Atos 8
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ARIB
1 — ausente —
1 Naquele dia levantou-se grande perseguição contra a igreja que estava em Jerusalém; e todos exceto os apóstolos, foram dispersos pelas regiões da Judéia e da Samária.
2 — ausente —
2 E uns homens piedosos sepultaram a Estêvão, e fizeram grande pranto sobre ele.
3 Sauloñapaʼ nanac mueneñ oʼch aʼcllatuan allohuen ñeñt̃ ameʼñetsa. Oʼch beʼt̃osam̃p̃sanet paʼpaclletopaʼ oʼch rromanet, oʼchc̈hoʼ chetareʼtnerranet. Oʼchc̈hoʼ beʼt̃osuerrerr ñam̃a poʼppauñopaʼ oʼchc̈hoʼ rromaʼhuerraneterr, oʼchc̈hoʼ chetareʼtnerraneterr, oʼch anmanet cárcelo allchaʼ abeʼt̃atuanet. Amaʼt coyaneshac̈hno eʼñe abeʼt̃atuaneteʼt̃ cárcelo.
3 Saulo porém, assolava a igreja, entrando pelas casas e, arrastando homens e mulheres, os entregava à prisão.
4 Añña ñeñt̃ yetrraʼtatsa Jerusaléñot̃paʼ all c̈hapyeset, erra taʼyenetpaʼ allchaʼ serrpareʼteññañet Yompor poʼñoñ.
4 No entanto os que foram dispersos iam por toda parte, anunciando a palavra.
5 Atet̃ ñerraʼm Felipe. Ñapaʼ oʼ ahuoʼ, oʼ c̈hap anetso ñeñt̃ paʼsoʼcheñ Samaria. Allñapaʼ all serrpareʼtatosanet añepaʼt Cristotats ñeñt̃ara Jesús.
5 E descendo Filipe à cidade de Samária, pregava-lhes a Cristo.
6 Felipepaʼ orrtatanet ñeñt̃ ama puentareto. Atet̃ eñchetpaʼ oʼ eñochet añpaʼ poʼñoc̈h Parets poʼhuamenc orrtaten. Ñeñt̃oʼmarña allohuen acheñeneshaʼpaʼ eʼm̃ñoteñet eʼñe cohuen atet̃ otanet.
6 As multidões escutavam, unânimes, as coisas que Filipe dizia, ouvindo-o e vendo os sinais que operava;
7 Shonteʼ acheñ ñeñt̃ chorraʼyeseʼt̃ oneñet̃ allempopaʼ eʼñe quec̈hpatyesueretña oneñet̃ att̃o chorrenana acheñ. Allempo quec̈hpatyesueret oneñet̃ñapaʼ oʼch rranareʼtnoma. Ñam̃a shonteʼ acheñ ñeñt̃ echarretyestseʼt̃paʼ oʼ corraʼhuerret. Amaʼt ñeñt̃ checareʼpayestseʼt̃paʼ oʼ aʼcrratyesuahuerranet Felipe.
7 pois saíam de muitos possessos os espíritos imundos, clamando em alta voz; e muitos paralíticos e coxos foram curados;
8 Ñeñt̃oʼmarña nanac coshyeteʼt̃ Samario.
8 pelo que houve grande alegria naquela cidade.
9 Allempopaʼ alloʼtsen puesheñarr ñeñt̃ achyoʼtañ ahuaña ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Simón. Allohuenet samarioʼmarneshaʼ amaʼt ahuat̃ot̃eñpaʼ cohuanrrortoñeteʼt̃ atet̃ orrtateʼt̃ ñeñt̃ ama puentareto. Ñapaʼ oʼch shequënanet. Ñetñapaʼ c̈ha otenapuetañ ñapaʼ nanact̃eʼ poʼñoc̈h ahuamencat̃, atet̃ oten ña.
9 Ora, estava ali certo homem chamado Simão, que vinha exercendo naquela cidade a arte mágica, fazendo pasmar o povo da Samária, e dizendo ser ele uma grande personagem;
10 Allohuen acheñpaʼ eʼm̃ñocheteʼt̃ atet̃ oteʼt̃ ahuaña—amaʼt ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tetsa ñam̃a ñeñt̃ ama esosheʼmayaye acheñ. Ocheteʼt̃:
10 ao qual todos atendiam, desde o menor até o maior, dizendo: Este é o Poder de Deus que se chama Grande.
11 Ñeñt̃oʼmarña acheñeneshaʼpaʼ nanac ameʼñyeteʼt̃. Amaʼt ahuat̃ot̃eñ cohuanrrortoñeteʼt̃ atet̃ orrtateʼt̃ ñeñt̃ ama puentareto.
11 Eles o atendiam porque já desde muito tempo os vinha fazendo pasmar com suas artes mágicas.
12 T̃arraña allempo serrpareʼtatanet Felipe cohuen ñoñets oʼ ameʼñatanet allohuen—yacmaneshac̈hno ñam̃a allohuenet coyaneshohuen. Serrpareʼtatanet atet̃ penaña Yompor poʼcohuenña ñeñt̃ att̃o atarr ayochreshat̃tena ña, ñam̃a atet̃ pena Jesús ñeñt̃ Cristotats. Oʼ ameʼñatuanet allempoñapaʼ apataret̃tet Yomporecop.
12 Mas, quando creram em Filipe, que lhes pregava acerca do reino de Deus e do nome de Jesus, batizavam-se homens e mulheres.
13 Amaʼt achyoʼtañ ñeñt̃ sochetsa Simónpaʼ oʼ ameʼñerra ñam̃a. Ñapaʼc̈hoʼña apataret̃ta Yomporecop. Apataret̃etuapaʼ allempot̃eññapaʼ yemterrana Felipe errohuanen c̈hopeñeʼchen. All orrtatanet Felipe ñeñt̃ ama puentareto att̃och eñochet añmapaʼ ñeñt̃ poʼñoc̈h huetsa Partseshot̃. Simónñapaʼ oʼch entan atet̃paʼ atet̃chaʼ ot:
13 E creu até o próprio Simão e, sendo batizado, ficou de contínuo com Filipe; e admirava-se, vendo os sinais e os grandes milagres que se faziam.
14 Allempoña Jesús puellsensarneshaʼpaʼ eʼmareʼchet Jerusaléñot̃ shonteʼ samarioʼmarneshaʼ ameʼñeññañet Yompor poʼñoñpaʼ oʼ mueñet Pedro ñam̃a Juan all Samario.
14 Os apóstolos, pois, que estavam em Jerusalém, tendo ouvido que os da Samária haviam recebido a palavra de Deus, enviaram-lhes Pedro e João;
15 Allempo c̈hap Pedro ñam̃a Juan Samariopaʼ maʼyocham̃p̃sosyet samarioʼmarneshaʼ ñeñt̃ ameʼñetsa. Enamet Yompor chorratanetepaʼ Parets Puecamquëñ.
15 os quais, tendo descido, oraram por eles, para que recebessem o Espírito Santo.
16 T̃arroʼmar allempopaʼ ama chorrenanetaʼ Parets Puecamquëñ. Oʼña apataret̃etuet pameʼñeñot̃et Yepartseshar Jesús.
16 Porque sobre nenhum deles havia ele descido ainda; mas somente tinham sido batizados em nome do Senhor Jesus.
17 Allempoña Pedro ñam̃a Juanpaʼ oʼ net pot ñesheto ñeñt̃ ameʼñetsa. Nohuet pot ñeshetopaʼ Yomporña Puecamquëñpaʼ ahuepaʼt chorranet.
17 Então lhes impuseram as mãos, e eles receberam o Espírito Santo.
18 — ausente —
18 Quando Simão viu que pela imposição das mãos dos apóstolos se dava o Espírito Santo, ofereceu-lhes dinheiro,
19 — ausente —
19 dizendo: Dai-me também a mim esse poder, para que aquele sobre quem eu impuser as mãos, receba o Espírito Santo.
20 Pedroñapaʼ atet̃ och:
20 Mas disse-lhe Pedro: Vá tua prata contigo à perdição, pois cuidaste adquirir com dinheiro o dom de Deus.
21 Ama pocteyaye oʼch p̃agap p̃a llesens t̃arroʼmar Yomporpaʼ ama pocteyeʼ entennape peyoc̈her.
21 Tu não tens parte nem sorte neste ministério, porque o teu coração não é reto diante de Deus.
22 T̃eʼpaʼ aña poctetsa oʼch p̃oct̃apeʼcherr ello cohuen, oʼch pequec̈hpuerr añ sosyaʼtsañ oʼch penamuer Yompor peretneñets. Ñatoʼ Yomporpaʼ oʼch peretnerrnap̃ att̃o p̃oct̃apeʼchen sosyaʼtsañ.
22 Arrepende-te, pois, dessa tua maldade, e roga ao Senhor para que porventura te seja perdoado o pensamento do teu coração;
23 Pedropaʼ alla otererr:
23 pois vejo que estás em fel de amargura, e em laços de iniqüidade.
24 Simónñapaʼ alla otererr:
24 Respondendo, porém, Simão, disse: Rogai vós por mim ao Senhor, para que nada do que haveis dito venha sobre mim.
25 Pedro ñam̃a Juanpaʼ nanac aʼpot̃oñet Yompor poʼñoñ all Samario. Serrpareʼtuenetaʼpaʼ alla ahuanerret Jerusaléño. All oñenet samarioʼmarpaʼ ñeñt̃ yec̈hetsa t̃oñoʼmarpaʼ eʼñe acop̃ot̃eñ serrpareʼtatyesuaneret.
25 Eles, pois, havendo testificado e falado a palavra do Senhor, voltando para Jerusalém, evangelizavam muitas aldeias dos samaritanos.
26 Allempoña añ Felipepaʼ orrtoña Yompor poʼm̃llañot̃eñer atet̃ otos:
26 Mas um anjo do Senhor falou a Filipe, dizendo: Levanta-te, e vai em direção do sul pelo caminho que desce de Jerusalém a Gaza, o qual está deserto.
27 Ñañapaʼ atet̃ och Yompor poʼm̃llañot̃eñerpaʼ atet̃c̈hoʼ p̃a. Allempoñapaʼ oʼ ahuoʼ. Oʼ c̈hap all t̃oño ñeñt̃ sets Gazopaʼ oʼ entosan puesheñarr etiopoʼmarneshaʼ. Añ etiopoʼmarneshaʼ ñeñt̃paʼ ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃ aña poʼtaruas pen oʼch cohuam̃penan ora allpon quelle ñeñt̃ gobiernocop alla paʼnyo. Paʼneypaʼ añ paʼsoʼcheñ Etiopía. Ñeñt̃ nanac am̃chaʼtaret̃tetsa all paʼnyopaʼ añ paʼsoʼcheñ Candace ñeñt̃paʼ coyaneshaʼ. Añ yacma ñeñt̃ entos Felipepaʼ ñeñt̃paʼ acaparet̃ acheñ. Añña etiopoʼmarneshaʼpaʼ errteʼ asuenaʼ Jerusaléño allempo entos Felipe. T̃arroʼmar ta all oʼch maʼyochenanaʼ Yompor.
27 E levantou-se e foi; e eis que um etíope, eunuco, mordomo-mor de Candace, rainha dos etíopes, o qual era superintendente de todos os seus tesouros e tinha ido a Jerusalém para adorar,
28 Allempoña oʼ alla puerrerra paʼnyo. Ñapaʼ alla anen poʼcarro. Ñeñt̃ña carropaʼ cahualla matateneʼ. All anenpaʼ all lleyenan Yompor poʼñoñ ñeñt̃ara ñoñets lleyen ñeñt̃ quellquëʼt̃ ahuat̃ Isaías ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ Yompor poʼñoñ.
28 regressava e, sentado no seu carro, lia o profeta Isaías.
29 Añña Parets Puecamquëñpaʼ eñotatan Felipe, ñeñt̃ña oteʼ:
29 Disse o Espírito a Filipe: Chega-te e ajunta-te a esse carro.
30 Felipeñapaʼ oʼ mata. Matapaʼ c̈hap allameʼtetspaʼ oʼ eʼmosan c̈hoʼ lleyenan añ Yompor poʼñoñ ñeñt̃ara ñoñets ñeñt̃ quellquëʼt̃ Isaías ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ Yompor poʼñoñ ahuat̃. Eʼmos Felipepaʼ atet̃ otos:
30 E correndo Filipe, ouviu que lia o profeta Isaías, e disse: Entendes, porventura, o que estás lendo?
31 Ñañapaʼ atet̃ och:
31 Ele respondeu: Pois como poderei entender, se alguém não me ensinar? e rogou a Filipe que subisse e com ele se sentasse.
32 Oʼ aʼtap Felipepaʼ oʼ cohuos all lleyen. Añ lleyen Yompor poʼñoño ñeñt̃paʼ añ ñoñets ñeñt̃ quellquëʼt̃ Isaías:
32 Ora, a passagem da Escritura que estava lendo era esta: Foi levado como a ovelha ao matadouro, e, como está mudo o cordeiro diante do que o tosquia, assim ele não abre a sua boca.
33 Nanac mueroc̈htachet, ama pocteyeʼ ñeñt̃ atet̃ p̃oñet. Ama errot̃eno oʼch yotua ora allohuen ñeñt̃ atet̃ sosey p̃aʼyes pamoʼtsnaʼtarneshaʼ. Oʼ muetsetpaʼ, oʼhuañ corra añe patsro. Añpaʼ allohua atet̃ quellquëʼt̃ Isaías.
33 Na sua humilhação foi tirado o seu julgamento; quem contará a sua geração? porque a sua vida é tirada da terra.
34 Allempoña ñeñt̃ etiopoʼmarneshaʼpaʼ oʼ aʼp̃t̃oʼch Felipe:
34 Respondendo o eunuco a Filipe, disse: Rogo-te, de quem diz isto o profeta? de si mesmo, ou de algum outro?
35 Allempoña Felipepaʼ oʼ serrpareʼtach cohuen ñoñets atet̃ pena Jesús. Eñotach añ ñeñt̃ara Isaías poʼñoñpaʼ eñen Jesúsocop. Allempoñapaʼ oʼ eñotach ñam̃a poʼpoñ Yompor poʼñoñ ñeñt̃ara ñeñt̃ atet̃ pena Jesús.
35 Então Filipe tomou a palavra e, começando por esta escritura, anunciou-lhe a Jesus.
36 Allña allenet̃ matam̃penetpaʼ oʼ entoset oñ, atet̃ ot etiopoʼmarneshaʼ:
36 E indo eles caminhando, chegaram a um lugar onde havia água, e disse o eunuco: Eis aqui água; que impede que eu seja batizado?
37 Felipeñapaʼ atet̃ och:
37 {E disse Felipe: é lícito, se crês de todo o coração. E, respondendo ele, disse: Creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.}
38 Allempoñapaʼ oʼ t̃omatoset poʼcarro sohuaʼrrtosetpaʼ oʼ ahuanmuet oño. Allña apatos Felipe.
38 mandou parar o carro, e desceram ambos à água, tanto Filipe como o eunuco, e Filipe o batizou.
39 Oʼ c̈haʼnerret oñot̃paʼ Yompor Puecamquëññapaʼ oʼ anman Felipe aʼyo. Allñapaʼ machayot̃a maʼnata alla. Ñeñt̃ etiopoʼmarneshaʼpaʼ ama enterrano Felipe. Allempopaʼ oʼ ahuerr etiopoʼmarneshaʼ eʼñe pocsheñeshaʼ. Añpaʼ allohua ñeñt̃ atet̃ p̃a etiopoʼmarneshaʼ.
39 Quando saíram da água, o Espírito do Senhor arrebatou a Filipe, e não o viu mais o eunuco, que jubiloso seguia o seu caminho.
40 All anetso Azotopaʼ all orrterraña Felipe. Allñapaʼ serrpareʼtatosanet cohuen ñoñets alloch yequeshp̃a. Allempoñapaʼ oʼ ahuoʼ ñam̃a anetso Cesareo, nanac serrpareʼtyesnom ora anetsoʼmar all oñomyes.
40 Mas Filipe achou-se em Azoto e, indo passando, evangelizava todas as cidades, até que chegou a Cesaréia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.