Apocalipse 12
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ARA
1 Allempoña all pueʼntañopaʼ all orrtena ñeñt̃ amaʼt ahuat̃a amaʼt puesheñarrot̃eyapaʼ ama yentare. Ñeñt̃paʼ ñeñt̃chaʼña yeñotaterreʼ ñeñt̃chaʼ atet̃ perra esempohuañen. Allñapaʼ all orrtena puesheñarr coyaneshaʼ; añ poʼcasheʼm pen atsneʼ. Paʼrrp̃oñapaʼ alloʼtsen ñam̃a arrorr. Poñot̃ñapaʼ echoyoʼmet̃. Poʼchoyoʼm̃opaʼ all orrtena c̈harraʼ ranto puechena epa.
1 Viu-se grande sinal no céu, a saber, uma mulher vestida do sol com a lua debaixo dos pés e uma coroa de doze estrelas na cabeça,
2 Ñeñt̃ña coyanesharpaʼ ac̈homen, oʼ c̈hen allempoch eñalletatan pueʼmar. Att̃o atsotenana pueʼmarpaʼ c̈ha rranareʼtena, atarr allpatateñ pueʼmar.
2 que, achando-se grávida, grita com as dores de parto, sofrendo tormentos para dar à luz.
3 Allempoña all pueʼntaño all orrtena poʼpoñ ñam̃a ñeñt̃ amaʼt ahuat̃apaʼ ama yentare. Ñeñt̃paʼ añ orrtetsa añyañ ñeñt̃ atarr am̃chaʼnoc̈hen. Ñeñt̃ añyañpaʼ atarr añecmuen ñam̃a atarr tsamaʼt̃ orrtena. Poñpaʼ canc̈herrm̃aga. Canc̈herrm̃agoʼmar poñpaʼ eʼñe echoyoʼmet̃arerocheʼ. Ñam̃a poʼucorpaʼ alloʼtsen c̈harraʼ.
3 Viu-se, também, outro sinal no céu, e eis um dragão, grande, vermelho, com sete cabeças, dez chifres e, nas cabeças, sete diademas.
4 Paʼsmeʼll ñeñt̃ chetareʼtnen alloña tarraʼhuanenanña shonteʼ rantoc̈hno eʼñe aʼshoreʼtuaneñ patso. Ñeñt̃ allpon ranto ñeñt̃ entoʼtsen, allpon aʼshoreʼtuaret̃ ñeñt̃ otenet la tercera parte. Ñeñt̃ña añyañpaʼ alla t̃omos eʼñe coyaneshesho ñeñt̃ atsotenaya pueʼmar all cohueñ ñerraʼm oʼch eñalletatan pueʼmarpaʼ ñach añyam̃p̃seʼ.
4 A sua cauda arrastava a terça parte das estrelas do céu, as quais lançou para a terra; e o dragão se deteve em frente da mulher que estava para dar à luz, a fim de lhe devorar o filho quando nascesse.
5 Allempoña coyaneshaʼpaʼ oʼ eñalletatan pueʼmar ñeñt̃paʼ asheñorr. Allempo eñalletua ñeñt̃ asheñorrot̃ollpaʼ eʼñe allempocma aʼtapachet Yompor poʼconaño t̃arroʼmar ñapaʼ ñach anaret̃terrtsa ñeñt̃chaʼ am̃chaʼtaret̃terrtsa allohuen paʼnamen acheñeneshacop. Eʼñech poʼyoroc̈henñot̃ am̃chaʼtaret̃terranet, atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ ñapaʼ aʼsreperet̃ oʼch am̃chaʼnoc̈htanaʼterranet.
5 Nasceu-lhe, pois, um filho varão, que há de reger todas as nações com cetro de ferro. E o seu filho foi arrebatado para Deus até ao seu trono.
6 Allempoña coyaneshaʼpaʼ allorocma oʼ yeta oʼ c̈hap allap̃ar all amarat̃o. Allña Yomporpaʼ eʼñe cohuen aññoʼtatoñ allchaʼ cohuam̃peñet allchaʼ rrateñet allponmat yet̃ ñeñt̃ otenet mil doscientos sesenta yet̃.
6 A mulher, porém, fugiu para o deserto, onde lhe havia Deus preparado lugar para que nele a sustentem durante mil duzentos e sessenta dias.
7 Allempoña quellarenet Yompor pueʼntaño. Ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃er pen allohuen ñeñt̃ eʼñe cohuen mellañot̃eñneshaʼpaʼ añ paʼsoʼcheñ Miguel.
7 Houve peleja no céu. Miguel e os seus anjos pelejaram contra o dragão. Também pelejaram o dragão e seus anjos;
8 — ausente —
8 todavia, não prevaleceram; nem mais se achou no céu o lugar deles.
9 — ausente —
9 E foi expulso o grande dragão, a antiga serpente, que se chama diabo e Satanás, o sedutor de todo o mundo, sim, foi atirado para a terra, e, com ele, os seus anjos.
10 Allempoña napaʼ oʼ alla neʼmuerrerr poʼpoñ ñoñets ñeñt̃ atarr eʼmorrtetsa huomenc all Yompor pueʼntaño. Ñeñt̃ ñoñetspaʼ atet̃ oten:
10 Então, ouvi grande voz do céu, proclamando: Agora, veio a salvação, o poder, o reino do nosso Deus e a autoridade do seu Cristo, pois foi expulso o acusador de nossos irmãos, o mesmo que os acusa de dia e de noite, diante do nosso Deus.
11 Ñeñt̃ masheñneshac̈hnor ñeñt̃ ameʼñenaya Yompor, ñetñapaʼ oʼ eʼñe aʼmchechueret oneñet̃ ñeñt̃ tomaʼtam̃pesyenahuet eʼñe att̃a. Añ aʼmchechaterreʼ ñeñt̃ att̃o Cristo rroma, ashataret̃ta poʼrras ñeñt̃ tomaʼntenaya Carrnero ñeñt̃ muetseteʼt̃ ochñartsocop. Ñam̃a añ aʼmchechaterreʼ ñeñt̃ att̃o masheñneshac̈hno c̈hocma eñosyenet eʼñe cohuen ñeñt̃ atet̃ pena Cristo poʼcohuenña. Amaʼt amueroc̈htataret̃etyenetpaʼ ñetpaʼ ama quec̈hpueñeto att̃o eñosyenet eʼñe cohuen Cristocop, t̃arroʼmar ñetpaʼ ama mechaʼteneto amaʼt mamesha oʼch rromuet eʼñe pameʼñeñot̃et Cristo.
11 Eles, pois, o venceram por causa do sangue do Cordeiro e por causa da palavra do testemunho que deram e, mesmo em face da morte, não amaram a própria vida.
12 Atarr cosheñets Yompor pueʼntaño allohuenacop ñeñt̃ alloʼtsaʼyen. T̃arraña atarr llequëñets allohuenacop ñeñt̃ yec̈haʼyetsa añe patsro amaʼt ñam̃a ñeñt̃ oñoʼtsaʼyen. T̃arroʼmar oneñet̃paʼ oʼ sohuam̃perranet eʼñe paʼtsrreʼmueñeshaʼ. Ñapaʼ eñoteñ eʼñech mameshapaʼ oʼch alla ahuaporeʼtaret̃terrerr.
12 Por isso, festejai, ó céus, e vós, os que neles habitais. Ai da terra e do mar, pois o diabo desceu até vós, cheio de grande cólera, sabendo que pouco tempo lhe resta.
13 Allempoña añ añyañ ñeñt̃ara oneñet̃ oʼ eñota ñapaʼ oʼ ahuaporeʼtaret̃ta entot̃, ña paʼtsrreʼmueñot̃paʼ oʼ alla cot̃areʼterranerr coyaneshaʼ ñeñt̃ oʼ eñalletatuan puechoyor asheñorrot̃oll.
13 Quando, pois, o dragão se viu atirado para a terra, perseguiu a mulher que dera à luz o filho varão;
14 T̃arraña coyaneshaʼpaʼ allempo cot̃areʼtererr añyañpaʼ ñeñt̃ña coyaneshaʼpaʼ oʼ apet eppaʼya paʼpueʼ ñeñt̃ ateshaʼ contor paʼpueʼ. Ñeñt̃paʼ alloch anomam̃p̃sana poʼyallop̃ ñeñt̃ara añyañ oʼch saʼnem̃ oʼch c̈hap b̃ac̈hayo all amarat̃o all aññoʼteññañet ñocop eʼñe cohuen allchaʼ cohuam̃peñet. Eʼñech maʼpa char ñam̃a poʼpoñerrerr pueshmet char, ñeñt̃paʼ allponmatchaʼ rrachet all.
14 e foram dadas à mulher as duas asas da grande águia, para que voasse até ao deserto, ao seu lugar, aí onde é sustentada durante um tempo, tempos e metade de um tempo, fora da vista da serpente.
15 Allempoña añ poʼyallop̃paʼ eʼñe puenamot̃ c̈haʼnmatan shonteʼ oñ atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ poʼñes apellchetsa. Ñapaʼ c̈ha otapañ ñeñt̃chaʼ rremuerrayaʼ coyaneshaʼ ñeñt̃ cot̃areʼten att̃och aʼñoʼshach. T̃arraña ñeñt̃paʼ ama att̃etache.
15 Então, a serpente arrojou da sua boca, atrás da mulher, água como um rio, a fim de fazer com que ela fosse arrebatada pelo rio.
16 Amaʼt patspaʼ yenpan coyaneshaʼ, att̃oña taraʼnom all eshaʼtanña oñ eʼñe masohua ñeñt̃ allpon c̈haʼnmat poʼyallop̃ puenamot̃.
16 A terra, porém, socorreu a mulher; e a terra abriu a boca e engoliu o rio que o dragão tinha arrojado de sua boca.
17 — ausente —
17 Irou-se o dragão contra a mulher e foi pelejar com os restantes da sua descendência, os que guardam os mandamentos de Deus e têm o testemunho de Jesus; e se pôs em pé sobre a areia do mar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.