Atos 15

Sempaisi Ne Kaiwo Mirarebanai (AMK) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Inontarai Yahudio eroaso Yesusi maneiru teai na Yudea era to Antiokia tuti na nanai etaunau doroi eroasoai na Antiokia fosa kariri kaiwo mai kaha, amani eteyo, “Yahudi kaha ne meaine, mewesunati kariri Kaiwo Musai soi fo kaha mani, wiro Allai feriri mea kaha ki.”
1 Alguns indivíduos que foram da Judeia para Antioquia ensinavam aos irmãos: — Se vocês não forem circuncidados segundo o costume de Moisés, não podem ser salvos.
2 Ampafe Paulusi tuti Barnabasi usawasa tuti ureipa pari ene aunaufo. Ampefe doni inontarai eroasoa fosa emaduruhiai ehutu kaiwo ambori Paulusi tuti Barnabasi kontai inontarai maneiru kontai na Antiokia era to Yerusalemi weo emadu ria rasulifosa tuti mano ewenunggamiai na nana fosa. Emadu kariri mano Yahudi kahaio eroasoa fosa, we wepararu ewesunati ete bireri e.
2 Tendo surgido um conflito e grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, foi resolvido que esses dois e mais alguns fossem a Jerusalém, aos apóstolos e presbíteros, para tratar desta questão.
3 Jematifosa etemisa era wa, ampafe rasulifo suru tuti mano era ria suru fo ewerurang nu Fenesia foi, esoi ea to nu Samaria foi. Na nanai etaiririai we inontarai eroasoai na nana fosa kariri todoni inontarai Yahudi kaha fosa eroaso Yesusi fo, tuti kaiwo nani dohonsa emararising paria.
3 Encaminhados, pois, pela igreja, atravessaram as províncias da Fenícia e Samaria e, narrando a conversão dos gentios, causaram grande alegria a todos os irmãos.
4 Rahida bo etontai sobu Yerusalemi fo, jemati na nana fosa, rasulifosa, tuti mano ewenunggamiai we jemati fosa etamang wesa na mahikai. Ainanaya uraiririai wesa kariri fi fuba Seng Allai niariri we kaiwasa Yahudi kaha fosa ria suru fo.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem-recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros, a quem relataram tudo o que Deus havia feito com eles.
5 Wape inontarai eroasoai maneiru teai na mano Farisi fosa, etoabarisa emadu eteyo, “Inontarai Yahudi kahaio eroasoai kawurua nanisa todoni kontaio ewesunati tuti etohong kariri Kaiwo Musai soi fo ambori Allai feririsa ki.”
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que haviam crido se insurgiram, dizendo: — É necessário circuncidá-los e ordenar-lhes que observem a lei de Moisés.
6 Ainanaya rasulifosa tuti mano ewenunggamiei fosa efanduhisa we emadu kariri kaiwo nanai.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para examinar a questão.
7 Eminohi esewa we kaiwofo waroi paria, ainanaya Petrusi doari ayai medu deyo, “Doroi bohine meaine. Mewaitawanai weo rahida da wa fo Allai diri yau rahang mea, we yeiriri Kaiwo Mahikai fo we inontarai siaio Yahudi kaha fosa, ambori etaramioai tuti eroasoai.
7 Havendo grande debate, Pedro tomou a palavra e disse: — Irmãos, vocês sabem que, desde há muito, Deus me escolheu entre vocês para que da minha boca os gentios ouvissem a palavra do evangelho e cressem.
8 Tuti Allai mano deitawang taenemirorongfuisi, deinawiai kawuru we yu kepansa ampa, amani finanai deinawiai na dohong Nuaninu Mirarebana foi sensonisa mai kariri dohoni kawuru we tatara fo.
8 E Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, concedendo o Espírito Santo a eles, como também o havia concedido a nós.
9 Allai fi niari wesa fo wiro siai weru fi niari we tata fo kaha, weo ea eroasoai ampafe yuairurang enemirorongfoi mai kariri niariri we tata ne kontai.
9 E não estabeleceu distinção alguma entre nós e eles, purificando-lhes o coração por meio da fé.
10 Meteyo Yahudi kahaio eroaso Yesusi fosa etohong kariri kaiwo maraba metohonai nanai, nana mani mewedua fianai aino Allai niari wesa fo. Weo kaiwoariri marabao Musai dohonai nanai, tane werengfosa pari ma tata kontai wiro tawemambiriu we tatohong kariria kaha.
10 Agora, pois, por que vocês querem tentar a Deus, pondo sobre o pescoço dos discípulos um jugo que nem os nossos pais puderam suportar, nem nós?
11 Bireri kontai, mae taroasoai weo na Seng Yesusi ne bengno dohonai arora fo terai aino feriri tata ne, tonanai kontai we ea.”
11 Mas cremos que somos salvos pela graça do Senhor Jesus, assim como eles.
12 Ainanaya mano efanduhisa na nana fosa enemborua ehai beyari weo etarami Barnabasi tuti Paulusi urairi kariri fitantuma fuba Allai niari na suru rahang kaiwasa siaio Yahudi kaha fosa.
12 E toda a multidão silenciou, passando a ouvir Barnabé e Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus tinha feito por meio deles entre os gentios.
13 Umadua kaifo Yakobusi deyo, “Doroi bohine meaine, metarami ma.
13 Depois que eles terminaram, Tiago tomou a palavra e disse: — Irmãos, ouçam o que tenho a dizer.
14 Simoni arahio dei kaririaifa kariri todoni na reantenangfa Allai deinawi ne mahikaifo we inontarai Yahudi kaha fosa, amani na diri inontarai manea na sa, ambori sahusa we ne kaiwasa.
14 Simão acaba de relatar como, primeiramente, Deus visitou os gentios, a fim de constituir entre eles um povo para o seu nome.
15 Tonana mani mahikai paria weo Yahudi kaha fosa eroaso Yesusi ria tatane, nanai kariri nabifesa emaduraia fo. Weo esoi kaiwofeai toninai, amani Sengnei deyo,
15 Com isso concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‘Mayeai akawuru wori ira aha ma ki.
16 “Depois disso, voltarei e reedificarei o tabernáculo caído de Davi; reedificarei as suas ruínas e o restaurarei.
17 ambori inontarai nunei kiai esera we yau ki,
17 Para que o restante da humanidade busque o Senhor, juntamente com todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome,
18 tuti niari mai kariri fi deikaririai kawuru na fafong nanaia fo.’”
18 diz o Senhor, que faz estas coisas conhecidas desde os tempos antigos.”
19 Yakobusi medu aha deyo, “Ampafe nehu enehutituaitane toninai; inontarai ewesunati kaha fosa amani Yahudi kaha fosa, mano etaraberasa we Allai erariati fosa, wiro tanari dadirafo wesa fanai.
19 — Por isso, julgo que não devemos perturbar aqueles que, entre os gentios, se convertem a Deus,
20 Wape tasoi surati bei wesa, tataunausa we wiro etang fiangno ohonai kawuru we saminseni ete aririwangfo fe, ehatai weru maninawawausi, etang andowa taraio munia mireha ne rika deda kaha foi fe, tuti etang rika fanai.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, bem como da imoralidade sexual, da carne de animais sufocados e do sangue.
21 Mae eteyo enari kariri Musa ne Kaiwofo bitoya aha mani, mantaunsa, weo kaiwo nanai ehoramai na bendarifo tantenang, na fafongfa pariao rahida bonini, tuti na rahida Sabati neungne etatorai na munu agama Yahudi fo kiai.”
21 Porque Moisés tem, em cada cidade, desde tempos antigos, os que o pregam nas sinagogas, onde é lido todos os sábados.
22 Ainanaya rasulifosa tuti mano ewenunggamiai fosa tuti jematifoi kiai emadu ruhiai we etiri maneiru teai na ea, ambori etemisa to Antiokia ria Paulusi tuti Barnabasi. Ampafe etiri Silasi tuti Yudasi, mano esahui kontai we Barsabasi foi. Uru mani, mano unewafoniai kontai na doroi eroasoai na Yerusalemi.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos presbíteros, com toda a igreja, eleger alguns homens dentre eles e enviá-los a Antioquia, juntamente com Paulo e Barnabé. Foram eleitos Judas, chamado Barsabás, e Silas, que eram líderes entre os irmãos.
23 Etanatu kaiwo anatu feai ria sa, amani dotu toninai:
23 Mandaram por eles a seguinte carta: “Os irmãos, tanto os apóstolos como os presbíteros, aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia, saudações.
24 Ametaramoai we inontarai maneiru teai na amea, era kawuru we mea mau tuti etaunau mea, na aunau wetarai kaha, wedaya mea meserawawera kaiwo memadurai. Wape wiro ametemisa we enari tonana kaha.
24 Visto sabermos que alguns que saíram de nosso meio, sem nenhuma autorização, perturbaram vocês com palavras, transtornando a mente de vocês,
25 Nanai wedaya amemadu ruhiai tuti ameroa kiai we ametiri inontarai maneiru teai we ametemisa we mea mau, ambori era ria Barnabasi tuti Paulusi, mano amenemiwawu suru ne.
25 pareceu-nos bem, chegados a pleno acordo, eleger alguns homens e enviá-los a vocês com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Inontarai nini suru mani inontarai urawayang une tarainei we Seng Yesus Kristusi ampa.
26 homens que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ampefe ametemi Yudasi tuti Silasi suru we mea mau. Ansuruino ambori uraiririai terai we mea kontai kariri kaiwo ametanatuai we mea mau nina.
27 Portanto, estamos enviando Judas e Silas, os quais pessoalmente lhes dirão as mesmas coisas.
28 Allai Nuaninu Mirarebana foi yoaoai tuti amea kontai ameroaoai, ambori mea wiro menari ete metohong kariri fi maraba karerai weru fi kofa fenina fe.
28 Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês maior encargo além destas coisas essenciais:
29 Amani: Dohonao metang fiang ohonai wekorbang kawuru we saminseni ete aririwang fe. Metang rika fanai, metang andowa munia mireha ne rika deda kaha foi fe, tuti mehatai weru maninawawausi. Mehatai weru ne tonanane amani metohong kariri ne bengfoa finanai. Mainanaia wo.
29 que vocês se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, bem como do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual; se evitarem essas coisas, farão bem. Passem bem.”
30 Etohong mahikaia, mano etemisa fosa etontai to Antiokiara. Na wanai esahu ruhi jematifoi, ainanaya etohongno suratifoia.
30 Os que foram enviados partiram para Antioquia e, tendo reunido a comunidade, entregaram a carta.
31 Jematifosa etato kaiwo anatu fenanai, eparaise paria, we kaiwo mahikai nanai dohong enemirorongfoi mitubaru fefe.
31 Quando a leram, ficaram muito alegres pelo consolo recebido.
32 Yudasi tuti Silasi uru kontai nabi di suru, amani inontaraio umadu fio Allai dohonai we suru we umadura fo. Umadu we doroifosa waroi paria, uraunausa urohong kaiwo wesa ambori eroaso Yesusia mutu.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, consolaram os irmãos com muitos conselhos e os fortaleceram.
33 Yudasi tuti Silasi unayai na Antiokiara rabuang eai, mayeai doroi na nana fosa etemi suru urarabera suru na mai aha we mano etemi suru fosa. [
33 Tendo-se demorado ali por algum tempo, os irmãos deixaram que voltassem em paz aos que os enviaram.
34 Wape Silasi medu we de niayai na Antiokia.]
34 [Mas pareceu bem a Silas permanecer ali.]
35 Paulusi tuti Barnabasi uru unayai rabuang eai na Antiokia. Na nanai uru tuti inontarai siai bitoya etaunau tuti etairiri Sengnei ne Kaiwo Mahikai ne.
35 Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Waroi ahang kaha mayeai Paulusi medu we Barnabasi deyo, “Ro ma turarabera turu, tutuambawao tane doroi eroaso Yesusi na bendari raminde turairiri Sempaisi ne Kaiwofe nayai nana, ambori tuwati kariri eminohi toa fo.”
36 Alguns dias depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades nas quais anunciamos a palavra do Senhor, para ver como estão.
37 Barnabasi deyo kia Yohanesi mano ahui kontai we Markusi foi ria suru,
37 Barnabé queria levar também João, chamado Marcos.
38 manamo Paulusi enetituai weai amani beng we ukari kaha weo raminde dontai weru suru na Pamfilia tuti wiro miaya we yufi ria suru pampang kaha.
38 Mas Paulo não achava justo levar aquele que tinha se afastado deles desde a Panfília, não os acompanhando no trabalho.
39 Ampafe ukasisou suru paria, donio ukatate suru aninai. Barnabasifo kia Markusi tuti urontai to nu Siprusi.
39 Houve tal desavença entre eles, que vieram a separar-se. Então Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Mae Paulusi diri Silasi we da riati tuti wiro uronta kaharai mae doroi na nana fosa ewenadi tuti suru, etohong suru we Sempaisi ne bengfo.
40 Mas Paulo, tendo escolhido Silas, partiu, encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Urufo urontai wari nu Siria kontai Kilikia, na wanai uraretawang mano eroasoai na nana fosa.Paulusi dontai weberu fo|src="ambai_acts15-18.ai" size="span" ref="Rasuli 15:36-18:22"
41 E passou pela Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.