Atos 22

Sempaisi Ne Kaiwo Mirarebanai (AMK) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Medu deyo, “Dai tuti doroi bohine meaine. Metaramididau kariri nehu kaiwo yeiai fifianai aino metinggai yau wea ne.”
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Etaramio Paulusi we medu na ene kaiwo Iberani fenanai, fiei sawa mani yu na enumifo.
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 deyo, “Yau mani inontarai Yahudi di yau, itaubau nuhukamiei na bendari Tarsusi foi na nu Kilikia foi, wape ifiebai na Yerusalemi ninai, tuti isobu aunau ria mantaunau fubao Gamalieli na mai kariri Kaiwo Musai soi dohonai we tane werengfesa foi. Ne tarai kariri mea na rahida bonini faini ninai, yau kontai enehurorong dohong we iruraifa paria, inari fi kariri mea ninai we Allai.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Inontarai eraria Rang Weworu nanisa kiai, wiwing mang, itafusa imunsara emarareha, isoasa to aitamu rorong fo.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Imami fuba foi tuti Majelisi Agama fosa emaduairai we kaiwo yeoai ninai we itofa kaha. Weo ansaino etohong surati bei we yau we ikaria yeinawi we inontarai Yahudi na bendari Damsiki ne. Ambori na surati nani itafu inontarai eroaso Rang Weworu nani tuti ikasa to Yerusalemi we esobu aiboi nayai.”
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 “Rahida bo ira wa nanai, ira paria rerai we bendari Damsiki tete rahida rabuang, na tatofang kutu nanai sambewara bei na rorafaisi meu tibohawai wari yau.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Itawai aweu iwatai na kahofa nuwowongfo, mayeai tarahuo raofui bei medu deyo, ‘Sauluse, Saulusi wo! We fiani e nari kanggani yau ninai?’
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Ainanaya iroa wei aha yeyo, ‘Daie, mandoni di wau?’ Manamo medu we yau aha ma deyo, ‘Yau Yesusi inontarai Nazareti mano nari kanggani fi di yau.’
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Inontarai era ria yau fosa ewati sambewarafoi, wape kaiwo raofuifoi medurai we yau foi, eserawawerahai.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Ainanaya yutang bariri aha yeyo, ‘Sengne waune, fianai aino inari ne?’ Sengnei yoa deyo, ‘Boabari wau tuti wuai to bendari Damsiki afui. Na wanai ambori wobu kaiwoariri kariri fikiaio Allai deyo nari fo.’
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Sambewarafoi dang kai urehu wedaya urehufafa, ampafe nehu maniwowirifosa ebing yau amesuai to Damsiki.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 Na wanai inontarai manei wonong fino Ananiasi. I mano dohong kariri Kaiwo Musai soi fo na mai tuti Yahudi fuba eminohi na nana fosa etatori paria.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Da ma suambawa yau, doari na enehung dowei medu deyo, ‘Sauluse, nehu doroi bohine waune. Fobai uremuwa boti aha!’ Na kutu nanai kontaio ifoai urehu iwatiaoi.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Mayeai medu we yau deyo, ‘Allai mano tane werengfosa esomi wei foi diri wau kawuru ampa ampafe boitawang fi dawi wea fo tuti boti Yesusi Mano Mirarebana foi tuti taramuo te raofuifoi.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Wau ambori weinontaraio boiririai pampang we kaiwasanei kiai kariri fianai aino botioai tuti taramuoaia fo.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Wiro bomang waroi ahang fanai, mae na kutu ninai kontaio boabari wau tuti webaptisi. Butang we Sempaisi ambori waraira nemu sasariwai na wonongfo.’
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 Yarabera yau to Yerusalemi tuti na kutu iwenadi we Sempaisi na ne Munufoi nanai, Allai deinawi fi we yau.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Iwati Sempaisi medu we yau deyo, ‘Wukera ruai awemu weru Yerusalemi, weo inontarai ninisa ambori emarira we etaramio kaiwo modu kariri yau wa fefe.’
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Wape imadu aha yeyo, ‘Oh! Sengne waune, eroaso yau rai, weo ewaitawang kepanaifa weo isuai mai munu agama Yahudi fo we itafu inontarai eroaso wau fosa we irubasa tuti isoasa to aitamufoi.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Tonanai kontai we rahida bo nemu woming Stefanusi emuni fo mani, yauo yoari na nanai, iroa we emunifo kontai. Nanai tera kaha mae yauno iwaitawang wedua mano emuni fosa ene ansungfo ne.’
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Manamo Sengnei medu we yau aha ma deyo, ‘Modu riwana fanai mae roa, weo ambori yemi wau ro to katai waroi we Yahudi kaha fosa.’ ”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Kaiwasafosa etaramididau Paulusi we medufo, wape paria kaiwo medurai wefuia fo, amani kariri de da we Yahudi kaha fosa fo, ebibe na mambiriu eteyo, “Inontarai tonana nei mani muni wiruaia, wiro mei we minohi ureng barika ahang kaha!”
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Ebibe, ehafa ene ansungfo towana tonina, tuti ehafung kangganangfoi ehafari to yai, weo ehasoua emarareha we Paulusi medu tonana fefe.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Ampafe afai mamuna Roma fosa ene komandangfoi demi eha Paulusi to ene markasifoi, ambori etutang berahi na tapapa we ewaitawang fianai aino wedaya Yahudifosa etohong karerai wei nina.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Wape na kutu ewora Paulusi we erubati na ene wai weababo fo, medu we perwirafoi deyo, “Tofino na tane hukumi Roma nei mani tarai kariri metohona ne, weo inontarai Roma manei wiro metutang berahi kariri fi metinggairi wea fo kaharai mae meru aiboi soi e?”|src="CN02027b.tif" size="span" loc="Acts 22:23-25" ref="Rasuli 22:25"
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Perwirafoi tarao kaiwofe nanai, da we ene komandangfoia deyo, “Daie! Bohong todoni e nari toninai nina? Inontarai wani mani Roma dine!”
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Ampafe komandangfoi da wa dutang bera Paulusi deyo, “Boikaririai we yau, weo taraie wau mani Roma di wau e?” Paulusi yoa wei aha deyo, “Tarai inontarai Roma di yau.”
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Komandangfoi medu wei aha deyo, “Oh! Raminde nanai ibai doi fuba paria akawuru wo iweinontarai Roma ki.” Paulusi yoa wei aha deyo, “Yo! Ayaranane, wape yau itaubau nuhukamiei weinontarai Roma. Nana mani wemambiriu sewa.”
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Na kutu nani kontai afai mamuna ete etutang berahi fosa ene tarai toyario isang tuhing ufu doa na iareng. Komandangfoi kontai mitaia denteng kahai weo Paulusi Roma dine, mae anta demi ne afai mamuna fosa ewora funomi fefe.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Wape komandangfoi dohong weai paria we deitawang kariri fianai aino wedaya Yahudifosa etinggai Paulusi wei fo. Donio kameaia mani sahu imami baba fosa tuti Majelisi Agama fosa kiai we efanduhisa. Ainanaya afai mano ewaitawang wedua Paulusi fosa etisu wai besi foi weruri tuti ehari ma doa na earomireafo.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.