulusi niari we mano meninang finani, wedaya kaiwasa fuba meninang na nu foi era we Paulusi ma tuti niarisa ebeng.
9 Feito, pois, isto, vieram também ter com ele os demais que na ilha tinham enfermidades e sararam,
10 Kaiwasa nanisa etato amea paria tuti etohong mahikai paria we amea, kontai rahida bo ameteyo ametafai foi, efata amea eha fianggeng bitoyao amewepararui foi we ameha ria amea na kapari wowongfo.
10 os quais nos distinguiram também com muitas honras; e, havendo de navegar, nos proveram das coisas necessárias.
11 Amene embai botorua kai na nu Malta foi, mayeai ametafai to Roma aha. Kapari ametontai nai foi mani defai na Aleksandria ma, tete danunangfo ne diru neungfo ampafe dewohi na nanai. Na kaparifoi fongfo, eraraio aririwang seng, amani arikang tantamuruio uwonomi fino Kastori tuti Poluksi.
11 Três meses depois, partimos num navio de Alexandria, que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Ametafaia amesoa reantenang na bendari Sirakusi, ametawohi na nanai rahida botoru.
12 E, chegando a Siracusa, ficamos ali três dias,
13 Na nanai ametafai aha amesoa na bendari Regiumi. Kameaia mani wanang sai bia, ampafe sotuba amea amesahera paria donio rahida botoru kawuru mae, amesoa na bendari Putioli na nu Italia foi anina.
13 donde, indo costeando, viemos a Régio; e, soprando, um dia depois, um vento do sul, chegamos no segundo dia a Putéoli,
14 Na nanai amesobu doroi eraria Yesusi manea tuti ewenoti ameara ameminohi riasa na nanai ari minggu bei. Na tonanane amera wa amesobu bendari Roma foia.Paulusi dontai to Roma|src="ambai_acts27.ai" size="span" ref="Rasuli 27:1–28:14"
14 onde, achando alguns irmãos, nos rogaram que por sete dias ficássemos com eles; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Inontarai na Romao eroaso Yesusi fosa etarami kaiwo kariri amea, ampafe era ma etamang we amea. Manea etamang na katai Hotel Botoru foi, mae manea era pari ma etamang we amea na Kondirora Apiusi. Rabuang bo Paulusi sobusa nana fo, enerorongfoi mitubaru aha, tuti wenadi dohong mahikai we Allai.
15 E de lá, ouvindo os irmãos novas de nós, nos saíram ao encontro à Praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, vendo-os, deu graças a Deus e tomou ânimo.
16 Rahida bo amesobu bendari Roma foi fo, parenta Roma fosa etohong Paulusia minohi siai na munu bei, mae etohong afai mamuna manei deitawani.
16 E, logo que chegamos a Roma, o centurião entregou os presos ao general dos exércitos; mas a Paulo se lhe permitiu morar por sua conta, com o soldado que o guardava.
17 Rahida botorua, Paulusi sahu ruhi mano ewewafoniai we Yahudi enai na nana fosa. Efanduhisa ma medu wesa deyo, “Doroi meaine, wiro yohong sarafieai we kaiwasa Yahudi nesa kahai, ete we tane koangno weriria na tane werengfesa ma foi kaha. Tonanai ki wape Yahudifosa etafu yau na Yerusalemi tuti etohong yau to inontarai Roma nesa ewarami rorong ne.
17 E aconteceu que, três dias depois, Paulo convocou os principais dos judeus e, juntos eles, lhes disse: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo ou contra os ritos paternos, vim, contudo, preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos,
18 Rahida bo emadu kariri nehu kaiwone nai foi, wiro esobu fisarawaifeai ria yau we isobu aiboi marareha fo kaha, tuti mano ehutu kaiwo fosa eteyo etawing yau.
18 os quais, havendo-me examinado, queriam soltar- me, por não haver em mim crime algum de morte.
19 Manamo Yahudifosa etapa kare yau, ampafe donio yawiai we ika nehu kaiwone yau to Kaisari Romafi ma ninai. Inari toninane wiro nehu fieai we yinggai inontarai Yahudi nesa kaha.
19 Mas, opondo-se os judeus, foi-me forçoso apelar para César, não tendo, contudo, de que acusar a minha nação.
20 Nanai aino wedaya mani yutang mea ma we imadu ria mea ninai, weo eru aitamu yau nina mani, tutira fino Mamparirio inontarai Israeli ne taenemitawani we da ma feriri tata foi.”
20 Por esta causa vos chamei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou com esta cadeia.
21 Ainanaya emadu wei aha eteyo, “Pariao rahida bonini kontaio wiro amesobu surati bei kariri wau na Yudea ma kaha, tuti tane doroi era na wanai ma fosa wiro manei deikariri fieaifa ete medu kaiwo karira feai kariri wau kaha.
21 Então, eles lhe disseram: Nós não recebemos acerca de ti cartas algumas da Judeia, nem veio aqui algum dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Wape ameteyo ametarami kariri nemu roasoawa, weo amea kiai ametaramioai kawurua we na doni kontai, inontarai eteibera aunau roasoi nani.”
22 No entanto, bem quiséramos ouvir de ti o que sentes; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte se fala contra ela.
23 Ampafe emadu ruhi rahida bei we efanduhisa nai. Rahida bo etareri nani kaiwasa bitoya era ma efanduhisa na Paulusi munu minohi nai foi. Na kameaifo paria sobu ramindena medu kaririai wesa kariri todoni Allai weMananufo. Na Kaiwo Musai tuti nabifosa esoi fo, Paulusi yurai paria we deunausa ambori eroasoai weo Yesusi mani Mananu Mampariri dine.
23 E, havendo-lhe eles assinalado um dia, muitos foram ter com ele à pousada, aos quais declarava com bom testemunho o Reino de Deus e procurava persuadi-los à fé de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas, desde pela manhã até à tarde.
24 Manea eroaso kaiwo medura fo wape manea kontai eroasoa kaha.
24 E alguns criam no que se dizia, mas outros não criam.
25 Ampafe wiro enemirorong boyari ahang kaha, esawasa tuti era weru kataifoi, donio Paulusi medu kaiwo ninai deyo, “Fianai aino Nuaninu Mirarebana fi medurai na nabi Yesayai we mene werengfia fo tarai kaririai ampa.
25 E, como ficaram entre si discordes, se despediram, dizendo Paulo esta palavra: Bem falou o Espírito Santo a nossos pais pelo profeta Isaías,
26 Medurai deyo,
26 dizendo: Vai a este povo e dize: De ouvido, ouvireis e de maneira nenhuma entendereis; e, vendo, vereis e de maneira nenhuma percebereis.
27 Weo kaiwasa nini enemitituaitafo rehaibu ampa,
27 Porquanto o coração deste povo está endurecido, e com os ouvidos ouviram pesadamente e fecharam os olhos, para que nunca com os olhos vejam, nem com os ouvidos ouçam, nem do coração entendam, e se convertam, e eu os cure.
28 Ampafe Paulusi medu wesa deyo, “Metarami ma! Mea kontai mene tarai tonana kariri fi nabifosa emadurai nanai. Ampafe Allai denatu ne Kaiwo Mahikai kariri feriri tata ne tono inontarai Yahudi kaha fosa, tuti ea etaramioai tuti etohong kaririai ki.” [
28 Seja-vos, pois, notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles a ouvirão.
29 Paulusi medu tonanaifara kai fo, Yahudifosa esawa wawerasa tuti era weru kataifoia.]
29 E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.
30 Paulusi niai na bendari Roma defuina boru, minohi na ne munu mantauni biaiti foi, tuti piraise paria we kaiwasa bitoya paria era ma etuambawari na ne munufoi fo.
30 E Paulo ficou dois anos inteiros na sua própria habitação que alugara e recebia todos quantos vinham vê-lo,
31 Manea wiro etohong weduari kaha, donio na wiro mitai kahai kiorang kariri todoni Allai weMananufo tuti kariri Seng Yesus Kristusi.
31 pregando o Reino de Deus e ensinando com toda a liberdade as coisas pertencentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.