Gálatas 2
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NVI
1 Allempoña oʼ meterrerr c̈harraʼ char puechena paʼtatspaʼ oʼ alla ahuerrnerr Jerusaléño epan ñam̃a masheñ Bernabé. Ñam̃a oʼ nanem̃ masheñ Tito.
1 Catorze anos depois, subi novamente a Jerusalém, dessa vez com Barnabé, levando também Tito comigo.
2 Napaʼ ahuerrnerr alla t̃arroʼmar atet̃ oten Yompor. Allempoña nec̈hap Jerusaléñopaʼ neserrpareʼtatosanet ora allohuen ñeñt̃ atet̃ oʼ neserrpareʼtatue ñeñt̃ ama judioneshayaye. Neñotach ñam̃a jerusaléñoʼmarneshaʼ ñeñt̃ atet̃ neserrpareʼtatyeñ acheñeneshaʼ eʼñe yameʼñeñot̃a Cristopaʼ oʼch yequeshperra. Ñehua, ñanompaʼ neserrpareʼtach ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃etyetsa Jerusaléño eʼñe ñapt̃eto. Napaʼ t̃arroʼmar notanet atet̃ allochñapaʼ att̃och neñoch ñatoʼ pocteʼch entapretnet ñeñt̃ atet̃ nepena, allochñapaʼ att̃o neserrpareʼtatyenpaʼ amat̃eʼ eʼñe orrena neserrpareʼtyeno.
2 Fui para lá por causa de uma revelação e expus diante deles o evangelho que prego entre os gentios, fazendo-o, porém, em particular aos que pareciam mais influentes, para não correr ou ter corrido em vão.
3 Allempoña neserrpareʼtatuanet atet̃paʼ eʼñe pocteʼ eñchet ñeñt̃ atet̃ neserrpareʼtyen. Ñeñt̃oʼmarña amaʼt alloʼtsen masheñ Tito ñeñt̃ ama judioneshayayepaʼ amaʼt eʼñe puesheñarrot̃etapaʼ amaña eseshayeʼ notaye netsorrachepaʼtoʼ masheñ Tito t̃arroʼmar ñapaʼ ama judioneshayaye.
3 Mas nem mesmo Tito, que estava comigo, foi obrigado a circuncidar-se, apesar de ser grego.
4 T̃arraña amaʼt allempopaʼ ama eñallñeña ñeñt̃ t̃orrapoʼ yentyenpaʼ añña puesheñaʼtetspaʼ oʼ huapyesa yesho. Ñam̃a ñetpaʼ amaʼt otenetañ ahuoʼ ameʼñerret atet̃ ñerraʼm ya t̃arraña eʼñe aʼnahuapaʼ mueneñetañ ahuoʼch nonayet ñoñets ñeñt̃ nanac t̃orrapoʼ yenten. Ñetpaʼ añecpa huapuet aʼnahua oʼch eʼmonayet att̃o yapaʼ yoten eʼñe yameʼñeñot̃a Cristo Jesúspaʼ oʼch yequeshperra. T̃arraña ñetpaʼ aña mueneñetañ oʼch alla nerrnayet judioneshaʼ poct̃ap̃ña ñeñt̃ nanac t̃orrapoʼ yenten.
4 Essa questão foi levantada porque alguns falsos irmãos infiltraram-se em nosso meio para espionar a liberdade que temos em Cristo Jesus e nos reduzir à escravidão.
5 T̃arraña yapaʼ ama yemnataneto amaʼt eʼñe mamesha, t̃arroʼmar yapaʼ ama yemno oʼch alla yaʼpoʼpoñetam̃perres ñeñt̃ cohuen ñoñets ñeñt̃ eʼñe poʼñoc̈h alloch yequeshperra.
5 Não nos submetemos a eles nem por um instante, para que a verdade do evangelho permanecesse com vocês.
6 Allempoña neñotach am̃chaʼtaret̃neshaʼ ñeñt̃ Jerusaléñoʼtsaʼyen ñeñt̃ atet̃ oʼ nep̃ohuapaʼ t̃arraña amaña errot̃ otneto ñeñt̃oʼ nepalltena ñeñt̃chaʼ atet̃ nep̃a. Ñehua, poʼñoc̈h napaʼ ama nepallteno oʼch eʼm̃ñotaten am̃chaʼtaret̃ t̃arroʼmar ama ñapt̃a am̃chaʼtaret̃ pocteʼ entenoña Yompor. Ñeñt̃oʼmarña ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃neshar penet ñeñt̃ ameʼñetsa amaña errot̃ otneto ñeñt̃oʼ nepalltenmeñ ñeñt̃chaʼ atet̃ nep̃a.
6 Quanto aos que pareciam influentes — o que eram então não faz diferença para mim; Deus não julga pela aparência — tais homens influentes não me acrescentaram nada.
7 Añña ñetpaʼ eʼñe pocteʼ entnet, t̃arroʼmar oʼ eñochet napaʼ poʼñoc̈h allsensaret̃en oʼch neserrpareʼtach acheñeneshaʼ cohuen ñoñets, amaʼt ñeñt̃ ama judioneshayaye. Att̃ecma ñam̃a masheñ Pedro allsensaret̃ oʼch serrpareʼtan cohuen ñoñets judioneshacop, napaʼc̈hoʼña att̃ecma allsensaret̃en oʼch neserrpareʼt cohuen ñoñets añecop ñeñt̃ ama judioneshayaye.
7 Pelo contrário, reconheceram que a mim havia sido confiada a pregação do evangelho aos incircuncisos, assim como a Pedro, aos circuncisos.
8 T̃arroʼmar ñeñt̃ara Yompor ñeñt̃ llesenseʼ Pedro oʼch serrpareʼtatan judioneshaʼ, napaʼc̈hoʼña ñeñt̃ara Yompor ñeñt̃ nellsenseʼ nam̃a oʼch neserrpareʼtach ñeñt̃ ama judioneshayaye.
8 Pois Deus, que operou por meio de Pedro como apóstolo aos circuncisos, também operou por meu intermédio para com os gentios.
9 Ñeñt̃oʼmarña ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃etyetsa atet̃ ñerraʼm masheñ Jacobo ñam̃a masheñ Pedro ñam̃a masheñ Juanpaʼ ñetpaʼ eʼñe eñochet poʼñoc̈h napaʼ Yompor oʼ yenpuerren. Ñeñt̃oʼmar ñetpaʼ eʼñe cohuen agapyet epan masheñ Bernabé. Pagapueñot̃etaypaʼ orratyet pot poʼcohuenrot̃ att̃och yeñotannaʼta eʼñe att̃ecma yoct̃apeʼchen Yomporecop. Allempoña ñetpaʼ eʼñe pocteʼ entyet yeserrpareʼtachepaʼtoʼ ñeñt̃ ama judioneshayaye, atet̃ ñerraʼm ñetpaʼ oʼch serrpareʼtachet ñeñt̃ judioneshaʼ.
9 Reconhecendo a graça que me fora concedida, Tiago, Pedro e João, tidos como colunas, estenderam a mão direita a mim e a Barnabé em sinal de comunhão. Eles concordaram em que devíamos nos dirigir aos gentios, e eles, aos circuncisos.
10 Ñetpaʼ aña pat̃err otyet, es yapaʼyesepaʼtoʼ huocchañneshac̈hno; ñeñt̃ña amaʼt napaʼ eʼñe pocteʼ neñch nam̃a.
10 Somente pediram que nos lembrássemos dos pobres, o que me esforcei por fazer.
11 T̃arraña allempo c̈hap ñam̃a masheñ Pedro Antioquíopaʼ napaʼ c̈ha mueneʼ necheʼptareʼch allempo yeserrpareʼten parro, t̃arroʼmar allempo ñapaʼ añ p̃a ñeñt̃ ama pocteyaye. Ñeñt̃paʼ atet̃ p̃a,
11 Quando, porém, Pedro veio a Antioquia, enfrentei-o face a face, por sua atitude condenável.
12 allempo eʼñe errteʼ c̈hets masheñ Pedro Antioquíopaʼ ñapaʼ allent̃a rrallmeʼchapretosan ñeñt̃ ama judioneshayaye. T̃arraña allempoña c̈hac̈haʼt ñam̃a puesheñaʼtets ñeñt̃ huetsa masheñ Jacobueshot̃paʼ allempoña masheñ Pedropaʼ oʼhuañ rrallmeʼchapretan ñeñt̃ ama judioneshayaye, t̃arroʼmar ñapaʼ añ mechaʼten ñeñt̃ cot̃eneʼ judioneshaʼ poct̃ap̃ña. Ñeñt̃oʼmarña eʼñe allempopaʼ oʼhuañ rrallmeʼchapretanet, ñam̃a oʼhuañ yemtanet.
12 Pois, antes de chegarem alguns da parte de Tiago, ele comia com os gentios. Quando, porém, eles chegaram, afastou-se e separou-se dos gentios, temendo os que eram da circuncisão.
13 Añpaʼc̈hoʼña judioneshaʼ ñeñt̃ ameʼñetsapaʼ ñetpaʼc̈hoʼña oʼ atet̃ p̃aʼyeset ñamet ñeñt̃ atet̃ pena masheñ Pedro. Ñeñt̃oʼmarña allempopaʼ amaʼt masheñ Bernabépaʼ oʼ p̃achet ñam̃a ñeñt̃ atet̃ penet ñet. Poʼñoc̈hpaʼ amaʼt eñoteñetañ ama atet̃ ap̃apahuo.
13 Os demais judeus também se uniram a ele nessa hipocrisia, de modo que até Barnabé se deixou levar.
14 T̃arraña allempo nentanet ama eʼñe pac̈harroyeʼ peneto ñeñt̃ cohuen ñoñets ñeñt̃ poʼñoc̈h Yompor poʼñoñ allempoña napaʼ atet̃ noch masheñ Pedro eʼñe alloʼtsaʼyen allohuen acheñeneshaʼ, ñeñt̃paʼ atet̃ noch: “P̃apaʼ amaʼt judioneshapeñpaʼ t̃arraña oʼ pep̃ohua ñeñt̃ atet̃ pena ñeñt̃ ama judioneshayaye, t̃eʼñapaʼ esoʼmareʼtña p̃añapaʼ pemneñ oʼch penoñña ñeñt̃ ama judioneshayaye añ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ judioneshacop ñeñt̃ amaʼt p̃apaʼ ama att̃eyeʼ pepeno atet̃ anaret̃ añ ñoñets.”
14 Quando vi que não estavam andando de acordo com a verdade do evangelho, declarei a Pedro, diante de todos: "Você é judeu, mas vive como gentio e não como judeu. Portanto, como pode obrigar gentios a viverem como judeus?
15 Yapaʼ eʼñe judionaʼtareshot̃ eʼñalletñay. T̃arraña yapaʼ ama att̃eyayye ñerraʼm ñeñt̃ ama judioneshayaye ñeñt̃ nanac ochñat̃.
15 "Nós, judeus de nascimento e não ‘gentios pecadores’,
16 T̃arroʼmar ya amaʼt judioneshaypaʼ yeñoteñ eʼñe yameʼñeñot̃a Jesucristopaʼ oʼch pocteʼ enterrey Yompor, ñeñt̃paʼ ama añot̃eyaye oʼch eʼñe yep̃ohua ñeñt̃ atet̃ anaret̃ judioneshacop. Añña eʼñe yameʼñeñot̃a Jesucristopaʼ oʼch pocteʼ enterrey Yompor, ñeñt̃oʼmarña oʼ yameʼñera Cristo, t̃arroʼmar yeñoteñ eʼñe yetsoteñot̃a ñeñt̃ atet̃ anaret̃ judioneshacoppaʼ amach pocteʼ enterrye Yompor amaʼt puesheñarrot̃eya.
16 sabemos que o ninguém é justificado pela prática da lei, mas mediante a fé em Jesus Cristo. Assim, nós também cremos em Cristo Jesus para sermos justificados pela fé em Cristo, e não pela prática da lei, porque pela prática da lei ninguém será justificado.
17 Ñam̃a t̃eʼ yapaʼ eʼñe yameʼñeñot̃ Cristopaʼ yeñoteñ eʼñech pocteʼ enterrey Yompor. T̃arraña amaʼt atarr yeyemteñapaʼ c̈hocmach yentena yapaʼ ochñat̃ey. Ñeñt̃oʼmarña sapaʼ c̈hat̃eʼ sotenapañ Cristopaʼ ñeñt̃t̃eʼña ochñaʼtatañtetsa. T̃arraña ñeñt̃paʼ amacaʼye att̃eyaye.
17 "Se, porém, procurando ser justificados em Cristo descobrimos que nós mesmos somos pecadores, será Cristo então ministro do pecado? De modo algum!
18 T̃arraña ñerraʼm oʼch alla yoct̃apeʼcherrerr ora allohuen ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ judioneshacop ñeñt̃ oʼ yepuesuanom ahuañapaʼ elloña allempopaʼ oʼch alla yenterra yapaʼ nanac ochñat̃ey.
18 Se reconstruo o que destruí, provo que sou transgressor.
19 T̃arroʼmar ñeñt̃ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ judioneshacop ahuat̃paʼ t̃eʼ napaʼ neñoteñ ñeñt̃paʼ ama añecpayaye att̃och oʼch yaʼqueshp̃aterra yañeña. Ñeñt̃oʼmarña ya ñeñt̃ey oʼ yameʼñera Cristo yapaʼ oʼ yaʼypoʼñam̃per att̃ochña t̃eʼpaʼ oʼch yocrrerra cohuen Yomporecop eʼñe yeyoc̈hrohuen.
19 Pois, por meio da lei eu morri para a lei, a fim de viver para Deus.
20 Ñeñt̃oʼmarña yapaʼ oʼ yequec̈hpaʼhuerr atet̃ muenatseʼtatyesyeʼt̃ yechets. Ñeñt̃oʼmarña oʼ eʼñe atet̃ yeperra ñerraʼmrrat̃eʼ oʼ corsoʼtam̃perryet epay Cristo. T̃eʼpaʼ amaʼt ora yocrrenañpaʼ t̃arraña ama yayeʼ corretso, añña Cristo ñeñt̃ yechorrenayapaʼ ñeñt̃ña corretsa t̃eʼ yechtso. T̃eʼpaʼ eʼñe yeyemteñot̃ Yompor Puechemerpaʼ yocrrena eʼñe cohuen arr patsro, t̃arroʼmar ña yemorrenterraya, ñam̃a ña rromats yocop.
20 Fui crucificado com Cristo. Assim, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim. A vida que agora vivo no corpo, vivo-a pela fé no filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Ñeñt̃oʼmar t̃eʼpaʼ ama yemno oʼch yehuaporeʼterrñañ Yompor puemuereña att̃o apuey Puechemer alloch yequeshperra. T̃arroʼmar ñerraʼm eñalleñ att̃och yequeshperrañ eʼñe yetsoteñot̃a ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃paʼ ñeñt̃epñapaʼ att̃o rroma Cristopaʼ amat̃eʼ es sherbeno.
21 Não anulo a graça de Deus; pois, se a justiça vem pela lei, Cristo morreu inutilmente! "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.