Hebreus 4
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NAA
1 Ñehua, Yomporpaʼ poʼñoc̈h oteney yec̈hapchaʼ allchaʼ yamesapretera allchaʼ eʼñe cohuen yocshaʼhuera Yompor ñerraʼm poʼñoc̈hchaʼ yameʼñera yam̃a. T̃ayepaʼtñapaʼ orameñ atet̃ oteney yam̃a eʼñe yem̃chaʼnañot̃paʼ yameʼñyepaʼch t̃eʼt puesheñaʼttsot̃espaʼ amat̃eʼ sec̈herro sam̃a all.
1 Portanto, visto que nos foi deixada a promessa de entrar no descanso de Deus, tenhamos cuidado para não parecer que algum de vocês deixou de alcançá-la.
2 T̃arroʼmar ñeñt̃ at̃pareʼtayeʼt̃ all amayopaʼ aserrpareʼtataret̃tetañña cohuen ñoñets Yomporeshot̃ t̃arraña ama huenetoña pat̃parñet t̃arroʼmar amaʼt eʼmetañpaʼ ama eseshayeʼ ameʼñaʼpahuoyeʼ entaye. Yapaʼc̈hoʼña oʼ serrpareʼtaterryet yam̃a cohuen ñoñets Yomporeshot̃.
2 Porque também a nós foram anunciadas as boas-novas, exatamente como aconteceu com eles. Mas a palavra que eles ouviram não lhes trouxe proveito, porque não foram unidos por meio da fé com aqueles que a ouviram.
3 Ñeñt̃eychaʼ eʼñe poʼñoc̈h ameʼñerraya Yompor ñeñt̃eychaʼña c̈herrets allchaʼ yamesapretera allchaʼ eʼñe cohuen yocshaʼhuera Yompor. Ñeñt̃ña ama ameʼñetsopaʼ ñetpaʼ amach eseshaʼ c̈herrtso allchaʼ coshapreteret Yompor. Ñeñt̃paʼ eʼñe att̃ecma ñeñt̃ atet̃ otaret̃ta ahuat̃ ñeñt̃ ama ameʼñatso. Eʼñe atet̃ oteney Yompor poʼñoñ all aquellcaret̃, ñeñt̃paʼ atet̃ oten Yompor:
3 Nós, porém, que cremos, entramos no descanso, conforme Deus disse: “Assim, jurei na minha ira: ‘Não entrarão no meu descanso.’” Ele disse isso, mesmo que as obras já estivessem concluídas desde a fundação do mundo.
4 T̃arroʼmar all poʼñoño yeñoteñ atet̃ aquellcaret̃, ñeñt̃paʼ atet̃ oten:
4 Porque, em certo lugar, assim disse a respeito do sétimo dia: “No sétimo dia, Deus descansou de todas as obras que tinha feito.”
5 T̃arraña poʼpocheño all oterrerr Yompor poʼñoñ ñeñt̃ aquellcaret̃, ñeñt̃paʼ atet̃ oten:
5 E, novamente, no mesmo lugar: “Não entrarão no meu descanso.”
6 Ñeñt̃oʼmar yeñoteñ ñeñt̃ eʼmayeñ ahuat̃ cohuen ñoñets ñetpaʼ amach eseshayeʼ c̈herrtso allchaʼ amesaterranet Yompor att̃och eʼñe cohuen pueyoc̈hrohuen cosherret t̃arroʼmar ñetpaʼ ama eseshayeʼ ameʼñaʼpahuoyeʼ entaye Yompor. T̃arraña amaʼt att̃eñpaʼ yeñoteñ Yomporpaʼ ama puenesho poʼñoñ. Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ yeñoteñ Yomporpaʼ att̃erach eʼñe cohuen amesaterran amaʼt erraʼtsena ñeñt̃chaʼ poʼñoc̈h ameʼñaʼpoʼ enterreʼ, att̃ochña ñetpaʼ c̈herretchaʼ allchaʼ eʼñe cohuen cosherret.
6 Visto, portanto, que resta entrarem alguns naquele descanso e que, por causa da desobediência, não entraram aqueles aos quais anteriormente foram anunciadas as boas-novas,
7 Ñehua, ñeñt̃oʼmarña Yomporpaʼ onañcherran poʼpoñ poʼyet̃er, ñeñt̃paʼ oʼ c̈herr t̃eʼ eshecchaʼ amaʼt patantarra acheñpaʼ oʼch ameʼñeñet. Ñeñt̃oʼmarña yeñoteñ Yomporpaʼ ora att̃era cohueney t̃arroʼmar amaʼt metuen aton char allempot̃eñ at̃pareʼcheteʼt̃ all amayopaʼ oʼ c̈hap allempo att̃o eñosatan David. Ñeñt̃paʼ ñeñt̃ara ñeñt̃ oʼ notuanmas:
7 de novo, determina certo dia, “hoje”, falando por Davi, muito tempo depois, segundo antes tinha sido declarado: “Hoje, se ouvirem a sua voz, não endureçam o coração.”
8 Ñehua, yeñoteñ Josué ahuat̃paʼ eʼñe c̈hapatan israelneshaʼ puechemereshac̈hno all patso ñeñt̃ all secheteʼt̃ ahuat̃ot̃eñ allchaʼ yec̈hoset. T̃arraña amaʼt c̈hapatanetañ allpaʼ ama eseshayeʼ pocsheñeshot̃ pueyoc̈hrohuen amesostsoña all. Ñerraʼm eʼñech cohuen amesatuerranetañ Josuépaʼ amach onañcherranñerroña Yompor poʼpoñ poʼyet̃er att̃och coshaterrey eʼñe cohuen yeyoc̈hrohuen.
8 Ora, se Josué lhes tivesse dado descanso, não falaria, posteriormente, a respeito de outro dia.
9 Ñeñt̃oʼmarña yeñoteñ t̃eʼpaʼ eñallmeñ ñeñt̃ oʼpatatenya Yompor ñeñt̃ey pueyochreshaʼ pen allchaʼ eʼñe yocsheñeshocmañen yamesuerr. Ñeñt̃paʼ eʼñe atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ allempo ames Yompor ahuat̃ poʼcanc̈herrmatño.
9 Portanto, resta um repouso sabático para o povo de Deus.
10 T̃arroʼmar allohuen erraʼtsenchaʼ c̈herrets allchaʼ amesaterranet Yomporpaʼ ñetñapaʼ amach alla es llecaterrahueteʼt̃e; eʼñe pameseñot̃et cohuenpaʼ eʼñech eñmaterret pueyoc̈hrohuenet atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ allempo eʼnuan eʼñe poctacma Yompor poʼtaruas, eʼñe pocsheñeshocma ames.
10 Porque aquele que entrou no descanso de Deus, também ele mesmo descansou de suas obras, como Deus descansou das suas.
11 Yapaʼc̈hoʼña añepaʼchña yeʼnen att̃och yec̈herr yam̃a allchaʼ amesaterrey Yompor att̃ochña eʼñe yocsherra yeyoc̈hro. T̃eʼñapaʼ amaʼt puesheñarrot̃eyapaʼ amuepaʼch alla yat̃pareʼterreʼt̃e t̃eʼt ama yec̈herro yam̃a all.
11 Portanto, esforcemo-nos por entrar naquele descanso, a fim de que ninguém caia, segundo aquele exemplo de desobediência.
12 Yompor errot̃ oteney, poʼñoñpaʼ atarr ahuamencat̃ ñeñt̃paʼ ama ahuañañat̃e. Ñeñt̃ poʼñoñpaʼ eʼñe atet̃ etsotenan ñeñt̃ atet̃ muenen ña. Poʼñoñpaʼ allo c̈hocma ñerraʼmrrat̃eʼ cochell ñeñt̃ atarr etsotañtataret̃ emotoʼmar. Oʼch es yepataʼ allopaʼ eʼñech beʼt̃osua ora, eʼñech pechaʼtam̃pesuoñ amaʼt posapohuen. Atet̃caʼye penaña Yompor poʼñoñ eʼñech c̈haponaya eʼñe yeyoc̈hro amaʼt eʼñe yecamquëñohuen, ñeñt̃chaʼña eʼñe yeñotaterreʼ ñeñt̃ yeyoc̈hroʼtsen amaʼt ñeñt̃ allpon yoct̃apeʼchyen ora esocmañen.
12 Porque a palavra de Deus é viva e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até o ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e é apta para julgar os pensamentos e propósitos do coração.
13 Amaʼt puesheñarrot̃eya amach errot̃enot̃ yeʼpotam̃pesyoña Yompor ñeñt̃ yeyec̈hcateʼ. Amat̃eʼ errot̃enot̃ yaʼnasotam̃pesyoña, ñapaʼ eʼñecaʼye entuennayña yeyoc̈her ñeñt̃ ora allpon es yoct̃apeʼchyen. Ñapaʼ ñach yaʼmet̃atatuerreʼ allohuen ñeñt̃ allpon yoct̃apeʼchyen.
13 E não há criatura que não seja manifesta na sua presença; pelo contrário, todas as coisas estão descobertas e expostas aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.
14 Ñehua, yeñoteñ eñall ñeñt̃ Yecorneshar yepen ñeñt̃ atarr Partseshatets, ñeñt̃paʼ ñeñt̃ara Jesús ñeñt̃ Yompor Puechemer. Ñañapaʼ oʼ alla c̈herr allohuanen pueʼntaño eʼñe all Pomporesho, allña eʼñe cohuen aʼpoctatennay yocop. Ñeñt̃oʼmarña yapaʼc̈hoʼña alloʼnepaʼch yeyemuetneña. Amuepaʼchña yequec̈hpatstere.
14 Tendo, pois, Jesus, o Filho de Deus, como grande sumo sacerdote que adentrou os céus, conservemos firmes a nossa confissão.
15 T̃arroʼmar Jesús ñeñt̃ Yecorneshar yepen ñapaʼ eʼñe eñoteñ att̃och eʼñe cohuen llecapretenya allempo ama eʼñeyeʼ huomencayeʼyenteno yeyoc̈hro. T̃arroʼmar ñapaʼc̈hoʼña att̃ecma huapoñeʼt̃ allohuen paʼnamen topateñets, eʼñe atet̃ yepena ya t̃eʼ c̈hocma huennaya paʼnamen topateñets. T̃arraña ñapaʼ amaʼt paʼnamen huapoyeʼt̃ topateñets, ñapaʼ amaʼt parrocha ama p̃ano ñeñt̃ ama pocteyeʼ enteno Pompor.
15 Porque não temos sumo sacerdote que não possa se compadecer das nossas fraquezas; pelo contrário, ele foi tentado em todas as coisas, à nossa semelhança, mas sem pecado.
16 Ñeñt̃oʼmarepaʼchña eʼñe yeyemteñot̃ Yompor Puechemer, amach yem̃chaʼnañot̃eyeʼ yec̈horeʼteñe Yompor amaʼt ñeñt̃ atarr partsotets poʼconaño. Eʼñe puemuereñot̃ey eʼñech cohuen eʼm̃ñoteney, c̈hocmach yenpueney. Ñam̃a ñerraʼm esempo huennaya ñeñt̃chaʼ yellcateneʼ ñachña eʼñe ahuamencat̃ yepeneʼ.
16 Portanto, aproximemo-nos do trono da graça com confiança, a fim de recebermos misericórdia e encontrarmos graça para ajuda em momento oportuno.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.