Lucas 15
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NVT
1 Shonteʼ ñeñt̃ cobrets quelle gobiernocop ñeñt̃ara ñeñt̃ atarr shecareʼtyets ñam̃a shonteʼ ochñat̃eneshaʼ, ñetñapaʼ huac̈haʼtet Jesúsesho oʼch eʼm̃ñoteññañetaʼ ñeñt̃ atet̃ serrpareʼtatenan allohuen acheñeneshaʼ.
1 Cobradores de impostos e outros pecadores vinham ouvir Jesus ensinar.
2 Añña fariseoneshaʼ ñam̃a ñeñt̃ atarr etsotayenayeñ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ judioneshacop, ñetñapaʼ amaʼt mameshapaʼ ama pocteyeʼ enteñeto. Ñetñapaʼ att̃a sasareʼteñet Jesúspaʼ ñeñt̃paʼ atet̃ otannaʼtyenet:
2 Os fariseus e mestres da lei o criticavam, dizendo: “Ele se reúne com pecadores e até come com eles!”.
3 Ñeñt̃oʼmar Jesúspaʼ alla tomaʼntaterraneterr; ñeñt̃paʼ atet̃ oterraneterr:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 —Sapaʼ ñerraʼm eseshas echeneʼ shonteʼ secarrneror, c̈harroch c̈harraʼ sechen t̃arraña ñerraʼm pomocarrña machayot̃a saʼchencachpaʼ amaʼt atet̃ sepeno. Oʼch sesaʼnom allohuen poʼpotantañ ñeñt̃ oʼ noventa nueb̃am̃a all amayo amaʼt atarr aʼyopaʼ oʼch ahues eʼnerrayaʼ pomocarr ñeñt̃ chenquëtsa. Allchaʼ seʼnameʼtyeraʼpaʼ att̃ot̃ach senter.
4 “Se um homem tiver cem ovelhas e uma delas se perder, o que acham que ele fará? Não deixará as outras noventa e nove no pasto e buscará a perdida até encontrá-la?
5 Allña senterpaʼ oʼch senatner, eʼñech socsheñeshocmañen saner.
5 E, quando a encontrar, ele a carregará alegremente nos ombros e a levará para casa.
6 Oʼchña sec̈hapater sepacllopaʼ allñapaʼ oʼch sec̈horeʼtuer samoʼtseshaʼ oʼch onac̈haʼtet. Allñapaʼ oʼch sotuerr: “T̃eʼpaʼ oʼch socshapreterrna necarrneror, t̃eʼpaʼ oʼ nenterrña ñeñt̃ naʼchencaten.”
6 Quando chegar, reunirá os amigos e vizinhos e dirá: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha ovelha perdida!’.
7 Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ notenes: Yamoʼmteʼ ñeñt̃ pueʼtañoʼtsen att̃ecmach atarr nanac cosherrana amaʼt puesheñarra acheñ ñeñt̃ atarr ochñat̃ ñerraʼm esempoch oʼch cot̃apeʼcherret ello eʼñe cohuen ñocop. Elloch metanaʼtuerran ñeñt̃ att̃o coshenana poʼpotantañ ñeñt̃ shonteʼ ñeñt̃ eʼñe pocteʼ es p̃aʼyenet ñocop amaʼt ñetpaʼ shontet atet̃ ñerraʼm noventa nueve carrnero ñam̃a ñetpaʼ amaʼt ama pallteneto oʼch cot̃apeʼcherret ello cohuen.
7 Da mesma forma, há mais alegria no céu por causa do pecador perdido que se arrepende do que por noventa e nove justos que não precisam se arrepender.”
8 ’Ñeñt̃ara cot̃ap̃ñats, t̃eʼpaʼ ñatoʼ atet̃chaʼ netmaʼntacha poʼpoñonet̃ atet̃ ñerraʼm puesheñarr coyaneshaʼ ñerraʼm echenan c̈harratlla poʼc̃llayor ñeñt̃ atarr morrentena. Ñerraʼm c̈ho aʼchencach puetallarrpaʼ amaʼtchaʼ aʼllchatanoña poʼlampareñ att̃och tarrapoʼtenan paʼpaquëll allchaʼ eʼnameʼtyerran puetallarr poʼc̃llayor. Att̃ot̃chaʼña enter.
8 “Ou suponhamos que uma mulher tenha dez moedas de prata e perca uma. Acaso não acenderá uma lâmpada, varrerá a casa inteira e procurará com cuidado até encontrá-la?
9 Oʼchña enterpaʼ allempoñapaʼ oʼch agotan pamoʼtseshaʼ eʼñe pacmaneshocheʼ, atet̃chaʼ otanet: “T̃eʼpaʼ oʼch socshapreterrna ñeñt̃ puetallarr nec̃llayor ñeñt̃ naʼchencat, t̃eʼpaʼ oʼ nenter.”
9 E, quando a encontrar, reunirá as amigas e vizinhas e dirá: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei a minha moeda perdida!’.
10 T̃eʼpaʼ oʼch noterrserr, elloña atarrchaʼ nanac coshateret Yompor poʼm̃llañot̃eñreneshohuen ñerraʼm esempo amaʼt puesheñarra acheñ ñeñt̃ atarr ochñat̃paʼ oʼch cot̃apeʼcherret ello eʼñe cohuen Yomporecop.
10 Da mesma forma, há alegria na presença dos anjos de Deus quando um único pecador se arrepende”.
11 Elloña Jesúspaʼ alla tomaʼntaterraneterr, ñeñt̃paʼ atet̃ oterraneterr:
11 Jesus continuou: “Um homem tinha dois filhos.
12 Ñeñt̃ña puechoyomer penpaʼ atet̃ otan pompor: “Apachaʼ ñeñt̃ ora allpon pechen t̃eʼ napaʼ nemneñ oʼch p̃apuen eʼñe t̃ayecma ñeñt̃ allpon p̃oʼpatatenna.” Allempoña pompor ora ñeñt̃ allpon echyenpaʼ oʼ apaʼyesan epsheñoʼmar puechemereshaʼ ñeñt̃ allpon oʼpatatyenanet eʼñe puesheñaʼttset.
12 O filho mais jovem disse ao pai: ‘Quero a minha parte da herança’, e o pai dividiu seus bens entre os filhos.
13 Eʼñe allponmatatsa ñeñt̃ña puechoyomer penpaʼ oʼ eʼñe pomhuahuanman ora allohuen ñeñt̃ allpon ap̃ pompor allo agapan shonteʼ quelle att̃och ta b̃ac̈hayo poʼpoñ anetso. Allempoña c̈hap b̃ac̈hayopaʼ allñapaʼ sosyaʼtsañec̈hna atet̃ p̃aʼyesos. Att̃oña amaʼt shonteʼ poʼc̃llayor ñeñt̃ anem oʼ eʼñe aʼgastaʼhuahue eʼñe pottatseʼteñot̃.
13 “Alguns dias depois, o filho mais jovem arrumou suas coisas e se mudou para uma terra distante, onde desperdiçou tudo que tinha por viver de forma desregrada.
14 Oʼ eʼñe aʼgastaʼhuan ora poʼc̃llayorpaʼ allempoña allpaʼ oʼ orrta muec̈heñets all ñeñt̃e anetsro. Ñañapaʼ oʼhuañ errayeʼ entan puerrar ñeñt̃chaʼ rren.
14 Quando seu dinheiro acabou, uma grande fome se espalhou pela terra, e ele começou a passar necessidade.
15 Allempoña ñapaʼ oʼ ahuoʼ alloʼtsen aneʼtañ all eʼnyenan taruas. Aneʼtaññapaʼ aña ap̃ poʼtaruas oʼch auyesos aʼyenet̃ allchaʼ cohuam̃pesyesoñ poʼchañchor.
15 Convenceu um fazendeiro da região a empregá-lo, e esse homem o mandou a seus campos para cuidar dos porcos.
16 Ña paʼchporrñot̃paʼ atarr mueneñ oʼch rrapretosan chañcho puerrar att̃och yetosa. Amaʼt chañchopaʼ paʼtalleʼtsa puerrar pen ñapaʼc̈hoʼña ñeñt̃aña atarr muenen oʼch rros t̃arraña amaʼt chañcho ama eseshayeʼ apuenaye puerrar ñeñt̃chaʼ rraʼ.
16 Embora quisesse saciar a fome com as vagens dadas aos porcos, ninguém lhe dava coisa alguma.
17 Att̃eñapaʼ machayot̃a c̈hapoña pueyoc̈hro, atet̃ ot: “Apa paʼtaruasañer amaʼt shontetpaʼ echyenet puerrar, ello puechareʼtyena. Naña arrpaʼ oʼ nerromuerrmoch nachporrñot̃.
17 “Quando finalmente caiu em si, disse: ‘Até os empregados de meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui, morrendo de fome.
18 T̃eʼpaʼ oʼch ahuerren apuesho; t̃eʼ napaʼ atet̃chaʼ notuer: Apachaʼ napaʼ oʼ nep̃ohua ñeñt̃ ama cohuenayaye Yomporecop amaʼt ñam̃a p̃ocop.
18 Vou retornar à casa de meu pai e dizer: Pai, pequei contra o céu e contra o senhor,
19 Napaʼ ama cohuenayayno att̃och pechemer pep̃apuerren. T̃eʼ napaʼ aña poctetsa nocop p̃apaʼ p̃aʼtaruasañrach pep̃apuerren.”
19 e não sou mais digno de ser chamado seu filho. Por favor, trate-me como seu empregado’.
20 Oʼña atet̃ cot̃apeʼchua ello eʼñe cohuen Yomporecoppaʼ allempoñapaʼ ahuen pomporesho.
20 “Então voltou para a casa de seu pai. Quando ele ainda estava longe, seu pai o viu. Cheio de compaixão, correu para o filho, o abraçou e o beijou.
21 Puechemerñapaʼ atet̃ otueñ: “Apachaʼ napaʼ oʼ nep̃ohua ñeñt̃ ama cohuenayaye Yomporecop amaʼt ñam̃a p̃ocop. Na t̃eʼpaʼ ama cohuenayayno att̃och pechemer pep̃apuerren.”
21 O filho disse: ‘Pai, pequei contra o céu e contra o senhor, e não sou mais digno de ser chamado seu filho’.
22 T̃arraña pomporñapaʼ eʼñe allorocma otan pueñañreshac̈hno: “Oʼch senaʼ eʼñe t̃ayecma shetamuets ñeñt̃ atarr cohuen coc̈hneshaʼ, oʼch sechorratapuennana nechemer. Oʼch senatapueñ ñam̃a anillo potap̃o, oʼch senatapueñ ñam̃a sapatets paʼtco.
22 “O pai, no entanto, disse aos servos: ‘Depressa! Tragam a melhor roupa da casa e vistam nele. Coloquem-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés.
23 Oʼch sennanaʼ ñam̃a nehuacsher ñeñt̃ atarr neʼsoyaʼtaten oʼch semtse oʼch yerrallmeʼch oʼch yocshameʼtam̃p̃sapueña.
23 Matem o novilho gordo. Faremos um banquete e celebraremos,
24 T̃arroʼmar añ nechemer amaʼt oʼ rromhuañ, t̃eʼñapaʼ oʼ alla tanterra. Amaʼt oʼ chencaʼhuañpaʼ t̃eʼñapaʼ oʼ alla nenter.” Allempoñapaʼ atarr nanac coshameʼtam̃p̃sapueñet.
24 pois este meu filho estava morto e voltou à vida. Estava perdido e foi achado!’. E começaram a festejar.
25 ’Ñehua, poʼpsheñeñ puechemer ñeñt̃ popoʼnar ñañapaʼ paʼmroʼtsen allempo c̈hen puechoyomer. Allempoña err paʼmrot̃ eʼñe yaʼrroterrtsa pocollopaʼ oʼ eʼmhuerran cosham̃ñats all requërquënet ñam̃a asheʼrarañ.
25 “Enquanto isso, o filho mais velho trabalhava no campo. Na volta para casa, ouviu música e dança,
26 Allempoñapaʼ c̈horeʼtuerran cheshachorpaʼ aʼp̃t̃oʼtuer: “¿Esoʼmareʼtña coshameʼtenet? ¿Esoʼtña atarr coshameʼtam̃penet?
26 e perguntou a um dos servos o que estava acontecendo.
27 Cheshachorñapaʼ atet̃ otapuer: “Oʼ huena pemoʼnasheñ, p̃omporpaʼ oʼ muetsatan becer ñeñt̃ seʼsoyaʼtaten t̃arroʼmar atarr coshapuenana puechemer. Ama c̈hoyeʼ rromueno, eʼñe huomech agapapueñ.”
27 O servo respondeu: ‘Seu irmão voltou, e seu pai matou o novilho gordo, pois ele voltou são e salvo!’.
28 Ñañapaʼ ñeñt̃a atarr atsrreʼmatuerreʼ ama mueno oʼch beʼt̃osuerr all oʼ c̈hen paʼmoʼnasheñ. Att̃eñapaʼ c̈haʼnom pomporpaʼ allach otereʼt̃: “Pebeʼt̃osuerr.” Ñañapaʼ ama mueno oʼch beʼt̃osuerr.
28 “O irmão mais velho se irou e não quis entrar. O pai saiu e insistiu com o filho,
29 Ñañapaʼ atet̃ otuerran pompor: “Napaʼ peñotenen oʼ shonteʼ char eʼñe cohuen nameʼñenp̃a; napaʼ amaʼt parrochapaʼ ama esempo nat̃pareʼtenpe. T̃arraña amaʼt atet̃ nepenpeñpaʼ nañapaʼ amaʼt esempapaʼ ama p̃apuennoña amaʼt pat̃rra cabra att̃och nocshameʼta nam̃a epan ñeñt̃ parro neyemuetyena na.
29 mas ele respondeu: ‘Todos esses anos, tenho trabalhado como um escravo para o senhor e nunca me recusei a obedecer às suas ordens. E o senhor nunca me deu nem mesmo um cabrito para eu festejar com meus amigos.
30 T̃eʼña oʼ huena ñeñt̃ pechemermaʼt̃ pepen amaʼt ora oʼ aʼgastaʼhuonap̃ pec̃llayor eʼñe puecañoreshaʼteñot̃, t̃eʼña p̃apaʼ oʼ pemtsatapueñ becer ñeñt̃ yeʼsoyaʼtaten.”
30 Mas, quando esse seu filho volta, depois de desperdiçar o seu dinheiro com prostitutas, o senhor comemora matando o novilho!’.
31 Pomporñapaʼ atet̃ otererr: “Poʼñoc̈h nechemerchaʼ p̃apaʼ c̈hocma arroʼtseney parro. Amahuacaʼye nechemerchaʼ peñoteñet̃eʼ ñeñt̃ allpon nechenpaʼ eʼñerramcheʼ p̃ocma.
31 “O pai lhe respondeu: ‘Meu filho, você está sempre comigo, e tudo que eu tenho é seu.
32 Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ añ poctetsa oʼch yocshameʼtam̃p̃sapueña pemoʼnasheñ, oʼch atarr nanac yocshena t̃arroʼmar amaʼt oʼ rromhuañ t̃eʼñapaʼ oʼ alla tanterra; amaʼt oʼ chencaʼhuañ t̃eʼñapaʼ oʼ alla yenter.”
32 Mas tínhamos de comemorar este dia feliz, pois seu irmão estava morto e voltou à vida. Estava perdido e foi achado!’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.