Romanos 4
Banna NT (AMF_SIM) vs NVT
1 Ta keeda wosa eykea Abraam har ki haapaa kiam wo hamo?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Abraamin tipa maatoono waadimaka ko hanna, ini kinin erimea yer daane; ko dahaannaar kidi Barjo birante erimana damehe.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Harrna hambhidianna, “Abraam Barjodar woylamin ki qajade; ogonante Barjo kiam tipa ea hamayse ki paydade” hamayse Mathaap Gazante thaapadhidine.
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Waadiman waadadheana imbhayno kinin waadadhonsa damoozne; imintodettsi koam paydadhehe.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Waadiman waadadhima ear, seeson eenaam tipa eedi maasea Barjodar woylamin qajea ki hanna, Barjodar woylamin kinin qajonna Barjo kiam tipa hayayse kida payde.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Dawtaar eedi kalaa payya waadima ki waadadhima Barjoyn kiam tipa hayayse paydea ea hamin gobshadhaa kinin dohonam giyana yin ki giyade:
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 — ausente —
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 ki hamade.
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Ta keeda ogono gobshino qaaman taxadhaanana bishimoo, taxadhaammanaw? “Abraam Barjodar woylamin kinin qajonna, Barjo kiam tipa ea hamayse ki paydade” wodi hamidine.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Ta keeda Barjo kiam tipa ea hamayse kinin paydoono haane? Qaaman kinin taxadhonsa biraysemoo, qaaman kinin taxadhonsa budontew? Qaaman kinin taxadhonsa biraysene, kinin taxadhonsa budontetehe.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Abraam akar qaaman yinin taxadhensa birayse Barjodar woylamin yinin qajenka kinin haapon tipamonam tipisea milkit konin doadettsi qaaman ki taxadhade. Ogonante Abraam qaaman taxadhima Barjodar woylamin qajayna eena tipane hamayse kenin paydadhoadettsi ke wulsa imba ki maatade.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Pir ogodettsi Abraam qaaman taxadhaanasa imbane; kesa imba kinin dohoono qaaman kenin taxadhonna bish dayma, kidi qaaman taxadhima birayse Barjodar woylamin qajintaka kinin dehendettsi, kediar ogodettsi Barjodar woylamin kenin qajonnane.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Abraam yisa muldhanabesana peen wulam kinin tiyendettsi Barjo qaabe yindar haydhea upsi kina ki giyade. Ogono upsino konin haapadhayno Abraam yigginam kinin toolonna dayma, Barjodar woylamin qajidinka kinin haapon tipamonkane.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Qaabe yindar haydhen upsinam tiyayna eena yigginam toolayna ke hanna, Barjodar woylamin qajintano pootiminone; Barjosaar qaabe yindar haydhayno upsino sun shidhidine.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Harrna hambhidianna, yiggin waadimano konin bavayno Barjosa wacimenamne. Yiggin qolmina, “Yigginam kottsidine” hambhea yer qolehe.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Ogona Barjosa qaabe haydhayno upsino kidar woylamin qajadhendar ko woyade; ogono upsino Abraamsa muldhana wulna Barjosa sunin imintonka kena konin imbhonam ogoka dhesadhidine. Ogonoar Abraamsa muldhana yigginam toolaynana bish dayma, Abraamdettsi Barjodar woylamin qajayna eena wulnane. Harrna hambhidianna, Abraam Barjodar woylamin qajadhen goynka wo wulsa kidi imbane.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Ogono yin konin dohoono “Thoothin zarsinsa imba haam inta haydine” hamayse thaapadhondettsine. Ogonante diyaanana sadan imea, qolmonam konin doadettsi hayea Barjodar woylamin kinin qajonnane.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Abraam “Naasi ida adhe” hamayse kinin qaabe hayaamon wodanka, Barjoyn kina giyonna Abraam “Naasi ida adhe” hamayse Barjodar woylamin ki qajade. Ogonante “Hasa muldhano yin koda thoothe” hamayse giidhondettsi, thoothin zarsinsa imba ki maatade.
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Abraamsa lendho eedi dong kaysaaddha konin maatenka, waanka gecchayse naasi kinin adhiminbee geshono kisa Saara seeki konin maatonbeam yi dhesaakaar, Barjodar woylamin yinin qajenka ki wocchimbhade, qajadhadehe.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Barjoyn “Hayayda haye” hamon upsindar woylamin qajattine hamayse hamin ko dahaakaar qothimadehe. Barjodar woylamin yinin qajenka wocchimbhaa maatayse Barjoam ki gobshade.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Harrna hambhidianna, Barjo kinin imon upsinam thoosana kinin damenam yinin dhesonnane.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Barjoyn kisa woylamin qajidinam tipane hamayse paydoono ogonantene.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Ko dahaannaar, “Kiam tipane hamayse ki paydade” hamen upsinam thaapadhoono Abraamna bish dayma,
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 pir wonaar thaapadhidine. Wosa Imbaa Yesusam dembhira dhaasaa Barjodar woylamin wonin qajenka, Barjo woamaar tipanane hamayse payda ki payde.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Imbaa wontea Yesusamaar wosa seesonna saskate dembhinna ko imbhade; pir Barjo woam tipana hayanna kiam ki dhaasade.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.