Marcos 9
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NVT
1 Allempoña Jesúspaʼ alla oterraneterr:
1 Jesus prosseguiu: “Eu lhes digo a verdade: alguns que estão aqui neste momento não morrerão antes de ver o reino de Deus vindo com grande poder!”.
2 Allempo pechapmaterrerr, Jesúsñapaʼ ahuanerranerr pueyochreshaʼ; añ anem Pedro ñam̃a Jacobo ñam̃a Juan. Ñetpaʼ arr anmanet atarr aspent̃o eʼñe ñapt̃ochayet all aspent̃o. Allña Jesúspaʼ machayot̃epaʼtchaʼ eʼñe poʼpoñetam̃p̃sosanet.
2 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro, Tiago e João até um monte alto, para estarem a sós. Ali, diante de seus olhos, a aparência de Jesus foi transformada.
3 Paʼshtampaʼ c̈ha popta atarr nanac huallamaʼt̃. Arr patsropaʼ ama eñalle alloch yaʼhuallamaʼt̃tat yeshtam atet̃ ñerraʼm ña paʼshtam atarr huallamaʼt̃o poptena.
3 Suas roupas ficaram brancas e resplandecentes, muito mais claras do que qualquer lavandeiro seria capaz de deixá-las.
4 Allñapaʼ machayot̃epaʼtchaʼ orrtanet Elías ñam̃a Moisés. Ñetñapaʼ alla serrpareʼtoset epuet Jesús.
4 Então Elias e Moisés apareceram e começaram a falar com Jesus.
5 Pedroña eñoratsapaʼ atet̃ otan Jesús:
5 Pedro exclamou: “Rabi, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
6 Ñehua, Pedroña pueyorñot̃ att̃a mueneʼ otatseʼt, ama eñoche errot̃enchaʼ ot.
6 Disse isso porque não sabia o que mais falar, pois estavam todos apavorados.
7 Allempo eñorena Pedropaʼ c̈ha orrtosahuet os ñeñt̃ atarr cohuen poptetsa c̈hepaʼtchaʼ aʼpomam̃p̃sosanet. C̈ha eʼmorrtostsa ñoñets osot̃; ñeñt̃ña ñoñetspaʼ Yompor otosahuet; ñeñt̃paʼ atet̃ ot:
7 Então uma nuvem os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado. Ouçam-no!”.
8 Allempoña oʼ cohuaʼyerretpaʼ arepaʼtchaʼ eseshayeʼ enterreto, ñapt̃a enteret Jesús.
8 De repente, quando olharam em volta, só Jesus estava com eles.
9 Allempo onac̈herret aspent̃ot̃ Jesúsñapaʼ atet̃ otnerranet:
9 Enquanto desciam o monte, Jesus ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Ñetña atet̃ otanet Jesúspaʼ atet̃c̈hoʼ pet, ama aʼmet̃eññañeto poʼñoñ. T̃arraña ñetñapaʼ att̃a aʼp̃t̃oʼtannaʼtyesnerret:
10 Eles guardaram segredo, mas conversavam entre si com frequência sobre o que ele queria dizer com “ressuscitar dos mortos”.
11 Allempoña pueyochreshaʼ atet̃ otnerret:
11 Então eles perguntaram a Jesus: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
12 Ñañapaʼ atet̃ otnerraneterr:
12 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem primeiro para restaurar tudo. Então por que as Escrituras dizem que é necessário o Filho do Homem sofrer muito e ser tratado com desprezo?
13 T̃arraña napaʼ oʼch notas, Elíaspaʼ oʼcaʼye huaphuerrañ arr, ñeñt̃apaʼ c̈haña errot̃uanen p̃apueret ñeñt̃ atet̃ muenaʼyenet ñet. Att̃ocaʼyeña etsoterraña ñam̃a ñeñt̃ atet̃ anaret̃ quellco ñocop.
13 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio e eles preferiram maltratá-lo, conforme as Escrituras haviam previsto”.
14 Allempoña c̈hac̈herret alloʼtsaʼyen pueyochreshaʼ allñapaʼ alla entuereterr shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ emchorrenaya poʼpotantañ pueyochreshaʼ. Ñeñt̃ña etsotayenayeñ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃paʼ alla entuerraneterr all es otnareʼteññañet pueyochreshaʼ.
14 Ao voltarem para junto dos outros discípulos, viram que estavam cercados por uma grande multidão e que alguns mestres da lei discutiam com eles.
15 Allempoña entapuer allohuen acheñeneshaʼpaʼ c̈ha atarr cohuanrrortapueret, matrraʼtet ñeshopaʼ huom̃chaʼtapueret.
15 Quando a multidão viu Jesus, ficou muito admirada e correu para cumprimentá-lo.
16 Jesúsñapaʼ allent̃a otuerranet:
16 “Sobre o que discutem?”, perguntou Jesus.
17 Puesheñarrña ñeñt̃ alloʼtsenpaʼ ñañapaʼ atet̃ otap̃:
17 Um dos homens na multidão respondeu: “Mestre, eu lhe trouxe meu filho, que está possuído por um espírito impuro que não o deixa falar.
18 Ñerraʼm errot̃eno rremueñpaʼ c̈hachcaʼye ataʼtateñ patso, c̈hach amtan paʼpoʼpaʼ oʼch rrasoʼtan paʼs, oʼch eʼñe echarrta. Oʼ notuosnap̃ña peyochreshaʼ oʼch quec̈hpateret oneñet̃ ñeshot̃paʼ t̃arraña ñetpaʼ amacaʼye eshcayeʼ quec̈hpateñeto.
18 Sempre que o espírito se apodera dele, joga-o no chão, e ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi a seus discípulos que expulsassem o espírito impuro, mas eles não conseguiram”.
19 Jesúsñapaʼ atet̃ otanet:
19 Jesus lhes disse: “Geração incrédula! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
20 Allempoña anmoñet cheshaʼpaʼ oneñet̃ñapaʼ entosan Jesúspaʼ c̈hepaʼtchaʼ ot̃atosanña cheshaʼpaʼ alla ata patso, c̈ha pomeroʼta, amtan ñam̃a paʼpoʼ.
20 Então o trouxeram. Quando o espírito impuro viu Jesus, causou uma convulsão intensa no menino e ele caiu no chão, contorcendo-se e espumando pela boca.
21 Jesúsñapaʼ allent̃a otoñ pompor:
21 Jesus perguntou ao pai do menino: “Há quanto tempo isso acontece com ele?”. “Desde que ele era pequeno”, respondeu o pai.
22 Oʼt̃eʼ epayeʼ ataʼtater amaʼt tso amaʼt ñam̃a oño att̃och muetsereñ. P̃aña t̃eʼpaʼ ñerraʼm errot̃enot̃paʼ eʼñe pemuereñot̃ pebensam̃p̃sayeʼcherrnan nechemer allochñapaʼ att̃och metuer att̃o mueroc̈htena.
22 “Muitas vezes o espírito o lança no fogo ou na água e tenta matá-lo. Tenha misericórdia de nós e ajude-nos, se puder.”
23 Jesúsñapaʼ atet̃ och:
23 “Se puder?”, perguntou Jesus. “Tudo é possível para aquele que crê.”
24 Allempoña ñeñt̃ pompor pen cheshaʼpaʼ rranapaʼ atet̃ otererr:
24 No mesmo instante, o pai respondeu: “Eu creio, mas ajude-me a superar minha incredulidade”.
25 Allempoña Jesúspaʼ entapan shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ matac̈hetsa ñeshonet̃, ñañapaʼ allent̃a otan oneñet̃:
25 Quando Jesus viu que a multidão aumentava, repreendeu o espírito impuro, dizendo: “Espírito que impede este menino de ouvir e falar, ordeno que saia e nunca mais entre nele!”.
26 Eʼñe otueʼ atet̃ oneñet̃ñapaʼ c̈hepaʼtchaʼ rranaʼnmatsa, alla ot̃atnerranerr cheshachorpaʼ c̈ho quec̈hpaʼnmueʼ oʼ ahuerr.
26 O espírito gritou, causou outra convulsão intensa no menino e saiu dele. O menino parecia morto. Um murmúrio correu pela multidão: “Ele morreu”.
27 Jesúsñapaʼ allent̃a cheteʼ potot̃paʼ oʼ tantach, cheshaʼñapaʼ c̈ha t̃errets eʼñe cohuen.
27 Mas Jesus o tomou pela mão e o ajudou a se levantar, e ele ficou em pé.
28 Allempoña Jesúspaʼ ahuerr pueyochreshohuen, oʼ beʼt̃osc̈haʼtuerret pocollo, allpaʼ eʼñe ñapt̃ochayet, pueyochreshaʼñapaʼ allent̃a otueret Jesús:
28 Depois, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles perguntaram: “Por que não conseguimos expulsar aquele espírito impuro?”.
29 Ñañapaʼ atet̃ otanet:
29 Jesus respondeu: “Essa espécie só sai com oração”.
30 Ahuanerreterr allot̃paʼ arr oñemhuanerret Galileoʼmar. Jesúsñapaʼ mueneñeñ aʼnahuot̃oʼch metañ
30 Ao deixarem aquela região, viajaram pela Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse que ele estava lá,
31 t̃arroʼmar ñapaʼ mueneñ oʼch yec̈hatnoman pueyochreshaʼ. Ñeñt̃paʼ atet̃ otnomanet:
31 pois queria ensinar a seus discípulos. Ele lhes dizia: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas. Será morto, mas três dias depois ressuscitará”.
32 Ñeñt̃ña ñoñets ñetñapaʼ amaʼt puesheñarrot̃etapaʼ ama eseshayeʼ eñotenayeʼ enteñeto ñeñt̃oʼmarña ama aʼp̃t̃oʼtenayeʼ enteñeto.
32 Eles, porém, não entendiam essas coisas e tinham medo de lhe perguntar.
33 Allempoña c̈hac̈haʼtet ñam̃a Capernaumo. Allempoña c̈hapuet pocollo Jesúsñapaʼ otanet:
33 Depois que chegaram a Cafarnaum e se acomodaram numa casa, Jesus perguntou a seus discípulos: “Sobre o que vocês discutiam no caminho?”.
34 Ñetñapaʼ ama eseshayeʼ anapuenayeʼ entaye t̃arroʼmar ñetpaʼ añcaʼye otannaʼtyesnenetña t̃oño:
34 Eles não responderam, pois tinham discutido sobre qual deles era o maior.
35 Jesúsñapaʼ all anorrospaʼ allent̃a c̈horeʼtan allohuen pueyochreshac̈hnopaʼ atet̃ otanet:
35 Jesus se sentou, chamou os Doze e disse: “Quem quiser ser o primeiro, que se torne o último e seja servo de todos”.
36 Jesúsñapaʼ cheshat̃olla c̈horeʼtpaʼ t̃omach eʼñe alla, allent̃a enachpaʼ atet̃ otanet:
36 Então colocou uma criança no meio deles, tomou-a nos braços e disse:
37 —Erraʼtsenot̃es sa ñerraʼm eʼñe cohuen saguëñ amaʼt ñeñt̃ ama asherbenayeʼ entyeneto atet̃ ñerraʼm añ cheshat̃oll t̃arroʼmar sapaʼ na sameʼñena, naʼnaña eʼñe cohuen saguën. Elloña ñam̃a erraʼtsenot̃es sa ñeñt̃es naguëneʼ na, ama eʼñe napt̃ocheyeʼ saguëno, añeʼnaña saguënnan Nompor ñeñt̃ nellsenseneʼ.
37 “Quem recebe uma criança pequena como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe não recebe apenas a mim, mas também ao Pai, que me enviou”.
38 Allempoña pueyochreshaʼ ñeñt̃ Juanpaʼ atet̃ otan Jesús:
38 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
39 Jesúsñapaʼ atet̃ ot:
39 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Ninguém que faça milagres em meu nome falará mal de mim a seguir.
40 Ñam̃a ñerraʼm ama c̈ho epatareʼtenye yam̃a, ñeñt̃ña poʼñoc̈hpaʼ eʼñecaʼye parrocma yeyenpannena.
40 Quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Poʼñoc̈hcaʼye notenes: Amaʼt erraʼtsena acheñer ñeñt̃chaʼ sapueʼ amaʼt coñeʼt̃a oñ t̃arroʼmar sapaʼ eʼñe na neyochreshaʼ nepenes, ñeñt̃ña acheñerpaʼ c̈hocmach atsaʼtaret̃terra ñeñt̃chaʼ atarr coshaterreʼ ña.
41 Eu lhes digo a verdade: se alguém lhes der um simples copo de água porque vocês são seguidores do Cristo, essa pessoa certamente será recompensada.
42 ’Amaʼt erraʼtsena ñeñt̃ ama pommoʼcheñot̃eyeʼ ameʼñenno atet̃ ñerraʼm cheshat̃oll ñeñt̃ ama eñotenanaʼ oʼch ommoʼchena, t̃arraña ñerraʼm eseshaʼña poʼpsheñeñ oʼch atet̃ p̃atach ñeñt̃ ama pocteyeʼ enteno Yompor, ñeñt̃ña acheñerpaʼ atarrchaʼ yoroc̈henoʼtsen t̃arroʼmar ñapaʼ aña oʼpatenaya coñcheñets ñeñt̃ atarr huomenc. Amaʼt ñocoppaʼ ama tama yoroc̈henayayñe ñerraʼm ama atet̃ p̃atenanaʼ poʼpsheñeñ, eʼñech allorocma c̈harachetañ mapueʼ añecmuen paʼc̈hnop̃o allpon ñerraʼm puetseʼtamets oʼch huaporeʼchet oño epo allchaʼ ñoʼshach mapueʼ.
42 “Mas, se alguém fizer um destes pequeninos que confiam em mim cair em pecado, seria melhor que lhe amarrassem ao pescoço uma grande pedra de moinho e fosse jogado ao mar.
43 — ausente —
43 Se sua mão o leva a pecar, corte-a fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas uma das mãos que ser lançado no fogo inextinguível do inferno com as duas mãos.
44 — ausente —
44 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
45 — ausente —
45 Se seu pé o leva a pecar, corte-o fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas um pé que ser lançado no inferno com os dois pés.
46 — ausente —
46 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
47 — ausente —
47 E, se seu olho o leva a pecar, lance-o fora. É melhor entrar no reino de Deus com apenas um dos olhos que ter os dois olhos e ser lançado no inferno.
48 — ausente —
48 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
49 Ñeñt̃ña Jesúspaʼ atet̃ tomaʼntaterraneterr:
49 “Pois cada um será provado com fogo.
50 Ñehua, yapaʼ yeñoteñ pospaʼ atarr cohuen sherbeney. T̃arraña ñerraʼm posña poʼposerrteña huañerretspaʼ yapaʼ amat̃eʼ errot̃ yepe oʼch alla yaʼposerrtater att̃och alla sherberrey. Sapaʼ eʼñepaʼchña cohuen sesherb̃annena eʼñech att̃es ñerraʼm pospaʼ atarrchaʼ sherbeney. Att̃ochña eʼñe cohuen sentannena eʼñech muechet̃ seyc̈haʼyena.
50 O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez? Tenham entre vocês as qualidades do bom sal e vivam em paz uns com os outros.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.