2 Coríntios 10
Sempaisi Ne Kaiwo Mirarebanai (AMK) vs NTLH
1 Ninaifa mani yau Paulusi, yeyo yutang mea we fieaifa. Inontarai manea etei we yau eteyo, iwemambiriu paria tuti nehu kaiwofo tapapa na inayai waroi weru mea fo, wape ikefang meara mani iwewiwing tuti nehu kaiwofo fanahang arorawa. Wape na Kristusi mano enerorong denteng tuti ne kaiwo manang foi wonongfo,
1 Dizem que eu sou humilde quando estou com vocês, mas duro quando estou longe. Pois eu, Paulo, faço este apelo a vocês em nome de Cristo, que foi carinhoso e bondoso.
2 yutang mea paria we dohonao meteiaya yau we iwerasuli ne tonana wedaya nehu kaiwofo tapapa we mea na rahida yontai we mea mau fo fe. Weo todoni kontaio imadu na tapapa we mano eteyo amea mani ameminohifo kariri fi nunei fosa rai.
2 Quando eu for aí, não me obriguem a ser duro. Pois eu tenho certeza de que posso agir com dureza contra os que afirmam que fazemos as coisas por motivos humanos.
3 Tarai we amea ameminohi na nunei ne, wape wiro amerurai na mamuna rorong nini kariri fi nunei kaha.
3 É claro que somos humanos, mas não lutamos por motivos humanos.
4 Weo amene fimamuna ameha na fi amerurai tutirai ninai, wiro fimamuna nunei fine kaha, mae Allai ne mambiriufo aino wefimamuna we ameane. Na fimamuna nanai ameharai kobu aitetafosa ene katai enariria mitubaru we etadiwa tuti emamuna nai foi.
4 As armas que usamos na nossa luta não são do mundo; são armas poderosas de Deus, capazes de destruir fortalezas. E assim destruímos ideias falsas
5 Fianai aino inontarai enemirorong dedai fosa emadurai funomai we etapa Allai ne kaiwo wetarai fo, finanai ameharai kobuai, amenaria wefieai ahang kaha. Tuti ene katai etaparandini we mitubaru wesa, ebaunia dedai we ambori ewedaya inontaraifosa etaroanso Allai kaha foi, ametotawi ao misuhi. Inontarai enemitituaitafo kiai ameru aitamuosa tuti amenarisa etohong kariri Kristusi ne dawiafo terai.
5 e também todo orgulho humano que não deixa que as pessoas conheçam a Deus. Dominamos todo pensamento humano e fazemos com que ele obedeça a Cristo.
6 Tuti masino metohong kaririai na maia mani, amemainenang we ametohong aiboifo we mano etohong kariri amene kaiwofo kaha fosa ki.
6 E, quando vocês provarem que são obedientes, estaremos prontos para castigar qualquer desobediência.
7 Todoni kontaio mewaitawang kariri fianai aino mewatioai na meuremifea nanai! Masino manei yoasoai we i mani Kristusi ne inontarai dine, nana mani todoni kontai enetituaitai we amea kontaio Kristusi ne inontarai di amea kariri i.
7 Vocês julgam as coisas pela aparência. Se uma pessoa tem certeza de que pertence a Cristo, deve pensar de novo a respeito disso, pois nós também pertencemos a Cristo, tanto quanto essa pessoa.
8 Weo masino iboiwawa arohune karerai kontai mae, wiro imamaya weai kaha. Weo fio iboiwawa arohune weai ne mani, todoni Sempaisi dohong ne mambiriufo we amea we amebaung mene meroasoawa, tuti wiro we amenari mea meworu kaha.
8 O Senhor Jesus me deu autoridade sobre vocês, não para destruí-los, mas para fazê-los crescer espiritualmente. E, embora eu tenha me orgulhado um pouco demais da minha autoridade, não tenho nada de que me envergonhar.
9 Dohonao menemitituai we na itoi nehu kaiwo anatu yenatuai we mea wa nini irurai we inari mea mematai fe.
9 Não quero que pareça que estou tentando assustar vocês com as minhas cartas.
10 Weo inontarai manei medu deyo, “Paulusi ne kaiwo anatu ne maraba tuti tapapa, wape dontai ma niayai rahang tata mani, inontaraifoi mantauni finahang tuti ne kaiwofo wefiea kaha!”
10 Alguém vai dizer: “As cartas de Paulo são severas e duras; mas, quando ele está conosco, é tímido e, quando fala, é um fracasso.”
11 Wape todoni kontai mano medu tonana foi, deitawanai we masino ametoari na meuremireawa mani, fianai aino amesoi tapapa na amene kaiwo anatu fe ninai ne, ametohong kaririai kontai na tapapa na rahida amenai ria mea wa ki.
11 Porém essa pessoa deve saber que não existe diferença entre o que escrevemos nas cartas, quando estamos longe, e o que fazemos, quando estamos aí com vocês.
12 Tarai we wiro amebiriu we ameha amene tarainei ete ametitua amea we amemasi kariri inontaraio etaparanding berasa fosa kaha. Weo etitua berasa we efiai mantaunsa tuti ewati karirisa tonanai mani, ewebonggoi paria.
12 É claro que não nos atrevemos a nos igualar ou a nos comparar com aqueles que pensam que são tão importantes. Como são ignorantes! Primeiro eles resolvem quais as medidas que irão usar para se medir e depois eles se julgam de acordo com essas mesmas medidas.
13 Wape amea mani wiro tonana kaha. Ameboi amearomi mani ametitua kariri fi ametaparanding amea wea fo, ambori ametaparanding amea terai we katai Allai dohonai we amerufi naya fo, amani na ameha ne Kaiwo Mahikai fo. Tuti katai nani mani, mea kontai.
13 Nós não vamos nos orgulhar além de certos limites. Deus é quem põe os limites no nosso campo de trabalho, e ele nos deixou chegar até vocês em Corinto.
14 Tuti amene mambiriu we ametaunau mea toninai, weo ameha Kaiwofo we mea mau nanai, wiro waroi karerai ete na boriai weru amene katai amerufi nai fo kaha, weo tarai amesobu mea tuti amewuwu Kaiwo Mahikai kariri Kristusi nanai we mea ampa.
14 Desde que vocês estão dentro desses limites, não fomos além deles quando chegamos até aí levando o evangelho de Cristo.
15 Kontai wiro ameboi amearomi we fi inontarai siai enari na katai wiro amerufi naya fo kaha. Mae amenemitawanai we na mene meroaso Kristusi fo mutu aha mani, amene fi ameru na mea bitoya sewa kontai aha ki.
15 Assim não nos orgulhamos do trabalho que outros têm feito em lugares que vão além dos limites que Deus nos deu. Pelo contrário, esperamos que a fé que vocês têm possa crescer e que nós possamos fazer um trabalho ainda maior entre vocês, sempre dentro dos limites que Deus tem posto para nós.
16 Pariao na tonanane amesobu rang kontai we amewuwu Kaiwo Mahikai fo na nu siaio waroi na wanai weru mea. Weo amemaya we ameboi amearomine we amerufi na inontarai siai ene katai erufi nai fea kaha, mae na katai mantaung amea amerufi naya tera fo.
16 Então poderemos anunciar o evangelho em outras regiões além daquela onde vocês moram. Isso sem entrar em campos de outras pessoas, para não nos orgulharmos do trabalho feito por elas.
17 Wape toyari na Kaiwo Mararebana fo weai dotu deyo,
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Quem quiser se orgulhar, que se orgulhe daquilo que o Senhor faz.”
18 Weo wiro na tafiai bera mantaung tata tera fo deinawiai we Sempaisi yoa we tata ne kaha, mae na Sempaisi mantauni fiai tata fo.
18 Pois a pessoa só é aprovada quando o Senhor a aprova e não quando é aprovada por si mesma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.