Lucas 7

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Allempoña Jesúspaʼ serrpareʼtatuerranerr allohuen acheñeneshaʼ ñeñt̃ eʼm̃ñoteneʼ, ñañapaʼ ahuerrerr, oʼ c̈herrerr Capernaumo.
1 E, depois de concluir todos esses discursos perante o povo, entrou em Cafarnaum.
2 Allñapaʼ alloʼtsen puesheñarr yacma ñeñt̃ solltar poʼcap̃taner, ñeñt̃paʼ romoʼmarneshaʼ, ama judioneshayaye. Ñeñt̃ña capitánpaʼ echenan puesheñarr paʼtaruasañer c̈ha atsnaʼten atarr paʼnat̃tena, ñañapaʼ atarr morrentenana paʼtaruasañer.
2 E o servo de um certo centurião, a quem este muito estimava, estava doente e moribundo.
3 Ñeñt̃ña capitánpaʼ allempo eʼmareʼtan Jesús oʼ alla c̈herr Capernaumo, ñañapaʼ oʼ mueñan patantarr acheñ ñeñt̃ pomporneshaʼ pen judioneshaʼ, oʼch oteñetaʼ Jesús att̃o agotateñ capitán oʼch aʼcrraterrñañaʼ paʼtaruasañer.
3 E, quando ouviu falar de Jesus, enviou-lhe uns anciãos dos judeus, rogando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 — ausente —
4 E, chegando eles junto de Jesus, rogaram-lhe muito, dizendo: É digno de que lhe concedas isso.
5 — ausente —
5 Porque ama a nossa nação e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Allempoñapaʼ cot̃aʼnerranet Jesús. C̈hapmochet capitán paʼpacllo, capitánñapaʼ mueñerranerr poʼpotantañ acheñ ñeñt̃ parro yemtena ñeñt̃chaʼ otapueʼ Jesús atet̃ oten capitán:
6 E foi Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou-lhe o centurião uns amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 Napaʼ ama cohuenayayno ñeñt̃oʼmarña aña nemñen poʼpsheñeñ ñeñt̃chaʼ nepoctatapap̃, ñeñt̃chaʼ p̃otap correrrepaʼ naʼtaruasañer, ñañapaʼ acrrerrocheʼch.
7 e, por isso, nem ainda me julguei digno de ir ter contigo; dize, porém, uma palavra, e o meu criado sarará.
8 T̃arroʼmar napaʼ ñeñt̃en ñeñt̃ atet̃ petsa ñeñt̃ atet̃ otenen ñeñt̃ neyechenaya. Ñam̃a napaʼc̈hoʼña eñall ñeñt̃ neyechena nam̃a ñeñt̃ nesolltarer nepen. Ñerraʼm puesheñarr solltar noteñ: P̃apaʼ oʼch ahuep̃ aʼyo, ñañapaʼ oʼchc̈hoʼ ahuoʼ. Ñam̃a poʼpsheñeñ solltar ñerraʼm oʼch noch: P̃apaʼ ap̃on arr, ñañapaʼ oʼchc̈hoʼ huapa. Ñam̃a poʼpsheñeñ naʼtaruasañer ñerraʼm oʼch noch: P̃apaʼ arrchaʼ petaruasaʼmuen, ñañapaʼ allchaʼc̈hoʼ taruasaʼmuen. Ñeñt̃oʼmarña napaʼ neñotenep̃ ñerraʼm errot̃en p̃otenpaʼ eʼñechcaʼye atet̃ pena.”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados sob o meu poder, e digo a este: vai; e ele vai; e a outro: vem; e ele vem; e ao meu servo: faze isto; e ele o faz.
9 Allempo eʼman Jesús ñeñt̃ atet̃ oten capitán, ñañapaʼ alla cohuaʼyesan allohuen acheñeneshaʼ ñeñt̃ cot̃aʼneneʼ. Ñañapaʼ atet̃ otanet:
9 E, ouvindo isso, Jesus maravilhou-se dele e, voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos
10 Allempoña ñeñt̃ pocteʼ Jesús oʼ ahuanerret capitán paʼpacllo. Ñetñapaʼ entuerrñañet capitán paʼtaruasañer oʼ eʼñe correrra.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, acharam são o servo enfermo.
11 Allempo allponmaterrerr, Jesúsñapaʼ ahuerrerr poʼpoñ anetso, ñeñt̃ añets añ paʼsoʼcheñ Naín. Alla cot̃aʼhuanererr pueyochreshaʼ ñam̃a shonteʼ poʼpotantañ acheñeneshaʼ.
11 E aconteceu, pouco depois, ir ele à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos e uma grande multidão.
12 Oʼ c̈hapmochet all allot̃ecma beʼt̃enet att̃och c̈hapuet anetso. Allot̃ñapaʼ c̈haʼnmac̈haʼtos ñeñt̃ aneneʼ arromñat̃, oʼch pampueñetaʼ. Arromñat̃ñapaʼ asheñorr ñeñt̃ eʼñe poʼpat̃rror pen pachor. Pachorñapaʼ rret̃orrnaneshaʼ. Shonteʼ acheñ ñeñt̃ alloʼmarneshaʼ ñeñt̃ llecapretnenaya rret̃orrnaneshaʼ all cot̃aʼneñet.
12 E, quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Partseshaʼña Jesús allempo entapan rret̃orrnaneshaʼ puellcapreteñot̃paʼ atarr muerosya. Ñañapaʼ atet̃ otapan rret̃orrnaneshaʼ:
13 E, vendo-a, o Senhor moveu-se de íntima compaixão por ela e disse-lhe: Não chores.
14 Allempoña ponmapana arromñat̃, aʼp̃llataʼtosñañ poʼcajon. Ñeñt̃ña aneneʼpaʼ alla t̃omc̈haʼtoset. Jesúsñapaʼ otan huepueshaʼ ñeñt̃ rromuets:
14 E, chegando-se, tocou o esquife (e os que o levavam pararam) e disse: Jovem, eu te digo: Levanta-te.
15 Eʼñe otueʼpaʼ ñeñt̃ña arromñat̃paʼ allent̃a tanterra c̈ha eñorerrtsa. Jesúsñapa oʼ alla apuerrñañ pachor.
15 E o defunto assentou-se e começou a falar. E entregou-o à sua mãe.
16 Acheñeneshaʼñapaʼ atarr nanac yorenet. Poʼyorñot̃etpaʼ atarr ayeʼchoc̈htateññañet Yompor. Ñetñapaʼ atet̃ otyenet:
16 E de todos se apoderou o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e Deus visitou o seu povo.
17 Att̃oña acheñeneshaʼñapaʼ epayeʼ serrpareʼtyesuerret ñeñt̃ atet̃ p̃aʼyena Jesús. Oʼ eʼñe epaʼhua ora Judeoʼmar ñam̃a ora erracmañen allampañoʼmar.
17 E correu dele esta fama por toda a Judeia e por toda a terra circunvizinha.
18 Añña Juan ñeñt̃ ayottam̃p̃saret̃, ñañapaʼ c̈hocma serrpareʼtateñ pueyochreshaʼ ñeñt̃ atet̃ p̃aʼyena Jesús.
18 E os discípulos de João anunciaram-lhe todas essas coisas.
19 Att̃eña Juanñapaʼ agotatan epsheña ñeñt̃ pueyochreshaʼ pen ñeñt̃chaʼ mueña Jesúsesho ñeñt̃chaʼ aʼp̃t̃oʼtenayaʼ Jesús poʼñoc̈ht̃eʼ ñapaʼ ñeñt̃ Cristotets ñeñt̃ atarr cohuenet ahuat̃ot̃eñ, ñatoʼ amat̃eʼ ñeñt̃eyayepaʼ añchaʼ cohuet poʼpsheñeñ ñeñt̃chaʼ huapatsa.
19 E João, chamando dois dos seus discípulos, enviou- os a Jesus, dizendo: És tu aquele que havia de vir ou esperamos outro?
20 — ausente —
20 E, quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir ou esperamos outro?
21 — ausente —
21 E, na mesma hora, curou muitos de enfermidades, e males, e espíritos maus; e deu vista a muitos cegos.
22 Jesúsñapaʼ otapanet:
22 Respondendo, então, Jesus, disse-lhes: Ide e anunciai a João o que tendes visto e ouvido: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam e aos pobres anuncia-se o evangelho.
23 Jesúsñapaʼ alla oterranerr Juan pueyochreshaʼ:
23 E bem-aventurado aquele que em mim se não escandalizar.
24 Allempoña Juan pueyochreshaʼpaʼ oʼ ahuanerret. Jesúsñapaʼ alla serrpareʼtaterranerr acheñeneshaʼ ñeñt̃ atet̃ peʼt̃ ahuaña Juan, ñeñt̃paʼ atet̃ otanet:
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, começou a dizer à multidão acerca de João: Que saístes a ver no deserto? Uma cana abalada pelo vento?
25 Ñam̃a amacaʼ añecpayeʼ seteʼt̃eña all oʼch sentenaʼ ñeñt̃ atarr coc̈hneshaʼtetsa paʼshtam all, t̃arroʼmar yeñoteñ amayopaʼ amacaʼye eñalleña all ñeñt̃ atarr coc̈hneshaʼtetsa paʼshtam. Yapaʼ yeñoteñ arrña yentenña ñeñt̃ atarr coc̈hneshaʼ chorraʼyenaya shetamuets am̃chaʼtaret̃epahuo.
25 Mas que saístes a ver? Um homem trajado de vestes delicadas? Eis que os que andam com vestes preciosas e em delícias estão nos paços reais.
26 Sapaʼ añecopcaʼyeña seteʼt̃ña amayo oʼch sentenaʼ all ñeñt̃ poʼñoc̈h aʼm̃teneʼ Yompor poʼñoñ. Napaʼ oʼch notas, Juanpaʼ att̃o atarr sherbenan Yomporpaʼ ello metanaʼtuenan allohuen ñeñt̃ att̃o aʼm̃tenet Yompor poʼñoñ.
26 Mas que saístes a ver? Um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 T̃arroʼmar Juanpaʼ ñocop eñoseʼt̃ Yompor ahuat̃. Ñehua, allempopaʼ atet̃ otneʼt̃ na ñeñt̃ atet̃chaʼ p̃osa Juan nocop esempoch huapa, ñeñt̃paʼ atet̃ anaret̃ ñoñets ahuat̃ot̃eñ:
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu anjo diante da tua face, o qual preparará diante de ti o teu caminho.
28 Ñeñt̃oʼmarña na t̃eʼpaʼ atet̃ notenes: Allohuen allpon acheñeneshaʼ ñeñt̃ eñalletetsa arr patsro amaʼt puesheñarra ama eñalleña ñeñt̃ atarr sherbets atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ Juan ñeñt̃ apatyesayeʼt̃ ahuaña acheñeneshaʼ Yomporecop. T̃arraña ñeñt̃ ama esosheʼmayeʼ enteneto amaʼt mamesha, t̃arraña ñerraʼm pueyochreshaʼ peñ Yompor att̃o t̃eʼpaʼ oʼ ayochreshat̃tena, ñeñt̃ña acheñerpaʼ atarrcaʼye sherben, ello metanenan att̃o atarr sherben Juan.
28 E eu vos digo que, entre os nascidos de mulheres, não há maior profeta do que João Batista; mas o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Allohuen acheñeneshaʼ amaʼt ñam̃a ñeñt̃ ashcañetyestseʼt̃ att̃o atarr cobraʼyeseteʼt̃ quelle ñeñt̃ gobiernocop ñeñt̃ apatyes Juan, ñetñapaʼ att̃o eʼm̃ñotenetpaʼ otyeset: “Eʼñe pocteʼ atet̃ oteney Yompor.”
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 T̃arraña fariseoneshaʼ epuet ñam̃a ñeñt̃ atarr etsotayenayeñ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ judioneshacop, ñetñapaʼ amaʼt eʼñe mamesha ama pocteyeʼ enteñeto ñeñt̃ atet̃ muenen Yompor ñocpuet, ñeñt̃oʼmarña ñetpaʼ ama apataneto Juan Yomporecop allempo.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 — ausente —
31 E disse o Senhor: A quem, pois, compararei os homens desta geração, e a quem são semelhantes?
32 — ausente —
32 São semelhantes aos meninos que, assentados nas praças, clamam uns aos outros e dizem: Nós vos tocamos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 — ausente —
33 Porque veio João Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Tem demônio.
34 — ausente —
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e dos pecadores.
35 — ausente —
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Allempoña Jesúspaʼ oʼ huapoña ñam̃a puesheñarr fariseo oʼch otenanaʼ Jesús rrallmeʼchapreteñepaʼ paʼpacllo. Jesúsñapaʼ allent̃a cot̃erran fariseo. Allempoña c̈hapach paʼpacllo anorrc̈haʼtoset parro allchaʼ rrallmeʼchapretos.
36 E rogou-lhe um dos fariseus que comesse com ele; e, entrando em casa do fariseu, assentou-se à mesa.
37 Puesheñarrña coyaneshaʼ ñeñt̃ alloʼmarneshaʼ ñeñt̃ atarr ecañoreshat̃, ñañapaʼ oʼ eʼmareʼch oʼ c̈hap Jesús fariseo paʼpacllo all rrallmeʼchen. Ñañapaʼ huapa, huapatan ñeñt̃ atarr eñmosat̃ ñeñt̃ nanac tsaʼteʼ; huapatam̃pes puetellm̃o ñeñt̃ otenet alabastro.
37 E eis que uma mulher da cidade, uma pecadora, sabendo que ele estava à mesa em casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento.
38 Allñapaʼ pueyaʼchpeñeshaʼ huapa, ponmosana Jesús paʼtco. All atarr yahuosa, pueseʼñapaʼ c̈ha tsopsaʼtos Jesús paʼtco. Allempoña chetosanña pueʼchpaʼ alloña alla aʼporrarraʼtquër, tsoʼtstecaʼtosan paʼtac, sheʼtatcaʼtos eñmosat̃o.
38 E, estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça e beijava-lhe os pés, e ungia-lhos com o unguento.
39 Añña fariseo ñeñt̃ huaʼñeneʼ Jesús, ñañapaʼ eñchpaʼ atet̃ ot pueyoc̈hro: T̃arraña añ yacma ñerraʼm poʼñoc̈h ñeñt̃ aʼm̃tenayeñ Yompor poʼñoñpaʼ eñotapaneñchaʼña añ coyaneshaʼ ñeñt̃ aʼp̃lleneʼpaʼ atarr ecañoreshat̃, amach muenacheñe oʼch aʼp̃llosñañ amaʼt paʼtca.
39 Quando isso viu o fariseu que o tinha convidado, falava consigo, dizendo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, pois é uma pecadora.
40 Jesúsñapaʼ atet̃ otan fariseo:
40 E, respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. E ele disse: Dize-a, Mestre.
41 Jesúsñapaʼ alla tomaʼntacha, atet̃ och:
41 Um certo credor tinha dois devedores; um devia-
42 Att̃oña epsheñoʼmaretpaʼ ama eshcayeʼ tsaʼtuerreto ñeñt̃ allpon teb̃aʼyenet t̃arroʼmar ama echeneto alloch tsaʼterret. Ñañapaʼ eʼñe att̃a peretnaʼhuerranet epsheñoʼmaret, eʼñe att̃ecma ama eseshayeʼ tsaʼterrtso. T̃eʼña masheñe Simóna oʼch naʼp̃t̃oʼtap̃, añ epsheñoʼmar ñeñt̃ amorrentaret̃ att̃och peretnerranet allpon tebenet ¿erraʼtsenaʼt pentenña p̃a ñeñt̃ atarr morrentenaya ñeñt̃ peretneneʼ, ñatoʼ añt̃eʼ acheñer ñeñt̃ tebeneʼ quinientos denario amapaʼ añt̃eʼ ñeñt̃ eʼñe cincuenta denario tebeneʼ?
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Dize, pois: qual deles o amará mais?
43 Simónñapaʼ alla anapuerranerr Jesús, atet̃ otererr:
43 E Simão, respondendo, disse: Tenho para mim que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Julgaste bem.
44 Allempoña Jesúspaʼ cohuaʼ allent̃eʼtsen coyaneshaʼ allot̃ñapaʼ alla oterranerr Simón:
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta regou-me os pés com lágrimas e mos enxugou com os seus cabelos.
45 Ñam̃a allempo nec̈hap pepacllopaʼ p̃añapaʼ amaʼt pehuom̃chaʼteñot̃apaʼ ama petsoʼtstsaʼpaʼtapno. T̃arraña añ coyaneshaʼ eʼñe allempo nec̈hap pepacllo ama att̃a cac̈hposno allorocma tsoʼtstecaʼtosen att̃oña orrtatosan puemorrenteña nocop.
45 Não me deste ósculo, mas esta, desde que entrou, não tem cessado de me beijar os pés.
46 P̃apaʼ amaʼt coñeʼt̃apaʼ ama es peshapono noño amaʼt olivosoʼya ñeñt̃ ama tsaʼteyaye. T̃arraña ñañapaʼ eñmosat̃o sheʼtatcaʼtosen ñeñt̃ atarr tsaʼteʼ.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta ungiu-me os pés com unguento.
47 Att̃oña t̃eʼpaʼ atarr orrtatosnan ñeñt̃ att̃o morrentosna. Napaʼ neñoteññañ amaʼt shonteʼ poʼchñar t̃eʼñapaʼ oʼ eʼñe ap̃retnaʼhuaret̃ta. T̃arraña poʼpsheñeñ amaʼt ama tama ochñat̃eyaye att̃oña ap̃retnaʼhuaret̃ta poʼchñarpaʼ ñañapaʼ ama eʼñeyeʼ morrentapanoña ñeñt̃ oʼ peretnerrñañ poʼchñar.
47 Por isso, te digo que os seus muitos pecados
48 Allempoña Jesúspaʼ otan coyaneshaʼ:
48 E disse a ela: Os teus pecados
49 Allempoñapaʼ ñeñt̃ parro rrallmeʼchenet, ñetñapaʼ otannaʼtyeset:
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que até perdoa pecados?
50 Jesúsñapaʼ alla oterranerr coyaneshaʼ:
50 E disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.