Mateus 8
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NVT
1 Allempoña err Jesús aspent̃ot̃paʼ cot̃aʼhuanererr acheñeneshaʼ nanac shonteʼ.
1 Quando Jesus desceu a encosta do monte, grandes multidões o seguiram.
2 Allñapaʼ huapoña puesheñarr ñeñt̃ osen puetsarñats ñeñt̃ otenet lepra. C̈hap Jesúseshopaʼ allent̃a concorposana Jesúspaʼ atet̃ otos:
2 Um leproso aproximou-se de Jesus, ajoelhou-se diante dele e disse: “Senhor, se quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
3 Jesúsña anretapaʼ allent̃a aʼp̃lleʼ, atet̃ och:
3 Jesus estendeu a mão e tocou nele. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!” No mesmo instante, o homem foi curado da lepra.
4 Jesúsñapaʼ alla otererr:
4 Então Jesus disse ao homem: “Não conte isso a ninguém. Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine. Leve a oferta que a lei de Moisés exige. Isso servirá como testemunho”.
5 Allempoña c̈herr Jesús Capernaumopaʼ allñapaʼ huapoña puesheñarr solltar poʼcap̃taner, ñeñt̃ñapaʼ romoʼmarneshaʼ ama judioneshayaye. Ñañapaʼ atarr otareʼtosan Jesús,
5 Quando Jesus chegou a Cafarnaum, um oficial romano se aproximou dele e suplicou:
6 ñeñt̃paʼ atet̃ otos:
6 “Senhor, meu jovem servo está de cama, paralisado e com dores terríveis”.
7 Jesúsñapaʼ atet̃ och:
7 Jesus disse: “Vou até lá para curá-lo”.
8 Capitánña puepatareʼteñot̃paʼ atet̃ och:
8 O oficial, porém, respondeu: “Senhor, não mereço que entre em minha casa. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
9 T̃arroʼmar napaʼ ñeñt̃en ñeñt̃ atet̃ petsa ñeñt̃ atet̃ otenen ñeñt̃ neyechenaya na. Napaʼc̈hoʼña eñall ñeñt̃ neyechena nam̃a ñeñt̃ nesolltarer nepen. Ñerraʼm puesheñarr solltar noteñ: “P̃apaʼ oʼch ahuep̃ aʼyo”, ñañapaʼ oʼchc̈hoʼ ahuoʼ. Ñam̃a poʼpsheñeñ solltar ñerraʼm noch: “P̃apaʼ ap̃on arr”, ñañapaʼ oʼchc̈hoʼ huapa. Ñam̃a poʼpsheñeñ naʼtaruasañer ñerraʼm noch: “P̃apaʼ arrchaʼ petaruasaʼmuen”, ñapaʼ allchaʼc̈hoʼ taruasaʼmuen. Ñeñt̃oʼmarña napaʼ neñotenep̃ ñerraʼm errot̃en p̃otenpaʼ eʼñechcaʼye atet̃ pena.
9 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles o fazem”.
10 Allempo eʼman Jesús ñeñt̃ atet̃ oten capitán, ñañapaʼ atet̃ otan allohuen acheñeneshaʼ ñeñt̃ cot̃aʼneneʼ:
10 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado e disse aos que o seguiam: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!
11 Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼch notas: Shonteʼch acheñeneshaʼ ñeñt̃ ama judioneshayaye ñeñt̃chaʼña eʼñe neyemterraya. Allochñapaʼ esempohuañenpaʼ ñetñapaʼ allem̃at̃eñchaʼ eʼñe huac̈haʼtuerret ñeñt̃chaʼ anorrc̈haʼtyesuerrets all eʼñe Yomporesho all am̃chaʼtaret̃tena ña pueʼntaño. Allchaʼña rrallmeʼchapreteret yatañneshac̈hno Abraham, ñam̃a Isaac ñam̃a Jacob.
11 E também lhes digo: muitos virão de toda parte, do leste e do oeste, e se sentarão com Abraão, Isaque e Jacó no banquete do reino dos céus.
12 Shonteñña judioneshaʼ ñetchaʼña c̈hapatsetañ all am̃chaʼtaret̃tena Yompor, t̃arraña ñetñapaʼ amach c̈hapueto all t̃arroʼmar ñetpaʼ ama nayeʼ yemteneto. Ñetñapaʼ allach ahuaporeʼtaret̃terret aʼyot̃ checmeto. Allñapaʼ allchaʼ yahuanrrorterret, panmueñot̃et atserrpaʼ rrasoʼtyesosetchaʼ paʼs.
12 Mas muitos para os quais o reino foi preparado serão lançados fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes”.
13 Allempoña Jesúspaʼ alla oterranerr capitán:
13 Então Jesus disse ao oficial romano: “Volte para casa. Tal como você creu, assim acontecerá”. E o jovem servo foi curado na mesma hora.
14 Allot̃ñapaʼ c̈hap Jesús Pedro paʼpacllo. Allñapaʼ entosñañ paʼsoʼmue alla p̃anena poʼmayo c̈ha atsnaʼten, c̈ha hueraten.
14 Quando Jesus chegou à casa de Pedro, viu que a sogra dele estava de cama, com febre.
15 Jesúsñapaʼ allent̃a aʼp̃llosñañ potpaʼ c̈ha metuerretsña poʼurateña. Allent̃a tantapaʼ oʼ yemaʼtallmeʼchap̃a.
15 Jesus tocou em sua mão e a febre a deixou. Então ela se levantou e passou a servi-lo.
16 Ñeñt̃e yet̃rocma allempo ellerrenpaʼ huac̈haʼtateññañeterr shonteʼ ñeñt̃ chorraʼyena oneñet̃. Jesúsñapaʼ eʼñe poʼñoñot̃a quec̈hpatuerranet oneñet̃ ñeñt̃ chorraʼyenahuet. Ñam̃a allohuen ñeñt̃ atsnaʼtyetspaʼ oʼ aʼcrratyesapanet.
16 Ao entardecer, trouxeram a Jesus muita gente possuída por demônios. Ele expulsou esses espíritos impuros com uma simples ordem e curou todos os enfermos.
17 Ñeñt̃paʼ t̃arroʼmar atet̃ p̃a allochñapaʼ att̃och etsota Isaías poʼñoñ ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ Yompor poʼñoñ; ñapaʼ atet̃ oteʼt̃: “Ñapaʼ ñach yahuanmam̃perreʼ ñeñt̃ yemueroc̈htatyeneʼ, ñapaʼ ñach ahuanerreʼ allohuen ñeñt̃ yaʼtserrp̃aʼyeneʼ.”
17 Cumpriu-se, desse modo, o que foi dito pelo profeta Isaías: “Levou sobre si nossas enfermidades e removeu nossas doenças”.
18 Poʼpocheño allempo Jesúspaʼ entapuenanerr shonteʼ acheñeneshaʼ c̈ha emchorraʼhueñerr, ñañapaʼ atet̃ otan pueyochreshaʼ:
18 Quando Jesus viu a grande multidão ao seu redor, ordenou que atravessassem para o outro lado do mar.
19 Allñapaʼ huapoña puesheñarr ñeñt̃ atarr etsoteneʼ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃. Ñañapaʼ atet̃ otos:
19 Então um dos mestres da lei lhe disse: “Mestre, eu o seguirei aonde quer que vá”.
20 Jesúsñapaʼ atet̃ och:
20 Jesus respondeu: “As raposas têm tocas onde morar e as aves têm ninhos, mas o Filho do Homem não tem sequer um lugar para recostar a cabeça”.
21 Poʼpocheño Jesúspaʼ atet̃ otenanerr poʼpsheñeñ pueyochreshaʼ:
21 Outro discípulo disse: “Senhor, deixe-me primeiro sepultar meu pai”.
22 T̃arraña Jesúspaʼ atet̃ otererr:
22 Jesus respondeu: “Siga-me agora. Deixe que os mortos sepultem seus próprios mortos”.
23 Allempoña Jesúspaʼ aʼtapos noñt̃o pueyochreshaʼñapaʼ cot̃aʼhuanmet, ahuam̃p̃set rroc̈haʼsonet̃ atarr saʼpo.
23 Em seguida, Jesus entrou no barco, e seus discípulos o acompanharam.
24 Allñapaʼ machayot̃epaʼtchaʼ huomenquëshatam̃pesnomuet. Emoʼyareʼña c̈ha eshaʼtena noñt̃o, att̃eña oññapaʼ chorramoch noñt̃o. Jesúsñapaʼ c̈ha muen.
24 De repente, veio sobre o mar uma tempestade violenta, com ondas que cobriam o barco. Jesus, no entanto, dormia.
25 Att̃eña pueyochreshaʼñapaʼ ponem̃yet Jesús all muenpaʼ opueret atet̃ ochet:
25 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Senhor, salve-nos! Vamos morrer!”.
26 Ñañapaʼ atet̃ otanet:
26 “Por que vocês estão com medo?”, perguntou ele. “Como é pequena a sua fé!” Então levantou-se, repreendeu o vento e o mar, e houve grande calmaria.
27 Att̃a cohuanrrorteñet ñetñapaʼ atet̃ otannaʼtyeset:
27 Os discípulos ficaram admirados. “Quem é este homem?”, diziam eles. “Até os ventos e o mar lhe obedecem!”
28 Allempoñapaʼ oʼ etsotoset yom̃taʼn all sechenet. Allpaʼ añ paʼney peneʼ gadaroʼmarneshaʼ. Allñapaʼ huapoña ñam̃a epsheña acheñ t̃arraña ñetpaʼ añ chorrenahuet oneñet̃. Ñeñt̃paʼ arrot̃ huenet allecma pampaʼyeñet arromñat̃ec̈hno. Allenet̃ñapaʼ ama eseshayeʼ setso t̃arroʼmar ñeñt̃ chorraʼyena oneñet̃ ñetpaʼ atarr am̃chaʼnoc̈hetyenet allenet̃.
28 Quando Jesus chegou ao outro lado do mar, à região dos gadarenos, dois homens possuídos por demônios saíram do cemitério e foram ao seu encontro. Eram tão violentos que ninguém podia passar por ali.
29 Allempoñapaʼ rranareʼtapet Jesús, atet̃ ochet:
29 Eles começaram a gritar: “Por que vem nos importunar, Filho de Deus? Veio aqui para nos atormentar antes do tempo determinado?”.
30 Ñehua, allpaʼ aʼyent̃eʼtsaʼyen shonteʼ chañchoc̈hno all rratseʼtyen.
30 A certa distância deles, havia uma grande manada de porcos pastando.
31 Ñeñt̃oʼmarña oneñet̃ec̈hnopaʼ atet̃ otareʼtapet Jesús:
31 Então os demônios suplicaram: “Se vai nos expulsar, mande-nos entrar naquela manada de porcos”.
32 Jesúsñapaʼ allent̃a otanet:
32 “Vão!”, ordenou Jesus. Os demônios saíram dos homens e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
33 Acheñeneshaʼña ñeñt̃ cohuam̃peneʼ chañcho, ñetñapaʼ allent̃a matrraʼtet ñamet poʼyorñot̃, ahuanmuet anetso. Allñapaʼ serrpareʼtyesoset ora atet̃ oʼ perra ñeñt̃ chorraʼyeseʼt̃ oneñet̃.
33 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e contaram a todos o que havia ocorrido com os homens possuídos por demônios.
34 Allent̃epaʼtchaʼ ahuanmaña allohuen anetsoʼmarneshaʼ ahuoʼch enteñetaʼ Jesús. Ñetña entoset Jesúspaʼ atet̃ otoset:
34 Os habitantes da cidade saíram ao encontro de Jesus e suplicaram que ele fosse embora da região.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.