Hebreus 12
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NVT
1 Ñeñt̃oʼmarña yeñoteñ shonteʼ acheñ ñeñt̃ orrtatyesayeʼt̃ ahuat̃ot̃eñ; eʼñe pueyemteñot̃et Yompor eʼñe etsotayeseteʼt̃ Yomporecop ñeñt̃ atarr echarr. Ñam̃a ñet t̃eʼpaʼ oʼch netmaʼntatanet ñerraʼmrrat̃eʼ allohuenetpaʼ oʼ cohuapreterryet yam̃a oʼch entyesyet errot̃enchaʼ yetsota yam̃a ñeñt̃ atet̃ muenateney Yompor. Ñeñt̃oʼmarña yocoppaʼ añ poctetsa oʼch eʼñe yesuanom amaʼt erraʼtsena ñeñt̃ yepatareʼteneʼ amaʼt ñam̃a yoʼchñar ñeñt̃ atarr yetpatyeneʼ. Ñam̃a eʼñepaʼch yaʼhuantaʼhuanom allohuen ñeñt̃ echarr yentyen. Allochñapaʼ att̃och eʼñe cohuen yetsoteññañ ñeñt̃ atet̃ muenateney Yompor. Ñeñt̃paʼ eʼñe atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ ñeñt̃ matetsa ñetpaʼ c̈hocmach c̈hapuet allohua onañcharet̃tenet ñocpuet.
1 Portanto, uma vez que estamos rodeados de tão grande multidão de testemunhas, livremo-nos de todo peso que nos torna vagarosos e do pecado que nos atrapalha, e corramos com perseverança a corrida que foi posta diante de nós.
2 Añchaʼña c̈hocmuepaʼchña eʼñe yeyemuetneña Jesús ñeñt̃ orrtaterreʼ att̃och yeyemtera ñam̃a ñeñt̃chaʼ yetsotaterreʼ ñeñt̃ att̃o atarr yeyemuetneña. T̃arroʼmar ñapaʼ eʼñe pocteʼ eñcheʼt̃ oʼch ahuantaʼhuan allohuen ñeñt̃ echarr enteʼt̃ amaʼt att̃o rroma corsocho. Amaʼt ñeñt̃ atarr apencoc̈hen entyenet, ñapaʼ eʼñe poctacma ahuantaʼhuanem̃. T̃arroʼmar eʼñe pueyemteñot̃a Pompor ñapaʼ eñoteñ ñach apapuerreʼ ñeñt̃chaʼña atarr coshatuerreʼ. Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼ alla anorruerr Pompor poʼcohuenrot̃ all anen poʼconaño allña partsotuerr ñam̃a.
2 Mantenhamos o olhar firme em Jesus, o líder e aperfeiçoador de nossa fé. Por causa da alegria que o esperava, ele suportou a cruz sem se importar com a vergonha. Agora ele está sentado no lugar de honra à direita do trono de Deus.
3 Ñehua, t̃eʼ sapaʼ oʼch alla seyerpuera Jesús att̃o ñapaʼ atarr mueroc̈htater ñeñt̃ atarr ochñat̃eneshaʼ ñeñt̃ atarr eʼmoñeʼtayeʼt̃. T̃arraña ñapaʼ allohuen mueroc̈hteñetspaʼ eʼñe ahuantaʼhuanem̃. Allochñapaʼ sapaʼc̈hoʼña amach c̈ha semuenmeʼchatsche ñeñt̃chaʼ atarr echarr sehuapoya, att̃ochña amach c̈ha llecatenso.
3 Pensem em toda a hostilidade que ele suportou dos pecadores; desse modo, vocês não ficarão cansados nem desanimados.
4 T̃arraña saña amaʼt atarr sat̃pareʼtyeñeñ att̃o atarr topataseʼt̃ soʼchñar amaña c̈hoyeʼ muetsenseto ñeñt̃ atet̃ ap̃aret̃ta Jesús, ashataret̃ta poʼrras ochñartsocop.
4 Afinal, ainda não chegaram a arriscar a vida na luta contra o pecado.
5 Ñam̃a sapaʼ oʼt̃eʼ c̈ha sepuesua ñeñt̃ atet̃ cot̃apeʼchateney Yompor poʼñoño allohueney ñeñt̃ey puechemer pen. Ñeñt̃paʼ atet̃ oteney poʼñoñ:
5 Acaso vocês se esqueceram das palavras de ânimo que Deus lhes dirigiu como filhos dele? Ele disse: “Meu filho, não despreze a disciplina do Senhor; não desanime quando ele o corrigir.
6 T̃arroʼmar allohueney ñeñt̃ey morrentena Yompor ñeñt̃eychaʼña cot̃apeʼchaterr cohuen. Ñam̃a allohueney ñeñt̃ey puechemereshaʼ pen ñeñt̃eychaʼña coñchatyes mameshaʼtets att̃och oʼch alla yoct̃apeʼcherr cohuen ñocop.
6 Pois o Senhor disciplina quem ele ama e castiga todo aquele que aceita como filho”.
7 Eʼñepaʼchña yaʼhuantaʼhuanom att̃o coñchateney mameʼ t̃arroʼmar ñapaʼ añ muenen oʼch eʼñe puechemer perrey poctacma. Ñehua, yeñoteñ eʼñe pocteʼ att̃o ñeñt̃ achemereshat̃ errot̃enopaʼ oʼch coñchachet puechemer mameʼ allochñapaʼ att̃och eʼñe cohuen ameʼñenanet puechemer.
7 Enquanto suportam essa disciplina de Deus, lembrem-se de que ele os trata como filhos. Quem já ouviu falar de um filho que nunca foi disciplinado pelo pai?
8 T̃arroʼmar ñerraʼm eseshaʼ ama coñchatenaye mameʼ puechemer att̃och eʼñe cohuen ameʼñachet ñeñt̃paʼ poʼñoc̈h ama puechemereyeʼ peñe; ñeñt̃paʼ c̈ha ottena ñerraʼm ellapnaneshaʼ. Ñeñt̃oʼmar sapaʼc̈hoʼña ñerraʼm ama coñchatenso Yompor mameʼ att̃och sameʼñya eʼñe cohuen poʼñoc̈h amacaʼye puechemereyeʼ penso.
8 Se Deus não os disciplina como faz com todos os seus filhos, significa que vocês não são filhos de verdade, mas ilegítimos.
9 Elloña yeñoteñ allempo cheshenyaʼ ñeñt̃ yompor yepen arr patsro att̃o eʼñe cohuen cot̃apeʼchatyesyeʼt̃, ñeñt̃paʼ eʼñe pocteʼ yeñcheʼt̃ t̃arroʼmar yeñoteñ ñeñt̃paʼ eʼñe cohuen yocop. Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼc̈hoʼña eʼñepaʼchña cohuen yenteñ att̃o Yomporpaʼ oʼ cot̃apeʼchaterrey cohuen ñeñt̃ara Yompor ñeñt̃ pueʼntañoʼtsen ñeñt̃ pamoʼmteʼ pen yecamquëñ att̃oña yapaʼ corretsayach.
9 Uma vez que respeitávamos nossos pais terrenos que nos disciplinavam, não devemos nos submeter ainda mais à disciplina do Pai de nosso espírito e, assim, obter vida?
10 Ñehua, ñeñt̃ yamoʼmteʼ yepen arr patsro ñetpaʼ eʼñe allponmata cot̃apeʼchatyesyeteʼt̃ allempo yapaʼ cheshenyaʼ. Ñetpaʼ c̈hocma coñchatyesyeteʼt̃ allpon pocteʼ entyeseteʼt̃ ñet. Ñam̃a Yompor att̃o allpon coñchatyeney mameshaʼtets ñeñt̃paʼc̈hoʼña eʼñe cohuenacma yocop allochñapaʼ yapaʼc̈hoʼña eʼñech cohuenareʼ es yorrtatyen eʼñe atet̃ ñerraʼm ñapaʼ eʼñe cohuenareʼ es orrtatyen.
10 Pois nossos pais nos disciplinaram por alguns anos como julgaram melhor, mas a disciplina de Deus é sempre para o nosso bem, a fim de que participemos de sua santidade.
11 Ñam̃a yapaʼ yeñoteñ ñerraʼm eseshaʼ yecoñchateneʼ ñeñt̃paʼ ama cohuenayeʼ yenteñe eʼñe allempo coñchatenyet, t̃arroʼmar ñeñt̃paʼ c̈hocmach llecatenyet. T̃arraña puecoñchateñot̃etaypaʼ oʼch yeñoterr ñeñt̃ atarr cohuen enten Yompor. Allochñapaʼ att̃ochña eʼñech yocsheñeshaʼ yeyc̈hena cohuen muechet̃.
11 Nenhuma disciplina é agradável no momento em que é aplicada; ao contrário, é dolorosa. Mais tarde, porém, produz uma colheita de vida justa e de paz para os que assim são corrigidos.
12 Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼch notas, oʼch alla setanterra oʼch alla saʼhuamencat̃terra Yomporecop. Atet̃chaʼ netmaʼntatasa atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ oʼ alla ahuamencat̃ seperr sot ñeñt̃ c̈ha yoncotaʼten ñam̃a att̃o seyonllocmeʼchenpaʼ oʼch alla ahuamencat̃ seperr selloquëm̃.
12 Portanto, revigorem suas mãos cansadas e seus joelhos enfraquecidos.
13 Eʼñepaʼch cohuen es sorrtatyen allochñapaʼ ñerraʼm eseshaʼ ama eʼñeyeʼ huomencayeʼ penaye pueyoc̈her Yomporecop, sañapaʼ amach aña sorrtateno ñeñt̃chaʼ aʼpuerrataterrahuet. Añchaʼña sorrtateññañ ñeñt̃chaʼ eʼñe cohuen yenpueneʼ. Ñeñt̃paʼ atet̃chaʼ netmaʼntatasa ñerraʼmrrat̃eʼ sapaʼ añ seʼnen t̃oñ ñeñt̃ atarr cohuen pac̈harr sets muepñarero allchaʼ eʼñe cohuen sechopeʼchen. Allochñapaʼ ñerraʼm eseshas checaʼrepuets amach c̈ha sepot̃oʼtatseʼtnomo amach c̈ha saʼtserrp̃aʼnmo att̃ochña eʼñe cohuen sechopeʼchnom eʼñe huomenc.
13 Façam caminhos retos para seus pés a fim de que os mancos não caiam, mas sejam fortalecidos.
14 Añepaʼchña semaʼyoc̈hrena att̃och eʼñe cohuen samoʼtstannena, eʼñech muechet̃ seyc̈hena epas allohuen samoʼtseshac̈hno. Ñam̃a añchaʼña soct̃apeʼchyen ñeñt̃ eʼñe cohuenareʼ enten Parets. T̃arroʼmar ñerraʼm añ ama yoct̃apeʼcheno ñeñt̃ cohuenareʼ enten Paretspaʼ amach errot̃enot̃ yentereña Yompor.
14 Esforcem-se para viver em paz com todos e procurem ter uma vida santa, sem a qual ninguém verá o Senhor.
15 Ñam̃a señotannaʼtnomuepaʼch, ñatoʼ eseshaspaʼ ama añeyeʼ eʼneno Yompor ñeñt̃chaʼ yenpueʼ. Ñam̃a señotannaʼtepaʼch ñatoʼtña amaʼt eʼñe mameshapaʼ sorrtatenaʼña att̃och seʼmoñeʼtannaʼta. Ñerraʼm atet̃ sepenapaʼ acop̃ot̃eñpaʼ oʼch eʼñe epaʼhuapaʼ c̈hach orrtatan atsrreʼmoc̈hen. Att̃oña ñerraʼm shonteʼ acheñeneshaʼpaʼ c̈hach aʼsosyatuanet; ñeñt̃paʼ ama pocteyeʼ enteñe Parets. Ñeñt̃paʼ atet̃chaʼ netmaʼntacha ñerraʼmrrat̃eʼ narmets ñeñt̃ atarr pesherr yeʼmuen.
15 Cuidem uns dos outros para que nenhum de vocês deixe de experimentar a graça de Deus. Fiquem atentos para que não brote nenhuma raiz venenosa de amargura que cause perturbação, contaminando muitos.
16 Ñam̃a señotannaʼtnomuepaʼch ñatoʼtña eseshaʼ chetenayaʼña ñeñt̃ ama puet̃aporeyaye. Amapaʼ ñatoʼtña att̃a es sepc̈ham̃penaʼña ñam̃a ñeñt̃ atarr sherbets Partsocop, ñeñt̃ atet̃ p̃a ahuat̃ Esaú. Ñapaʼ eʼñe paʼchporrñot̃a pomhuan ñeñt̃ anaret̃ ñocop Partseshot̃. Ñeñt̃paʼ ñeñt̃ oʼpatacha pompor ñeñt̃ metanaʼtueneʼ ñeñt̃chaʼ allpon apaʼnman poʼpoñ puechemereshaʼ t̃arroʼmar ñapaʼ ñeñt̃ eʼñe poʼmot̃er pen pompor. T̃arraña Esaúpaʼ ama esoyeʼ enteñe ñeñt̃ anaret̃ ñocop Partseshot̃ ñeñt̃oʼmar eʼñe pomhuan ñeñt̃ oʼpatacha pompor amaʼt eʼñe parrocha rrachet.
16 Vigiem para que ninguém seja imoral ou profano, como Esaú, que trocou seus direitos como filho mais velho por uma simples refeição.
17 T̃arraña eʼñe allponmatapaʼ yeñoteñ oʼ alla muenerran ñeñt̃ anaret̃ ñocop Partseshot̃, t̃arraña allempopaʼ amach errot̃enot̃ alla apuereterro. Amaʼt pueyaʼchpeñeshaʼ enamuerreñ allempopaʼ amat̃eʼ errot̃enot̃ aʼpoʼpoñeterretoña ñeñt̃ atet̃ oʼ p̃ohuet ñenmat̃.
17 Como vocês sabem, mais tarde, quando ele quis a bênção do pai, foi rejeitado. Era tarde para que houvesse arrependimento, embora ele tivesse implorado com lágrimas.
18 Ñehua, yeñoteñ ahuat̃ allempo Yomporpaʼ eñotatan israelenaʼtarneshaʼ att̃och aʼpoctatanetañ Parets all aspent̃o Sinaíp̃no, ñeñt̃paʼ atarr yoroc̈hen. Allña aspent̃o ñerraʼm eseshaʼ c̈hapats amaʼt paʼrrp̃apaʼ allorocmach errot̃toset all. Ñeñt̃ña aspent̃erpaʼ all huorten tsoʼ ñam̃a ama machecmeto, am̃chaʼnoc̈htena, huomenquëshaten.
18 Vocês não chegaram a um monte que se pode tocar, a um lugar de fogo ardente, escuridão, trevas e vendaval,
19 All eʼmorrtena ñam̃a poctor atarr yoroc̈hen. Att̃o eñoranaʼtanet Paretspaʼ atarr am̃chaʼnoc̈hen enteñet. Ñeñt̃oʼmarña acheñeneshaʼ ñeñt̃ eʼm̃ñoteneʼ att̃o eñorena Parets, ñetñapaʼ atet̃ otyenet. “Ñeñt̃epaʼt̃a amach alloʼna eñoranaʼtnenye Parets.”
19 ao toque da trombeta e à voz tão terrível que aqueles que a ouviram suplicaram que nada mais lhes fosse dito,
20 Ama eshcayeʼ ahuantenayeʼ enteñeto ñeñt̃ atet̃ otaret̃tenet: “Ñerraʼm eseshaʼ c̈hapats ñeñt̃ aspent̃ero amaʼt paʼrrp̃apaʼ amtsaret̃tetepaʼ — arrolleʼtaret̃tetepaʼch amapaʼ enapecharet̃tetepaʼ panmeto. Amaʼt ñam̃a eyarra muetsetepaʼ.”
20 pois não podiam suportar a ordem que recebiam: “Se até mesmo um animal tocar no monte, deve ser apedrejado”.
21 Amaʼt Moiséspaʼc̈hoʼña atarr yoroc̈hen enteñ, amaʼt ñapaʼ atet̃ otanet: “Amaʼt napaʼ nem̃chaʼnaʼteñot̃paʼ c̈ha neyonshemaʼten.”
21 O próprio Moisés ficou tão assustado com o que viu a ponto de dizer: “Fiquei apavorado e tremendo de medo”.
22 T̃arraña sapaʼ ama sentare aspenet̃ all am̃chaʼnoc̈htena Parets. Sapaʼ aña senterr ñeñt̃ Siónapen ñeñt̃ tomaʼntenaya all yec̈hena Yompor ñeñt̃ ama arromñat̃eshayaye. Ñam̃a aña senterr Jerusaléñ ñeñt̃ tomaʼntenaya Yompor paʼnetser ñeñt̃ pueʼntañoʼtsen. Allñapaʼ shonteʼ coshameʼtam̃peña mellañot̃eñneshaʼ shonteʼ nanac. Ñeñt̃ allpon alloʼtsaʼyenpaʼ ama eʼñotuapahuoyaye.
22 Vocês, porém, chegaram ao monte Sião, à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, aos incontáveis milhares de anjos em alegre reunião,
23 Ñam̃a sapaʼ aña senterr allohuen ñeñt̃ puechemereshaʼ oʼ perr Parets ñeñt̃ apc̈hetsa pameʼñeñot̃et ña. Ñetña allohuenetpaʼ ñeñt̃et aquellcaret̃et paʼsoʼchñec̈hno Yompor pueʼntaño. Ñam̃a sa t̃eʼpaʼ oʼ senter Yompor ñeñt̃chaʼ yeñotaterreʼ allohueney erraʼtsenchaʼ cohuen entyesuerr ñam̃a erraʼtsenchaʼ ama cohuenayeʼ entyesuerro. Ñam̃a alloʼtsaʼyen allohuen acheñeneshaʼ puecamquëñec̈hno ñeñt̃ eʼñe pocteʼ enten Yompor; ñeñt̃ñapaʼ oʼ eʼñe etsotatuanet all pueʼntaño.
23 à congregação dos filhos mais velhos, cujos nomes estão escritos no céu, e a Deus, que é juiz de todos, aos espíritos dos justos no céu, agora aperfeiçoados,
24 Ñam̃a t̃eʼ oʼ senter ñam̃a Jesús ñeñt̃ eñosets yocop Yomporesho att̃och eʼñe cohuen aʼpoctatonay etserra. Ñam̃a oʼ señoterrñañ poʼrras ñeñt̃ ashataret̃tatsa alloña oʼ ap̃retnaret̃terraña yoʼchñar. Ñeñt̃paʼ elloña eʼñe cohuen yenpuerrey. Ñeñt̃paʼ ama att̃eyaye ñerraʼm Abel poʼrras ñeñt̃ ashataret̃tatsa ahuat̃.
24 a Jesus, o mediador da nova aliança, e ao sangue aspergido, que fala de coisas melhores do que falava o sangue de Abel.
25 Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼch notas, seʼm̃ñoterepaʼch Yompor ñeñt̃ seʼñoranaʼtenaya t̃eʼ. T̃arroʼmar ahuat̃ israelenaʼtarneshaʼ ñeñt̃ ama eʼm̃ñotayeʼt̃e Yompor allempo eñoranaʼtaneteʼt̃ arr patsro, ñetñapaʼ ama eseshayeʼ queshp̃atso. Ñeñt̃oʼmarña yeñoteñ ñerraʼm yapaʼ amach yeʼm̃ñotere yam̃a Yompor ñeñt̃ yeʼñoranaʼtenaya t̃eʼ pueʼntañot̃, elloña yapaʼc̈hoʼña amaʼt puesheñarrot̃eyapaʼ amach eseshay queshperrtso.
25 Tenham cuidado para não se recusarem a ouvir aquele que fala. Porque, se aqueles que se recusaram a ouvir o mensageiro terreno não escaparam, certamente não escaparemos se rejeitarmos aquele que nos fala do céu.
26 Ahuat̃ allempo eñoranaʼtanet aspent̃ot̃, poʼñoññapaʼ c̈ha pelleʼllchatenan pats. Ñam̃a t̃eʼpaʼ elloña oʼ alla atet̃ oterrerr Yompor ñeñt̃chaʼ atet̃ perrerr, ñeñt̃paʼ atet̃ oten: “Elloña esempohuañen poʼpocheñopaʼ oʼch alla nepelleʼllchaterrerr pats, t̃arraña amach ñapt̃ayaya pats nepelleʼllchaterro, entaʼnachña nepelleʼllchaterr.”
26 Quando Deus falou naquela ocasião, sua voz fez a terra tremer, mas agora ele promete: “Mais uma vez, farei tremer não só a terra, mas também os céus”.
27 Ñeñt̃ña poʼñoñer all oten “poʼpocheño” ñeñt̃ña yeñotateneʼ esempohuañenpaʼ ahuaporeʼtaret̃terrach allohuen ñeñt̃ ayec̈hcataret̃ ñeñt̃ apelleʼllchatpoʼ. Allempopaʼ añach aʼpuerrtsa ñeñt̃ ama apelleʼllchatpahuoyaye.
27 Isso significa que toda a criação será abalada e removida, de modo que permaneçam apenas as coisas inabaláveis.
28 Ñam̃a att̃o am̃chaʼtaret̃tena Yompor, ñeñt̃paʼ ama apelleʼllchatpahuoyaye. Ñeñt̃oʼmarña yeparasyosoʼchepaʼch Yompor t̃arroʼmar ñeñt̃ oʼpatatenyapaʼ ama ahuaporeʼtpahuoyaye. Eʼñe yem̃chaʼnaʼteñot̃paʼ eʼñepaʼchña cohuen yesherbeñ Yompor ñeñt̃chaʼ eʼñe coshateneʼ ña.
28 Uma vez que recebemos um reino inabalável, sejamos gratos e agrademos a Deus adorando-o com reverência e santo temor.
29 T̃arroʼmar yeñoteñ ñeñt̃ Yeyomporer yepen ñapaʼ atarr Parets eʼñe atet̃ ñerraʼm tsoʼ ñeñt̃ eʼnueneʼ amaʼt erraʼtsena ñeñt̃ ama errot̃ apen yenteno.
29 Porque nosso Deus é um fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.