Tito 1
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NAA
1 — ausente —
1 Paulo, servo de Deus e apóstolo de Jesus Cristo, para promover a fé que é dos eleitos de Deus e o pleno conhecimento da verdade segundo a piedade.
2 — ausente —
2 Escrevo na esperança da vida eterna que o Deus que não pode mentir prometeu antes dos tempos eternos
3 — ausente —
3 e, no momento oportuno, manifestou a sua palavra mediante a pregação que me foi confiada por ordem de Deus, nosso Salvador,
4 — ausente —
4 a Tito, verdadeiro filho, segundo a fé comum. Que a graça e a paz, da parte de Deus Pai e de Cristo Jesus, nosso Salvador, estejam com você.
5 T̃eʼpaʼ oʼch notap̃, napaʼ att̃o nenaʼnmap̃ ahuaña Creto att̃och p̃ach aʼpoctatyeseʼ ñeñt̃ palltaʼyetsa, ñam̃a p̃ach acraʼyeseʼ puesheñaʼtets ñeñt̃chaʼ penaʼyes allemeñ anetsoʼmar ñeñt̃chaʼ pomporneshaʼ p̃aʼyes ñeñt̃ ameʼñetsa. Añmapaʼ ñeñt̃ña atet̃ notnomuep̃ ahuañmoʼcha.
5 Foi por esta causa que deixei você em Creta: para que pusesse em ordem as coisas restantes, bem como, em cada cidade, constituísse presbíteros, conforme prescrevi a você:
6 Ñeñt̃chaʼ pomporneshaʼ p̃aʼyesetpaʼ añchaʼ penaʼyes acheñ ñeñt̃ eʼñe cohuenareʼ es p̃aʼyets, ñeñt̃ amach eñalle att̃och t̃anmareʼteña acheñeneshaʼ. Ñam̃a ñeñt̃chaʼ pomporneshaʼ p̃aʼyesetpaʼ añchaʼ penaʼyes erraʼtsent̃eʼ penten eʼñe pat̃rra puet̃apor pen (ñerraʼm at̃aporet̃), ñam̃a erraʼtsent̃eʼ penten amaʼt puechemereshaʼpaʼ eʼñech ameʼñaʼhuenet, ñam̃a puechemereshetpaʼ amach att̃eyeʼ enteñe acheñeneshaʼ atet̃ p̃aʼyena poʼpoñec̈hno acheñeneshaʼ ñeñt̃ att̃a coshatseʼtyenet, ñam̃a ñeñt̃ ama at̃pareʼtetso puechemereshaʼ.
6 alguém que seja irrepreensível, marido de uma só mulher, que tenha filhos crentes que não são acusados de devassidão, nem são insubordinados.
7 T̃arroʼmar ñeñt̃chaʼ paʼm̃chaʼtaret̃er p̃aʼ ñeñt̃ ameʼñetsapaʼ añchaʼ penaʼyes acheñ ñeñt̃ eʼñe cohuenareʼ es p̃aʼyets, ñeñt̃ amach eñalle att̃och t̃anmareʼteña acheñeneshaʼ, t̃arroʼmar ñapaʼ anaret̃ ñach aʼpoctatyeneʼ paʼnamen ñeñt̃ poctetsa Yomporecop. Ñam̃a ñeñt̃chaʼ paʼm̃chaʼtaret̃er p̃aʼyes ñeñt̃ ameʼñetsapaʼ amach añeyaye acheñer ñeñt̃ añach pocteʼ enten oʼch c̈hocma p̃atanet ñeñt̃ atet̃ muenen eʼñe ña, ñam̃a amach c̈ha atsrreʼmoc̈hen entueno, ñam̃a ñeñt̃ ama posaʼtareʼtetso, ñam̃a ñeñt̃ amach orroñat̃eyaye, ñam̃a ñeñt̃ ama nanac yeʼchapretetso quelle ñeñt̃ apencoc̈henot̃ oʼch gana.
7 Porque é indispensável que o bispo, por ser encarregado das coisas de Deus, seja irrepreensível, não arrogante, alguém que não se irrita facilmente, não apegado ao vinho, não violento, nem ganancioso.
8 Añña eʼñe pocteʼ oʼch am̃chaʼtaret̃ta ñeñt̃ eʼñe cohuen aguëneʼ acheñeneshaʼ paʼpacllo, ñam̃a ñeñt̃ nanac mueneneʼ oʼch eʼñe cohuenareʼ es p̃aʼyes, ñam̃a ñeñt̃ eʼñe eñoteneʼ ñeñt̃ cohuentetsa, ñam̃a ñeñt̃ eʼñe pocteʼ es p̃aʼyets acheñeneshacop ñam̃a Partsocop, ñam̃a ñeñt̃ eʼñech puetpara es p̃aʼyen.
8 Pelo contrário, o bispo deve ser hospitaleiro, amigo do bem, sensato, justo, piedoso, deve ter domínio de si,
9 Ñam̃a ñeñt̃chaʼ paʼm̃chaʼtaret̃er p̃aʼyes ñeñt̃ ameʼñetsapaʼ eʼñech yemtenana poctacma añ ñoñets ñeñt̃ eʼñe poʼñoc̈h Yompor poʼñoñ ñeñt̃ atet̃ yec̈hateñet. Allochñapaʼ ñapaʼc̈hoʼña eʼñech att̃ecma yec̈hatan ñam̃a poʼpotantañec̈hno ñeñt̃ eʼñe pac̈harr cot̃ap̃ñats, ñam̃a ñeñt̃ eñoteneʼ att̃och anapuenan eʼñe cohuenacma ñeñt̃ achm̃areʼteneʼ Yompor poʼñoñ att̃och ñetpaʼ amach errot̃enot̃ anapeto.
9 ser apegado à palavra fiel, que está de acordo com a doutrina, para que possa exortar pelo reto ensino e convencer os que contradizem este ensino.
10 T̃arroʼmar eñall shonteʼ ñeñt̃ at̃pareʼtets, ñam̃a ñeñt̃ eʼñe orrena otatseʼtyets, ñam̃a ñeñt̃ shecareʼtyets. Poʼñoc̈h ñeñt̃paʼ atet̃ pena shonteʼ judioneshaʼ.
10 Porque existem muitos, especialmente os da circuncisão, que são insubordinados, falam coisas sem sentido e enganam os outros.
11 Ñeñt̃oʼmarña añ palltetsa oʼhuañchaʼ yec̈hatyenet poʼpoñeʼttsocma cot̃ap̃ñats. T̃arroʼmar ñetpaʼ att̃a nanac moññeʼtateñet acheñeneshaʼ poct̃ap̃ña; ama puesheñaʼttsayaya atet̃ petso amaʼt allohuen ñeñt̃ parro yec̈haʼyenet. Ñetpaʼc̈hoʼña aña yec̈hatenet ñeñt̃ ama pocteyaye. Ñam̃a añecpa yec̈hatenet att̃och ganet quelle, t̃arraña ñeñt̃paʼ apencoc̈hena.
11 É preciso fazer com que se calem, porque andam pervertendo casas inteiras, ensinando o que não devem, com a intenção vergonhosa de ganhar dinheiro.
12 Puesheñarr cretoʼmarneshaʼ ñeñt̃ nanac etsoteneʼ eʼñe ñañeñeta poct̃ap̃ñetpaʼ ñeñt̃ña acheñer ama pocteyeʼ entenano pamoʼtseshaʼ ñeñt̃oʼmarña atet̃ oten pamoʼtseshacop: “Allohuen namoʼts cretoʼmarneshaʼpaʼ ñetpaʼ c̈hocma nanac tomaʼtam̃peñet pamoʼtseshaʼ, ñam̃a ñetpaʼ nanac atsrreʼmñat̃et eʼñe att̃et ñerraʼmrrat̃eʼ berr ñeñt̃ nanac bellac, ñam̃a nanac quellañtsareret, atarr araquët ama ayetñat̃eto.”
12 Foi um dos cretenses, um próprio profeta deles, que disse: “Os cretenses são sempre mentirosos, feras terríveis, comilões preguiçosos.”
13 Ñeñt̃ atet̃ aʼmet̃am̃penan pamoʼts ñeñt̃paʼ eʼñe poʼñoc̈h atet̃. Ñeñt̃oʼmarña oʼch notap̃, t̃eʼpaʼ p̃ach otahuet, “t̃eʼpaʼ amach alloʼna atet̃ sep̃annaʼtneno.” Allochñapaʼ att̃och alloʼna ameʼñaʼnmuet añ cot̃ap̃ñats ñeñt̃ eʼñe pac̈harr,
13 Este testemunho é verdadeiro. Portanto, repreenda-os severamente, para que sejam sadios na fé
14 ñam̃a allochñapaʼ amach alloʼna eʼm̃ñotneññañeto ñeñt̃ pueserrparña peʼt̃ ahuat̃naneshañ judioneshaʼ, ñam̃a allochñapaʼ amach alloʼna eʼm̃ñotneñe acheñeneshaʼ ñeñt̃ atet̃ yec̈hatyenanet ñeñt̃chaʼ atet̃ pet, t̃arroʼmar ñetpaʼ c̈hach at̃pareʼtenet ñoñets ñeñt̃ eʼñe poʼñoc̈h Yompor poʼñoñ.
14 e não se ocupem com fábulas judaicas, nem com mandamentos de gente que se desvia da verdade.
15 Ñam̃a oʼch señoch: Ñeñt̃ acheñer eʼñe cohuenareʼ es cot̃apeʼchen pueyoc̈hro Yomporecoppaʼ ñocoppaʼ ama es eñalle att̃och sosey enteñ Parets. T̃arraña ñeñt̃ nanac sosey cot̃apeʼchets pueyoc̈hro ñam̃a ñeñt̃ ama ameʼñetsopaʼ ñocoppaʼ ama eñalle ñeñt̃ cohuen enten ña. T̃arroʼmar poct̃ap̃ñetpaʼ atarr sosey. Ñeñt̃oʼmarña ñetpaʼ amach c̈hapaneto pueyoc̈hro amaʼt esempo oʼ p̃ohuet ñeñt̃ ama pocteyeʼ enteno Yompor.
15 Todas as coisas são puras para os puros; mas, para os impuros e descrentes, nada é puro. Porque tanto a mente como a consciência deles estão corrompidas.
16 Ñeñt̃ atet̃ acheñpaʼ amaʼt otenetañ eñoteñetoʼ Yomporpaʼ t̃arraña ñeñt̃ atet̃ p̃atseʼtyenetpaʼ yeñoteñ ñeñt̃paʼ ama att̃eyaye. Ñeñt̃ Yomporpaʼ ama pocteyeʼ entapretenaneto, t̃arroʼmar ñetpaʼ ama es otapahueto, ñam̃a ñetpaʼ ama es sherbeneto amaʼt mamesha.
16 Afirmam que conhecem a Deus, mas o negam por meio do que fazem; é por isso que são abomináveis, desobedientes e reprovados para qualquer boa obra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tito 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.