1 Coríntios 2

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Oʼch notas masheñneshachaʼ ñam̃a noc̈haneshachaʼ, ahuaña allempo nec̈hap seshopaʼ neserrpareʼtatoses cohuen allempo naʼpot̃onas Yompor poct̃ap̃ña. Allempopaʼ ama coc̈hneshot̃eyeʼ neñoñot̃ naʼpot̃onaso Yompor poʼñoñ atet̃ noñets coc̈hneshaʼ entyen acheñeneshaʼ. Ñam̃a ama coc̈hneshot̃eyeʼ noct̃ap̃ñot̃ naʼpot̃onaso Yompor poct̃ap̃ña atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ acheñ ñeñt̃ nanac eñotañ entueñ allohuen acheñeneshaʼ.
1 Também eu, quando fui ter convosco, irmãos, não fui com o prestígio da eloqüência nem da sabedoria anunciar-vos o testemunho de Deus.
2 Añña eʼñe pat̃rra cot̃ap̃ñats neserrpareʼtatenes ñeñt̃ att̃o Jesucristopaʼ rroma yocop corsocho. T̃arroʼmar allempopaʼ atet̃ noten neyoc̈hro ñeñt̃ach pat̃err oʼch neserrpareʼtatanet.
2 Julguei não dever saber coisa alguma entre vós, senão Jesus Cristo, e Jesus Cristo crucificado.
3 Amaʼt allempopaʼ ama asherbenot̃eyeʼ norrtoso sesho. Ñam̃a allempopaʼ atarr nem̃chaʼten, c̈ha neyoruos nellquëñot̃.
3 Eu me apresentei em vosso meio num estado de fraqueza, de desassossego e de temor.
4 Ñam̃a ama neʼñoreñot̃eyeʼ eʼñe cohuen neserrpareʼtataso att̃och sameʼñaʼna eʼñe neñoñot̃a ñeñt̃ atet̃ pena ñeñt̃ c̈hach otenapañ ñapaʼ nanact̃eʼ es eñoten. Añña eʼñe neserrpareʼteñot̃a norrtatonas ñeñt̃ atet̃ p̃onay Parets Puecamquëñ eʼñe poʼhuamencot̃ Yompor.
4 A minha palavra e a minha pregação longe estavam da eloqüência persuasiva da sabedoria; eram, antes, uma demonstração do Espírito e do poder divino,
5 Ñam̃a ya acheñeypaʼ amaʼt coc̈hneshaʼtatsta yoct̃ap̃ñapaʼ t̃arraña napaʼ ama nemno eʼñe na neñoteñot̃paʼ oʼch nameʼñatasa. Napaʼ añña nemnen oʼch nameʼñatasa eʼñe Yompor poʼhuamencot̃.
5 para que vossa fé não se baseasse na sabedoria dos homens, mas no poder de Deus.
6 T̃arraña amaʼt atet̃paʼ esempopaʼ oʼch neserrpareʼtach ñeñt̃ oʼ ameʼñerra huomenc. Oʼch neserrpareʼtatanet eʼñe coc̈hneshaʼ cot̃ap̃ñats, ñeñt̃ara Yompor poct̃ap̃ña ñeñt̃ atarr es eñotets. T̃arraña añ cot̃ap̃ñatspaʼ amach patsoʼmareyaye, ñam̃a amach añeyaye am̃chaʼtaret̃ec̈hno poct̃ap̃ña ñeñt̃ añe patsroʼtsen. T̃arroʼmar ñetpaʼc̈hoʼña huañerretchaʼ esempo.
6 Entretanto, o que pregamos entre os perfeitos é uma sabedoria, porém não a sabedoria deste mundo nem a dos grandes deste mundo, que são, aos olhos daquela, desqualificados.
7 Yomporepaʼchña poct̃ap̃ña yaʼpot̃a ñeñt̃ atarr es eñotets, ñeñt̃ara amaʼt ahuat̃ot̃eñpaʼ ama eñotpahuo poct̃ap̃ña. T̃arraña amaʼt allempo ama ayec̈hcataret̃tenaʼ patspaʼ ñeñt̃ñapaʼ oʼ anaret̃etua att̃och cohuenchaʼ yaʼqueshp̃ataret̃terra esempohuañen.
7 Pregamos a sabedoria de Deus, misteriosa e secreta, que Deus predeterminou antes de existir o tempo, para a nossa glória.
8 Añña am̃chaʼtaret̃neshaʼ ñeñt̃ añe patsroʼtsaʼyenpaʼ ama c̈hapaneto Yompor poct̃ap̃ña. Ñerraʼm c̈hapanetañchaʼ ahuaña pueyoc̈hretopaʼ amat̃eʼ corsoʼtam̃peretañeña Yepartseshar ñeñt̃ atarr nanac cohuen.
8 Sabedoria que nenhuma autoridade deste mundo conheceu {pois se a houvessem conhecido, não teriam crucificado o Senhor da glória}.
9 T̃arroʼmar atet̃ anuaret̃ta Yompor poʼñoñ ahuat̃, ñeñt̃paʼ atet̃ oten:
9 É como está escrito: Coisas que os olhos não viram, nem os ouvidos ouviram, nem o coração humano imaginou {Is 64,4}, tais são os bens que Deus tem preparado para aqueles que o amam.
10 T̃arraña ñeñt̃eyña ameʼñerraya ñeñt̃ey allohueneypaʼ oʼ eñotaterrey Yompor eʼñe ña Puecamquëñot̃ ñeñt̃ chorratenya. Poʼñoc̈h yeñoteñ Yompor Puecamquëñpaʼ ña eñotueneʼ allohuen Yompor poct̃ap̃ña ñam̃a amaʼt ñeñt̃ ama eñotpahuoyaye.
10 Todavia, Deus no-las revelou pelo seu Espírito, porque o Espírito penetra tudo, mesmo as profundezas de Deus.
11 Att̃ecma yepena yam̃a ñeñt̃ey acheñey. Amach errot̃enot̃ poʼpsheñeñpaʼ eñotonay atet̃ yoct̃apeʼchen ya yeyoc̈hro, eʼñech yapt̃a yeñoteñ. Att̃ecma pena ñam̃a poʼpotantañ amach errot̃enot̃ eñotano Yompor poct̃ap̃ña, eʼñech Yompora ñapuet̃ Puecamquëñ eñoteneʼ.
11 Pois quem conhece as coisas que há no homem, senão o espírito do homem que nele reside? Assim também as coisas de Deus ninguém as conhece, senão o Espírito de Deus.
12 Yapaʼ oʼ yagapoñ Yompor Puecamquëñ, amaña acheña poct̃ap̃ña yaguërro ñeñt̃ patsoʼmarecpa. Ñeñt̃ara Yompor Puecamquëñ ñeñt̃ c̈hapateneʼ yeyoc̈hro ñam̃a ñeñt̃ yeñotateneʼ att̃o ña muerenya. Eʼñe puemuereñot̃ey shonteʼ es apaʼyeney.
12 Ora, nós não recebemos o espírito do mundo, mas sim o Espírito que vem de Deus, que nos dá a conhecer as graças que Deus nos prodigalizou
13 Ñam̃a ñeñt̃ ñoñets ñeñt̃ yec̈hateney Yompor Puecamquëñpaʼ ñeñt̃ara ñoñets oʼch yeserrpareʼtatas sam̃a amaʼt ñam̃a poʼpotantañec̈hno. Ñeñt̃paʼ ama añeyaye ñoñets ñeñt̃ atet̃ yec̈hatyen acheñeneshaʼ ñeñt̃ eñotañetyetsa. Ñam̃a ñeñt̃ ñoñets att̃o yec̈hateney Yompor Puecamquëñot̃paʼ ñeñt̃ yeyc̈hatenes sam̃a ñeñt̃es oʼ chorrerrsa sam̃a Yompor Puecamquëñ.
13 e que pregamos numa linguagem que nos foi ensinada não pela sabedoria humana, mas pelo Espírito, que exprime as coisas espirituais em termos espirituais.
14 T̃arraña acheñeneshaʼ ñeñt̃ ama chorreñaʼ Yompor Puecamquëñpaʼ amach errot̃enot̃ c̈hapaneto Yompor poct̃ap̃ña ñam̃a amach errot̃enot̃ agapoñeto ñeñt̃chaʼ apanetañ Yompor Puecamquëñot̃. Ñerraʼm yeserrpareʼtatanet att̃o es apueney Yompor Puecamquëñot̃paʼ ñetpaʼ c̈hach otyeset att̃oʼ yotatseʼtyen. T̃arroʼmar ñapt̃a c̈henana pueyoc̈hro ñeñt̃ chorrena Yompor Puecamquëñ.
14 Mas o homem natural não aceita as coisas do Espírito de Deus, pois para ele são loucuras. Nem as pode compreender, porque é pelo Espírito que se devem ponderar.
15 T̃arraña añña ñeñt̃ chorrena Yompor Puecamquëñpaʼ ñetpaʼ c̈henanet pueyoc̈hreto ora ñeñt̃ atet̃ pena Yompor. T̃arraña ñeñt̃ ama chorreno Yompor Puecamquëñ, ñetñapaʼ amach errot̃enot̃ c̈hapaneto pueyoc̈hro esocopt̃eʼ atet̃ penaña ñeñt̃ chorrena Yompor Puecamquëñ.
15 O homem espiritual, ao contrário, julga todas as coisas e não é julgado por ninguém.
16 Eʼñe att̃ecma oteney Yompor poʼñoñ ñeñt̃ anuaret̃ ahuat̃ot̃eñ, ñeñt̃paʼ atet̃ oten: “Eseshaʼhuat̃eʼcaʼ eñoteʼña ñeñt̃ atet̃ cot̃apeʼchen Yompor att̃och ñetpaʼ oʼch cot̃apeʼchateret ñamet Yompor.” T̃arraña t̃eʼña yapaʼ att̃ecma yoct̃apeʼchen atet̃ cot̃apeʼchen Cristo.
16 Por que quem conheceu o pensamento do Senhor, se abalançará a instruí-lo {Is 40,13}? Nós, porém, temos o pensamento de Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.