João 6

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Allempoña Jesúspaʼ ahuoʼ yom̃taʼn saʼp Galileaso, ñeñt̃ara saʼp otenet Tiberias.
1 Após estas coisas Jesus partiu para o outro lado do mar da Galileia, que é o mar de Tiberíades.
2 Allñapaʼ cot̃aʼneñ shonteʼ acheñeneshaʼ t̃arroʼmar ñetpaʼ oʼ entuoñet poʼpartsoña att̃o aʼcrratyerran allohuen ñeñt̃ atsnaʼtyets.
2 E uma grande multidão o seguia, porque eles viam seus milagres que operava sobre os enfermos.
3 Oʼña c̈hap yom̃taʼn Jesúsñapaʼ ahuos aspent̃o, allña anorros epuet pueyochreshaʼ.
3 E Jesus subiu ao monte, e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 Allempopaʼ oʼ c̈hapmoch pascuapo allempoch alla cosherrerr judioneshaʼ.
4 E a páscoa, a festa dos judeus, estava próxima.
5 Jesúsña cohuatsa aʼyopaʼ entapan shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ onac̈hets ñeshonet̃. Allempoñapaʼ atet̃ otan Felipe:
5 Então Jesus levantando os seus olhos e vendo que uma grande multidão vinha até ele, disse a Filipe: Onde nós compraremos pão, para que estes possam comer?
6 Ñehua, Jesúspaʼ eʼñe poʼtomña atet̃ ot t̃arroʼmar ñapaʼ eñoteñ atet̃chaʼ p̃a.
6 Mas dizia isso para pôr à prova; porque ele bem sabia o que ia fazer.
7 Felipeñapaʼ atet̃ och:
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos denários de pão não são o suficiente, para que cada um deles tome um pouco.
8 Pueyochreshaʼña Andrés ñeñt̃ paʼmoʼnasheñ Simóm Pedropaʼ ñañapaʼ atet̃ och:
8 Um dos seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 —Arr puesheñarr huepueshachorpaʼ echenancaʼye amnar pan ñeñt̃ cebada ñam̃a epa cac. Att̃apaʼ amat̃eʼ yepataneto, acheñpaʼ shonteʼcaʼye.
9 Está aqui um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois pequenos peixes; mas o que é isso para tantos?
10 Jesúsñapaʼ atet̃ otanet:
10 E disse Jesus: Fazei os homens se assentarem. E havia muita grama naquele lugar. Assim os homens se sentaram, em número de aproximadamente cinco mil.
11 Jesúsñapaʼ chetan panpaʼ parasyosoʼtam̃pes, allempoñapaʼ apan pueyochreshaʼ. Pueyochreshaʼñapaʼ epatyeset allohuen acheñeneshaʼ ñeñt̃ anorrc̈hets all. Att̃ecma p̃a allempo apaʼyesanet ñam̃a cac. Allohuenetpaʼ eʼñe agaphuahuet ñeñt̃ allpon muenaʼyeset.
11 E Jesus tomou os pães, e havendo dado graças, ele distribuiu para os discípulos, e os discípulos, para os que estavam assentados; e do mesmo modo os peixes, quanto eles queriam.
12 Allempoña oʼ rrallmeʼchuetpaʼ allohuenetpaʼ eʼñepaʼtchaʼ yetrraʼtuahuet. Eʼñe yetuahuetpaʼ Jesúsñapaʼ atet̃ oterranerr pueyochreshaʼ:
12 E, quando estavam saciados, ele disse aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Allempoña aʼyapac̈herret ñeñt̃ shotaʼtatyeset c̈hepaʼtchaʼ chorrats c̈harraʼ puechena epa cañt̃er ñeñt̃ aʼpchatet all rratanet amnar pan cebada.
13 Recolheram, pois, e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobejaram aos que haviam comido.
14 Att̃o orrtatanet poʼpartsoña acheñeneshaʼñapaʼ atet̃ otyeset:
14 Então, vendo aqueles homens o milagre que Jesus tinha feito, diziam: Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Jesúsñapaʼ eñotanet ñetpaʼ añ muenenet oʼch huapoñetpaʼ oʼch rromoset oʼch noset ñeñt̃chaʼ paʼm̃chaʼtaret̃er pet. Ñeñt̃oʼmarña Jesúspaʼ aʼnahua ahuerr all aspent̃o eʼñe ñapuet̃.
15 Percebendo, pois, Jesus que estavam prestes a vir e levá-lo à força para o fazerem rei, ele partiu novamente sozinho para o monte.
16 Allempoña ellerren pueyochreneshaʼñapaʼ ahuanerret saʼpatop̃ño.
16 E, chegando à tarde, os seus discípulos desceram para o mar.
17 Aʼtac̈haʼtuerret poʼnoñt̃opaʼ oʼch ahuam̃perret yom̃taʼn, Capernaumonet̃. Allñapaʼ alla checmetam̃p̃set. Jesúsñapaʼ ama huerraʼ all alloʼtsaʼyenet.
17 E, entrando no barco, foram para o mar em direção a Cafarnaum. E já era escuro, e Jesus ainda não tinha vindo até eles.
18 Allñapaʼ orrnotam̃pesnomuet, saʼpñapaʼ c̈ha emoʼyarerta.
18 E o mar se levantou, porque um grande vento assoprava.
19 Ñetñapaʼ echotnomuet saʼp amnar amapaʼ pechapt̃eʼ kilómetro allñapaʼ machayot̃epaʼtchaʼ entapet Jesús chopeʼchnen enot̃ oño. Oʼ allameʼttsam̃a p̃an noñt̃. Ñetñapaʼ c̈hepaʼtchaʼ mechaʼtapet.
19 Tendo, pois, remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, eles viram Jesus andando sobre o mar, e aproximando-se do barco, e eles ficaram com medo.
20 T̃arraña ñapaʼ atet̃ otosanet:
20 Mas ele lhes disse: Sou eu; não temais.
21 Ñetñapaʼ mueneñetañ oʼch agapapet noñt̃ot̃, eñotostsetpaʼ oʼ c̈hapña noñt̃ yom̃taʼn all sechenet.
21 Então eles de boa vontade o receberam no barco; e imediatamente o barco chegou à terra para onde iam.
22 Tsapat̃ña acheñeneshaʼ ñeñt̃ alla aʼpatsa yom̃taʼn ñetpaʼ eñoteñet eʼñe pat̃rra noñt̃ allo aʼtac̈haʼt Jesús pueyochreshaʼ ñam̃a Jesúspaʼ enteñet amacaʼ aʼtapo noñt̃o epuet pueyochreshaʼ eʼñe ñapt̃ochayeta ahuanmuet.
22 No dia seguinte, quando a multidão que ficara no outro lado do mar viu que não havia ali nenhum outro barco, exceto aquele no qual seus discípulos haviam entrado, e que Jesus não entrara com seus discípulos naquele barco, mas que os seus discípulos tinham ido sós;
23 T̃arraña noñt̃ec̈hnoñapaʼ c̈hocma huac̈hena Tiberiasot̃, oʼ c̈hapuet allameʼtets all rret ellerro pan ñeñt̃ parasyosoʼtam̃pes Partseshaʼ Jesús.
23 (contudo, outros barcos haviam chegado de Tiberíades para perto do lugar onde comeram o pão, após o Senhor ter dado graças);
24 Allempoña acheñeneshaʼ ñeñt̃ alloʼtsen ñetñapaʼ oʼhuañ eñchet Jesús pueyochreshohuen. Ñetpaʼc̈hoʼña allent̃a aʼtac̈haʼtet ñamet noñt̃o, ahuam̃p̃set Capernaumonet̃, oʼch eʼneretaʼ Jesús.
24 portanto, vendo a multidão que Jesus não estava ali, nem os seus discípulos, eles também embarcaram, e foram a Cafarnaum, em busca de Jesus.
25 Allempoña entoset yom̃taʼnpaʼ atet̃ otoset:
25 E, achando-o no outro lado do mar, disseram-lhe: Rabi, quando tu chegaste aqui?
26 Jesúsñapaʼ atet̃ otapanet:
26 Jesus respondeu e disse-lhes: Na verdade, na verdade eu vos digo que me buscais, não porque vistes milagres, mas porque comestes do pão, e vos saciastes.
27 T̃eʼpaʼ oʼch notas, sapaʼ amach aña semaʼyoc̈hratsto yocrram̃ ñeñt̃ eʼnuapoʼ. Añchaʼña semaʼyoc̈hra socrram̃ ñeñt̃ ama eʼnuapahuoyaye; ñeñt̃ña alloch sapaʼ corretsasach socsheñeshocmañen eʼñe t̃ayot̃eñ amaʼt errponañohuen. Ñeñt̃ña socrram̃paʼ nach sapuerreʼ Ñeñt̃en Acheñetosets t̃arroʼmar Apapaʼ oʼ llesenserren na Ñeñt̃en Acheñetosets arr patsro.
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela comida que dura para a vida eterna, a qual o Filho do homem vos dará; porque a ele Deus o Pai, o selou.
28 Acheñeneshaʼñapaʼ atet̃ otereterr:
28 Então, lhe disseram: O que devemos fazer, para realizar as obras de Deus?
29 Jesúsñapaʼ atet̃ oterraneterr:
29 Jesus respondeu e disse-lhes: Esta é a obra de Deus: que creiais naquele que ele enviou.
30 Ñetñapaʼ atet̃ otereterr:
30 Disseram-lhe, pois: Que sinal, pois, fazes tu, para que o vejamos e creiamos em ti? O que tu operas?
31 Ya yatañneshañpaʼ rraʼyeseteʼt̃ ñeñt̃ maná all amayo atet̃caʼye anuaret̃ Yompor poʼñoñ ahuat̃ot̃eñ: “Rratyesaneteʼt̃ pan ñeñt̃ apaneteʼt̃ Yompor pueʼntañot̃.”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer o pão do céu.
32 Jesúsñapaʼ alla oterraneterr:
32 Então Jesus disse: Na verdade, na verdade eu vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu, mas meu Pai vos dá o verdadeiro pão do céu.
33 Naña socrram̃ sepen ñeñt̃en oʼ apuerres Nompor, napaʼc̈hoʼña entot̃ nohuapa Yomporeshot̃ allochñapaʼ acheñeneshaʼña arr patsropaʼ ñetñapaʼ corretsetach.
33 Porque o pão de Deus é aquele que desce do céu, e dá vida ao mundo.
34 Ñetñapaʼ atet̃ otereterr:
34 Então disseram-lhe: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Jesúsñapaʼ alla oterraneterr:
35 E Jesus lhes disse: Eu sou o pão da vida; aquele que vem a mim nunca terá fome, e quem crê em mim nunca terá sede.
36 T̃arraña napaʼ oʼ notuas: Sapaʼ oʼ sentnoñ amaña sameʼñenno.
36 Mas eu vos digo: Que vós também me tendes visto, mas não credes.
37 Allohuen acheñeneshaʼ ñeñt̃ oʼpatatenna Apapaʼ ñetñapaʼ ameʼñerrnetchaʼ. Eseshaʼch nameʼñerraya ñetñapaʼ amach alla nehuaporeʼterraneto.
37 Todo aquele que meu Pai me dá, virá a mim; e o que vem a mim, de modo algum o lançarei fora.
38 T̃arroʼmar napaʼ ama añecpayeʼ nohuapoña entot̃ att̃och oʼch aña atet̃ nep̃os ñeñt̃ nemnen na. Napaʼ añecopña nohuapa oʼch atet̃ neperr ñeñt̃ atet̃ muenen Nompor ñeñt̃ nellsenserreʼ.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Ñeñt̃paʼ atet̃ muenen Nompor ñeñt̃ nellsenserreʼ: Amachña c̈ha naʼchencatereña acheñeneshaʼ ñeñt̃ ora allpon oʼpatatenna na, c̈hochña ello netantaterrñañ esempohuañen.
39 E esta é a vontade do Pai que me enviou: que nenhum de todos aqueles que me deu se perca, mas que o ressuscite no último dia.
40 Añmapaʼ ñeñt̃ña muenen Nompor: Erraʼtsenchaʼ neñoterreʼ ñerraʼm ameʼñerrnetchaʼ na ñeñt̃en Yompor Puechemeren, ñetñapaʼ corretsetach pocsheñeshocmañen t̃ayot̃eñ amaʼt errponañohuen. Ñetñapaʼ c̈hocmach netantaterranet esempohuañen.
40 E esta é a vontade daquele que me enviou: que todo aquele que vê o Filho e crê nele, possa ter a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Att̃o Jesúspaʼ otenanet, “Napaʼ na corram̃tsotets ñeñt̃en huapatsa entot̃”, judioneshaʼñapaʼ pocuanaʼteñot̃et otatseʼtyeñet.
41 Então os Judeus murmuravam dele, porque ele dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Ñeñt̃paʼ atet̃ otyeset:
42 E eles diziam: Não é este Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe nós conhecemos? Como, então, ele diz: Eu desci do céu?
43 Jesúsñapaʼ atet̃ otanet:
43 Portanto, Jesus respondendo, disse-lhes: Não murmureis entre vós.
44 Amaʼt eseshapaʼ amach errot̃enot̃ ameʼñerrneto ñerraʼm Nompor ñeñt̃ nellsenseneʼ ñerraʼm ña ama cot̃apeʼchaterrahueto cohuen. Ñetñapaʼ netantaterranetchaʼ esempohuañen.
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Atet̃ quellquëʼt̃ ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ Yompor poʼñoñ ahuat̃, poʼquellcopaʼ atet̃ anuaret̃: “Allohuenetpaʼ Yomporchaʼña eñotaterrahuet.” Allohuen ñeñt̃chaʼ eʼm̃ñoterreʼ Nompor att̃och cohuen cot̃apeʼchaterranet, ñetñapaʼ nachña ameʼñerret.
45 Está escrito nos profetas: E eles serão todos ensinados por Deus. Portanto, cada homem que ouviu e aprendeu do pai, vem a mim.
46 ’Amaʼt eseshapaʼ ama puentareto Apa. Napt̃aña na ñeñt̃en huapatsa Yomporeshot̃ nentarcaʼyeña Apa.
46 Não que algum homem tenha visto ao Pai, senão aquele que é de Deus, este tem visto ao Pai.
47 Eʼñe poʼñoc̈h notenes: Eseshaʼch nameʼñerraya ñetñapaʼ corretsetach pocsheñeshocmañen t̃ayot̃eñ eʼñe errponañohuen.
47 Na verdade, na verdade eu vos digo: Aquele que crê em mim tem a vida eterna.
48 Napaʼ na corram̃tsotets alloch eʼñe socrra.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Satañneshañpaʼ amaʼt rraʼyeseteʼt̃ ñeñt̃ maná all amayo, ñetñapaʼ oʼ collaʼhuenet.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 T̃arraña ñeñt̃en soteneʼ t̃eʼ ñeñt̃ña eʼñe poʼñoc̈h socrram̃ ñeñt̃en huapatsa entot̃ allochñapaʼ eseshaʼch rreʼpaʼ ñetñapaʼ corretsetach t̃ayot̃eñ eʼñe errponañohuen.
50 Este é o pão que desce do céu, para que o homem que dele comer não morra.
51 Eʼñe poʼñoc̈h napaʼ na ñeñt̃en corram̃tsotets alloch eʼñe socrra ñeñt̃en huapatsa entot̃. Ñerraʼm eseshaʼ rreʼ añ corrametspaʼ ñetñapaʼ corretsetach t̃ayot̃eñ eʼñe errponañohuen. Añ corramets ñeñt̃chaʼ nepomuerr na acheñeneshacop arr patsro alloch eʼñe correnet, ñeñt̃paʼ añcaʼye nechets.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se algum homem comer desse pão, ele viverá para sempre; e o pão que eu darei é a minha carne, a qual eu darei pela vida do mundo.
52 Judioneshaʼñapaʼ ñeñt̃oʼmarac̈hoʼ es otannaʼtyeset. Ñetñapaʼ atet̃ otyeset:
52 Portanto, os judeus discutiram entre si, dizendo: Como poderia nos dar este homem a sua carne para comer?
53 Jesúsñapaʼ alla oterraneterr:
53 Então Jesus lhes disse: Na verdade, na verdade eu vos digo: Se não comerdes a carne do Filho do homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis vida em vós mesmos.
54 Ñerraʼm eseshaʼ rreneʼ nechets ñam̃a ñerraʼm orrennanet nerras, ñetñapaʼ corretsetach t̃ayot̃en eʼñe errponañohuen, t̃arroʼmar nañapaʼ netantaterranetchaʼ esempohuañen.
54 Quem come a minha carne, e bebe o meu sangue, tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 T̃arroʼmar nechets ñeñt̃ eʼñe poʼñoc̈h corram̃tsotets; ñerraspaʼc̈hoʼña ñeñt̃ eʼñe poʼñoc̈h orrpapoʼ.
55 Porque a minha carne verdadeiramente é comida, e o meu sangue verdadeiramente é bebida.
56 Ñeñt̃chaʼ rreneʼ nechets ñam̃a ñerraʼm orrennanet nerras ñetñapaʼ eʼñech parrocmatennet na, napaʼc̈hoʼña eʼñech neparrocmatenanet ñet.
56 Quem come a minha carne, e bebe o meu sangue, permanece em mim, e eu nele.
57 Apa ñeñt̃ nellsenseneʼ ñapaʼ ama arromñat̃eshayaye, ñacaʼyeña napueneʼña att̃o napaʼc̈hoʼña corretsanach. Atet̃ nepena nam̃a, allohuen ñeñt̃ pocrram̃ nepeneʼ napaʼc̈hoʼña añ napuenanet att̃och ñetpaʼc̈hoʼña corretsetach ñamet.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e eu vivo pelo Pai; assim quem de mim se alimenta também viverá por mim.
58 Na ñeñt̃en socrram̃ sepen ñeñt̃en huapatsa entot̃. Ama att̃eyayno ñerraʼmrrat̃eʼ pan ñeñt̃ rreʼt̃ satañneshañ ahuat̃. Ñetpaʼ oʼ collaʼhuenet. Eseshaʼch eʼñe pocrram̃ nepeneʼ ñetñapaʼ corretsetach t̃ayot̃eñ eʼñe errponañohuen.
58 Este é o pão que desceu do céu; não é o caso de vossos pais, que comeram o maná e morreram; quem comer este pão viverá para sempre.
59 Arrpaʼ allohua ñeñt̃ atet̃ yec̈hatenan acheñeneshaʼ judioneshaʼ poʼprahuo all Capernaumo.
59 Estas coisas ele disse ensinando na sinagoga em Cafarnaum.
60 Allempoña atet̃ eʼmueñet atet̃ oten, shonteʼ pueyochreshac̈hnopaʼ atet̃ otyeset:
60 Portanto, muitos dos seus discípulos, ouvindo isso, disseram: Este é um discurso duro, quem o pode ouvir?
61 Jesúspaʼ eʼñe pueyoc̈hro eñotanet c̈ha otatseʼtyen pueyochreshac̈hno, ñeñt̃oʼmarña atet̃ oterraneterr:
61 Sabendo, pois, Jesus em si mesmo que os seus discípulos murmuravam sobre isto, ele disse-lhes: Isto vos ofende?
62 Taʼm, ¿errot̃enaʼtchaʼ sotña ñerraʼm poʼñoc̈h sentennoñ na Ñeñt̃en Acheñetsosets oʼch alla naʼterreñ ento allot̃ nohuapa ahuat̃?
62 O que seria, se vós vísseis o Filho do homem subir para onde estava antes?
63 Yecamquëñ alloña eʼñe poʼñoc̈h yocrrena. Yechetspaʼ amaʼt coñeʼt̃apaʼ ama sherbeno. Neñoñ ñeñt̃ neserrpareʼtatenespaʼ eʼñe poʼñoc̈h secamquëñecop ñeñt̃ña poʼñoc̈h alloch eʼñe socrra.
63 O espírito é o que vivifica, a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos falo, elas são espírito, e elas são vida.
64 T̃arraña pantantaʼttsospaʼ amaña sameʼñenno.
64 Mas há alguns de vós que não creem. Porque Jesus conhecia desde o princípio aqueles que não criam, e quem deveria o trair.
65 Jesúspaʼ alla oterraneterr:
65 E ele dizia: Por isso, eu vos disse que nenhum homem pode vir a mim, a não ser que lhe fosse dado por meu Pai.
66 Allempot̃eñña shonteʼ Jesús pueyochreshac̈hno puerrac̈herret ñeshot̃paʼ oʼhuañ chopeñeʼchenet parro.
66 Desde daquele momento, muitos dos seus discípulos retrocederam, e não andavam mais com ele.
67 Allempoña Jesúspaʼ atet̃ otan pueyochreshaʼ ñeñt̃ c̈harrasheña puechena epa:
67 Então, disse Jesus aos doze: Quereis vós também ir embora?
68 Simón Pedroñapaʼ atet̃ och:
68 Então, Simão Pedro respondeu-lhe: Senhor, para quem iremos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Yapaʼ oʼcaʼye yameʼñap̃a. Yapaʼ yeñotenep̃ p̃apaʼ pepaʼtcaʼye Cristotets, ñeñt̃ep̃ Yompor Puechemerep̃.
69 E nós cremos e estamos certos de que tu és o Cristo, o Filho do Deus vivo.
70 Jesúsña atet̃ otanet:
70 Respondeu-lhe Jesus: Não escolhi os doze de vós? E um de vós é um diabo.
71 Ñehua, Judasocop atet̃ eñora. Ñeñt̃ Judaspaʼ ñeñt̃ Simón Iscariote puechemer. Amaʼt ñeñt̃ aʼpchenahuetañ epa pueyochreshaʼ, puesheñarrpaʼ ñeñt̃chaʼ pomuerreʼ.
71 Ele falava de Judas Iscariotes, filho de Simão, porque este deveria traí-lo, sendo um dos doze.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.