Lucas 15
Banna NT (AMF_SIM) vs ARC
1 Gibirin kacchaynabee Musesa yigginam tooliminabe igina wul Yesusin giyenam qansana kikal keda buke.
1 E chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Parisa eenabee Musesa yigginam dhettsaynabe “Kaa ea seeson eenaam yidar tiyayse kembesanaar kinka kida itse” hamayse keda gundume.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Ogonante Yesus kamsika kena yin ki giyade:
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 “Eedi dong kaysa yaanaysa dahaa ea igina yaanasa iira yaati kala kaydianna, eedi oydi kaysa apo tabhi salla yaanaam qawnte garayse kayaam yinin haapenka yekka zagate yivima yesa iira hayne?
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e não vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Yinin haapen wodanka, kattsi wozadhayse yisa gelendar kida kede.
5 E, achando-a, a põe sobre seus ombros, cheio de júbilo;
6 Ogora yisa ooninte yeskayse yisa muldhanabee gurdan eenabeam eelayse, ‘Kayon isa yaanam inta haapidine; ogonante imbesana kinka wozadhee’ kena kida hame.
6 e, chegando à sua casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque perdida.
7 Inta yena yin ida giye: Ogodettsi ‘Seeson waadimanam garayse Barjodar maatee’ hambha zaskimina eedi oydi kaysa apo tabhi sal tipana eenadara seeson ea kalaa yisa seeson waadimanam garayse Barjodar kinin maatenka cecinte gebhi woza koda dee” kena ki hamade.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Yesus yin ki giyade: “Santuptabhi yisa dohoono maa kallo igina santupinasa kalaa kaydianna, nuu shashkayse ooninam yisa sahayse yinin haapenka yekka payya zagimino maa hayne?
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até
9 Yinin haapen wodanka, yisa muldhanabee yisa gurdan eenabeam eelayse, ‘Isa kayaa santupaam inta haapidine; ogonante imbesana kinka wozadhee’ kena koda hame.
9 E, achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Inta yena yin ida giye: Ogodettsi seeso eedi kalaa seeson waadimanam garayse Barjodar kinin maatenka Barjo gaananasa birante woza koda dee” kena ki hamade.
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Pir Yesus yin ki giyade: “Eedi kalaasa naasi lamaa ke dahade.
11 E disse:
12 Iginaranka naasa kana imbaaka, ‘Imbo, koymon hannonsa iira ina yeskaynam imaa’ kina ki hamade. Ogonante imbaar yisa koymonam naanana ki kashade.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte da fazenda que por eles a fazenda.
13 “Rooro likkasa budonte kana yisa koymon wulam yinka tiyayse pee pege ki yivade. Ogote koymonam yer pootimondar sun ki macchade.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua e ali desperdiçou a sua fazenda, vivendo dissolutamente.
14 Koymon wulam kinin macchonsa budonte, peen ogote kattsi daaqin utonna, kidiar gaalan ki yedade.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Ogora peen ogo eensa eedi kalaakal yivayse daan ki yedade. Ear yisa haaminte wurkupanaam kinin gishoadettsi kiam ki yittsade.
15 E foi e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Wurkupanayn itsen qurthonam itsayse mishana anngardhan ki yedade; ko dahaannaar ogoam hattear kina imea eedi qolehe.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 “Ogora yisa woylaminka eedi bardhaadettsi yinin qaaborra maatayse yin ki giyade: ‘Imbasa ooninte balashanam itsate macchima mishayna waadiman eena meemayne dahaana? Inta ta keeda kote daaqinka isa diyanone.
17 E, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Dhaabhayse imbaakal yivayse, “Imbo, Barjobee hambeam inta genidine.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti.
19 Os birantear hasa naasi inin hambhoadettsi iam zaskehe. Hanante waadadhaynasa kalaadettsi iam hayaa” ida hame’ ki hamade.
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus trabalhadores.
20 “Ogora dhaabhayse imbaakal ki yivade. Kidiar akar pege ki daaka imbaa kiam yinin haapenka, kina burqadhayse gobate nivayse yidar kiam incayse ki sunqade.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Naasaar ‘Imbo, Barjobee hambeam inta genidine; keeda os birante hasa naasi inin hambhoadettsi iam zaskehe’ kina ki hamade.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Imbaa yisa waadiman eenana yi giyna: ‘Saana apalla wulra kattsi payyan bavayse kiam qattsee; kisa aanintear worqi arsee; roontear kina dunnguri hayee;
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão e sandálias nos pés,
23 durpisadhaa ootaam bavayse kina taxee. Wo itse, wo wozadhe.
23 e trazei o bezerro cevado, e matai-
24 Harrna hambhidianna, isa naasa kaa diydine inin hamaa ta sadaka ki dahade; kaydine inin hamaa ta kidi haapadhidine’ kinin hamenka, kediar wozadhan ke yedade.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 “Ogo wodanka iishima haaminte ki dahade. Maatate ooninkal kinin theedenka, goolabee warsabesa upsi ki qansade.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e, quando veio e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Waadadhaynasaar kalaam eelayse, ‘Ogono yer hare?’ hamayse ki oysade.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Kidiar ‘Hakana nividine; ta sadaka dahayse kinin nivonna, hamba durpisadhaa ootaam ki taxade’ kina ki hamade.
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 “Ogora iishima wacimayse ‘Ooninte ardattine’ ki hamade. Imbaa mayanka utayse kinin ardoadettsi kiam ki miskade.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. E, saindo o pai, instava com ele.
29 Kidiar imbaana yi giyna: ‘Shedaa! Koka yekka upsin hasaam garma hana inin waadadhenka inna aanammabesana kinka inin wozadhoadettsi qole anqas hattear ina imaatane.
29 Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo
30 Ko dahaannaar kaa naasa hasa koymonam maana sharmucanabesana kinka itsate macchayse kinin nivenka, durpisadhaa ootaam kina ha taxade’ kina ki hamade.
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou a tua fazenda com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Imbaa kina yinin maasenka, ‘Isa naasa, ya rooro wul imbesana kinka ha dahade; isa dohoono wul hantine.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas
32 Kaa hakana diydine hambhaa ta sadaka ki dahade; kaydine hambhaa ta kidi haapadhidine. Ogonante kattsi wozadha woam koda zaske’ ki hamade” hamayse Yesus ki giyade.
32 Mas era justo alegrarmo- porque este teu irmão estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.