Marcos 2

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Oʼña met allponmat Jesúsñapaʼ oʼ alla c̈herrerr anetso Capernaumo. Acheñeneshaʼñapaʼ eʼmareʼchet oʼ alla c̈herrerr pocollo.
1 Dias depois, entrou Jesus de novo em Cafarnaum, e logo correu que ele estava em casa.
2 Allempoñapaʼ oʼ alla shonterrñañerr acheñeneshaʼ. Att̃eñapaʼ oʼhuañ epuet oʼpono pocollo. Amaʼt allot̃ beʼt̃enet pocollopaʼ oʼhuañ epuet. Jesúsña allpaʼ serrpareʼtatapan acheñeneshaʼ Yompor poʼñoñ.
2 Muitos afluíram para ali, tantos que nem mesmo junto à porta eles achavam lugar; e anunciava-lhes a palavra.
3 Att̃eñapaʼ huapatam̃p̃soñet ñam̃a echarrtaña ñeñt̃ñapaʼ paʼtatssheña ñeñt̃ anmam̃peneʼ puechecnap̃ot̃.
3 Alguns foram ter com ele, conduzindo um paralítico, levado por quatro homens.
4 Ñetpaʼ añ muenenetañ oʼch beʼt̃ososet oʼch eʼñe noset Jesúsesho, t̃arraña shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃oʼmarña ama eshcayeʼ abeʼt̃osetoña atsnañet̃ att̃och c̈hapachet eʼñe Jesúsesho. Att̃eña aʼtapatoset enot̃ pocollato, ñeñt̃ña pocollpaʼ patsopoʼ. Ñetñapaʼ rrorosetña ñeñt̃ pocollatar enot̃ eʼñe ñeñt̃ecoptaroʼtsen Jesús all patsot̃. Allot̃ña aʼsuatam̃p̃sosetña echarrtaña eʼñe puechecnapeʼna. Att̃oña c̈hapachet eʼñe rroc̈ho alloʼtsen Jesús.
4 E, não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o eirado no ponto correspondente ao em que ele estava e, fazendo uma abertura, baixaram o leito em que jazia o doente.
5 Jesúsñapaʼ eñotapanet ñetpaʼ atarr nanac yemteñet. Allempoña ñapaʼ otapan echarrtaña:
5 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Filho, os teus pecados estão perdoados.
6 Ñehua, allñapaʼ alloʼtsaʼyen ñam̃a puesheñaʼtets ñeñt̃ atarr etsotayenayeñ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ judioneshacop. All anorrc̈haʼtyenet ñetñapaʼ atet̃ otatseʼtyeset pueyoc̈hreto:
6 Mas alguns dos escribas estavam assentados ali e arrazoavam em seu coração:
7 “Esoʼmareʼtña atet̃ eñenña añ acheñer. Ñeñt̃ atet̃ otenpaʼ ñapaʼ c̈hacaʼye achm̃areʼtenanña Yompor t̃arroʼmar arr patsropaʼ amaʼt eʼñe puesheñarra ama eñalleña ñeñt̃ peretneneʼ ochñarets ñapt̃aña Yompor peretneneʼ ochñarets.”
7 Por que fala ele deste modo? Isto é blasfêmia! Quem pode perdoar pecados, senão um, que é Deus?
8 Jesúsña pueyoc̈hropaʼ eñotanet ñeñt̃ atet̃ otyenet ñet pueyoc̈hreto ñocop. Allempoña Jesúspaʼ atet̃ otanet:
8 E Jesus, percebendo logo por seu espírito que eles assim arrazoavam, disse-lhes: Por que arrazoais sobre estas coisas em vosso coração?
9 Sapaʼ c̈hat̃eʼ soten ñeñt̃ atet̃ oʼ notue echarrtaña poʼchñar oʼ ap̃retnaʼhuaret̃ta, ñeñt̃paʼ ama t̃orrapahuoyaye. Sapaʼ añña atarr t̃orrapoʼ senten att̃och naʼcrrater, c̈honchaʼña oteʼ: “Petantena, pechtaʼnen pemueʼpaʼ oʼch pechopeʼchnen.”
9 Qual é mais fácil? Dizer ao paralítico: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito e anda?
10 Ñehua, napaʼ oʼch neñotatas na Ñeñt̃en Acheñetosets, napaʼ ñeñt̃en aparet̃en llesens att̃och nach peretnerreʼ ochñarets añ patsro.
10 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse ao paralítico:
11 —T̃eʼña napaʼ oʼch notap̃: Petantena, pechtaʼnen pemueʼpaʼ oʼch pechopeʼchnen, ahuenep̃ pepacllo.
11 Eu te mando: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
12 Eʼñe otueʼ atet̃paʼ echarrtañañapaʼ c̈ha tantetsa eʼñe allorocma, oʼ chetaʼnenan poʼmueʼpaʼ c̈haʼnen allot̃. Allohuenña acheñeneshaʼ eʼñe entueñet; ñetñapaʼ c̈ha atarr cohuanrrortapueñet. Ñeñt̃oʼmarña ñet allempopaʼ atarr cohuentatyeññañet Yompor. Ñetñapaʼ atet̃ otyenet:
12 Então, ele se levantou e, no mesmo instante, tomando o leito, retirou-se à vista de todos, a ponto de se admirarem todos e darem glória a Deus, dizendo: Jamais vimos coisa assim!
13 Jesúsñapaʼ alla ahuerrerr saʼpatop̃ño. Allohuen acheñeneshaʼpaʼ alla huac̈herrñañeterr, ñañapaʼ yec̈hatyesapanet.
13 De novo, saiu Jesus para junto do mar, e toda a multidão vinha ao seu encontro, e ele os ensinava.
14 Oʼña yec̈hatuanetpaʼ oʼ meterrerr Jesús allot̃, allña oñenpaʼ entnoman ñam̃a Leví ñeñt̃ Alfeo puechemer. Ñañapaʼ alla anen allecma cobraʼyenan acheñeneshaʼ quelle ñeñt̃ gobiernocop. Jesúsñapaʼ atet̃ otosan Leví:
14 Quando ia passando, viu a Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.
15 Allempoña c̈hap ñam̃a allempo Jesúspaʼ alla rrallmeʼchen Leví paʼpacllo. All rrallmeʼchapreteñ shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ poʼtaruas p̃aʼyenet ñamet oʼch cobraʼyenan acheñeneshaʼ quelle ñeñt̃ gobiernocop. Ñetpaʼ atarr ashcañneshaʼ entenanet acheñeneshaʼ. Ñam̃a alloʼtsaʼyen shonteʼ poʼpotantañec̈hno ñeñt̃ atarr ochñat̃eneshaʼ entyen acheñeneshaʼ. Ñetñapaʼ all anorrc̈haʼtyenet all anen Jesús epuet pueyochreshaʼ. T̃arroʼmar shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ cot̃aʼhuaneneʼ Jesús.
15 Achando-se Jesus à mesa na casa de Levi, estavam juntamente com ele e com seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque estes eram em grande número e também o seguiam.
16 Añña fariseoneshaʼ ñeñt̃ alloʼtsaʼyen ñam̃a ñeñt̃ etsotayenayeñ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ ñeñt̃areta judioneshet, ñetña allempo enteñet Jesús all rrallmeʼchapretenan ñeñt̃ atarr ochñat̃eneshaʼ ñetñapaʼ allent̃a otoñet pueyochreshaʼ:
16 Os escribas dos fariseus, vendo-o comer em companhia dos pecadores e publicanos, perguntavam aos discípulos dele: Por que come [e bebe] ele com os publicanos e pecadores?
17 Atet̃ eʼmanet Jesús, ñañapaʼ atet̃ tomaʼntatanet:
17 Tendo Jesus ouvido isto, respondeu-lhes: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes; não vim chamar justos, e sim pecadores.
18 Parrochña allempo t̃oreʼtyena Juan pueyochreshaʼ Yomporecop ñam̃a fariseoneshaʼ pueyochreshaʼ, puesheñaʼtetsña acheñpaʼ huac̈haʼtet Jesúsesho, ñetñapaʼ atet̃ otoset Jesús:
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando. Vieram alguns e lhe perguntaram: Por que motivo jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?
19 Jesúsñapaʼ atet̃ tomaʼntatanetpaʼ ñeñt̃paʼ atet̃ otanet:
19 Respondeu-lhes Jesus: Podem, porventura, jejuar os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Durante o tempo em que estiver presente o noivo, não podem jejuar.
20 T̃arraña ñerraʼm esempo machayot̃a saʼnerranet ñeñt̃ senaʼtetsa, ñeñt̃ña parro yemuetyenapaʼ allempoña ñetpaʼ eʼñe puellquëñot̃et quec̈hpaʼhuerretchaʼ puerrar, amach arrenayeʼ enterreto. Ñeñt̃paʼ att̃ochña t̃oreʼterret allempo Yomporecop eʼñe poʼñoc̈h. Arrpaʼ allohua huañ ñeñt̃ atet̃ Jesús tomaʼntata ña senaʼtostsa.
20 Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo; e, nesse tempo, jejuarão.
21 Elloñapaʼ oʼ alla tomaʼntaterraneterr ñeñt̃ atet̃ yec̈hen judioneshaʼ arr patsro ñeñt̃oʼmarña atet̃ otanet:
21 Ninguém costura remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo novo tira parte da veste velha, e fica maior a rotura.
22 Jesúsñapaʼ alla tomaʼntaterraneterr poʼpoñ ñeñt̃ atet̃ yec̈hen judioneshaʼ oʼch yec̈hcatenet paʼrrom orrot̃. Ñeñt̃oʼmarña atet̃ otanet:
22 Ninguém põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho romperá os odres; e tanto se perde o vinho como os odres. Mas põe-se vinho novo em odres novos.
23 Allempoña c̈herrerr pamt̃arr allempo c̈hocma amesen judioneshaʼ. Allempoña Jesúspaʼ arr oñem chetsoʼmar epuet pueyochreshac̈hno. Allempo oñenet chetsoʼmar pueyochreshaʼñapaʼ tasoʼtam̃pesyesnomuet puechm̃aʼtets trigo.
23 Ora, aconteceu atravessar Jesus, em dia de sábado, as searas, e os discípulos, ao passarem, colhiam espigas.
24 Fariseoneshaʼñapaʼ ñeñt̃ entahuet ñetñapaʼ allent̃a otyeset Jesús:
24 Advertiram-no os fariseus: Vê! Por que fazem o que não é lícito aos sábados?
25 Jesúsñapaʼ atet̃ otanet:
25 Mas ele lhes respondeu: Nunca lestes o que fez Davi, quando se viu em necessidade e teve fome, ele e os seus companheiros?
26 Ña allempopaʼ beʼt̃osos Yompor paʼpacllo, allñapaʼ rrosan pan ñeñt̃ atmaʼntataret̃ atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ ñeñt̃ nenet all Partsocop. Ñehua, ñeñt̃ panpaʼ ama pocteyayñe oʼch eseshaʼ rreʼ. Ñeñt̃paʼ añach ñapuet̃ rreneʼ cornaneshac̈hno, ñeñt̃paʼ eʼñe atet̃ anuaret̃ judioneshacop. Ñeñt̃ña panpaʼ oʼ rros David, rratosan ñam̃a allohuen ñeñt̃ epuet. Ñehua, ñeñt̃paʼ t̃arrempo atet̃ peʼt̃ David allempo judioneshaʼ poʼcornanesharpaʼ añ paʼm̃chaʼtaret̃er peteʼt̃ Abiatar.
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu os pães da proposição, os quais não é lícito comer, senão aos sacerdotes, e deu também aos que estavam com ele?
27 Jesúsña alla oterraneterr:
27 E acrescentou: O sábado foi estabelecido por causa do homem, e não o homem por causa do sábado;
28 Ñeñt̃oʼmar na Ñeñt̃en Acheñetosets, ñeñt̃en allsensaret̃en, nacaʼyeña atet̃ otets est̃eʼ poctetsaña ñeñt̃chaʼ atet̃ yep̃a añe yet̃ro allempocma yamesen.
28 de sorte que o Filho do Homem é senhor também do sábado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.