Atos 18

Sempaisi Ne Kaiwo Mirarebanai (AMK) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Mayeai Paulusi dontai weru bendari Atena to bendari Korintusi.
1 Depois disso Paulo saiu de Atenas e foi para Corinto.
2 Na nanai sobu inontarai Yahudi manei wonong fino Akwilai, tuti ne wiwingno Persekilai. Akwilai mani inontarai Pontusi dine, mae arahio urontai na nu Italia to bendari Korintusi ma, weo Kaisario Klaudiusi data inontarai Yahudi fosa kiai weru bendari Roma foi fefe. Paulusi da wa suambawa suru,
2 Ali, encontrou um judeu chamado Áqüila, natural do Ponto, que havia chegado recentemente da Itália com Priscila, sua mulher, pois Cláudio havia ordenado que todos os judeus saíssem de Roma. Paulo foi vê-los
3 tuti minohi ria suru, yufi ria suru na nanai, weo fi uru na rahida neungfo mai kariri Paulusi ne fi yu fo, amani unario tenda.
3 e, uma vez que tinham a mesma profissão, ficou morando e trabalhando com eles, pois eram fabricantes de tendas.
4 Wape rahida Sabati neungfo mani, da to munu agama Yahudi foi deiriri Sengnei ne Kaiwofo nayai, yurai paria ambori Yahudifosa kontai Yunanifosa eroaso Yesusi.
4 Todos os sábados ele debatia na sinagoga, e convencia judeus e gregos.
5 Rabuang bo Silasi tuti Timotiusi urontai na Makedonia ma fo, Paulusi niari fisiai kaha, mae rahida neungfo kiorang terai we Yahudifosa kariri Yesusi, weo i mani Mananu Mamparirio Seng Allai dereria fi dine.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se dedicou exclusivamente à pregação, testemunhando aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Wape inontaraifosa eteipa ne kaiwofo tuti etei kanggani ne wori, ampafe Paulusi kifa titai kangganang niayai na ne ansung sensuna fo we fiainawiai kariri ene sarawafo, deyo, “Mesobu ne karirafo mani iruai warahu, weo mantaung mea mene sarawa fine. Ampafe na ninai to fongna mani ira yeiriri Kaiwo Mahikai nei we inontarai Yahudi kaha fosa terai.”
6 Opondo-se eles e lançando maldições, Paulo sacudiu a roupa e lhes disse: "Caia sobre a cabeça de vocês o seu próprio sangue! Estou livre da minha responsabilidade. De agora em diante irei para os gentios".
7 Ainanaya Paulusi da werusa na munu agama Yahudi foi, da awaru minohi na munu wiatai kefang munu agama foi. Mano ne munu foi mani wonong fino Titius Yustusi. I mani Yahudi kaha dine wape yoaso Seng Allai.
7 Então Paulo saiu da sinagoga e foi para a casa de Tício Justo, que era temente a Deus e que morava ao lado da sinagoga.
8 Wape Krispusi, mano wenunggamiai we munu agama foi tuti ne munu rorong fo tantenang eroaso Seng Yesusi. Inontarai Korintusi manea siai kontai, efau etarami kaiwo Paulusi medura fo, eroaso Yesusi ampafe ewebaptisisa.
8 Crispo, chefe da sinagoga, creu no Senhor, ele e toda a sua casa; e dos coríntios que o ouviam, muitos criam e eram batizados.
9 Na diru bei Paulusi deti fieai. Na fi detioai nanai Sempaisi medu wei deyo, “Pauluse, mutai fanai! Modu pampang, nemuboru fanai.
9 Certa noite o Senhor falou a Paulo em visão: "Não tenha medo, continue falando e não fique calado,
10 Weo iweriria wau. Wiro manei warangfo tataha wau tuti niari kanggani wau kaha rai, weo inontarai bitoya na bendari nini nehu inontarai saine.”
10 pois estou com você, e ninguém vai lhe fazer mal ou feri-lo, porque tenho muita gente nesta cidade".
11 Ampafe donio Paulusi niayai na Korintusi defuina bei aburung feai, deunau Seng Allai ne Kaiwo kariri Yesusi fo wesa.
11 Assim, Paulo ficou ali durante um ano e meio, ensinando-lhes a palavra de Deus.
12 Rabuang bo Galioi wegubernuri we nu Akhaya foi, inontarai Yahudi eweboyari we eweaiteta we Paulusi, tuti ehari to gubernuri arongreafo we kiutu kaiwofo.
12 Sendo Gálio procônsul da Acaia, os judeus fizeram em conjunto um levante contra Paulo e o levaram ao tribunal, fazendo a seguinte acusação:
13 Etinggairi eteyo, “Inontarai nini wedaya inontarai bitoya ambori esomi we Seng Allai na rang siai, wiro kariri Kaiwo Musai soi fo kaha.”
13 "Este homem está persuadindo o povo a adorar a Deus de maneira contrária à lei".
14 Paulusi fiobai borong we medu, manamo Galioi kiutu ne kaiwofo medu we Yahudi fosa deyo, “Yahudine meaine, dohong sara fikarira fuba fea kariri hukumi Roma ne mani, yemang we tarahudidauo mene inggairai nini.
14 Quando Paulo ia começar a falar, Gálio disse aos judeus: "Se vocês, judeus, estivessem apresentando queixa de algum delito ou crime grave, seria razoável que eu os ouvisse.
15 Wape nina mani meweaiteta karirio kaiwo tuti wang kontai tuti mene Kaiwo Musai soi wa. Ampafe metairiri weai siaia. Yau wiro imadu kariri fi ne tarai tonana neng kaha.”
15 Mas, visto que se trata de uma questão de palavras e nomes de sua própria lei, resolvam o problema vocês mesmos. Não serei juiz dessas coisas".
16 Ampafe datasa to boriai.
16 E mandou expulsá-los do tribunal.
17 Ainanaya etaurufang Sostenesi, mano wenunggamiai we munu agama Yahudi foi, eboi na Galioi urengreafo. Wape wiro Galioi dohong fiea wesa kaha.
17 Então todos se voltaram contra Sóstenes, o chefe da sinagoga, e o espancaram diante do tribunal. Mas Gálio não demonstrava nenhuma preocupação com isso.
18 Paulusi niaya waroi kuteai aha na Korintusi. Mayeai da weru doroi na nana fosa, Persekilai tuti Akwilai urontai riati itorafai to Siria. Paulusi defai kaharai mae, na bendari Kengkrea dei nungfo kariri ne areraio meduri we Sempaisi kawurua foi.
18 Paulo permaneceu em Corinto por algum tempo. Depois despediu-se dos irmãos e navegou para a Síria, acompanhado de Priscila e Áqüila. Antes de embarcar, rapou a cabeça em Cencréia, devido a um voto que havia feito.
19 Itorontai sobu Efesusia Persekilai tuti Akwilai unai na nanai mae Paulusi meiri andi dontai to Siria. Donta kaharai mae da to munu agama foia, medu ria Yahudi na nana fosa kariri Sempaisi ne Kaiwofo.
19 Chegaram a Éfeso, onde Paulo deixou Priscila e Áqüila. Ele, porém, entrando na sinagoga, começou a debater com os judeus.
20 Etutani we ambori minohi waroi riasa, manamo merira.
20 Pedindo eles que ficasse mais tempo, não cedeu.
21 Tonanai ki wape rahida bo donta foi, medu wesa deyo, “Masino Sengnei miaya mani, yarabera yau aha ma ki.” Medu wesa tonanai kai fo, dontai weru Efesusia.
21 Mas, ao partir, prometeu: "Voltarei, se for da vontade de Deus". Então, embarcando, partiu de Éfeso.
22 Dontaia biari na Kaisarea, mayeai da to Yerusalemia weo dohong mahikaifeai weo jemati na nana fosa, ainanaya da pari to Antiokiara.
22 Ao chegar a Cesaréia, subiu até a igreja para saudá-la, e depois desceu para Antioquia.
23 Niayai na Antiokia waroi kuteai, ainanaya dontai aha da wari nu Galatia tuti Frigia weo suambawa mano eraria Yesusi fosa, deretawansa ambori eroasoaia mutu.
23 Depois de passar algum tempo em Antioquia, Paulo partiu dali e viajou por toda a região da Galácia e da Frígia, fortalecendo todos os discípulos.
24 Na rabuang bonani kontai inontarai manei, wonong fino Apolosi, da to Efesusi aha. I Yahudi dine wape saubaununggamiai na Aleksandria. Sewai paria tuti deitawangno Sengnei ne Kaiwofo na mai.
24 Enquanto isso, um judeu chamado Apolo, natural de Alexandria, chegou a Éfeso. Ele era homem culto e tinha grande conhecimento das Escrituras.
25 Sobu aunau kariri Sempaisi kawurua ampafe medua sabi, deunau kariri Mananu Mampariri tuti todoni ambori da ma fo. Wape deitawang te Yohanesi mano webaptisi foi ne aunaufo.
25 Fora instruído no caminho do Senhor e com grande fervor falava e ensinava com exatidão acerca de Jesus, embora conhecesse apenas o batismo de João.
26 Na wiro mitai kaha kiorang na munu agama Yahudi foi. Persekilai tuti Akwilai utarami ne aunaufo nana ne, urutani da ria suru to munu uminohi nai foia. Na nanai urairiri nariai na mai wei kariri Allai ne Rangno feriri inontarainei kiai, amani Yesusi andino Mananu Mampariri foi.
26 Logo começou a falar corajosamente na sinagoga. Quando Priscila e Áqüila o ouviram, convidaram-no para ir à sua casa e lhe explicaram com mais exatidão o caminho de Deus.
27 Mayeai Apolosi enerorong we dontai to nu Akhaya, ampafe doroi na nana fosa eroaoai tuti etoi kaiwo anatu feai we mano eraria Yesusi na Akhaya fosa, ambori etamang wei na mai. Dontai sobu Akhayafo, ne aunaufo fiata pari mano Seng Allai dohong ne bengfo arora we eroasoaia fosa, ambori eroasoai mutu.
27 Querendo ele ir para a Acaia, os irmãos o encorajaram e escreveram aos discípulos que o recebessem. Ao chegar, ele auxiliou muito os que pela graça haviam crido,
28 Weo Apolosi sawao Yahudifosa paria na kaiwasa bitoya foi euremireafo, tuti deinawiai na Sengnei ne Kaiwofo kariri Yesus Kristusi weo andino Mananu Mamparirio Seng Allai dereria fi dine.
28 pois refutava vigorosamente os judeus em debate público, provando pelas Escrituras que Jesus é o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.