Apocalipse 18
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ARA
1 Allempoña oʼ alla nenterrerr poʼpsheñeñ mellañot̃eñ ñeñt̃ sohuaʼnetsa entot̃, ñeñt̃ñapaʼ atarr ahuamencat̃. Oʼ eʼñe c̈hap patsopaʼ aʼpuetarsam̃p̃sosan pats eʼñe ña poʼpopteñot̃.
1 Depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande autoridade, e a terra se iluminou com a sua glória.
2 Ñañapaʼ rranosa huomenc, ñeñt̃paʼ atet̃ otos:
2 Então, exclamou com potente voz, dizendo: Caiu! Caiu a grande Babilônia e se tornou morada de demônios, covil de toda espécie de espírito imundo e esconderijo de todo gênero de ave imunda e detestável,
3 T̃arroʼmar añ coyaneshaʼ ñeñt̃ tomaʼntenaya anets Babilonia, ñapaʼ ahuañmoʼcha eʼñe poʼcañoreshacma peteʼt̃ allohuenet ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃etyetsa añe patsro. Allohuen ñeñt̃ añe patsroʼtsen acheñeneshaʼ eʼñe aʼposaʼtuaneteʼt̃ t̃arroʼmar ñeñt̃ att̃o cañoreshaʼtaneteʼt̃ ñeñt̃paʼ c̈hoch aʼposaʼtaneteʼt̃. Ñam̃a allohuen ñeñt̃ allpon pomatsreʼtyestseʼt̃, ñaña atarr ec̃llayoret̃tatahueteʼt̃ t̃arroʼmar ñapaʼ shonteʼ esocmañen muenatseʼtyeseʼt̃.
3 pois todas as nações têm bebido do vinho do furor da sua prostituição. Com ela se prostituíram os reis da terra. Também os mercadores da terra se enriqueceram à custa da sua luxúria.
4 Allempoña oʼ alla neʼmuerrerr poʼpoñ ñoñets ñeñt̃ eʼmorrtetsa entot̃, ñeñt̃paʼ atet̃ oten:
4 Ouvi outra voz do céu, dizendo: Retirai-vos dela, povo meu, para não serdes cúmplices em seus pecados e para não participardes dos seus flagelos;
5 T̃arroʼmar ña poʼchñarpaʼ alloʼna sen atonetnomtsa nanac. Yomporpaʼ eʼñe eñoteññañ poʼchñar ñeñt̃ allpon p̃aʼyeseʼt̃.
5 porque os seus pecados se acumularam até ao céu, e Deus se lembrou dos atos iníquos que ela praticou.
6 T̃eʼpaʼ atsaʼtataret̃terrepaʼch allpon ñeñt̃ att̃o errot̃ p̃aʼyesaneʼt̃ poʼpotantañ. Ñehua, amaʼt epocheʼtats atsaʼtataret̃terrepaʼch allpon ñeñt̃ att̃o es p̃atseʼtyeseʼt̃. Ñeñt̃ att̃o allpon llecatyesaneʼt̃ poʼpotantañ, ñapaʼ epocheʼtatsepaʼch atsaʼtataret̃terra llequëñtso.
6 Dai-lhe em retribuição como também ela retribuiu, pagai-lhe em dobro segundo as suas obras e, no cálice em que ela misturou bebidas, misturai dobrado para ela.
7 Ñeñt̃ allpon coshatseʼtyeseʼt̃, t̃eʼñapaʼ ñeñt̃epaʼchña allpon llecaterrayerr. Ñeñt̃ allpon echyeseʼt̃, t̃eʼñapaʼ ñeñt̃epaʼchña allpon mueroc̈htaterreʼ. T̃arroʼmar ña ahuañmoʼchpaʼ pommoʼcheñot̃ atet̃ oteʼt̃ pueyoc̈hro: “Napaʼ att̃o nanen na neconañopaʼ atarr naʼm̃chaʼtaret̃tena. Napaʼ ama añeyayno ñeñt̃ rret̃orrnaneshaʼ. Na amaʼt ahuat̃apaʼ amach nellquërro t̃arroʼmar amach es nemueroc̈htaterraye.”
7 O quanto a si mesma se glorificou e viveu em luxúria, dai-lhe em igual medida tormento e pranto, porque diz consigo mesma: Estou sentada como rainha. Viúva, não sou. Pranto, nunca hei de ver!
8 T̃arraña amaʼt atet̃ ommoʼchenañpaʼ mamerrerrpaʼ oʼch c̈hapoña ñeñt̃chaʼ mueroc̈htaterreʼ paʼnamen mueroc̈hteñets — rromueñets, llequëñets ñam̃a muec̈heñets. Ñapaʼ aʼpoyatatueretchaʼ tso. T̃arroʼmar Yompor ñeñt̃ Yepartseshar yepen ñapaʼ ñeñt̃ atarr Parets ñachña coñchaterreʼ.
8 Por isso, em um só dia, sobrevirão os seus flagelos: morte, pranto e fome; e será consumida no fogo, porque poderoso é o Senhor Deus, que a julgou.
9 Ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃ec̈hno ora errap̃aren añe patsro, ñetña eʼñe puellquëñot̃etpaʼ yaʼnaʼteretchaʼ ñerraʼm esempo enterrñañet pamosoñ ñeñt̃ att̃o poyen. Ñeñt̃ara am̃chaʼtaret̃neshaʼ ñeñt̃ eʼñe poʼcañoreshacma peʼt̃ ahuañmoʼcha ñeñt̃ parrocma epuet atarr cosheteʼt̃.
9 Ora, chorarão e se lamentarão sobre ela os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em luxúria, quando virem a fumaceira do seu incêndio,
10 Ñetpaʼ pueyorñot̃etpaʼ cohuanrrorteretchaʼ aʼyot̃ t̃arroʼmar atarrchaʼ yorenet ñeñt̃ att̃o oʼ aʼcoñchataret̃terra. Ñet puellquëñot̃etpaʼ atet̃chaʼ otet:
10 e, conservando-se de longe, pelo medo do seu tormento, dizem: Ai! Ai! Tu, grande cidade, Babilônia, tu, poderosa cidade! Pois, em uma só hora, chegou o teu juízo.
11 Ñam̃a allpon ñeñt̃ pomatsreʼtyetsa errap̃aren añe patsro, ñetpaʼc̈hoʼña eʼñe puellquëñot̃et yaʼnaʼteñet, t̃arroʼmar t̃eʼpaʼ ama eñalle ñeñt̃chaʼ rañt̃aʼyesahuet ñeñt̃ pomyenet.
11 E, sobre ela, choram e pranteiam os mercadores da terra, porque já ninguém compra a sua mercadoria,
12 T̃arroʼmar ñet ñeñt̃ poʼchecom penetpaʼ shonteʼ esocmañen paʼnamen — oro, ñam̃a asrec̈hno ñam̃a mapyet̃olleshaʼ ñeñt̃ poptameʼteʼ nanac tsaʼteʼ, ñam̃a serets ñeñt̃ otenet perla, ñam̃a shetamtsoc̈hno ñeñt̃ atarr coc̈hnesharer — yetsñorromamuenareʼ, tsamamuenarer, sedamamuen. Shonteʼ ñam̃a paʼnamen tsachec̈hno ñeñt̃ atarr eñmosat̃ec̈hno, ñam̃a marfil ñeñt̃ elefantas ñeñt̃ allot̃ yec̈hcatyenet paʼnamen, ñam̃a paʼnamen ñeñt̃ yec̈hcatyenet tsachot̃ ñeñt̃ atarr nanac tsaʼteʼ, ñam̃a ñeñt̃ yec̈hcatyenet bronsot̃ ñam̃a hierrot̃ ñam̃a mapyot̃ ñeñt̃ otenet mármol.
12 mercadoria de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho finíssimo, de púrpura, de seda, de escarlata; e toda espécie de madeira odorífera, todo gênero de objeto de marfim, toda qualidade de móvel de madeira preciosíssima, de bronze, de ferro e de mármore;
13 Ñam̃a ñeñt̃ paʼnamen poʼchecom penet atet̃ ñerraʼm ñeñt̃ otenet canela ñam̃a paʼnamen aspanat̃olleshaʼ ñeñt̃ eñmosat̃areʼ ñam̃a tsacheseʼ ñeñt̃paʼc̈hoʼña eñmosat̃areʼ ñerraʼm esempo aʼcrrateñet eʼñe atet̃ ñerraʼm ñeñt̃ otenet mirra ñam̃a incienso. Allot̃paʼ poʼpoñec̈hno checmañatsoc̈hno ñeñt̃paʼ añ vinos, olivoseʼ, harina ñeñt̃ atarr cohuen ñam̃a trigo. Ñam̃a poʼpoñec̈hno ñeñt̃ pomyenet ñeñt̃paʼ añ huacshec̈hno, carrneroc̈hno, cahuallec̈hno ñam̃a carrot̃olleshaʼ ñeñt̃ matatyen cahuallec̈hno. Ñam̃a allpaʼ amaʼt acheñ pomueñet ñeñt̃chaʼ taruasatenet eʼñe att̃a. Ñeñt̃ acheñerpaʼ allña pomueññañet pocrreña ñeñt̃ att̃o correna arr patsro.
13 e canela de cheiro, especiarias, incenso, unguento, bálsamo, vinho, azeite, flor de farinha, trigo, gado e ovelhas; e de cavalos, de carros, de escravos e até almas humanas.
14 Ñeñt̃ pomatsreʼtyetsa allpaʼ ñetñapaʼ serrpareʼtenet, c̈ha ottenet ñerraʼmrrat̃eʼ c̈ho es oteñet ñeñt̃ anetser, ñeñt̃paʼ atet̃ oteñet:
14 O fruto sazonado, que a tua alma tanto apeteceu, se apartou de ti, e para ti se extinguiu tudo o que é delicado e esplêndido, e nunca jamais serão achados.
15 Ñeñt̃ allpon pomyenet allpaʼ ñetñapaʼ epayeʼ ganatanet nanac aton quelle. T̃arraña ñet t̃eʼpaʼ poʼyorñot̃et att̃ach t̃omc̈haʼtet aʼyot̃ allot̃chaʼ cohuerret ñeñt̃ atet̃ oʼ aʼcoñchataret̃terra. Ñetñapaʼ epayeʼ yaʼnaʼteñet eʼñe puellquëñot̃etpaʼ
15 Os mercadores destas coisas, que, por meio dela, se enriqueceram, conservar-se-ão de longe, pelo medo do seu tormento, chorando e pranteando,
16 atet̃ otenet:
16 dizendo: Ai! Ai da grande cidade, que estava vestida de linho finíssimo, de púrpura, e de escarlata, adornada de ouro, e de pedras preciosas, e de pérolas,
17 T̃eʼñapaʼ eʼñe mamecmapaʼ oʼ eʼñe huañerr ñeñt̃ att̃o atarr nanac esocmañen echyeseʼt̃. Arrpaʼ allohua ñeñt̃ atet̃ ot ñeñt̃ pomatsreʼtetsa all.
17 porque, em uma só hora, ficou devastada tamanha riqueza! E todo piloto, e todo aquele que navega livremente, e marinheiros, e quantos labutam no mar conservaram-se de longe.
18 Ñetpaʼc̈hoʼña allohuenet all t̃omc̈henetpaʼ rrannartenet allempo enterrñañet pamosoñ ñeñt̃ att̃o poyen ñeñt̃ anetser. Eʼñe puellquëñot̃etpaʼ atet̃ otenet:
18 Então, vendo a fumaceira do seu incêndio, gritavam: Que cidade se compara à grande cidade?
19 Allñapaʼ atarr yahuanrrortenet. Puellquëñot̃etpaʼ pampatoʼtyeset patso. Rrannaretyesetpaʼ atet̃ otyeset:
19 Lançaram pó sobre a cabeça e, chorando e pranteando, gritavam: Ai! Ai da grande cidade, na qual se enriqueceram todos os que possuíam navios no mar, à custa da sua opulência, porque, em uma só hora, foi devastada!
20 T̃eʼña sapaʼ socshepaʼch ñeñt̃es pueʼntañoʼtsenes ñam̃a allohuen ñeñt̃es pueyochreshaʼ pen Parets ñam̃a allohuenes ñeñt̃es allsensaret̃es Yomporecop ñam̃a allohuenes ñeñt̃es aʼm̃teneʼ Yompor poʼñoñ t̃arroʼmar ñeñt̃ att̃o Yompor oʼ coñchaterran ñeñt̃ anetser, ñeñt̃paʼ att̃oña oʼ chemnaterrsa sa.
20 Exultai sobre ela, ó céus, e vós, santos, apóstolos e profetas, porque Deus contra ela julgou a vossa causa.
21 Allempoña mellañot̃eñ ñeñt̃ atarr ahuamencat̃paʼ ñañapaʼ chetan mapueʼ ñeñt̃ atarr añecmuenmen atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ ñeñt̃ allocma es puetseʼtenet ñeñt̃ñapaʼ huaporeʼch saʼpo c̈ha chencostsa poctacma. Allempoña ñeñt̃ mellañot̃eñpaʼ atet̃ ot:
21 Então, um anjo forte levantou uma pedra como grande pedra de moinho e arrojou-a para dentro do mar, dizendo: Assim, com ímpeto, será arrojada Babilônia, a grande cidade, e nunca jamais será achada.
22 T̃eʼña allpaʼ amach es eʼmorrterrtseʼt̃e ñeñt̃ att̃o toquënet arpa ñam̃a att̃o pencllaʼtenet ñam̃a ñeñt̃ att̃o poctorareʼtyenet poʼpoctoro. Ñam̃a ñeñt̃ poʼtaruas p̃ayeʼt̃ ñeñt̃ es yec̈hcatyesayeʼt̃ paʼnamen esocmañen all, t̃eʼña amaʼt ahuat̃a amach orrterreʼt̃e. Ñam̃a att̃o eʼmorrteʼt̃ allempo es puetseʼteteʼt̃ allpaʼ t̃eʼñapaʼ amach alla eʼmorrterreʼt̃e. Eʼñe muetsoñeñtuerra.
22 E voz de harpistas, de músicos, de tocadores de flautas e de clarins jamais em ti se ouvirá, nem artífice algum de qualquer arte jamais em ti se achará, e nunca jamais em ti se ouvirá o ruído de pedra de moinho.
23 Ñam̃a ñeñt̃ allo c̈hoyoʼtam̃p̃seteʼt̃, t̃eʼñapaʼ amach alla c̈hoyoʼtam̃perraneteʼt̃e. Ñam̃a ñeñt̃ coshameʼtam̃p̃sayeʼt̃ ñeñt̃ senaʼtetsa ñam̃a coyaneshaʼ, t̃eʼñapaʼ amach alla eʼmorrtaterreteʼt̃e pocsham̃ña. Ñam̃a allpon ñeñt̃ pomatsreʼtyesatseʼt̃ all ñeñt̃ atarr anetsro, ñetpaʼ atarr asherben enteteʼt̃. Ora errap̃aren añe patsropaʼ ama eñalle ñeñt̃ atet̃ sherbets. Amaʼt atarr asherben entyesetañeʼt̃ t̃arraña c̈hocma shecareʼtyeseteʼt̃ allohuen paʼnamen acheñeneshaʼ ora errap̃aren añ patsro. Eʼñe atet̃ es ameʼñatena amaseʼñet̃paʼ eʼñe att̃ecma shecareʼtenanet ñeñt̃ anetser.
23 Também jamais em ti brilhará luz de candeia; nem voz de noivo ou de noiva jamais em ti se ouvirá, pois os teus mercadores foram os grandes da terra, porque todas as nações foram seduzidas pela tua feitiçaria.
24 Ñam̃a all anetsro, ñeñt̃paʼ all amtsanataret̃teʼt̃ ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ Yompor poʼñoñ ñam̃a allohuen ñeñt̃ pueyochreshaʼ pen Parets. Allña ashataret̃teteʼt̃ poʼrras ñam̃a amaʼt allohuen ñeñt̃ amtsanataret̃tatseʼt̃ ora errap̃aren añe patsro, ñeñt̃ara anetsrot̃ allot̃ña amtsanataret̃teteʼt̃.
24 E nela se achou sangue de profetas, de santos e de todos os que foram mortos sobre a terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.