Mateus 17
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ARA
1 Allempo pechapmaterrerr, Jesúsñapaʼ ahuanerranerr pueyochreshaʼ; añ anem Pedro ñam̃a Jacobo ñam̃a Juan ñeñt̃ Jacobo paʼmoʼnasheñ. Ñetpaʼ arr anmanet atarr aspent̃o eʼñe ñapt̃ochayet.
1 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro e aos irmãos Tiago e João e os levou, em particular, a um alto monte.
2 Allña Jesúspaʼ machayot̃epaʼtchaʼ poʼpoñetam̃p̃sosanet. Paʼclloyot̃paʼ c̈ha poptosa eʼñe atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ atsrret̃ poptetsa. Eʼñe paʼshtamohuen atarr huallamaʼt̃o poptosa c̈ha aʼpuetaresue aʼyohuen.
2 E foi transfigurado diante deles; o seu rosto resplandecia como o sol, e as suas vestes tornaram-se brancas como a luz.
3 Allñapaʼ machayot̃epaʼtchaʼ orrtanet Moisés ñam̃a Elías. Ñetñapaʼ alla serrpareʼtoset epuet Jesús.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com ele.
4 Pedroña eñoratsapaʼ atet̃ otan Jesús:
4 Então, disse Pedro a Jesus: Senhor, bom é estarmos aqui; se queres, farei aqui três tendas; uma será tua, outra para Moisés, outra para Elias.
5 Allempo eñorena Pedropaʼ c̈ha orrtosahuet os ñeñt̃ atarr cohuen poptetsa c̈hepaʼtchaʼ aʼpomam̃p̃sosanet. C̈ha eʼmorrtostsa ñoñets osot̃; ñeñt̃ña ñoñetspaʼ Yompor otosahuet; ñeñt̃paʼ atet̃ ot:
5 Falava ele ainda, quando uma nuvem luminosa os envolveu; e eis, vindo da nuvem, uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado, em quem me comprazo; a ele ouvi.
6 Allempo atet̃ eʼmuet ñoñets pueyochreshaʼñapaʼ alla rremaʼrrtet patso atarr nanac yorenet.
6 Ouvindo-a os discípulos, caíram de bruços, tomados de grande medo.
7 Jesúsñapaʼ allent̃a ponerranetpaʼ aʼp̃llaʼhuerranet, atet̃ otanet:
7 Aproximando-se deles, tocou-lhes Jesus, dizendo: Erguei-vos e não temais!
8 Allempoña oʼ cohuerretpaʼ arepaʼtchaʼ eseshayeʼ enterreto, ñapt̃a enteret Jesús.
8 Então, eles, levantando os olhos, a ninguém viram, senão Jesus.
9 Allempo onac̈herret aspent̃ot̃ Jesúsñapaʼ atet̃ otnerranet:
9 E, descendo eles do monte, ordenou-lhes Jesus: A ninguém conteis a visão, até que o Filho do Homem ressuscite dentre os mortos.
10 Pueyochreshaʼñapaʼ atet̃ otnerret:
10 Mas os discípulos o interrogaram: Por que dizem, pois, os escribas ser necessário que Elias venha primeiro?
11 Ñañapaʼ atet̃ otnerraneterr:
11 Então, Jesus respondeu: De fato, Elias virá e restaurará todas as coisas.
12 T̃arraña napaʼ oʼch notas: Elíaspaʼ oʼcaʼye huaphuerrañ arr t̃arraña amacaʼye eseshayeʼ chemeʼtapuerraye ñeñt̃apaʼ c̈haña errot̃uanen p̃apueret ñeñt̃ atet̃ muenaʼyenet ñet. Eʼñech att̃ecma perrnet nam̃a Ñeñt̃en Acheñetosets.
12 Eu, porém, vos declaro que Elias já veio, e não o reconheceram; antes, fizeram com ele tudo quanto quiseram. Assim também o Filho do Homem há de padecer nas mãos deles.
13 Allempoñapaʼ oʼ c̈hapanet pueyoc̈hreto ñeñt̃ otenanetpaʼ añepaʼtcaʼye Juanañ ñeñt̃ apatayeʼt̃ acheñeneshaʼ Yomporecop ñeñt̃epaʼtcaʼyeña Elíasoterrets.
13 Então, os discípulos entenderam que lhes falara a respeito de João Batista.
14 C̈herreterr all shontena acheñeneshaʼ puesheñarrña yacmapaʼ ponmapuerrana Jesús concorposñaña.
14 E, quando chegaram para junto da multidão, aproximou-se dele um homem, que se ajoelhou e disse:
15 Atet̃ otos:
15 Senhor, compadece-te de meu filho, porque é lunático e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo e outras muitas, na água.
16 Nanomhue peyochresheshopaʼ ñetñapaʼ ama errot̃eyeʼ peto att̃och aʼcrrateret.
16 Apresentei-o a teus discípulos, mas eles não puderam curá-lo.
17 Jesúsñapaʼ atet̃ ot:
17 Jesus exclamou: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei? Trazei-me aqui o menino.
18 Jesúsñapaʼ atet̃ otapan oneñet̃ ñeñt̃ ot̃ateneʼ:
18 E Jesus repreendeu o demônio, e este saiu do menino; e, desde aquela hora, ficou o menino curado.
19 Allempoñapaʼ ponem̃ya pueyochreshaʼ, eʼñe ñapt̃ochayetpaʼ atet̃ otoset:
19 Então, os discípulos, aproximando-se de Jesus, perguntaram em particular: Por que motivo não pudemos nós expulsá-lo?
20 Ñañapaʼ atet̃ otanet:
20 E ele lhes respondeu: Por causa da pequenez da vossa fé. Pois em verdade vos digo que, se tiverdes fé como um grão de mostarda, direis a este monte: Passa daqui para acolá, e ele passará. Nada vos será impossível.
21 Ñehua, ñeñt̃ atet̃ oneñet̃paʼ amach errot̃enot̃ yequec̈hpatacheña acheñ eʼñe att̃a. C̈hochña yemaʼyochena ñam̃a yemaʼyoc̈hreñot̃ amaʼt yerrarpaʼ oʼch yequec̈hpueʼ mameʼ. Att̃ot̃chaʼña yequec̈hpaterña oneñet̃ ñeñt̃ atet̃.
21 [Mas esta casta não se expele senão por meio de oração e jejum.]
22 Allempo chopeñeʼchyenet parro all Galileoʼmar, Jesúsña allpaʼ eñotatan pueyochreshaʼ, ñeñt̃paʼ atet̃ otnomanet:
22 Reunidos eles na Galileia, disse-lhes Jesus: O Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens;
23 Att̃eñapaʼ oʼch muetsataterrnet t̃arraña pomaʼpamtañoñapaʼ oʼch alla netanterra. Ñetñapaʼ ñeñt̃a atarr nanac llecaʼrrtatyesahuet.
23 e estes o matarão; mas, ao terceiro dia, ressuscitará. Então, os discípulos se entristeceram grandemente.
24 Allempoña Jesús epuet pueyochreshac̈hnopaʼ oʼ alla c̈hac̈herreterr Capernaumo. Allñapaʼ huapanet ñeñt̃ tsaʼtatenaya acheñeneshaʼ quelle ñeñt̃ impuesto; ñeñt̃paʼ Parets paʼpacllecop. Ñetpaʼ atet̃ otoset Pedro:
24 Tendo eles chegado a Cafarnaum, dirigiram-se a Pedro os que cobravam o imposto das duas dracmas e perguntaram: Não paga o vosso Mestre as duas dracmas?
25 Pedroñapaʼ atet̃ otanet:
25 Sim, respondeu ele. Ao entrar Pedro em casa, Jesus se lhe antecipou, dizendo: Simão, que te parece? De quem cobram os reis da terra impostos ou tributo: dos seus filhos ou dos estranhos?
26 Pedroña atet̃ otan Jesús:
26 Respondendo Pedro: Dos estranhos, Jesus lhe disse: Logo, estão isentos os filhos.
27 Amaʼt pocteñ amach netsaʼtatsto t̃arroʼmar napaʼ ñeñt̃en Puechemeren ñeñt̃ paʼpaquëll peneʼ ñeñt̃ecop tsaʼtenet, t̃arraña att̃och ama yaʼtsrreʼmatanetopaʼ eʼñecaʼye pocteʼ oʼch netsaʼta. Oʼch ahuep̃ oño oʼch pegoʼtenaʼ all. Erraʼtsenchaʼ ñanom pechtaʼ pegorot̃ ñeñt̃ñapaʼ oʼch pec̈hete. Puenamopaʼ allchaʼcaʼye pent puetallarr quelle. Ñeñt̃ña quellepaʼ oʼch p̃aner ñeñt̃ñapaʼ alloch petsaʼtanet nocop amaʼt ñam̃a p̃ocop.
27 Mas, para que não os escandalizemos, vai ao mar, lança o anzol, e o primeiro peixe que fisgar, tira-o; e, abrindo-lhe a boca, acharás um estáter. Toma-o e entrega-lhes por mim e por ti.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.