2 Timóteo 4
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ARIB
1 — ausente —
1 Conjuro-te diante de Deus e de Cristo Jesus, que há de julgar os vivos e os mortos, pela sua vinda e pelo seu reino;
2 — ausente —
2 prega a palavra, insta a tempo e fora de tempo, admoesta, repreende, exorta, com toda longanimidade e ensino.
3 T̃arroʼmar esempohuañenpaʼ c̈hapchaʼ allempo acheñeneshaʼpaʼ oʼhuañchaʼ muenet oʼch ameʼñet ñeñt̃ eʼñe pac̈harr cot̃ap̃ñats, ñeñt̃ atet̃ yec̈hateney Yompor poʼñoñ. Allempopaʼ añach eʼnyerret erraʼtsent̃eʼ serrpareʼteneʼ cot̃ap̃ñatser ñeñt̃ eʼñe cohuen entenet ñet att̃ot̃chaʼña atonterraña ñeñt̃chaʼ yec̈haterrahuet ñeñt̃ eʼñe ñet poct̃ap̃ñet.
3 Porque virá tempo em que não suportarão a sã doutrina; mas, tendo grande desejo de ouvir coisas agradáveis, ajuntarão para si mestres segundo os seus próprios desejos,
4 Allempopaʼ amach eseshaʼ muenerraye oʼch eʼm̃ñotet cot̃ap̃ñats ñeñt̃ eʼñe poʼñoc̈h. Att̃eñapaʼ oʼch aña eʼñe cot̃apeʼcherret ñeñt̃ eʼñe ñet pueserrparñet.
4 e não só desviarão os ouvidos da verdade, mas se voltarão às fábulas.
5 T̃arraña p̃apaʼ añach pat̃err p̃oct̃apeʼch ñeñt̃ cohuentetsa Yomporecop, ñam̃a c̈hocmach p̃aʼhuantaʼ ñerraʼm huaponap̃a mueroc̈hteñets, ñam̃a añach pat̃err pemaʼyoc̈hra serrpareʼtatyesets cohuen ñoñets alloch yequeshperra. Ñam̃a c̈hocmach pet̃orra ñeñt̃ atet̃ petaruas apap̃ Yompor.
5 Tu, porém, sê sóbrio em tudo, sofre as aflições, faze a obra de um evangelista, cumpre o teu ministério.
6 Napaʼ amach errot̃ nepereʼt̃e t̃arroʼmar oʼ c̈hapmoch allempoch naʼmtsaret̃ta Yomporecop. T̃eʼpaʼ neñotena napaʼ oʼ muetsamochnet.
6 Quanto a mim, já estou sendo derramado como libação, e o tempo da minha partida está próximo.
7 T̃arraña napaʼ oʼ epayeʼ net̃orraʼnma Yomporecop atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ c̈ho nec̃llarena Yomporecop. Ñam̃a napaʼ oʼ netsotua ora ñeñt̃ atet̃ oterren Yompor. Ñatoʼ oʼch netmaʼntacha ñeñt̃ atet̃ nepena: Ñerraʼm c̈ho erra yesechapaʼ c̈hocmach yec̈hap all yesechena. Ñam̃a napaʼ amaʼt mameshapaʼ ama nequec̈hpueʼt̃e att̃o nameʼñeña Yompor.
7 Combati o bom combate, acabei a carreira, guardei a fé.
8 T̃eʼña napaʼ aña necuen esempoch nagap ñeñt̃ oʼpatatenna Yompor ñeñt̃chaʼ nanac nocshaterreʼ, t̃arroʼmar napaʼ añ nep̃aʼyeseʼt̃ ñeñt̃ atet̃ mueneʼt̃ Yompor. Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼ esempoch huerra Yepartseshar Cristopaʼ allempo napaʼ aphuerrenchaʼ ñeñt̃ oʼpatatenna. T̃arraña amach napt̃a aphuerrno ñeñt̃ oʼpatatenya. Añeʼnachña aphuerr ñam̃a allohuen ñeñt̃ c̈hocma cohuameʼteneʼ t̃eʼ Cristo oʼch huerra. Ñeñt̃ara Yepartseshar Cristo ñeñt̃chaʼ yeñotaterreʼ ñeñt̃ poʼñoc̈h atet̃ yep̃aʼyena t̃eʼ.
8 Desde agora, a coroa da justiça me está guardada, a qual o Senhor, justo juiz, me dará naquele dia; e não somente a mim, mas também a todos os que amarem a sua vinda.
9 T̃eʼpaʼ oʼch notap̃ ñam̃a ñerraʼm errot̃enot̃paʼ oʼt̃eʼ p̃on arr t̃ayecma.
9 Procura vir ter comigo breve;
10 T̃arroʼmar arr masheñ Demaspaʼ oʼ aʼypoʼñaʼnerren arr napuet̃, ñapaʼ oʼ ahuerr Tesalónico, t̃arroʼmar ñapaʼ aña nanac morrentena ñeñt̃ patsoʼmarecpa. Añpaʼc̈hoʼña masheñ Crescentepaʼ oʼ ahuoʼ ñam̃a Galacio. Ñam̃a masheñ Titopaʼ oʼ ahuoʼ anetso Dalmacio.
10 pois Demas me abandonou, tendo amado o mundo presente, e foi para Tessalônica, Crescente para a Galácia, Tito para a Dalmácia;
11 T̃eʼ arrpaʼ aña arroʼtsen masheñ Lucas. Ñam̃a oʼch p̃aʼsech masheñ Marcos ñeñt̃chaʼ epap̃ p̃on arr, t̃arroʼmar ñatoʼ ñapaʼ oʼch yenpaʼn arr.
11 só Lucas está comigo. Toma a Marcos e traze-o contigo, porque me é muito útil para o ministério.
12 Masheñ Tíquicopaʼ oʼ nemñe aʼyo anetso Efeso.
12 Quanto a Tíquico, enviei-o a Éfeso.
13 Ñam̃a oʼch notap̃ ñerraʼm p̃onchaʼ arrpaʼ p̃anmonchaʼ necapa ñeñt̃ nenaʼnom Troaso eʼñe Carpo paʼpacllo. Ñam̃a p̃anmonchaʼ allohuen nelibroc̈hno, ñam̃a nepap̃llec̈hno. Ñeñt̃ara añ nepap̃llec̈hnopaʼ ñeñt̃ nanac nemnen.
13 Quando vieres traze a capa que deixei em Trôade, em casa de Carpo, e os livros, especialmente os pergaminhos.
14 Alejandro ñeñt̃ poʼtaruas peneʼ asrec̈hnopaʼ ñapaʼ att̃a nanac aʼmet̃areʼtam̃p̃sen. T̃arraña Yomporpaʼ tsaʼtaterach ñeñt̃ atet̃ p̃aʼn.
14 Alexandre, o latoeiro, me fez muito mal; o Senhor lhe retribuirá segundo as suas obras.
15 Ñeñt̃oʼmar p̃apaʼ eʼñech peñota ñocop, t̃arroʼmar ñapaʼ nanac epatareʼtenan Yompor poʼñoñ ñeñt̃ atet̃ yeserrpareʼten.
15 Tu também guarda-te dele; porque resistiu muito às nossas palavras.
16 Ñam̃a oʼch notap̃. Amaʼt ahuañmoʼcha allempo ñanom naʼpoctat neñoñ am̃chaʼtaret̃eshopaʼ amaʼt puesheñarrapaʼ ama eseshaʼ neñosapretaye. Elloña ñeñt̃apaʼ c̈ha aʼypoʼñaʼhuanet. T̃arraña amaʼt atet̃ p̃aʼnetañpaʼ napaʼ ama nemno Yomporpaʼ oʼch tsaʼtaterranet.
16 Na minha primeira defesa ninguém me assistiu, antes todos me desampararam. Que isto não lhes seja imputado.
17 T̃arraña Yepartseshar Cristopaʼ ama aʼypoʼñaʼno, elloña nanac ahuamencat̃ p̃aʼn. Ñeñt̃oʼmarña oʼ alla neserrpareʼterrerr Yompor poʼñoñ att̃och eʼmareʼch allohuen acheñeneshaʼ amaʼt ñeñt̃ ama judioneshayaye ñeñt̃ alloch yequeshperra. Att̃o nequeshperra allempo all atarr amueroc̈htataret̃en, napaʼ atet̃ nenteñ ñerraʼmrrat̃eʼ Yepartsesharpaʼ oʼ aʼqueshp̃aterren eʼñe maʼyarr puenamot̃.
17 Mas o Senhor esteve ao meu lado e me fortaleceu, para que por mim fosse cumprida a pregação, e a ouvissem todos os gentios; e fiquei livre da boca do leão,
18 Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ neñoteñ Yepartsesharpaʼ c̈hocmach aʼqueshp̃aterren arrot̃ all ama cohuenayaye, ñam̃a napaʼ neñoteñ c̈hocmach cohuam̃penen, att̃ochña c̈hapaterren all am̃chaʼtaret̃tena ña pueʼntaño. Ñeñt̃oʼmarña c̈hocmuepaʼch yaʼyeʼchoc̈htatoñ errponohuañen. Ñeñt̃paʼ att̃etepaʼch.
18 E o Senhor me livrará de toda má obra, e me levará salvo para o seu reino celestial; a quem seja glória para todo o sempre. Amém.
19 Ñam̃a añ necartot̃paʼ nemneñ oʼch nehuom̃chaʼch noc̈h Prisca epuet puerrollar Aquila, ñam̃a oʼch nehuom̃chaʼch Onesíforo pamoʼtseshaʼ.
19 Saúda a Prisca e a Áquila e à casa de Onesíforo.
20 Ñam̃a masheñ Erastopaʼ alla aʼpa anetso Corinto, ñam̃a masheñ Trófimopaʼ alla nesaʼnem̃ patsnañot̃ Mileto.
20 Erasto ficou em Corinto; a Trófimo deixei doente em Mileto.
21 Ñam̃a p̃apaʼ ñerraʼm errot̃enot̃paʼ c̈hocmat̃eʼ pehuapa allempo ama huapuenaʼ. Ñam̃a añ necartot̃paʼ mueneñ oʼch huom̃chaʼtap̃ masheñ Eubulo, ñam̃a Pudente, allot̃paʼ ñam̃a Lino, ñam̃a noc̈h Claudia ñam̃a allohuen masheñneshac̈hno ñeñt̃ey ameʼñetsa arr Romo.
21 Apressa-te a vir antes do inverno. Saúdam-te Êubulo, Pudente, Lino, Cláudia, e todos os irmãos.
22 Eʼñe allohuanenpaʼ oʼch notap̃, Yepartseshar Jesucristopaʼ c̈hocmuepaʼchña eʼñe parroʼtsenep̃. Ñam̃a Yomporepaʼch saʼnatenaya allohuenes. Ñeñt̃paʼ att̃etepaʼch Nompore. Allohua.
22 O Senhor seja com o teu espírito. A graça seja convosco. ^Z
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Timóteo 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.