João 18

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jesúsña allempo maʼyochuanmapaʼ allent̃a ahuanman pueyochreshaʼ oʼch ahuanmuet yom̃taʼn amañesreʼto. Ñeñt̃ amañesreʼteʼpaʼ añ paʼsoʼcheñ Cedrón. Allña yom̃taʼnpaʼ alloʼtsen narmetsmaʼ, all c̈hapña Jesús epuet pueyochreshaʼ.
1 Tendo Jesus dito isto, saiu com seus discípulos para o outro lado do ribeiro de Cedrom, onde havia um jardim, e com eles ali entrou.
2 Ñehua, Judas ñeñt̃chaʼ pomuerreʼ Jesús ñapaʼ eʼñe puentarña all, t̃arroʼmar ahuañmoʼchot̃eñ Jesúspaʼ allecma apc̈hatenan pueyochreshaʼ.
2 Ora, Judas, que o traía, também conhecia aquele lugar, porque muitas vezes Jesus se reunira ali com os discípulos.
3 Judasñapaʼ allent̃a anman solltarneshaʼ ñam̃a guardianeshaʼ ñeñt̃ mueñen fariseoneshaʼ ñam̃a ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar. Ñetñapaʼ c̈hac̈haʼtet all elamparñet̃areret. Orraʼyesnenet ñam̃a poʼurare. Orraʼyesnenet ñam̃a alloch quellaret.
3 Tendo, pois, Judas tomado a corte e uns guardas da parte dos principais sacerdotes e fariseus, chegou ali com lanternas archotes e armas.
4 Jesúsñapaʼ eʼñe eñoteñ ora ñeñt̃chaʼ c̈hapoya allempo. Ñaña poctanetpaʼ atet̃ otapanet:
4 Sabendo, pois, Jesus tudo o que lhe havia de suceder, adiantou-se e perguntou-lhes: A quem buscais?
5 Ñetñapaʼ atet̃ otoset:
5 Responderam-lhe: A Jesus, o nazareno. Disse-lhes Jesus: Sou eu. E Judas, que o traía, também estava com eles.
6 Allempo otenanet Jesús: “Napaʼ añencaʼye”, ñetñapaʼ oʼ cheterret paʼcheʼñonet̃paʼ allepaʼtchaʼ aʼtrraʼtet.
6 Quando Jesus lhes disse: Sou eu, recuaram, e caíram por terra.
7 Elloñapaʼ alla oterraneterr:
7 Tornou-lhes então a perguntar: A quem buscais? e responderam: A Jesus, o nazareno.
8 Jesúsñapaʼ alla oterraneterr:
8 Replicou-lhes Jesus: Já vos disse que sou eu; se, pois, é a mim que buscais, deixai ir estes;
9 Ñeñt̃paʼ t̃arroʼmar atet̃ ot allochñapaʼ att̃och etsota Jesús poʼñoñ atet̃ oʼ otuanom: “Ñeñt̃ allpon neyochreshaʼ pep̃atenen napaʼ amaʼt puesheñarrapaʼ amach naʼchencache.”
9 para que se cumprisse a palavra que dissera: Dos que me tens dado, nenhum deles perdi.
10 Allempoña Simón Pedro ñeñt̃ occhellet̃paʼ ñañapaʼ poʼcchella chetaʼpaʼ oʼch c̈hontoʼtapaneñ corneshaʼ pueñañra puetepaʼtchaʼ tsorroñ. Ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Malco, ñeñt̃paʼ año pueñañra ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃er pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar.
10 Então Simão Pedro, que tinha uma espada, desembainhou-a e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha direita. O nome do servo era Malco.
11 T̃arraña Jesúspaʼ atet̃ otan Pedro:
11 Disse, pois, Jesus a Pedro: Mete a tua espada na bainha; não hei de beber o cálice que o Pai me deu?
12 Allempoña solltarneshaʼ epuet poʼcap̃táner ñam̃a judioneshaʼ poʼguardianeshar ñetñapaʼ rromoset Jesúspaʼ oʼ huanquët.
12 Então a escolta, e o comandante, e os guardas dos judeus prenderam a Jesus, e o maniataram.
13 Ñanompaʼ arr anmet alloʼtsen Anás, t̃arroʼmar ñapaʼ ñeñt̃ Caifás paʼgoʼ. Ñeñt̃ña Caifáspaʼ ña paʼm̃chaʼtaret̃er pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar allempo ñeñt̃e chararo.
13 E conduziram-no primeiramente a Anás; pois era sogro de Caifás, sumo sacerdote naquele ano.
14 Caifáspaʼ ñapaʼ ñeñt̃ña cot̃apeʼchatayeʼt̃ judioneshaʼ allempot̃eñ oʼpateñet Jesús, ñeñt̃paʼ atet̃ otaneteʼt̃: Añ poctetsa puesheñarr ñeñt̃ acheñerpaʼ oʼch rroma allohuen acheñeneshacop.
14 Ora, Caifás era quem aconselhara aos judeus que convinha morrer um homem pelo povo.
15 Simón Pedro ñam̃a poʼpsheñeñ pueyochreshaʼ ñetñapaʼ cot̃aʼnmet ñamet Jesús chentaʼ. Ñeñt̃ña puesheñarrpaʼ eʼñe chemeʼteñ corneshaʼ ñeñt̃ nanac am̃chaʼtaret̃tetsa allempo. Ñapaʼc̈hoʼña oʼ beʼt̃ososet epuet Jesús all aconc̈haʼtam̃p̃saret̃tena corneshaʼ poʼpamp.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiam a Jesus. Este discípulo era conhecido do sumo sacerdote, e entrou com Jesus no pátio do sumo sacerdote,
16 Pedroñapaʼ alla t̃omos aʼyot̃ allot̃ beʼt̃enet. Poʼpsheñeñña pueyochreshaʼ ñeñt̃ eʼñe chemeʼten corneshaʼ ñeñt̃ nanac am̃chaʼtaret̃, ñañapaʼ c̈haʼnerr aʼyot̃, allñapaʼ eñosuerr epuet coyaneshaʼ ñeñt̃ cohueneʼ yetarr. Allempoñapaʼ erranaʼ ñam̃a Pedro.
16 enquanto Pedro ficava da parte de fora, à porta. Saiu, então, o outro discípulo que era conhecido do sumo sacerdote, falou à porteira, e levou Pedro para dentro.
17 Coyaneshaʼña ñeñt̃ cohueneʼ yetarrpaʼ atet̃ otapan Pedro:
17 Então a porteira perguntou a Pedro: Não és tu também um dos discípulos deste homem? Respondeu ele: Não sou.
18 Ñeñt̃ña taruasets all epuet guardianeshaʼ ñetñapaʼ all tsomaʼtenet quellmesha, aʼhuortatenet t̃arroʼmar allpaʼ nanac sent̃eten. Allña t̃omc̈henet all shotenet. Pedropaʼc̈hoʼña alloʼtsen all shotena ñam̃a.
18 Ora, estavam ali os servos e os guardas, que tinham acendido um braseiro e se aquentavam, porque fazia frio; e também Pedro estava ali em pé no meio deles, aquentando-se.
19 Corneshaʼña ñeñt̃ nanac am̃chaʼtaret̃tetsa, ñapaʼ allent̃a aʼp̃t̃oʼtapan Jesús pueyochreshacop ñam̃a añecop ñeñt̃ atet̃ yec̈hatyen.
19 Então o sumo sacerdote interrogou Jesus acerca dos seus discípulos e da sua doutrina.
20 Jesúsñapaʼ atet̃ otos:
20 Respondeu-lhe Jesus: Eu tenho falado abertamente ao mundo; eu sempre ensinei nas sinagogas e no templo, onde todos os judeus se congregam, e nada falei em oculto.
21 Esoʼmareʼtña nañeña p̃aʼp̃t̃oʼten. Añchaʼña p̃aʼp̃t̃oʼtyes ñeñt̃ neʼmayeʼt̃ errot̃ent̃eʼ neserrpareʼtatyesaneteʼt̃. Ñetpaʼ eñoteñett̃eʼña ñeñt̃ atet̃ notyesaneteʼt̃.
21 Por que me perguntas a mim? pergunta aos que me ouviram o que é que lhes falei; eis que eles sabem o que eu disse.
22 Allempoña atet̃ otuanet Jesúspaʼ puesheñarrña guardia ñeñt̃ allameʼttsoʼtsenapaʼ ñañapaʼ allent̃a taclleʼ, atet̃ och:
22 E, havendo ele dito isso, um dos guardas que ali estavam deu uma bofetada em Jesus, dizendo: É assim que respondes ao sumo sacerdote?
23 Jesúsñapaʼ atet̃ och:
23 Respondeu-lhe Jesus: Se falei mal, dá testemunho do mal; mas, se bem, por que me feres?
24 Allempoña Anáspaʼ allent̃a mueñe eʼñe ehuancaret̃ paʼñachoresho Caifásesho. Ñeñt̃ña Caifáspaʼ ñeñt̃ eʼñe paʼm̃chaʼtaret̃er pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar.
24 Então Anás o enviou, maniatado, a Caifás, o sumo sacerdote.
25 Simón Pedroñapaʼ alla t̃en all shotena. Ñetñapaʼ atet̃ ochet:
25 E Simão Pedro ainda estava ali, aquentando-se. Perguntaram-lhe, pois: Não és também tu um dos seus discípulos? Ele negou, e disse: Não sou.
26 Corneshaʼña ñeñt̃ nanac am̃chaʼtaret̃ puesheñarrña ñeñt̃ paʼtaruasañer ñeñt̃ pamoʼts tsorrquetaʼt Simón Pedro, ñañapaʼ atet̃ och:
26 Um dos servos do sumo sacerdote, parente daquele a quem Pedro cortara a orelha, disse: Não te vi eu no jardim com ele?
27 Pedroñapaʼ alla aʼnasotererr. Eʼñe allempocmaña eñen atollop.
27 Pedro negou outra vez, e imediatamente o galo cantou.
28 Allempoña Jesúspaʼ anereterr Caifáseshot̃. Eʼñe ahuat̃ecma anmaʼmueñet am̃chaʼtaret̃ poʼpalaciopahuo. Ñeñt̃ña am̃chaʼtaret̃paʼ ñeñt̃ nen gobiernoʼ Romot̃ ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tetsa alloʼmarneshacop. Allohuen judioneshaʼ ñetñapaʼ ama beʼt̃ososeto am̃chaʼtaret̃ paʼpacllo t̃arroʼmar ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃paʼ romoʼmarneshaʼ ama judioneshayaye allochña ñetpaʼ añoʼch c̈ha aʼsosyateto ñañeñeta Partsocop eshecchaʼ eʼñe cohuen rrallmeʼchet pascuapo.
28 Depois conduziram Jesus da presença de Caifás para o pretório; era de manhã cedo; e eles não entraram no pretório, para não se contaminarem, mas poderem comer a páscoa.
29 Ñeñt̃oʼmarña Pilatopaʼ c̈haʼnmanet aʼyot̃ alloʼtsaʼyenet, atet̃ otapanet:
29 Então Pilatos saiu a ter com eles, e perguntou: Que acusação trazeis contra este homem?
30 Ñetñapaʼ atet̃ otyesoset:
30 Responderam-lhe: Se ele não fosse malfeitor, não to entregaríamos.
31 Pilatoñapaʼ atet̃ oterraneterr:
31 Disse-lhes, então, Pilatos: Tomai-o vós, e julgai-o segundo a vossa lei. Disseram-lhe os judeus: A nós não nos é lícito tirar a vida a ninguém.
32 Ñeñt̃oʼmarña ñetpaʼ atet̃ otyeset allochñapaʼ att̃och etsota Jesús poʼñoñ atet̃ otuanet ahuaña allempo ñanom eñotatanet ñapaʼ corsochoch rroma.
32 Isso foi para que se cumprisse a palavra que dissera Jesus, significando de que morte havia de morrer.
33 Allempoña Pilatopaʼ alla beʼt̃errerr pocollo. Ñañapaʼ agotatan Jesúspaʼ atet̃ och:
33 Pilatos, pois, tornou a entrar no pretório, chamou a Jesus e perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus?
34 Jesúsñapa atet̃ och:
34 Respondeu Jesus: Dizes isso de ti mesmo, ou foram outros que to disseram de mim?
35 Pilatoñapaʼ atet̃ otererr:
35 Replicou Pilatos: Porventura sou eu judeu? O teu povo e os principais sacerdotes entregaram-te a mim; que fizeste?
36 Jesúsñapaʼ atet̃ otererr:
36 Respondeu Jesus: O meu reino não é deste mundo; se o meu reino fosse deste mundo, pelejariam os meus servos, para que eu não fosse entregue aos judeus; entretanto o meu reino não é daqui.
37 Pilatoñapaʼ atet̃ otererr:
37 Perguntou-lhe, pois, Pilatos: Logo tu és rei? Respondeu Jesus: Tu dizes que eu sou rei. Eu para isso nasci, e para isso vim ao mundo, a fim de dar testemunho da verdade. Todo aquele que é da verdade ouve a minha voz.
38 Pilatoñapaʼ alla oterrerr:
38 Perguntou-lhe Pilatos: Que é a verdade? E dito isto, de novo saiu a ter com os judeus, e disse-lhes: Não acho nele crime algum.
39 T̃arraña atet̃ seyc̈henpaʼ eʼñe pat̃eʼtets char allempoch c̈herrerr pascuapo nañapaʼ c̈hocmach naʼrroyerrnas puesheñarr socop ñeñt̃ ayottam̃p̃saret̃tetsa allempo, ñeñt̃ara ñeñt̃ samoʼts sepen. T̃eʼpaʼ ¿añeʼt semnen oʼch naʼrroyerrnas ñeñt̃ Saʼm̃chaʼtaret̃er sepen sa ñeñt̃es judioneshas?
39 Tendes, porém, por costume que eu vos solte alguém por ocasião da páscoa; quereis, pois, que vos solte o rei dos judeus?
40 Allempoña ñetpaʼ puerrannarteñot̃etpaʼ atet̃ otyeset:
40 Então todos tornaram a clamar dizendo: Este não, mas Barrabás. Ora, Barrabás era salteador.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.