Lucas 18
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ARIB
1 Allempoña Jesúspaʼ alla serrpareʼtaterraneterr tomaʼnteñtso att̃och eñochet ñeñt̃ poctetsa yocop c̈hocmach yemaʼyochena amach yemuenmeʼchatsche maʼyochatsa.
1 Contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer.
2 Ñeñt̃oʼmarña allempopaʼ atet̃ otanet:
2 dizendo: Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens.
3 Ñeñt̃ña anetsropaʼ all yec̈hena ñam̃a puesheñarr rret̃orrnaneshaʼ. Ñañapaʼ eñall poʼpsheñeñ ñeñt̃ eʼmoñeʼteneʼ, c̈hocmach errot̃ peññañ ñeñt̃ ama pocteyaye. Rret̃orrnaneshaʼñapaʼ c̈hocmach seneʼt̃ juezesho. Allchaʼ c̈hocma atet̃ otareʼtenan juez: “T̃eʼpaʼ nemneñ oʼch eʼñe cohuen peyenpaʼn att̃och p̃aʼpoctaton cohuen ñoñets añecop ñeñt̃ neʼmoñeʼteneʼ.”
3 Havia também naquela mesma cidade uma viúva que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Juezñapaʼ amaʼt allponmat ama mueno oʼch yenpueʼ. T̃arraña rret̃orrnaneshaʼ ñapaʼ c̈hocmach sen juezesho enamareʼteneʼ att̃och aʼpoctatoñ ñoñets añecop ñeñt̃ eʼmoñeʼteneʼ. Att̃eñapaʼ c̈hap allempo cot̃apeʼch juezpaʼ atet̃ ot: “Napaʼ poʼñoc̈h amaʼt Parets ama nem̃chaʼteñe; acheñeneshaʼpaʼc̈hoʼña amaʼt mameshapaʼ ama acuaʼpenayeʼ nentenaneto.
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 T̃arraña añ rret̃orrnanesharpaʼ atarr atsrreʼmoc̈htanaʼtenen, epayeʼ huapameʼtennana, oʼcaʼye atarr aʼmñechatna. Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼch neyenpueʼ allochñapaʼ amach alla huerrnaneʼt̃e.”
5 todavia, como esta viúva me incomoda, hei de fazer-lhe justiça, para que ela não continue a vir molestar-me.
6 Allempoña Jesúspaʼ atet̃ oterrerr:
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvi o que diz esse juiz injusto.
7 — ausente —
7 E não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que dia e noite clamam a ele, já que é longânimo para com eles?
8 — ausente —
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Contudo quando vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Poʼpocheñoña Jesúspaʼ atet̃ serrpareʼtatan allpon acheñeneshaʼ ñeñt̃ eʼñe ñeta yemtetset t̃arroʼmar ñetpaʼ eʼñe cohuen entyenet eʼñe ñañeñeta. Ñetñapaʼ amaʼt mameshapaʼ ama cohuenayeʼ enteñetoña poʼpotantañ acheñeneshaʼ. Ñeñt̃oʼmarña Jesúspaʼ alla tomaʼntatanet, ñeñt̃paʼ atet̃ otanet:
9 Propôs também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 —Eñall epsheña acheñ ñeñt̃ sets Parets paʼpacllo allchaʼ maʼyochoset. Puesheñarr ñeñt̃paʼ fariseo ñeñt̃ eʼñe ñañeña cohuen entetsa; poʼpsheñeññapaʼ ñeñt̃ pueshquëñot̃eʼna cobraʼyenan acheñeneshaʼ quelle ñeñt̃ gobiernocop.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Ñeñt̃ña fariseopaʼ t̃omos all maʼyochosañ, ñeñt̃paʼ atet̃ otos: “Nompore, napaʼ oʼch neparasyosoʼtosep̃ t̃arroʼmar napaʼ atarr cohuen acheñren, napaʼ ama att̃eyayno Nompore ñerraʼm poʼpotantañ acheñeneshaʼ. Ñetpaʼ atarr es puerratam̃p̃sannaʼtyenet, ama pocteyeʼ es p̃annaʼtyeneto, atarrchaʼ chetaʼyeñet coyaneshac̈hno ñeñt̃ ama puet̃aporeyaye. Napaʼ ama att̃eyeʼ Nompore nepeno. Napaʼ ama neshcareʼteno atet̃ pena añ acheñer ñeñt̃ pueshquëñot̃eʼna cobraʼyeneʼ acheñeneshaʼ quelle gobiernocop.
11 O fariseu, de pé, assim orava consigo mesmo: ó Deus, graças te dou que não sou como os demais homens, roubadores, injustos, adúlteros, nem ainda com este publicano.
12 Napaʼ pat̃eʼtets semanapaʼ epochchaʼ net̃oreʼtena Nompore p̃ocop, ñam̃a amaʼt ora ñeñt̃ allpon naguën c̈hocma napuenep̃ allpon poctetsa p̃ocop amaʼt nediezmo Nompore.” Allohua huañ atet̃ maʼyochena fariseo.
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Poʼpsheñeñña ñeñt̃ cobrets quelle ñañapaʼ alla t̃omos aʼyot̃. Ñapaʼ eñotena atarr ochñat̃ ñeñt̃oʼmarña ñapaʼ ama cohuoso enonet̃ Yomporeshonet̃. Ña puellquëñot̃paʼ nosan pot puesomapo. Ña puemaʼyocheñot̃ atet̃ otos: “Nompore, t̃eʼpaʼ oʼch pemorrenterrna att̃och eʼñe pep̃retnaʼhuerrnan allohuen noʼchñar t̃arroʼmar napaʼ atarrcaʼye ochñat̃en.”
13 Mas o publicano, estando em pé de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: ó Deus, sê propício a mim, o pecador!
14 Jesúsñapaʼ atet̃ oterraneterr:
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado; mas o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Ñam̃a allempopaʼ shonteʼ huac̈haʼtachet cheshat̃olleshaʼ Jesúsesho. Ñetpaʼ añecopña huac̈haʼtachet oʼch aʼp̃llaʼyesapanet Jesús att̃och bensareʼtam̃p̃sapanet. Jesúsña pueyochreshaʼ allempo entapan ñeñt̃ huac̈haʼtateʼ cheshaneshac̈hno, ñetñapaʼ ama pocteyeʼ eñcheto oʼch anmoset cheshat̃olleshaʼ Jesúsesho ñeñt̃oʼmarña ama amnataret̃tapueto.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; mas os discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 T̃arraña Jesúsñapaʼ allent̃a c̈horeʼtapanet, atet̃ otapanet:
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
17 Poʼñoc̈hpaʼ oʼch notas, ñerraʼm eseshaʼ ama eʼñeyeʼ pueyemteñot̃eyeʼ aguëññañeto Yompor poʼcohuenña amach atet̃ perreto ñerraʼm cheshat̃oll eʼñech yemtenana ñeñt̃ cohuam̃peneʼ, ñetñapaʼ amach pueyochreshayeʼ perraneto Yompor att̃o atarr ayochreshat̃tena ña.
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de modo algum entrará nele.
18 Poʼpocheñoña puesheñarr ñeñt̃ atarr am̃chaʼtaret̃tetsa aʼp̃t̃oʼtosan Jesús, atet̃ otos:
18 E perguntou-lhe um dos principais: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Jesúsñapaʼ atet̃ otap̃:
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 P̃apaʼ eʼñe peñotuen Yompor poʼñoñ all oteney ñeñt̃chaʼ atet̃ yepena eʼñe cohuen; ñeñt̃paʼ atet̃ oteney: “Amach yechtapretyesatsto t̃aporets; amach yemtsannaʼtatsto; amach yetyesatsto; amach yetomaʼtam̃p̃satsche yamoʼts eʼñe att̃a; ñam̃a yemorrenteñot̃paʼ yem̃chaʼnaʼchchaʼ yompor ñam̃a yachor.”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honra a teu pai e a tua mãe.
21 Ñeñt̃ña aʼp̃t̃oʼteneʼpaʼ atet̃ otererr:
21 Replicou o homem: Tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
22 Oʼña atet̃ otua Jesúsñapaʼ alla otererr:
22 Quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens e reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
23 Oʼña eʼmhuan ñeñt̃ atet̃ och Jesúspaʼ ñañapaʼ c̈ha atarr lleca t̃arroʼmar ñapaʼ atarr ec̃llayoret̃, shonteʼ paʼnamen echyen.
23 Mas, ouvindo ele isso, encheu-se de tristeza; porque era muito rico.
24 Jesúsña eñch ñeñt̃ atet̃ atarr llecapaʼ ñañapaʼ puellcapreteñot̃paʼ atet̃ ot:
24 E Jesus, vendo-o assim, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Ñehua, ñeñt̃paʼ atet̃chaʼ netmaʼntacha. Poʼñoc̈h yapaʼ yeñoteñ berr añecmuen allpon ñerraʼm huaquësh atarrcaʼye t̃orrapoʼ oʼch eshoʼtosa añet̃ollponat̃ollo atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ acosh puetat̃ollo. Ñeñt̃paʼ atet̃caʼye penaña acheñ ñeñt̃ ec̃llayoret̃ ello atarr t̃orrapoʼ oʼch agapan ñam̃a Yompor poʼcohuenña ñeñt̃ att̃o ayochreshat̃tena ña (t̃arroʼmar ñetpaʼ ama mueneñeto oʼch sehuanmuet ñeñt̃ atarr morrentenet ñet att̃och pueyochreshaʼ perranetañ Yompor).
25 Pois é mais fácil um camelo passar pelo fundo duma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Ñeñt̃ña eʼmueneʼ atet̃ oten Jesús ñetñapaʼ atet̃ ochet:
26 Então os que ouviram isso disseram: Quem pode, então, ser salvo?
27 Jesúsñapaʼ atet̃ oterraneterr:
27 Respondeu-lhes: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Pedroñapaʼ atet̃ och:
28 Disse-lhe Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Jesúsñapaʼ alla oterraneterr:
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por amor do reino de Deus,
30 amaʼt erraʼtsenchaʼ ñeñt̃chaʼ sohuanmueʼ allohuen, elloña ñetpaʼ oʼch alla aguërret shonteʼ esocmañen ñeñt̃ atarr cohuen amaʼt t̃eʼ allempo eʼñe correnet, elloña tsapat̃onet̃ñapaʼ oʼch aguërret ñeñt̃ alloch ñetpaʼ corretsetach beñecpuen.
30 que não haja de receber no presente muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Ñeñt̃ pueyochreshaʼ ñeñt̃ c̈harraʼ puechena epsheña, Jesúsñapaʼ ahuanmanet ellonet̃, allñapaʼ atet̃ otosanet:
31 Tomando Jesus consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém e se cumprirá no filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 T̃arroʼmar t̃eʼpaʼ pomuerrnetchaʼ poʼpoñ acheñesho ñeñt̃ ama judioneshayaye. Allohuen acheñeneshaʼpaʼ oʼch achm̃areʼterrnet, oʼch atserrp̃atseʼterrnet, pueʼmoñeʼteñot̃etanpaʼ oʼch aʼcoshareʼterrnet.
32 pois será entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Oʼch nashtaret̃terra, att̃ot̃chaʼña muetserrnet. T̃arraña pomaʼpamtañoñapaʼ oʼch alla netanterra.
33 e depois de o açoitarem, o matarão; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Amaʼt atet̃ otuanet, ñetñapaʼ ama eseshayeʼ eñotaye ñeñt̃ atet̃ serrpareʼtatanet. Amaʼt puesheñarrot̃etapaʼ amaʼt mameshapaʼ ama c̈hapanetoña pueyoc̈hreto ñeñt̃ atet̃ otenanet.
34 Mas eles não entenderam nada disso; essas palavras lhes eram obscuras, e não percebiam o que lhes dizia.
35 All oñenet oʼña c̈hapmochet anetso Jericópaʼ allña eʼñe t̃oñetop̃ñopaʼ all anen puesheñarr aporoʼyet̃ ñeñt̃ c̈hocma enamuets quelle.
35 Ora, quando ele ia chegando a Jericó, estava um cego sentado junto do caminho, mendigando.
36 Ñeñt̃ña aporoʼyet̃paʼ oʼ eʼmapan shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ metac̈hets all t̃oño, ñañapaʼ allent̃a aʼp̃t̃oʼtanet:
36 Este, pois, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Ñetñapaʼ atet̃ ochet:
37 Disseram-lhe que Jesus, o nazareno, ia passando.
38 Ñañapaʼ allent̃a rrana huomencpaʼ atet̃ otapan Jesús:
38 Então ele se pôs a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Acheñeneshaʼ ñeñt̃ otac̈hetsa ñetñapaʼ c̈ha mueneʼ cheʼptareʼtnomet, atet̃ otoset:
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; ele, porém, clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim!
40 Allempoña Jesús alla t̃omos otosan acheñeneshaʼ:
40 Parou, pois, Jesus, e mandou que lho trouxessem. Tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 —¿Esoʼtña penmen ñeñt̃chaʼ atet̃ nep̃osep̃?
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Jesúsñapaʼ alla otererr:
42 Disse-lhe Jesus: Vê; a tua fé te salvou.
43 Eʼñepaʼtchaʼ allorocma eʼñe cohuen enterra. Eʼñe cohuerrtsapaʼ c̈ha cot̃aʼnmueʼ ñam̃a Jesús, allent̃a atarr ayeʼchoc̈htatnoman Yompor all cot̃aʼnenan Jesús. Att̃oʼ enteñ allohuen acheñeneshaʼ ñetpaʼc̈hoʼña eʼñe cohuen ayeʼchoc̈htatneññañet Yompor.
43 Imediatamente recuperou a vista, e o foi seguindo, gloficando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.