Marcos 14
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs VC
1 Epomtameñ palltena oʼch alla c̈herrerr pascuapo allempoch rrerranerr judioneshaʼ pan ñeñt̃ ama anaret̃eyaye chaseʼ. Ñeñt̃ña paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar epuet ñam̃a ñeñt̃ etsotayenayeñ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃, ñetñapaʼ aña atarr eʼnenet att̃och shequët Jesús eʼñe aʼnahua eshecchaʼ rremuetpaʼ oʼch muetsatachet.
1 Ora, dali a dois dias seria a festa da Páscoa e dos {pães} Ázimos; e os sumos sacerdotes e os escribas buscavam algum meio de prender Jesus à traição para matá-lo.
2 Ñetñapaʼ otannaʼtyenet:
2 Mas não durante a festa, diziam eles, para não haver talvez algum tumulto entre o povo.
3 Pamt̃arrña Jesúspaʼ Betanioʼtsen all Simón paʼpacllo, ñeñt̃ña Simónpaʼ ñeñt̃ oseʼt̃ puetsarñats. Jesúsñapaʼ all anen all rrallmeʼchen. Allñapaʼ huapoña puesheñarr coyaneshaʼ, huapatan eñmosat̃ ñeñt̃paʼ eʼñe ñeñt̃ocheʼ ñeñt̃ otenet nardo pueseʼ ñeñt̃ ama matsaʼto. Huapatam̃pes puetellm̃o ñeñt̃ña puetellem̃paʼ añ socheñet alabastro. Allempoña ñeñt̃ coyanesharpaʼ potam̃p̃sosan eñmosat̃; ñeñt̃ña eñmosat̃paʼ alla sheʼ Jesús poño all rrallmeʼchen.
3 Jesus se achava em Betânia, em casa de Simão, o leproso. Quando ele se pôs à mesa, entrou uma mulher trazendo um vaso de alabastro cheio de um perfume de nardo puro, de grande preço, e, quebrando o vaso, derramou-lho sobre a cabeça.
4 Puesheñaʼtetsñapaʼ ñeñt̃ña c̈ha atsrreʼmatanet, atet̃ otannaʼtyeset:
4 Alguns, porém, ficaram indignados e disseram entre si: Por que este desperdício de bálsamo?
5 Ñeñt̃ eñmosat̃erpaʼ amacaʼye matsaʼto. C̈hochñac̈hoʼ pomoseñpaʼ ganañchaʼ shonteʼ quelle c̈hachcaʼye metananeñña ñeñt̃ trescientos denario. Allempoñapaʼ apaʼyesaneñchaʼ ñam̃a allohuen huocchañneshac̈hno.
5 Poder-se-ia tê-lo vendido por mais de trezentos denários, e os dar aos pobres. E irritavam-se contra ela.
6 Allempoña Jesúspaʼ atet̃ otanet:
6 Mas Jesus disse-lhes: Deixai-a. Por que a molestais? Ela me fez uma boa obra.
7 T̃arraña amaʼtchaʼ c̈ho pomosaneñ eñmosat̃ alloch es apaʼyesaneñ huocchañneshac̈hno, t̃arraña c̈hocmachcaʼye eñallña huocchañneshac̈hno arr patsro. Ñerraʼm esempo semneñ oʼch eʼñe cohuen sorrtatyesanet ñocpuet c̈hocmach atet̃ sep̃anet. T̃arraña nañapaʼ poʼñoc̈hpaʼ amachcaʼye alloʼna sentenno arr patsro.
7 Vós sempre tendes convosco os pobres e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; mas a mim não me tendes sempre.
8 Añ coyanesharpaʼ añcaʼye apuenen ñeñt̃ allpon echyen. Ñeñt̃ att̃o shosnan t̃eʼ eñmosat̃ nechtso, ñeñt̃paʼ añecpaʼnacaʼye sherben t̃arrempohua allempoch aʼyanaʼterrnaneterr ñeñt̃chaʼ epuet pampaʼpesnet.
8 Ela fez o que pode: embalsamou-me antecipadamente o corpo para a sepultura.
9 Poʼñoc̈hcaʼye notenes: Ora erracmañen añ patsro errach serrpareʼtatyenet añ cohuen ñoñets allempopaʼ serrpareʼchetchaʼ ñam̃a atet̃ penen t̃eʼ añ coyaneshaʼ, att̃ochña ñaʼnach yerpuenet.
9 Em verdade vos digo: onde quer que for pregado em todo o mundo o Evangelho, será contado para sua memória o que ela fez.
10 Allempoña pueyochreshaʼ ñeñt̃ c̈harraʼ puechetsa epsheña, puesheñarrña ñeñt̃ paʼsoʼcheñ Judas Iscariote, ñañapaʼ allent̃a ahuoʼ alloʼtsaʼyen ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ p̃aʼyen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar. Ñañapaʼ añecpa sen att̃och pomataterran Jesús.
10 Judas Iscariotes, um dos Doze, foi avistar-se com os sumos sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Ñeñt̃ña atarr coshatenahuet. Ñetñapaʼ allempocma aʼpoctachet c̈hochcaʼye tsaʼchetña Judas allpon quelle. Allempoña ñapaʼ aña eʼñe cot̃apeʼchyen errot̃enot̃chaʼ pomuerranña Jesús.
11 A esta notícia, eles alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava ocasião oportuna para o entregar.
12 Allempoña c̈hapaʼmuen ñeñt̃ yet̃ñatsro allempoch rrerreterr pan ñeñt̃ ama anaret̃eyaye chaseʼ allempoch muetserreterr ñam̃a carrnero; ñeñt̃paʼ pascuapo. C̈hapaʼmuen ñeñt̃ yet̃erpaʼ pueyochreshaʼñapaʼ atet̃ otaʼmueñet Jesús:
12 No primeiro dia dos Ázimos, em que se imolava a Páscoa, perguntaram-lhe os discípulos: Onde queres que preparemos a refeição da Páscoa?
13 Allempoña ñeñt̃ epsheña pueyochreshaʼ ñeñt̃chaʼ mueña, Jesúsñapaʼ atet̃ otapanet:
13 Ele enviou dois dos seus discípulos, dizendo: Ide à cidade, e sair-vos-á ao encontro um homem, carregando um cântaro de água.
14 Allchaʼ beʼt̃osuerr allchaʼña sebeʼt̃osos sam̃a. Allñapaʼ atet̃chaʼ sotos ñeñt̃ apacllat̃eshaʼ: “Yemaestrorpaʼ atet̃ oteney atet̃chaʼ yotosep̃: ‘¿Erroʼtsenaʼtña pecuarto allchaʼ nerrallmeʼchos pascuapo epan neyochreshaʼ?’ ”
14 Segui-o e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre pergunta: Onde está a sala em que devo comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Ñeñt̃ apacllat̃eshaʼpaʼ gatapaschaʼ eno poʼcuarto ñeñt̃ atarr aʼyohuen eʼñe cohuen ap̃aret̃. Allchaʼña saññoʼtosña ñeñt̃chaʼ yerraʼ pascuapo.
15 E ele vos mostrará uma grande sala no andar superior, mobiliada e pronta. Fazei ali os preparativos.
16 Allempo atet̃ otuanet Jesúspaʼ pueyochreshaʼñapaʼ atet̃c̈hoʼ pet, c̈ha ahuanmatset. Oʼña c̈hac̈haʼtet anetso, eʼñe atet̃ otapanetpaʼ ñetñapaʼ eʼñec̈hoʼ atet̃ entoset. Allña aññoʼtosñañetña rreñets allchaʼ rrallmeʼchet ñeñt̃e pascuapo.
16 Partiram os discípulos para a cidade e acharam tudo como Jesus lhes havia dito, e prepararam a Páscoa.
17 Allempoña oʼ puenasoʼtenpaʼ oʼ c̈hap ñam̃a Jesús all epuet pueyochreshaʼ ñeñt̃ c̈harrasheña puechena epsheña.
17 Chegando a tarde, dirigiu-se ele para lá com os Doze.
18 All anorrc̈henet all rrallmeʼchoset, Jesúsñapaʼ atet̃ otanet:
18 E enquanto estavam sentados à mesa e comiam, Jesus disse: Em verdade vos digo: um de vós que come comigo me há de entregar.
19 Ñetñapaʼ c̈ha atarr llecaʼrrtet. Aʼp̃t̃oʼtyeset eʼñe puesheñaʼttset:
19 Começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um após outro: Porventura sou eu?
20 Ñañapaʼ atet̃ oterraneterr:
20 Respondeu-lhes ele: É um dos Doze, que se serve comigo do mesmo prato.
21 Poʼñoc̈hcaʼye t̃eʼpaʼ alloʼna sen etsotnomtsa ñeñt̃ atet̃ anuaret̃ Yompor poʼñoñ nocop na Ñeñt̃en Acheñetosets; att̃ot̃chaʼ muetsaterrnet. T̃arraña nocoppaʼ eʼñe pocteʼ; añña poʼñoc̈h acheñer ñeñt̃chaʼ nepomuerreʼ ñocopñapaʼ atarr llequëñets. Añ acheñrecoppaʼ eʼñecaʼye pocteñ amachñac̈hoʼ eñalletatstañe.
21 O Filho do homem vai, segundo o que dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem for traído! Melhor lhe seria que nunca tivesse nascido...
22 All rrallmeʼchenet, Jesúsñapaʼ chetan pan parasyosoʼtan Yompor. Parasyosoʼtuepaʼ shotaʼtan panpaʼ apaʼyesan pueyochreshaʼ. Ñeñt̃paʼ atet̃ otanet:
22 Durante a refeição, Jesus tomou o pão e, depois de o benzer, partiu-o e deu-lho, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Allot̃ñapaʼ chetan ñam̃a orramets parasyosoʼtuerrerrpaʼ apaʼyerraneterr. Ñetña allohuenetpaʼ eʼñe orryesuahuet.
23 Em seguida, tomou o cálice, deu graças e apresentou-lho, e todos dele beberam.
24 Jesúsñapaʼ atet̃ oterraneterr:
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos.
25 Na t̃eʼpaʼ oʼch notas: Amach alla norrerreʼt̃e añ narmetsos t̃ayot̃eñ t̃arrempohuach allempoch alla ello yorrerrerr parro allempoch am̃chaʼtaret̃etuerra Yompor.
25 Em verdade vos digo: já não beberei do fruto da videira, até aquele dia em que o beberei de novo no Reino de Deus.
26 Allempoña oʼ morrechuanmuet Yomporecoppaʼ ahuaneneterr Olivop̃no.
26 Terminado o canto dos Salmos, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Allñapaʼ atet̃ otosanet Jesús:
27 E Jesus disse-lhes: Vós todos vos escandalizareis, pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas {Zac 13,7}.
28 Jesúsñapaʼ atet̃ oterraneterr:
28 Mas depois que eu ressurgir, eu vos precederei na Galiléia.
29 Allempoña Pedropaʼ atet̃ och:
29 Entretanto, Pedro lhe respondeu: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu, porém, nunca!
30 Jesúsñapaʼ atet̃ otererr:
30 Jesus disse-lhe: Em verdade te digo: hoje, nesta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me terás negado.
31 Pedroñapaʼ alla otererr:
31 Mas Pedro repetia com maior ardor: Ainda que seja preciso morrer contigo, não te renegarei.E todos disseram o mesmo.
32 Allot̃ñapaʼ c̈hap Jesús pueyochreshohuen all narmetsm̃o, ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Getsemaní. Allñapaʼ otosanet:
32 Foram em seguida para o lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto vou orar.
33 Allñapaʼ aña anmos Pedro ñam̃a Jacobo ñam̃a Juan. Jesúsñapaʼ amaʼt mameshapaʼ ama eñmateno pueyoc̈hro, c̈ha nanac allpatena.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João; e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Allempoñapaʼ atet̃ otosanet:
34 Disse-lhes: A minha alma está numa tristeza mortal; ficai aqui e vigiai.
35 — ausente —
35 Adiantando-se alguns passos, prostrou-se com a face por terra e orava que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 — ausente —
36 Aba! {Pai!}, suplicava ele. Tudo te é possível; afasta de mim este cálice! Contudo, não se faça o que eu quero, senão o que tu queres.
37 Oʼña atet̃ maʼyochuapaʼ oʼ ahuerr alloʼtsaʼyen pueyochreshaʼ maʼpsheña. Oʼ c̈herr allpaʼ alla entuerranet ñetñapaʼ c̈ha atarr manrrenet. Allempoñapaʼ otuerran Pedro:
37 Em seguida, foi ter com seus discípulos e achou-os dormindo. Disse a Pedro: Simão, dormes? Não pudeste vigiar uma hora!
38 Eʼñe señoseʼrteñot̃paʼ c̈hoña semaʼyochosa allochñapaʼ att̃och amach sañeña aʼpuerrataterro topateñets ñeñt̃chaʼ sehuapoya atarr huomenc. Ñeñt̃paʼ amaʼt atarr semneñeñ t̃arraña sechetsñapaʼ amacaʼye ahuamencat̃eyeʼ penso, ñeñt̃oʼmarña notenes c̈hocmach semaʼyochena.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. Pois o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
39 Jesúsñapaʼ alla ahuerrerr puepocheño oʼch maʼyocherrerr, ñeñt̃ara atet̃ otuerrerr.
39 Afastou-se outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Oʼña alla maʼyochuerraʼpaʼ allempoñapaʼ huerrerr, alla entuerranerr pueyochreshaʼ ñetñapaʼ oʼ alla manrrerreterr, c̈ha nanac atserr moñeʼtenet. Ama eñoteñeto errot̃enchaʼña otapuereteʼt̃.
40 Voltando, achou-os de novo dormindo, porque seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Jesúsñapaʼ alla ahuerrerr maʼyochatsa. Oʼña maʼyochuerraʼpaʼ allempoñapaʼ alla huerrerr pomaʼpocheñohua, atet̃ otuerranerr pueyochreshaʼ:
41 Voltando pela terceira vez, disse-lhes: Dormi e descansai. Basta! Veio a hora! O Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 T̃eʼñapaʼ setanterra oʼch ahuey oʼch yepocteʼ. Secueʼcaʼye ñeñt̃chaʼ nepomueʼ ñeñt̃paʼ allaʼtsena.
42 Levantai-vos e vamos! Aproxima-se o que me há de entregar.
43 All atet̃ eñorena Jesúspaʼ c̈ha huapatsa puesheñarr ñeñt̃ pueyochreshaʼ peneñ ñeñt̃ aʼpchenahuet epsheña, ñeñt̃ñapaʼ añ Judas. Ñañapaʼ huac̈haʼtatan shonteʼ acheñeneshaʼ occhellet̃areret ñam̃a etsachperet̃areret. Ñehua, añ ñeñt̃ huac̈haʼttsapaʼ añ mueñenahuet ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñam̃a ñeñt̃ etsotayenayeñ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ ñam̃a ñeñt̃ pomporneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ. Ñetcaʼyeña mueñeneʼña ñeñt̃chaʼ rromuenayaʼ Jesús.
43 Ainda falava, quando chegou Judas Iscariotes, um dos Doze, e com ele um bando armado de espadas e cacetes, enviado pelos sumos sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Ñehua, Judas ñeñt̃chaʼ pomuerreʼ Jesúspaʼ ñañapaʼ atet̃ otnoman acheñeneshaʼ ñeñt̃ anom att̃och chemeʼtoset Jesús. Ñeñt̃paʼ atet̃ otnomanet:
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado o seguinte sinal: Aquele a quem eu beijar é ele. Prendei-o e levai-o com cuidado.
45 Allempoña huapapaʼ c̈ha ponmosaya Jesús huom̃chaʼtos eʼñe puetsoʼtstsapaʼteñeshaʼ, atet̃ otos:
45 Assim que ele se aproximou de Jesus, disse: Rabi!, e o beijou.
46 Allempoña acheñeneshaʼpaʼ ponmosyet Jesúspaʼ rromoset eʼñe poʼhuamencocma.
46 Lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Allempoña puesheñarr ñeñt̃ Jesús pueyochreshaʼ ñañapaʼ poʼcchella chetaʼpaʼ oʼch c̈hontoʼtapaneñ corneshaʼ pueñañra puetepaʼtchaʼ tsorroñ. Ñeñt̃paʼ año pueñañra ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃er pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar.
47 Um dos circunstantes tirou da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e decepou-lhe a orelha.
48 Allempoña Jesúspaʼ atet̃ otan acheñeneshaʼ:
48 Mas Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Como a um bandido, saístes com espadas e cacetes para prender-me!
49 Oʼ allponmatuanen alloʼtsenen Parets paʼpacllo eʼñe parro sesho, esoʼmareʼtña amaña allempocmaña serrmaʼneʼt̃e. Amaʼtpaʼ att̃epaʼcaʼye perra allochñapaʼ att̃och eʼñe etsotuerra ñeñt̃ allpon quellcaʼyeseʼt̃ nocop ñeñt̃ aʼm̃taʼyesayeʼt̃ Yompor poʼñoñ.
49 Entretanto, todos os dias estava convosco, ensinando no templo, e não me prendestes. Mas isso acontece para que se cumpram as Escrituras.
50 Allempoña allohuen pueyochreshaʼpaʼ allorocma aʼypoʼñaʼhuanmet, ñetñapaʼ yetrraʼtuet.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Ñehua, allempopaʼ alloʼtsen ñam̃a puesheñarr huepueshachor ñeñt̃ epuet ta Jesús. Ñañapaʼ c̈ha muelleʼmquën att̃a ep̃amcoʼtnoma. Ñapaʼc̈hoʼña ahuoʼch rremuetañpaʼ
51 Seguia-o um jovem coberto somente de um pano de linho; e prenderam-no.
52 aña aʼmeyam̃peretaʼ allo ep̃amcoʼtena, huepueshachorñapaʼ muelleʼmcot̃a aʼyetachet.
52 Mas, lançando ele de si o pano de linho, escapou-lhes despido.
53 Acheñeneshaʼña ñeñt̃ rromoseʼ Jesúspaʼ ñetñapaʼ arr anmet alloʼtsen ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃er pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar. Allñapaʼ all apc̈ha ñam̃a amaʼt allohuen cornaneshac̈hno ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñam̃a ñeñt̃ pomporneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ ñam̃a allohuen ñeñt̃ atarr etsotayenayeñ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ judioneshacop. Ñetña allohuenet eʼñe all apc̈henet.
53 Conduziram Jesus à casa do sumo sacerdote, onde se reuniram todos os sacerdotes, escribas e anciãos.
54 Pedropaʼ ñapaʼc̈hoʼña cot̃eʼ t̃arraña ñapaʼ chentaʼ en aʼyot̃. Corneshaʼ poʼpampopaʼ allñapaʼ anorros epuet ñeñt̃ guardianeshaʼ all aʼt̃orenet tsoʼ all shotoset parro.
54 Pedro o foi seguindo de longe até dentro do pátio. Sentou-se junto do fogo com os servos e aquecia-se.
55 — ausente —
55 Os sumos sacerdotes e todo o conselho buscavam algum testemunho contra Jesus, para o condenar à morte, mas não o achavam.
56 — ausente —
56 Muitos diziam falsos testemunhos contra ele, mas seus depoimentos não concordavam.
57 Allempoña t̃omc̈haʼtos ñam̃a poʼpotantañ; ñetpaʼc̈hoʼña tomaʼtam̃p̃soset Jesús; ñetñapaʼ atet̃ otoset:
57 Levantaram-se, então, alguns e deram esse falso testemunho contra ele:
58 —Ya ahuañapaʼ yeʼmeʼt̃caʼyeña Jesús atet̃caʼye oteʼt̃: “Napaʼ oʼchcaʼye naʼmaterrñañ añ Parets paʼpaquëll ñeñt̃paʼ acheñacaʼye pueyec̈hcatar; t̃arraña pomaʼpamtañoñapaʼ napaʼ oʼchcaʼye alla nat̃omater poʼpoñ ñeñt̃paʼ amachcaʼye añeyaye ñeñt̃ yec̈hcaten acheñ.”
58 Ouvimo-lo dizer: Eu destruirei este templo, feito por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, que não será feito por mãos de homens.
59 T̃arraña amaʼt atet̃ tomaʼtam̃pesyesosetañpaʼ ama eʼñe att̃ecmayeʼ otoseto.
59 Mas nem neste ponto eram coerentes os seus testemunhos.
60 Allempoña corneshaʼ ñeñt̃ nanac am̃chaʼtaret̃ allent̃a t̃ompaʼ atet̃ otan Jesús:
60 O sumo sacerdote levantou-se no meio da assembléia e perguntou a Jesus: Não respondes nada? O que é isto que dizem contra ti?
61 Jesúsñapaʼ ama eñoreno, ama anapuenaneto. Allempoña corneshaʼpaʼ alla otererr:
61 Mas Jesus se calava e nada respondia. O sumo sacerdote tornou a perguntar-lhe: És tu o Cristo, o Filho de Deus bendito?
62 Jesúsñapaʼ atet̃ och:
62 Jesus respondeu: Eu o sou. E vereis o Filho do Homem sentado à direita do poder de Deus, vindo sobre as nuvens do céu.
63 Corneshaʼñapaʼ ñeñt̃a eʼmpaʼ allent̃a rrarreʼtan paʼshtam eʼñe patsrreʼmueñot̃, ñeñt̃paʼ atet̃ ot:
63 O sumo sacerdote rasgou então as suas vestes. Para que desejamos ainda testemunhas?!, exclamou ele.
64 T̃eʼ amaʼt sapaʼ oʼcaʼye seʼm̃ atet̃ achm̃areʼtenan Yompor. ¿Errot̃enaʼt senteñña sa?
64 Ouvistes a blasfêmia! Que vos parece? E unanimemente o julgaram merecedor da morte.
65 Allempoñapaʼ aʼcoshareʼtyeset, huancaclleʼchet paʼclloyot̃paʼ c̈hotaʼtyeset. Pachm̃areʼteñot̃et atet̃ otyeñet:
65 Alguns começaram a cuspir nele, a tapar-lhe o rosto, a dar-lhe socos e a dizer-lhe: Adivinha! Os servos igualmente davam-lhe bofetadas.
66 Pedroña allempopaʼ patsot̃eʼtsen pampat̃ollo. Allempoña allpaʼ huapa puesheñarr coyaneshaʼ ñeñt̃ sherbeneʼ corneshaʼ.
66 Estando Pedro embaixo, no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote.
67 Ñañapaʼ entosan Pedro all shotenana tsoʼ. Cohuanaʼtospaʼ atet̃ och:
67 Ela fixou os olhos em Pedro, que se aquecia, e disse: Também tu estavas com Jesus de Nazaré.
68 Pedroña anapueʼpaʼ c̈ha aʼnasochapaʼ atet̃ och:
68 Ele negou: Não sei, nem compreendo o que dizes. E saiu para a entrada do pátio; e o galo cantou.
69 Allñapaʼ entuererr coyaneshaʼ ñeñt̃ corneshaʼ pueñañra. Ñañapaʼ atet̃ oterranerr ñeñt̃ parro alloʼtsaʼyenet:
69 A criada, que o vira, começou a dizer aos circunstantes: Este faz parte do grupo deles.
70 Pedroñapaʼ alla aʼnasotererr. Oʼña oʼchterrerrpaʼ ñeñt̃ t̃omc̈haʼtyets all, ñetpaʼc̈hoʼña atet̃ otereterr:
70 Mas Pedro negou outra vez. Pouco depois, os que ali estavam diziam de novo a Pedro: Certamente tu és daqueles, pois és galileu.
71 Allempoña Pedropaʼ eʼñe pueshquëñot̃anetpaʼ att̃a otatseʼtyerraneterr, ñeñt̃paʼ atet̃ otanet:
71 Então ele começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Oʼña atet̃ otuanetpaʼ eʼñepaʼtchaʼ allempocma puepocheño eñenña atollop. Allempoña Pedropaʼ alla yerpuerrana ñeñt̃ atet̃ oteñ Jesús: “Amaʼt eʼñe epocha amach eñenaʼ atollop p̃añapaʼ oʼch maʼpoch p̃aʼnasotenna.” Allempoña Pedropaʼ allent̃a atarr yahuena huomenc.
72 E imediatamente cantou o galo pela segunda vez. Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe havia dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, lembrando-se disso, rompeu em soluços.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.