2 Coríntios 2
Sempaisi Ne Kaiwo Mirarebanai (AMK) vs BKJ
1 Nanai wedaya na rabuang bonani ikutuai we wiro yontai we mea mau kaha, weo nana mani wedaya menemirorongwai fituaya ahang fefe.
1 Mas eu determinei isto comigo mesmo: que não irei outra vez a vós com tristeza.
2 Weo masino yohong menemirorongwai fituayai, nana mani mandoni dino sona enehurorongnei mitubaru aha ne? Manea siai esona enehurorongnei kaha, mae mea terai, mano inari menemirorongwai fituayai nani mea.
2 Porque se eu vos entristeço, quem é que me alegrará, senão o mesmo que foi entristecido por mim?
3 Ampafe raminde nanai isoi kaiwo anatu nanai we mea mau ambori rahidao yontai mau ituambawa mea mani, wiro metohong enehurorongnei fituaya kaha, mae metohong enehurorongnei mirising tuti mitubaru, weo finanai mai we menari tonana. Weo iroasoai we masino imirising mani, mea kontai mefaraise.
3 E eu escrevi isto mesmo a vós, para que, ao chegar, não tenha tristeza da parte dos que deveriam alegrar-me; tendo confiança em todos vós, que a minha alegria é a alegria de todos vós.
4 Isoi kaiwo nanai we meafo, isoi na enehurorong fituayai tuti miraba pariao isai, wiro we inari mea mesai kaha, wape we ambori mewaitawanai we enehuwawu mea fuba paria.
4 Porque em muita aflição e angústia do coração eu vos escrevi, com muitas lágrimas; não para que vos entristecêsseis, mas para que conhecêsseis o amor que eu tenho mais abundantemente por vós.
5 Kariri inontaraio anta dohong sasari foi nani, tarai, i niari yau isai, wape ne fuba sewa aha mani, niari mea menemirorongwai sawai mesai paria, we ne sasari anta niariri tonana fo. Ete tarahio imadu tonana mani, imadu tapapa karerai, ambori tarao nehu kaiwone tapapa karera fanai mani, imadu yeyo wedaya maneiru teai na mea terai menemirorong sawai.
5 Mas, se alguém causou tristeza, não causou tristeza a mim, senão em parte, para eu não sobrecarregar a todos vós.
6 Na mea mefau metohong aiboi wei ampa, tuti aiboi sodairi nani, demoyara to.
6 Suficiente para tal homem é esta punição, a qual foi infligida por muitos.
7 Mae ninaifa mani, fio menari wei mani, meteiai ne sarawafo tuti menari enerorongfoi mitubaru aha, ambori wiro enerorong fituayai karera fanai.
7 Assim que, ao contrário, vós deveis antes perdoar-lhe e confortá-lo, para que talvez o tal não seja consumido por excessiva tristeza.
8 — ausente —
8 Por isso vos rogo que confirmeis o vosso amor para com ele.
9 — ausente —
9 E para esse fim também vos escrevi, para saber de vós por esta prova, se sois obedientes em todas as coisas.
10 Weo masino meteiai inontaraio dohong sarawai we mea waia mani, yau kontai yeiai wenani. Tuti, tarai anta dohong sarawa mani, yeiairi ampa. Fianai aino yeiairai tonana mani, yeiairai na Kristusi urengreafo, tuti nanai we mene bengwa.
10 E a quem perdoardes alguma coisa, eu também perdoo; porque se eu perdoei alguma coisa, a quem perdoei, por causa de vós o perdoei na presença de Cristo;
11 Inari tonanaifa fo, ambori Saminseni sobu rang we weanggari tata pariao wedaya tata tatawa fanai, we wiro taserawawera ne enetituaitafo kaha.
11 para que Satanás não obtenha vantagem sobre nós, porque não ignoramos os seus objetivos.
12 Rahida bo yontaia sobu bendari Troasi we iwuwu Kaiwo Mahikai kariri Kristusi naya fo, iwatioai we Sempaisi fiai rang we yau we irufi na wanai.
12 Além disso, quando eu cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo, e uma porta foi aberta para mim pelo Senhor,
13 Wape enehurorongnei mesi pari kaha, weo isobu tane doroi Titusi na wana kaha. Enehutawanai dontai weru mea to Troasi kontai, kia kaiwo kariri todoni mesobu nehu kaiwo anatu anta nani. Ampafe yontai, yohong mahikaifeai we inontarai na wana fosa tuti yontai to Makedonia aha ma.
13 eu não tive descanso no meu espírito, porque eu não encontrei Tito, meu irmão; mas ausentando-me deles, parti dali para a Macedônia.
14 Wape yohong mahikai we Allai, weo na ameweboyari ria Kristusi fo, tefu amea we ne fi tuti kia amea pampang we amerariati na ne rang rorong etaparandini we inong wemambiriu foi. Allai kia amea tonanai we ambori na amea, kaiwo kariri Kristusi fo dafai wariai to doni kontai toyari finiunsai mampori we ne niunsaifoi sefarai to katai doni konta fo.
14 Agora, graças a Deus, que sempre nos faz triunfar em Cristo, e faz manifesto o cheiro de seu conhecimento por meio de nós em todo o lugar.
15 We amea mani, amene tarai toyari finiunsai mamporio Kristusi niunumi we Allai foi. Toyari finiunsai mampori fo ameha kaiwo kariri Kristusi we mano ambori feririsa fosa, kontai we mano ambori esobu ne karira fosa.
15 Porque somos para Deus uma doce fragrância de Cristo, nos que são salvos e nos que perecem;
16 We mano ambori eworu fosa amene tarai toyari finiunsai piro toyari fi mirehara weo ametaiririai wesa kariri ambori eworu fo, mae we mano ambori esobu mai fosa amenunsai mampori wesa, weo kaiwo amewuwuai wedayasa etarang. Tuti mandoni dino mesi we niari finana na mantauni ne mambiriufo ne?
16 para um, nós somos o cheiro da morte para morte, e para o outro, o cheiro da vida para vida. E quem é suficiente para estas coisas?
17 Wiro amene tarai kariri inontarai siai bitoyao etairiri Allai ne Kaiwofo toyari fianggeng etawayanai we esera we ra naya fo kaha. Mae amea mani, amewuwuai na Kristusi wonongfo, tuti na amenemirorong mesi na Allai arongreafo, weo Allai demi ne inontaraine amea we amenari tonanai.
17 Porque nós não somos como muitos, os quais corrompem a palavra de Deus, mas com sinceridade, como de Deus, à vista de Deus, nós falamos de Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.