Apocalipse 14
Sempaisi Ne Kaiwo Mirarebanai (AMK) vs NTLH
1 Mayeai iwati aha mani, iwati Domba Antung foi doa na uai Sioni. Tuti iwati inontarai ewe-144.000 etoari riati kontai. Inontarai nanisa na erewomifo kiai soi Domba Antung foi tuti tamang Seng Allai uwonomifo nayai.
1 Depois olhei e vi o Cordeiro em pé no monte Sião . Com ele estavam cento e quarenta e quatro mil pessoas que tinham o nome dele e o nome do Pai dele escritos na testa delas.
2 Tuti tarahuo fi dotu fiabai paria na rorafaisi, nubuayai toyari mereha sabi na dofiro tuti toyari kadidu fiabai nubuayai fenanai. Fi dotu tarahuoi nani ne tarai toyari kaiwasa emei na musikio esahui we kecapifoi.
2 Então ouvi uma voz do céu, que parecia o barulho de uma grande cachoeira ou o som de um forte trovão. A voz que ouvi era como a música de harpistas tocando as suas harpas .
3 Ampafe iwati kaiwasa ewe-144.000 etoari na Allai arongreafo, fidarang mana fosa tuti mano ewewafoniai eminohi wari Seng Allai na ne kadera mananu fosa. Inontarai ewe-144.000 nanisa erohi rarung weworu bei, rarung nani manei siai wemambiriu we deitawani kaha. Kaiwasa ewe-144.000 nanisa mani Sengnei feririsa weru nuneia fo saine.
3 Os cento e quarenta e quatro mil estavam diante do trono, e dos quatro seres vivos, e dos líderes e cantavam uma nova canção, que somente eles podiam aprender. De toda a humanidade eles eram os únicos que tinham sido comprados por Deus.
4 Ea mani, inontarai emararebanai toyari mano wiro etena ria wiwing kaha, mano wiro esomi we fieai siai kaha, tuti era ria Domba Antung foi to katai doni konta fosa. Inontarai nanisa Allai biai kutusa ampa na kaiwasa fuba nunei kiai. Ne tarai toyari inontarai etohongno fi reantenang esobuai na fi eru fo we Allai fo, ea kontai tonanai, amani mano reantenang ohonsa we Allai tuti Domba Antung foi saine.
4 Eram os que se conservaram puros porque não haviam tido relações com mulheres . Seguem o Cordeiro aonde ele vai. Entre todos os seres humanos eles foram comprados e foram os primeiros a serem oferecidos a Deus e ao Cordeiro.
5 Inontarai nanisa ewaitawang epampamu na wea kaha tuti enari sara fi kutea kahai arorawa.
5 Eles nunca mentiram, nem cometeram nenhuma falta.
6 Mayeai iwati wewai siai manei aha, iwatioi we sifo na rorafaisi. Wewai nani meinenang we sahu tuti Allai ne Kaiwo Mahikaio, watai we numainu fo, amani ne Kaiwo Mahikai kariri Yesus Krisuti feriri kaiwasanei, sahu tutirai we kaiwasa fuba nunei kiai, amani we inontarai na riria bodoni kontai, na kaiwo bodoni kontai, tuti na nu bodoni kontai.
6 Então vi outro anjo voando muito alto, com uma mensagem eterna do evangelho para anunciar aos povos da terra, a todas as raças, tribos, línguas e nações.
7 Wewaifoi medu na rawafui fiabai deyo, “Allai meiri andino memataiti tuti metaparandini ne. Weo rahidafe mai we kiutu kaiwo kariri nunei to. Mesomi wei, andino niari rorafaisi tuti nunei ne, rawanangrausi, tuti waya ureng fo.”
7 Ele disse com voz forte: —
8 Wewai mano reantenang foi medua kaia, mayeai iwati wewai mano sua ahang foi kiawariai aha ma tuti sahu deyo, “Misuhi to! Bendari fiabaio Babeli misuhi beyari ampa. Bendari nani dino raminde wedaya kaiwasa na katai doni kontai etunung ne angguri kerira foia emayeru emaninawa funomai. Amani wedayasa enari maino fikarirafoi kiai.”
8 Um segundo anjo seguiu o primeiro, dizendo: — Caiu! Caiu a grande Babilônia ! Ela embriagou todos os povos, dando-lhes o seu vinho, o vinho forte da sua terrível imoralidade!
9 Mayeai wewai manei aha, amani mano mantoru foi, kiawariai aha, tuti sahu na rawafui fiabai deyo, “Mandoni kontai esomi we andowafoi tuti ne aririwangfoi tuti esobu fiainawiafo na erewomifo ete na ewaramifo fosa mani,
9 Um terceiro anjo seguiu o segundo, dizendo com voz forte: — Aqueles que adorarem o monstro e a sua imagem e receberem o sinal na testa ou na mão
10 inontarai nanisa ambori Allai kesousa paria tuti sousa ahang kahai mae yu aiboiosa na mambiriu paria. Ne kesou maraba fuba nanai ne tarai kariri sari angguri bitoya tono ne moki rorong foi pariao sefang paria, tuti etunumi kiai, nana mani esodai karira paria we Allai kesousa tonana fefe. Tuti ambori esodai dadirafo paria na Adiao webelerangno denggararu foi rorongfo ki, na wewai emararebana fosa earomireafo tuti na Domba Antung foi arongreafo.
10 beberão o vinho de Deus, o vinho da sua ira , que ele derramou puro na taça do seu furor. Eles serão atormentados no fogo e no enxofre diante dos santos anjos e do Cordeiro.
11 Adiao wedaya esodai dadirafe nani, wiro fefe na wea kaha. Ampafe inontaraio esomi we andowafoi ete ne aririwangfoi tuti esoi andowafoi wonongfo we fiainawiai na ene taraifo nanisa, ambori esodai dadirafo, diru rahida, pariao we fitawafa.”
11 A fumaça do fogo que os atormenta sobe para todo o sempre. Ali não há alívio, nem de dia nem de noite, para os que adoram o monstro e a sua imagem, nem para qualquer um que tenha o sinal do nome dele.
12 Ampefe inontarai emararebana fosa, amani mano etohong kariri Allai ne Kaiwofo, tuti mano eroasoaia mutu, eraria Yesusi pampang, tuti wiro esu to fui kaha fosa, todoni kontai etawansa na dadira rorong esodaira fo ki.
12 Isso exige que o povo de Deus aguente o sofrimento com paciência. Esse povo são aqueles que obedecem aos mandamentos de Deus e são fiéis a Jesus.
13 Ainanaya itarahuo rawafui bei na rorafaisi, medu deyo, “Toi finina: Na ninai to fongna mani, mano eroaso Sempaisi fosa, emarareha mani, Allai mioansa paria.” Tuti Allai Nuaninufoi yoa tubarai deyo, “Yo, tarai to! Ea ambori erufi aha ewaramitafa kaha, weo esobu fiembaitafo na fi eru na nunei fo ki.”
13 Então ouvi uma voz do céu, que disse: — Escreva isto: felizes as pessoas que desde agora morrem no serviço do Senhor! — Sim, isso é verdade! — responde o Espírito de Deus. — Elas descansarão do seu duro trabalho porque levarão consigo o resultado dos seus serviços.
14 Ainanaya iwati aha mani, iwati kafafe biua bei na arohurea ne, tuti manei minohi nai. Wenani mani ne tarai kariri Kaisung Inontarai foi. Na nungkamieifoi mani satao sapewi mananu emasi bei nai, tuti yuo umbe sabiti reisa bei na warangfo.
14 Então olhei e vi uma nuvem branca, na qual estava sentado alguém que parecia um ser humano, com uma coroa de ouro na cabeça e uma foice afiada na mão.
15 Ainanaya iwati wewai manei siai aha kiawariai na Sempaisi ne Munufoi ariei tuti sahu we mano minohi na kafafe wowong foi fo na rawafuifoi fiabai deyo, “Ka nemu umbe sabiti wai we kutufi to, weo rahidafe mai ampa we kutu aibong na nuwausi ampa, we aibong na nuwausi miraia kiai ampa.”
15 Outro anjo saiu do templo e gritou bem forte para aquele que estava sentado na nuvem: — Use a sua foice e faça a colheita porque já chegou a hora de colher. A terra está pronta para a colheita!
16 Ampefe mano minohi na kafafe wowong foi fiating ne umbe sabiti foi kifari we kiutu aibong nuwausi kiai, tuti na tonanane fianduhi aibongfoi kiai kiari to ne kataia wiatai nai.
16 Depois o que estava sentado na nuvem passou a foice sobre a terra e fez a colheita.
17 Ainanaya wewai manei siai aha da na Sempaisi ne Munufoi ariei. I kontai yu umbe sabiti reisa bei na warangfo.
17 Aí outro anjo saiu do templo que está no céu e ele também tinha uma foice afiada.
18 Tuti wewai manei siai aha da na mesbafoi, amani wewaio yutawang adia we keso fi na mesba wowong fo. I kontai sahu na rawafuifoi fiabai we wewai mano anta yu umbe sabiti reisa foi fo deyo, “Ka nemu umbe sabiti wai tuti kutu aibong angguri weru arirawangfo kiai, weo aibong angguri na nunei kiai mirai ampa.”
18 Depois outro anjo, que era o encarregado do fogo, saiu de perto do altar. Com voz forte ele gritou para o anjo que tinha a foice afiada: — Use a foice e corte os cachos de uvas da
19 Ampefe wewaifoi fiating ne umbe sabiti foi kifari to nunei sentenang aweu, fianduhi aibong angguri fo kiai nai, akawurua soi tono katai fiabaio etaha kangguni nai bei. Katai etaha kanggung aibong angguri nai nani mani, kaiwo yiwansoai weo Allai ne kasoufo tuti todoni kesou inontarai nunesa paria fo.
19 Então o anjo passou a foice sobre a terra, cortou os cachos de uvas da videira e os jogou no tanque da violenta ira de Deus, onde as uvas são pisadas.
20 Aibong anggurine kiai etaha kangguni na katai etaha kanggung aibong angguri fo nai foi na bendari do boriai foi, tuti rika deda nai, ne tarai toyari waya dedari. Rika nanai deda tonanai toyari wayao waroio kilometeri 300 teai, tuti berorongfo mani adareti meteri boru.
20 As uvas foram pisadas no tanque que ficava fora da cidade, e o rio de sangue que saiu desse tanque tinha trezentos quilômetros de comprimento por um metro e meio de fundura.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.