Atos 7
Haalin Mallano (AMF) vs ARIB
1 Gudullasa gebhaa Isthipaanoosna “Dhalqino ogono gonu?” hamayse kiam ki oysade.
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura são assim estas coisas?
2 Isthipaanoosaar yi giyna: “Imbanaanato, inin giyen qansee! Wosa imbaa Abraam Kaaran katamandar yimbha birayse Mesbhethoomia ki daaka, gobshadhaa Barjo kina haapadhayse,
2 Estêvão respondeu: Irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando ele na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 ‘Hasa peenbee hasa muldhanbera edimayse inin hana dhehen peendar yivaa’ kina ki hamade.
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 Ogo wodanka Abraam Baabiloon peera utayse Kaaran katamante ki dooqade; Abraam imbaa kisa diyonsa budonte, ta yenin dohon peendar Barjo kiam entsate ki nivade.
4 Então saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. Dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Raqin ogote roosa taakaaddha hattear pee kina imadehe; ko dahaannaar peen ogoam kimbee kisa muldhanabena yinin imendettsi Barjo malla kina ardidine. Ogo mallanam kina kinin ardoono Abraam naasi kisa qolmon wodankane.
5 E não lhe deu nela herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu que lha daria em possessão, e depois dele à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 Barjoar ‘Hasa muldhana eedi peer chocchi maatayse keda dee. Ogotear mato oydi leve eeno keam worsho maasayse koda galshe’ kina ki hamade.
6 Pois Deus disse que a sua descendência seria peregrina em terra estranha e que a escravizariam e maltratariam por quatrocentos anos.
7 Taar, ‘Keam worsho maasen eendar pirdayda pirde; ogosa budontear peen ogora utayse raqin kote ina goodima ke goodime’ hamayse Barjo kina giydine.
7 Mas eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus; e depois disto sairão, e me servirão neste lugar.
8 Barjo kina kinin ardon mallansa milkit qaama taxadhintasa gilo kina ki imade. Ogonante Abraam yisa naasa Yisaaq adhadhaysaka lankaysoa rooroaka qaamanam ki taxade; Yisaaq yisa naasa Yayqoobsa qaamanam ki taxade; Yayqoobaar tabhi lamaa Israveel eenasa muldhana maataana yisa naanasa qaamanam ki taxade.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; assim então gerou Abraão a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque gerou a Jacó, e Jacó aos doze patriarcas.
9 “Yayqoob naana indanaasa Yoseepdar woogimbhayse Gibth peente worsho kinin doadettsi kiam ke shanshade. Barjoar kimbesana kinka ki dahade;
9 Os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele,
10 kisa gaalen wulra kiam ki bulade. Barjoar Gibth peen bitaa Paaronsa birante gembhakobee pakalmakkobeam kina ki imade. Bitaar Gibth eenbee yisa oonin wulbedar wottsea kiam ki hayade.
10 e o livrou de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 “Ogo wodanka Gibth peenbee Kanaan peen wulbedar gebhi galshea basho ko utade; wosa eykenaar isin haapana damadehe.
11 Sobreveio então uma fome a todo o Egito e Canaã, e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Yayqoobaar Gibth peente isinin dohonam yinin qanson wodanka, wosa eykenaam ogodar birayse ki yittsade.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais pela primeira vez.
13 Lanson Gibth peendar maatate kenin yivon wodanka, Yoseep indanaanana yiam ki dhettsade; Yoseepsa oonin eenaar Gibth peen bitaakal ke dhesimade.
13 E na segunda vez deu-se José a conhecer a seus irmãos, e a sua linhagem tornou-se manifesta a Faraó.
14 Yoseep imbaa Yayqoobbee kisa oonin eenabe, eedi makkam kaysa apo tabhi dongna wulam ‘Ikal nivee’ hamayse ki elsade.
14 Então José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela-setenta e cinco almas.
15 Yayqoob Gibth peendar ki yivade. Kimbee wosa eykenabe ogote yivayse ke diyade.
15 Jacó, pois, desceu ao Egito, onde morreu, ele e nossos pais;
16 Kesa leesinam Seekeemdar bavate nivayse Abraam Hamoor naanakalanka birrenka kinin shanon duukin raqinte ko duukadhade.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certo preço em prata aos filhos de Emor, em Siquém.
17 “Barjo Abraamna kinin ardoono mallano konin thoothayno wodan konin theedenka, Gibth peente dahaana wosa eykena kattsi thoothada ke yivade.
17 Enquanto se aproximava o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo crescia e se multiplicava no Egito;
18 Ogo wodanka Yoseepsa waadimanam dhesima bit kalaa Gibth peente ki bitimade.
18 até que se levantou ali outro rei, que não tinha conhecido José.
19 Bitaa agaa wosa eendar cubbo goytika dhaabhayse, imbana naana kenin diyoadettsi gurdansa gasandar bavate yivayse ke dhabe wosa eykenaam ki galshade.
19 Usando esse de astúcia contra a nossa raça, maltratou a nossos pais, ao ponto de fazê-los enjeitar seus filhos, para que não vivessem.
20 “Ogo wodanka Muse ki adhadhade; kidiar Barjosa birante dantanka payya naasi ki maatade. Arpi makkamna imbaa ooninte ki gebhade.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Kiam dhabadhaysakaar Gibth peen bitaasa naano kiam bavate nivayse naasi yintidettsi kiam ko gettsade.
21 Sendo ele enjeitado, a filha de Faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Musear Gibth eenasa pakalmakkon wulam ki dhesade; dhalqinbee waadimanbeka eedi wocchi ki maatade.
22 Assim Moisés foi instruído em toda a sabedoria dos egípcios, e era poderoso em palavras e obras.
23 “Musesa eedi lamaa kaysa leve maataysaka, muldhana yisa Israveel eenaam shedana ki qaabade.
23 Ora, quando ele completou quarenta anos, veio-lhe ao coração visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Muldhanasa kalaam Gibth eedi kalaa qanayse ki kupaka shedayse kiam ki kelshade; kupadhaasa halon maasana hamayse Gibth eam qanate ki deesade.
24 E vendo um deles sofrer injustamente, defendeu-o, e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Kisa muldhana eenna worsho maatayse kenin dohorra Barjo kanka keam kinin buleadettsi kenin bhocchea kina ko maatade; kediar ogoam bhocchadehe.
25 Cuidava que seus irmãos entenderiam que por mão dele Deus lhes havia de dar a liberdade; mas eles não entenderam.
26 “Kina hamon Israveel eensa shaarira lamaana eena kinka ke kansaka shedayse keam marsana zagayse, ‘Marrato! Yedi kinka kisa muldhana dahayse harrnee kinka kanse?’ kena ki hamade.
26 No dia seguinte apareceu-lhes quando brigavam, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos maltratais um ao outro?
27 — ausente —
27 Mas o que fazia injustiça ao seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz sobre nós?
28 — ausente —
28 Acaso queres tu matar-me como ontem mataste o egípcio?
29 Musear dhalqin ogoam yinin qansenka, gobate Miidiam peente barqate yivayse ki dooqade; ogotear naasi lamaa ki adhade.
29 A esta palavra fugiu Moisés, e tornou-se peregrino na terra de Madiã, onde gerou dois filhos.
30 “Muse peen ogote eedi lamaa kaysa leve kinin dooqonsa budonte, Siina dhukankal darante hatton kodonsa shaarinte nuunsa laabhinanka Barjosa gaana kina ki haapadhade.
30 E passados mais quarenta anos, apareceu-lhe um anjo no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 — ausente —
31 Moisés, vendo isto, admirou-se da visão; e, aproximando-se ele para observar, soou a voz do Senhor:
32 — ausente —
32 Eu sou o deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. E Moisés ficou trêmulo e não ousava olhar.
33 Barjoar ‘Hanin woyoono ranqo pee gaza konin dohonna, hasa roora dunngurinam bulaa!
33 Disse-lhe então o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Gibth gidir dohon isa zarsinsa gaalenam gon i haapade; kenin gaalaate ilatenam inta qansayse keam dhacchana i nivade. Ya kote nivaa; inta haam Gibth peendar ida yittse’ kina ki hamade.
34 Vi, com efeito, a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos, e desci para livrá-lo. Agora pois vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 “Israveel eena Musena ‘Woam wottseabee wodar pirdeabe haam hayaa hayne?’ hamayse kiam ke bagade. Ko dahaannaar Barjo Museam ogo kodonte yeden nuunte kina haapadhaa Barjosa gaanaaka wottseabee worshamora buleabe hayayse kedar kiam ki yittsade.
35 A este Moisés que eles haviam repelido, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz? a este enviou Deus como senhor e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 Ea agaa Gibth peenbee, Ertera bazinbee, eedi lamaa kaysa leveka yekka darantebe tarshea yer waadadhaate Gibth peera keam bulayse ki entsade.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto por quarenta anos.
37 Israveel eenana ‘Barjo yesa naanasa iira idettsi kikala qansayse eenna giyeam yena kida dhaase’ kena hamaa Musene.
37 Este é o Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta como eu.
38 Darante bukayse dahaana wosa eykenabee Siina dhukandar kina giyaa Barjosa gaanaabesana kinka dahaa kidi Musene; lay dehen upsinam wona giyana tiyaa kidine.
38 Este é o que esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu palavras de vida para vo-las dar;
39 “Wosa eykena kina ee hamana zagadehe; yisa woylaminkaar Gibth peendar maatana anngardhayse kiam ke bagade.
39 ao qual os nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram, e em seus corações voltaram ao Egito,
40 Aaronnaar ‘Gibth peera woam bulaa Musedar har yeskonam dhesattone; wosa birante yivada woam entsayna barjona wona ashkaa’ kina ke hamade.
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Ogo wodanka ‘Wosa barjone’ hamayse ootodettsi maaton yer ashkayse machadhea marsha kina ke machade; yisa aaninka yinin ashkon yerinka ke wozadhade.
41 Fizeram, pois, naqueles dias o bezerro, e ofereceram sacrifício ao ídolo, e se alegravam nas obras das suas mãos.
42 Barjoar kekalanka ki edimade; cecinsa wanconana kenin goodimoadettsi keam ki garade. Ogonoar Barjokala qansayse eenna giyaynasa mathaapinte thaapadhoono
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou ao culto das hostes do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto, ó casa de Israel?
43 Tiyayse yenin yaayen Molooksa apalan ooninbee
43 Antes carregastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que vós fizestes para adorá-las. Desterrar-vos-ei pois, para além da Babilônia.
44 “Wosa eykena darante Barjo kembesana kinka kinin dohonam tarja maatayno apalan onno kekal ko dahade; ogo apalan ooninam Barjo Musena kinin giyonbee kinin dhohon kamsindettsibe ko ashkadhade.
44 Entre os nossos pais no deserto estava o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto;
45 Barjo kesa birantear kinin oytaana Barjoam dhesimina eenasa peenam kenin tiyon wodanka, wosa eykena ogo yinin tiyon apalan ooninam Iyaasobesana ogo raqinte ke arsade; Dawtsa wodanka yekkaar ogote ko dahade.
45 o qual nossos pais, tendo-o por sua vez recebido, o levaram sob a direção de Josué, quando entraram na posse da terra das nações que Deus expulsou da presença dos nossos pais, até os dias de Davi,
46 Dawtaar Barjosa birante shawkadhanam haapayse, Yayqoob Barjoana ooni woysana kiam ki miskade.
46 que achou graça diante de Deus, e pediu que lhe fosse dado achar habitação para o Deus de Jacó.
47 Ko dahaannaar Barjona oonin woysaa Solomoonne.
47 Entretanto foi Salomão quem lhe edificou uma casa;
48 Yin ko dahaannaar Wuldara Sagea Barjo eedinin aanka woyson ooninte dooqehe. Ogonoar Barjokala qansayse eenna giyea kinin yin giyondettsi:
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 ‘Barjo yi giyna: “Cecino bitimayse inin dooqayno borkotonone;
49 O céu é meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual o lugar do meu repouso?
50 Ko wulam inin ashkoono isa aankatayu?” kida hame’
50 Não fez, porventura, a minha mão todas estas coisas?
51 “Yedi qoocan woysayna eenato, yesa woylaminka Barjoam dhesiminabee giidhendar qaami wodiminabeto, yediar yesa eykenadettsi rooro wul Manpas Gazanam yeda jibbe.
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; como o fizeram os vossos pais, assim também vós.
52 Yesa eykena Barjokala qansayse eenna giyaynasa kenin oytaama hayne? Kedi tipaa easa nivintanam birayse giyaynaam ke deesade; yedi taar agaa eam dembhina saskate imayse kiam ye dettsade.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que dantes anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e homicidas,
53 Yedi Barjosa gaananaka imbhon yigginam ye tiyade; ko dahaannaar koam tooleetene” kena ki hamade.
53 vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 Yiwda peensa donzana dhalqin ogoam yinin qansenka Isthipaanoosdar yisa woylaminka kattsi wacimayse hamma ke gavade.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra Estêvão.
55 Kidiar Manpas Gazanka thoothayse tura cecinte kinin shedenka, Barjosa gobshinbee Barjosa mizaqimbar woyaa Yesusbeam haapayse,
55 Mas ele, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus em pé à direita de Deus,
56 “Marrato! Cecino bulimayse ko daaka, Eedi Naas Barjosa mizaqimbar ki woyaysaka haapite i dahade” ki hamade.
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem em pé à direita de Deus.
57 Kedi upsin yisa dheg hayayse ilataate qaaminaam yedayse wulatte Isthipaanoosdar ke dhaabhade.
57 Então eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele
58 Katamaraar bulayse deesana seenika kiam paxan ke yedade. Kediar kisa iirimensa tarjana apalan yinnonam Sawl hambhea barsh kalaasa roon demente ke wodade.
58 e, lançando-o fora da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um mancebo chamado Saulo.
59 Seenika kiam kenin paxenka Isthipaanoos “Imbo Yesuso, isa sadanam tiyaa” hamayse ki miskade.
59 Apedrejavam, pois, a Estêvão que orando, dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Ogoraar kumpurdhayse yin giyayse ki diyade: “Imbo, ogo kesa seesonam paydaabhode” hamayse upsi gebhika ki ilatade.
60 E pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. Tendo dito isto, adormeceu. E Saulo consentia na sua morte.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.