Apocalipse 10

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Allempoña napaʼ oʼ alla nenterrerr poʼpsheñeñ mellañot̃eñ ñeñt̃ atarr ahuamencat̃tetsa. Ñañapaʼ sohuaʼnena entot̃, eʼñe osot̃ sohuam̃pena. Poñot̃ñapaʼ añ arcaʼtam̃pesneneʼ ayon. Paʼclloyot̃ñapaʼ eʼñe atet̃ poptena ñerraʼmrrat̃eʼ atsneʼ c̈hoyoʼtetsa. Paʼtac paʼchepohuen ora atet̃ orrtena ñerraʼmrrat̃eʼ tsoʼ huortets enonet̃.
1 E vi outro anjo forte que descia do céu, vestido de uma nuvem; por cima da sua cabeça estava o arco-íris; o seu rosto era como o sol, e os seus pés como colunas de fogo,
2 Sohuaʼnenapaʼ orraʼnenan poʼlibrot̃oll. Ñeñt̃ña librot̃ollpaʼ eʼñe cohuen atoraret̃ ñeñt̃ rremuen potot̃. Oʼ c̈hap patsopaʼ paʼtacña poʼcohuenrot̃paʼ t̃omos oño, poʼptecañña ñeñt̃ pueʼchcot̃erot̃paʼ t̃omos patso.
2 e tinha na mão um livrinho aberto. Pôs o seu pé direito sobre o mar, e o esquerdo sobre a terra,
3 Allempoña t̃omospaʼ rranosa huomenc. Poʼñoññapaʼ eʼñe atet̃ eʼmorrtosa ñerraʼmrrat̃eʼ maʼyarr t̃ecoretsa. Att̃o rranosapaʼ eʼñe atet̃ eʼmorrtena ñerraʼmrrat̃eʼ t̃ecoreʼ anapueneʼ ñeñt̃ canc̈hrrocheʼtats t̃ecorena.
3 e clamou com grande voz, assim como ruge o leão; e quando clamou, os sete trovões fizeram soar as suas vozes.
4 Allempoña eʼmorrta ñeñt̃ canc̈herr t̃ecoreʼ napaʼ nemneñeñ oʼch nequellcañ ñeñt̃ atet̃ neʼm̃ t̃ecoreʼ, t̃arraña na allempopaʼ neʼmuerrerr ñoñets all eʼmorrtena ento. Ñeñt̃ña ñoñetspaʼ atet̃ otenen:
4 Quando os sete trovões acabaram de soar eu já ia escrever, mas ouvi uma voz do céu, que dizia: Sela o que os sete trovões falaram, e não o escrevas.
5 Allempoña añ mellañot̃eñ ñeñt̃ t̃omosets oño ñam̃a patso, ñañapaʼ echantosan pot enonet̃ poʼcohuenrot̃.
5 O anjo que vi em pé sobre o mar e sobre a terra levantou a mão direita ao céu,
6 Allña eñosospaʼ eʼñe huomenc nosan poʼñoñ Yompor paʼsoʼchño, ñeñt̃paʼ atet̃ otos:
6 e jurou por aquele que vive pelos séculos dos séculos, o qual criou o céu e o que nele há, e a terra e o que nela há, e o mar e o que nele há, que não haveria mais demora,
7 Ñerraʼm esempoch poctorerrerr poʼpsheñeñ mellañot̃eñ ñeñt̃ poʼcanc̈hrroñpaʼ allempochña eʼñe etsotuerra Yompor poct̃ap̃ña ñeñt̃ ama eʼñeyeʼ eñotpahuoyaye amaʼt ahuat̃ot̃eñ amaʼt allempo ñanom eñotatyesaneʼt̃ ñeñt̃chaʼ aʼm̃taʼyesayeʼt̃ poʼñoñ ñeñt̃ara ñeñt̃ nanac t̃orraʼyestseʼt̃ ñocop. Allohua ñeñt̃ atet̃ eños mellañot̃eñ.
7 mas que nos dias da voz do sétimo anjo, quando este estivesse para tocar a trombeta, se cumpriria o mistério de Deus, como anunciou aos seus servos, os profetas.
8 Allempoña napaʼ oʼ alla neʼmuerrerr ñoñets ñeñt̃ara ñeñt̃ atet̃ neʼm ñorraʼ ñeñt̃ eʼmorrtetsa pueʼntañot̃, alla oterrnerr:
8 A voz que eu do céu tinha ouvido tornou a falar comigo, e disse: Vai, e toma o livro que está aberto na mão do anjo que se acha em pé sobre o mar e sobre a terra.
9 Nañapaʼ ahuen alloʼtsen mellañot̃eñ, nec̈hap ñeshopaʼ notos:
9 E fui ter com o anjo e lhe pedi que me desse o livrinho. Disse-me ele: Toma-o, e come-o; ele fará amargo o teu ventre, mas na tua boca será doce como mel.
10 Allempoña napaʼ oʼ nechtosñañ poʼlibro potot̃paʼ oʼ nerreʼ. Allempo nerruepaʼ nenamot̃ña atarr puetsarr neʼm̃ atet̃ ñerraʼm pets poʼmoñ t̃arraña allempo c̈hap nat̃opaʼ atarr pesherr neʼm̃.
10 Tomei o livrinho da mão do anjo, e o comi; e na minha boca era doce como mel; mas depois que o comi, o meu ventre ficou amargo.
11 Allempoña napaʼ oʼ alla oterrneterr:
11 Então me disseram: Importa que profetizes outra vez a muitos povos, e nações, e línguas, e reis.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.