Lucas 4
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs VC
1 Allempoña Jesúspaʼ oʼ err Jordanasot̃. Ñañapaʼ añ eʼñe chorrenaya Parets Puecamquëñ ñeñt̃ña anmueʼña all amayo.
1 Cheio do Espírito Santo, voltou Jesus do Jordão e foi levado pelo Espírito ao deserto,
2 Att̃oña allpaʼ oʼ huapoña oneñet̃, mueneñ oʼch atet̃ p̃atyes ñeñt̃ ama pocteyeʼ enteno Pompor. Allñapaʼ ama rreno eʼñe aña t̃orrena att̃och etsotuan ora allohuen ñeñt̃ cohuentetsa Pomporecop. Ñeñt̃oʼmarña amaʼt oʼ paʼtatsoch c̈harramatpaʼ amaʼt coñeʼt̃apaʼ ama es rreno. Oʼña paʼtatsoch c̈harramatuapaʼ c̈ho cheporratsa.
2 onde foi tentado pelo demônio durante quarenta dias. Durante este tempo ele nada comeu e, terminados estes dias, teve fome.
3 Allempoña oneñet̃ att̃o topatosan Jesúspaʼ atet̃ otos:
3 Disse-lhe então o demônio: Se és o Filho de Deus, ordena a esta pedra que se torne pão.
4 Jesúsñapaʼ atet̃ otap̃:
4 Jesus respondeu: Está escrito: Não só de pão vive o homem, mas de toda a palavra de Deus {Dt 8,3}.
5 Allempoña oneñet̃paʼ oʼ anem̃ all atarr aspent̃o eʼñe aʼnoso. Allot̃ña gatyesuererr allohuen ñeñt̃ allpon all am̃chaʼtaret̃etyena paʼnamen acheñeneshaʼ ñeñt̃ yec̈haʼyetsa errap̃aren añe patsro. Allot̃ña amaʼt mamesha cohuospaʼ eʼñe orreʼtuena erracmañen.
5 O demônio levou-o em seguida a um alto monte e mostrou-lhe num só momento todos os reinos da terra,
6 — ausente —
6 e disse-lhe: Dar-te-ei todo este poder e a glória desses reinos, porque me foram dados, e dou-os a quem quero.
7 — ausente —
7 Portanto, se te prostrares diante de mim, tudo será teu.
8 Jesúsñapaʼ alla otererr:
8 Jesus disse-lhe: Está escrito: Adorarás o Senhor teu Deus, e a ele só servirás {Dt 6,13}.
9 Allempoña oneñet̃paʼ oʼ anerranerr Jesús Jerusaléño. Allñapaʼ aʼtapatos nanac eno allohuanen Parets paʼpaquëll. Allñapaʼ otuererr:
9 O demônio levou-o ainda a Jerusalém, ao ponto mais alto do templo, e disse-lhe: Se és o Filho de Deus, lança-te daqui abaixo;
10 t̃arroʼmar Parets poʼñoñ ñeñt̃ anuaret̃ ñeñt̃paʼ amaʼtña atet̃ oten:
10 porque está escrito: Ordenou aos seus anjos a teu respeito que te guardassem.
11 Ñetchaʼ p̃agapapuet oʼch enatapapet att̃och amach p̃aʼtserrp̃atcaʼtoso mapyo.
11 E que te sustivessem em suas mãos, para não ferires o teu pé nalguma pedra {Sl 90,11s.}.
12 Allempoña Jesúspaʼ alla otererr:
12 Jesus disse: Foi dito: Não tentarás o Senhor teu Deus {Dt 6,16}.
13 Allempoña oneñet̃ topatuahuan Jesús paʼnamenot̃paʼ oʼ ahuerr oʼ cac̈hpaʼner allponmat t̃arroʼmar oneñet̃ c̈hocma topach.
13 Depois de tê-lo assim tentado de todos os modos, o demônio apartou-se dele até outra ocasião.
14 Allempoña Jesúspaʼ oʼ alla ahuerr Galileo. Ñapaʼ añ atarr ahuamencat̃ peneʼ Parets Puecamquëñ. Errap̃aren Galileoʼmar oʼ eʼñe eʼmareʼtuet ñeñt̃ atet̃ p̃aʼyena Jesús.
14 Jesus então, cheio da força do Espírito, voltou para a Galiléia. E a sua fama divulgou-se por toda a região.
15 All apc̈haʼyena judioneshaʼ poʼprahuetopaʼ ñañapaʼ all yec̈hatyenanet. Att̃oña allohuen acheñeneshaʼpaʼ atarr cohuen enteñet.
15 Ele ensinava nas sinagogas e era aclamado por todos.
16 Att̃eñapaʼ oʼ alla c̈herr Nazareto all yec̈hacheʼt̃ pompor allempo cheshenaʼ. Pamt̃arrña allempo c̈hap yet̃ allempo c̈hocma amesen judioneshaʼ, Jesúsñapaʼ oʼ ahuoʼ judioneshaʼ poʼprahuo, ñapaʼc̈hoʼ atet̃ yec̈hena. Oʼ c̈hap puerahuopaʼ allñapaʼ t̃omos allchaʼ lleyatan acheñeneshaʼ Yompor poʼñoñ.
16 Dirigiu-se a Nazaré, onde se havia criado. Entrou na sinagoga em dia de sábado, segundo o seu costume, e levantou-se para ler.
17 Allñapaʼ añ apet libro ñeñt̃ alloʼtsen Isaías poʼñoñ ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ Yompor poʼñoñ ahuat̃. Ñañapaʼ toran libropaʼ all entan ñoñets ñeñt̃ atet̃ aquellcaret̃ ñocop, ñeñt̃ñapaʼ atet̃ oten:
17 Foi-lhe dado o livro do profeta Isaías. Desenrolando o livro, escolheu a passagem onde está escrito {61,1s.}:
18 Napaʼ añ nechorrenaya Nompor Puecamquëñ t̃arroʼmar ña nellsenseʼ nach serrpareʼtaterreʼ ora allohuen acheñeneshaʼ ñeñt̃ atarr es palltetsa. Napaʼ añchaʼ neñotaterranet cohuen ñoñets ñeñt̃paʼ alloch queshperret. Ñam̃a añecopña llesenserren att̃och nach aʼcrratyerreʼ allohuen ñeñt̃ mueroc̈hetyetsa puellquëñot̃ pueyoc̈hreto. Nach eñotaterreʼ ñam̃a ñeñt̃ ayottam̃p̃saret̃etyetsa allochñapaʼ oʼch atoram̃p̃saret̃terret. Nach eñotaterreʼ ñam̃a ñeñt̃ ama entetso allochñapaʼ oʼch enterret. Ñam̃a ñeñt̃ amueroc̈htataret̃etyetsa nachña aʼrroyataterrahuet.
18 O Espírito do Senhor está sobre mim, porque me ungiu; e enviou-me para anunciar a boa nova aos pobres, para sarar os contritos de coração,
19 Ñam̃a napaʼ añecopña llesenserren nach eñotaterrahuet t̃eʼpaʼ oʼ c̈hap allempo pocteʼ enteñ Yompor oʼch atarr orrtaterranet puemuereña. Ñehua, arrpaʼ allohua ñeñt̃ allpon lleyatanet Isaías poʼñoñ.
19 para anunciar aos cativos a redenção, aos cegos a restauração da vista, para pôr em liberdade os cativos, para publicar o ano da graça do Senhor.
20 Oʼ lleyatuanetpaʼ oʼ alla eʼtam̃perran libro apuerran ñeñt̃ sherbets all puerahuo. Allempoñapaʼ oʼ alla anorruerr. Allohuenña acheñeneshaʼ ñeñt̃ puerahuoʼtsaʼyen ñetñapaʼ atarr cohuanrrorteñet Jesús.
20 E enrolando o livro, deu-o ao ministro e sentou-se; todos quantos estavam na sinagoga tinham os olhos fixos nele.
21 Ñañapaʼ atet̃ otanet:
21 Ele começou a dizer-lhes: Hoje se cumpriu este oráculo que vós acabais de ouvir.
22 Allohuenña acheñeneshaʼpaʼ eʼñe cohuen eñoraʼyenet Jesúsocop. Atarr coc̈hneshaʼ enteññañet poʼñoñ ñeñt̃ atet̃ serrpareʼtatyenanet. Ñetñapaʼ atet̃ otannaʼtyenet:
22 Todos lhe davam testemunho e se admiravam das palavras de graça, que procediam da sua boca, e diziam: Não é este o filho de José?
23 Jesúsñapaʼ atet̃ oterraneterr:
23 Então lhes disse: Sem dúvida me citareis este provérbio: Médico, cura-te a ti mesmo; todas as maravilhas que fizeste em Cafarnaum, segundo ouvimos dizer, faze-o também aqui na tua pátria.
24 T̃arraña napaʼ poʼñoc̈h oʼch notas:
24 E acrescentou: Em verdade vos digo: nenhum profeta é bem aceito na sua pátria.
25 — ausente —
25 Em verdade vos digo: muitas viúvas havia em Israel, no tempo de Elias, quando se fechou o céu por três anos e meio e houve grande fome por toda a terra;
26 — ausente —
26 mas a nenhuma delas foi mandado Elias, senão a uma viúva em Sarepta, na Sidônia.
27 Elloña oʼch alla neyerpaterrserr poʼpoñ ñeñt̃ atet̃ peʼt̃ ñam̃a Eliseo, ñapaʼc̈hoʼña ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ Yompor poʼñoñ ahuat̃. Ñehua, allempopaʼ shonteʼ israelenaʼtarneshaʼ ñeñt̃ osyen puetsarñats ñeñt̃ otenet lepra all anetso Israel all yec̈heʼt̃ Eliseo. T̃arraña amaʼt att̃eñ amaʼt puesheñarrot̃apaʼ ama aʼcrratereña Eliseo eʼñe all Israelo. Ñapaʼ aña aʼcrraterr ñeñt̃ poʼpoñenaʼtar acheñ ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Naamán ñeñt̃paʼ poʼpoñ anetsoʼmarneshaʼ; ñeñt̃ paʼnetser penpaʼ añ paʼsoʼcheñ Siria.
27 Igualmente havia muitos leprosos em Israel, no tempo do profeta Eliseu; mas nenhum deles foi limpo, senão o sírio Naamã.
28 Acheñeneshaʼña allempo eʼmet ñeñt̃ atet̃ yerpatanet Jesúspaʼ ñeñt̃ña atarr atsrreʼmatahuet allohuenet ñeñt̃ puerahuoʼtsaʼyen.
28 A estas palavras, encheram-se todos de cólera na sinagoga.
29 Ñetña tantrraʼtetpaʼ oʼ mueñoʼteret allot̃ paʼnetsretot̃. Chetaʼneret, allot̃paʼ arr anmet allohua huañen pocoll allot̃ eʼñe atseret̃tena allchaʼ huaporeʼchet att̃och muetsatachet.
29 Levantaram-se e lançaram-no fora da cidade; e conduziram-no até o alto do monte sobre o qual estava construída a sua cidade, e queriam precipitá-lo dali abaixo.
30 T̃arraña amaʼt huaporeʼchetañ, Jesúsñapaʼ oʼ chopeʼchnerr amaʼt all shontena acheñeneshaʼ. Ñañapaʼ all chetaʼtnerra rroc̈hopaʼ oʼ ahuerr.
30 Ele, porém, passou por entre eles e retirou-se.
31 Allempoñapaʼ oʼ alla ahuerrerr anetso Capernaumo allara Galilea. Pamt̃arrña allempo c̈hap yet̃ñats allempo amesen judioneshaʼ ñañapaʼ oʼ ahuoʼ poʼprahueto. Allñapaʼ yec̈hatyesosan acheñeneshaʼ.
31 Desceu a Cafarnaum, cidade da Galiléia, e ali ensinava-os aos sábados.
32 Ñeñt̃ atet̃ yec̈hatenanet, acheñeneshaʼñapaʼ att̃a cohuanrrorteñet. T̃arroʼmar ñapaʼ atet̃ yec̈hatenanet ñerraʼmrrat̃eʼ ñeñt̃ allsensaret̃tetsa Partseshot̃.
32 Maravilharam-se da sua doutrina, porque ele ensinava com autoridade.
33 Puesheñarrña yacma ñeñt̃ alloʼtsen puerahuo, ñeñt̃ñapaʼ añ chorrenaya oneñet̃. Ñaña rranareʼtapaʼ atet̃ otapan Jesús:
33 Estava na sinagoga um homem que tinha um demônio imundo, e exclamou em alta voz:
34 —¿Esoʼmareʼtchaʼña errot̃ pep̃osey Jesúso, p̃a ñeñt̃ep̃ nazaretoʼmarneshap̃? Añecopt̃eʼ pehuapa oʼch p̃aʼchencaterrey. Napaʼ oʼ neñotapap̃. P̃apaʼ atarr Partsop̃ añ pellsenseneʼ P̃ompor ñeñt̃ atarr nanac Parets.
34 Deixa-nos! Que temos nós contigo, Jesus de Nazaré? Vieste para nos perder? Sei quem és: o Santo de Deus!
35 T̃arraña Jesúspaʼ ama muenache oʼch eñoranaʼcha. Ñañapaʼ atet̃ och:
35 Mas Jesus replicou severamente: Cala-te e sai deste homem. O demônio lançou-o por terra no meio de todos e saiu dele, sem lhe fazer mal algum.
36 Acheñeneshaʼñapaʼ c̈ha atarr t̃oratsp̃anet pueyoc̈hret. Ñetñapaʼ atet̃ otannaʼtyeset:
36 Todos ficaram cheios de pavor e falavam uns com os outros: Que significa isso? Manda com poder e autoridade aos espíritos imundos, e eles saem?
37 Allempoñapaʼ erracmañen allampañoʼmar serrpareʼtyeset ñeñt̃ atet̃ pena Jesús.
37 E corria a sua fama por todos os lugares da circunvizinhança.
38 Allempoña Jesúspaʼ c̈haʼnerr puerahuot̃ oʼ ahuoʼ ñam̃a Simón paʼpacllo. Allña Simón paʼsoʼmuepaʼ c̈ha atsnaʼten, c̈ha atarr nanac hueraten. Otapet Jesús:
38 Saindo Jesus da sinagoga, entrou na casa de Simão. A sogra de Simão estava com febre alta; e pediram-lhe por ela.
39 Allempoña Jesúspaʼ oʼ ponmosana atsnañet̃paʼ c̈ha aʼhuañam̃p̃soseʼña poʼurateña. Allempoña oʼ metua poʼurateñapaʼ allent̃a tanta oʼ agapapanet eʼñe cohuen oʼ yemaʼtapanet.
39 Inclinando-se sobre ela, ordenou ele à febre, e a febre deixou-a. Ela levantou-se imediatamente e pôs-se a servi-los.
40 Ñeñt̃e yet̃rocma allempo oʼ emuena atsneʼpaʼ acheñeneshaʼña allohuenet ñeñt̃ atsnaʼtyets pamoʼtseshaʼ ñetñapaʼ oʼ huapatyesnenet atsnañet̃ eʼñe Jesúsesho. Ñañapaʼ naʼyesapanet pot ñesheto puesheñaʼttset, att̃oña aʼcrratyesapanet allohuenet.
40 Depois do pôr-do-sol, todos os que tinham enfermos de diversas moléstias lhos traziam. Impondo-lhes a mão, os sarava.
41 Ñam̃a shonteʼ acheñeneshaʼ cac̈hpatatyesapanet oneñet̃ ñeñt̃ puerranarot̃ otnomueʼ Jesús:
41 De muitos saíam os demônios, aos gritos, dizendo: Tu és o Filho de Deus. Mas ele repreendia-os severamente, não lhes permitindo falar, porque sabiam que ele era o Cristo.
42 Tsapat̃ña oʼ puetarenpaʼ Jesúsñapaʼ ahuaʼmuen aʼyo all ama acheñempañoyaye. Acheñeneshaʼñapaʼ eʼnameʼtaʼmueñet. Att̃eñapaʼ oʼ c̈hapaʼmuenet alloʼtsen Jesús. Ñetñapaʼ ama mueneñeto oʼch erra saʼnmanet.
42 Ao amanhecer, ele saiu e retirou-se para um lugar afastado. As multidões o procuravam e foram até onde ele estava e queriam detê-lo, para que não as deixasse.
43 Ñañapaʼ atet̃ otapanet:
43 Mas ele disse-lhes: É necessário que eu anuncie a boa nova do Reino de Deus também às outras cidades, pois essa é a minha missão.
44 Att̃eñapaʼ oʼ serrpareʼtatyesnoman acheñeneshaʼ errap̃aren Galileoʼmar all apc̈haʼyenet poʼprahueto.
44 E andava pregando nas sinagogas da Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.