Atos 23
Sempaisi Ne Kaiwo Mirarebanai (AMK) vs NVT
1 Paulusi seite Majelisi Agama fosa, mayeai medu wesa deyo, “Doroi meaine. Paria rahida bonini na enehurorong ketui fuisi iwaitawanaifa weo Sengnei ne awiafo inari kaririai na mai.”
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Na kutu medu tonana ne, imami fuba Ananiasi demi mano doa rurang Paulusi foi bioikobu borong.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Ampafe Paulusi medu we imami fuba foi aha deyo, “Wau inontarai taparemu sobaurai weberu di wau. Allai ambori bioi wau ki, weo munohi na nanai binggai yau kariri Musai Kaiwo soi fo, wape mantaung wauno bohong kariri Kaiwo nana kaha wa, mae bohong sarawaifa, amani bemi inontarai bioi yau.”
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Mano eminohi na nana fosa etei wei eteyo, “Eh! We fiani boi bera Allai ne imami fuba fininai?”
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Paulusi yoa aha deyo, “Oh! Doroi meaine, iserawerahai we i mani imami fuba dine. Tarai na Sengnei ne Kaiwone, rabuang bei dotu toninai:
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Paulusi deitawanaifa weo mano eminohi na Majelisi Agama fosa nana mani, Saduki manea tuti Farisi manea. Ampafe medu wesa deyo, “Doroi meaine, yau mani Farisi di yau, nehu ririafo kontai na Farisi. Metinggai yau na nina ne, we iroasoaifa weo inontarai emarareha fosa ambori esuwi aha ki.”
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Na kutu etaramioai we medu tonanane, Sadukifosa tuti Farisifosa esawasa pariao wiro eweboyari ahang kaha.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 (Weo Sadukifosa eroasoaifa weo wiro mansuwi-suwi kahai, wewai bireri, tuti nuaninu bireri, wape Farisifosa eroaso ne tonanane kai.)
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Ampafe etawisa fuba beyari. Farisi maneiru teaio ewemantaunau Kaiwo Musai soi fosa etoabarisa etapa Sadukifosa eteyo, “We amea mani inontarai nini wiro niari sara fi kutea kahaia. Tarahai anture nuaninu te, wewai te manei dino medu wei ne!”
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Ehiwasa fuba beyari ampafe komandangfoi mitai dohonao eruhisa emung Paulusi fe. Ampafe demi ne afai mamuna fosa ehari weru katai nani to markasifoi aha.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Diru aha ma foi Seng Yesusi doa rurang Paulusi medu wei deyo, “Tawang enemurorongwaia mitu! Weo toyari modu kariri yau kawuru na Yerusalemi ampa, ambori modu kariri yau aha na bendari Roma foi kontai ki.”
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Kameaia, inontarai Yahudi fosa manea efanduhisa emadu ruhi kaiwo we emung wora Paulusi. Efafora beyari na Allai wonongne weo wiro etampi ete etunung mereha kaha pariao emuni akawuru wo.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 Mano enari tonana nesa ewepiarua sea rai.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Era we imami baba fosa tuti mano ewewafoniai we Yahudi fosa, emadu eteyo, “Amefafora ruhiai ampa weo wiro ametampi kaha pariao amemung Paulusi akawuru wo.
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Ampafe mea tuti mano meminohi na Majelisi Agama fosa mesoi kaiwo anatu feai we afai mamuna fosa ene komandangfoi, weo metutani kiari ma weo toyari meteo metutang berahi na mai aha. Nana mani da ma sobu mea kaharai mae amemainenang kawuru na rang rabuang we amemunia.”
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Manamo Paulusi anomang tera manei tarao kaiwofo, ampafe da to markasifoia, deikaririai we Paulusi.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Ainanaya Paulusi sahu perwira manei ma deikaririai wei deyo, “Ka bariboai nini we komandangfoia, weo deyo deikariri fieai wei fefe.”
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Ampafe perwirafoi kia bariboaifoi we komandangfoi deyo, “Paulusi mano wiana aitamufoi sahu yau tuti dutang yau we ika bariboai nini we Dai wau ma, weo deyo deikariri fieai we wau.”
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Komandangfoi yu na bariboaifoi warangfo utabera siai we dutang berahi deyo, “Fianai aino boyo boikaririai we yau ne?”
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Bariboaifoi yoa wei aha deyo, “Yahudifosa emadu ruhi kaiwo kawurua weo etutang wau we aha kameai mani ka Paulusi we Majelisi Agama fosara, we toyari eteyo etutang berahi na mai aha.
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Wape Daie, dohonao roa we ene kaiwofo fe, weo ewepiarua sea etamang na rang rabuang we etoapi ki. Ea kiai efafora na Allai wonongne weo wiro etampi ete etunung mereha kaha pariao emung Paulusi akawuru wo. Na ninai kontaio emainenang kawuru ampa, etamang terai we roao ene kaiwofo.”
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Komandangfoi deretawang bariboaifoi deyo, “Oh, tonana mani tarahu kaiwo boyoai we yau fe ampa. Dohonao boikaririai funomai we manei ahang fe.” Ainanaya demi bariboaifoi da wa.
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Ainanaya komandangfoi sahu ne perwira mandu, medu we suru deyo, “Mumainenang afai mamuna manea we era tuti Paulusi to Kaisarea diru bonini kontai araha ureng indeata. Amani ewepiaura (200) esiru sondu, ewepiaura kontai eha wombua, tuti ewepiatorua sura (70) etau na kuda.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Mumainenang kuda kontai we Paulusi dau nai. Mehari na mai paria sobu Gubernuri Feliksi.”
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Ainanaya komandangfoi soi surati bei amani dotu toninai:
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 We inong Gubernuri Felikse wau, na Kaisarea,
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Inontarai nini mani Yahudinesa etafuri kawuru ampa tuti kutea reti emunia weraimuna, manamo fiei deyo isahera tuti nehu afai mamuna nesa, nanai doni weinontarai ninai, weo tarahuoai we i mani Roma dine fefe.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 Enehurorongnei dohong weai paria we yeitawang kariri fianai aino etinggairi wea fo, ampafe ikari to ene Majelisi Agama fosara.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 Manamo awa mani wiro dohong sarafiea kariri tane hukumi Roma ne kahai weo sodai aiboi marareha fo ete we eru aitamuoi. Fi etinggairi wea fo mani reng we ene Kaiwo Musai soi fo terai.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Mayeai tarahuoai we eteiruhi kaiwo we emung worai. Ampafe doni isahera yenatui we Dai Gubernuri wau mau ninai. Kontai na ninai yemi mano etinggairi fosa we eha ene kaiwo etinggairi wea fo we wau mau.
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Ampafe afai mamuna fosa etohong kariri kaiwo komandangfoi deyoa fo. Diru nani kontaio eha Paulusi paria sobu bendari Antipatrisi.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Na Antipatrisi kameaia mani etawing mano etau na kuda fosa era tuti Paulusi paria, mae ne fiau era na eawemi fosa etaraberasa to markasifoi aha.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Mano era tutu Paulusi na kuda fosa era paria sobu Kaisareara arau, eha kaiwo anatu fo we gubernurifoi, tuti etohong Paulusi kontai weia.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Gubernurifoi deto kaiwo anatu foa kaia, mayeai dutang bera Paulusi we i mani na nu bodoni. Paulusi deikaririai we i mani na nu Kilikia foi,
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 ampafe medu wei deyo, “Yo! Rahida bo mano etinggai wau fosa era ma sobu ninaifa, ambori ikutu kaiwone ki.” Ainanaya demisa eha Paulusi to munu Mananu Herodesia we ewaitawani nayai.
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.