1 Coríntios 15
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NVT
1 T̃eʼpaʼ oʼch masheñneshachaʼ ñam̃a noc̈haneshachaʼ notas poʼpoñ. Napaʼ nemneñ ellopaʼ oʼch alla neyerpaterrserr eʼñe errot̃ent̃eʼña ñeñt̃ eʼñe atet̃ pena cohuen ñoñets ñeñt̃ neserrpareʼtatuanmas, amaʼt ahuat̃ot̃eñ. Ñeñt̃paʼ ñeñt̃ara cohuen ñoñets ñeñt̃ oʼ sameʼñerra, ñam̃a ñeñt̃ara ñoñets ñeñt̃ allo oʼ huomenc seperr seyoc̈her.
1 Agora, irmãos, quero lembrá-los das boas-novas que lhes anunciei anteriormente. Vocês as receberam e nelas permanecem firmes.
2 Ñam̃a ñeñt̃ara ñoñets allo oʼ saʼqueshp̃ataret̃terra ñerraʼm amach sequec̈hpuere, t̃arraña ñatoʼ poʼñoc̈hpaʼ ama c̈hoyeʼ sameʼñeno.
2 São essas boas-novas que os salvam, se continuarem a crer na mensagem como lhes anunciei; do contrário, sua fé é inútil.
3 Ñam̃a ñeñt̃ neserrpareʼtatas amaʼt ahuat̃ot̃eñpaʼ ñeñt̃ara cot̃ap̃ñats ñeñt̃ atet̃ eñotatennet nam̃a, ñeñt̃ nanac sherbets, ñam̃a ñeñt̃ara ñoñets ñeñt̃ atet̃ anuaret̃ Yompor poʼñoño amaʼt ahuat̃ot̃eñ. Ñeñt̃paʼ atet̃ oʼ neserrpareʼtatuas: Cristopaʼ rroma yoʼchñarecop,
3 Eu lhes transmiti o que era mais importante e o que também me foi transmitido: Cristo morreu por nossos pecados, como dizem as Escrituras.
4 allot̃paʼ apamparet̃ta, t̃arraña pomaʼpamtañopaʼ alla tanterra. Ñeñt̃paʼ att̃ecma oten ñam̃a ñeñt̃ atet̃ anuaret̃ ahuat̃ot̃eñ Yompor poʼñoño.
4 Ele foi sepultado e ressuscitou no terceiro dia, como dizem as Escrituras.
5 Allempo tanterrapaʼ ñanempaʼ orrterrana Pedro, allot̃paʼ orrterrana allohuen pueyochreshaʼ.
5 Apareceu a Pedro e, mais tarde, aos Doze.
6 Allot̃paʼ orrterrana ñam̃a shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ ameʼñetsa. Ñatoʼ metanenant̃eʼ quinientos acheñeneshaʼ ñeñt̃ enterreʼ allempo eʼñe parrocmuet. Ñeñt̃ enterreʼ allempopaʼ amaʼt t̃emeʼttsen shontet corraʼyenet. T̃arraña puesheñaʼtetspaʼ oʼ collaʼhuenet.
6 Depois disso, apareceu a mais de quinhentos irmãos de uma só vez, a maioria dos quais ainda está viva, embora alguns já tenham adormecido.
7 Allot̃ñapaʼ orrterrana ñam̃a Jacobo, allot̃paʼ orrterrana ñam̃a allohuen poʼpoñec̈hno ñeñt̃ allsensaret̃neshaʼ.
7 Mais tarde, apareceu a Tiago e, posteriormente, a todos os apóstolos.
8 Eʼñe chentaʼñapaʼ orrtona nam̃a, amaʼt napaʼ ama esoyayno. Att̃a nentena ñerraʼmrrat̃eʼ sapeñtsomaʼt̃ot̃a neʼñalleterra Yomporecop.
8 Por último, apareceu também a mim, como se eu tivesse nascido fora de tempo.
9 Poʼpoñec̈hno allsensaret̃neshaʼpaʼ ñetpaʼ nanac sherbenet, t̃arraña napaʼ amaʼt allsensaret̃eneñpaʼ ama tama nesherbeno. Ñam̃a napaʼ pocteʼ nenteñ amach otatsetneto allsensaret̃en, t̃arroʼmar napaʼ nanac naʼmueroc̈htacheʼt̃ ñeñt̃ ameʼñenaya Yompor.
9 Pois sou o mais insignificante dos apóstolos. Aliás, nem sou digno de ser chamado apóstolo, pois persegui a igreja de Deus.
10 T̃arraña amaʼt atet̃ nepeʼt̃paʼ Yomporpaʼ atarr morrentna. Eʼñe puemuereñot̃paʼ att̃oña aʼpnaserren ñeñt̃ nanac sherbets ñocop. T̃arraña ama orrena morrentno Yompor, t̃arroʼmar t̃eʼpaʼ nanac net̃orrena Yomporecop. Poʼpotantañ allsensaret̃neshaʼpaʼ amaʼt t̃orraʼyenet Yomporecoppaʼ t̃arraña napaʼ ello nanac net̃orrena atet̃ t̃orrenet ñet. Ñehua, amaʼt noteneñ napaʼ net̃orrena Yomporecop, poʼñoc̈hpaʼ ama nayeʼ t̃orretso, añña Yompor puemuereñot̃paʼ ñeñt̃ña t̃orretsa na nechtsot̃.
10 O que agora sou, porém, deve-se inteiramente à graça que Deus derramou sobre mim, e que não foi inútil. Trabalhei com mais dedicação que qualquer outro apóstolo e, no entanto, não fui eu, mas Deus que, em sua graça, operou por meu intermédio.
11 Ñehua, amach yoto ñeñt̃ey nanac sherbets, ñatoʼ na amapaʼ poʼpoñec̈hno allsensaret̃neshaʼ. Añchaʼña yot ñerraʼm ya poʼñoc̈h yeserrpareʼteñot̃ oʼ sameʼñaʼhuerrapaʼ ñeñt̃ña nanac sherbets.
11 Logo, não faz diferença se eu prego ou se eles pregam, pois todos nós anunciamos a mesma mensagem na qual vocês já creram.
12 Ñehua, ñerraʼm poʼñoc̈h oʼ sameʼñerra ñeñt̃ atet̃ yeserrpareʼtatenes att̃o Cristopaʼ oʼ tanterra allempo rroma, esoʼmareʼtña soten ñerraʼm yerromapaʼ amach errot̃enot̃ yetanterro. Poʼñoc̈h ñeñt̃paʼ atet̃ oten puesheñaʼtets ñeñt̃ seshoʼtsen.
12 Pois bem, se proclamamos que Cristo ressuscitou dos mortos, por que alguns de vocês afirmam não haver ressurreição dos mortos?
13 Ñehua, ñerraʼm poʼñoc̈h ama eñalle att̃och yetanterra yapaʼ, Cristopaʼc̈hoʼña amat̃eʼ tanterrañe amaʼt t̃emeʼttsen.
13 Pois, se não existe ressurreição dos mortos, Cristo não ressuscitou.
14 Ñerraʼm poʼñoc̈h Cristopaʼ t̃emeʼttsen rromueneñpaʼ ñeñt̃ atet̃ yeserrpareʼtatenes t̃eʼpaʼ amat̃eʼ es sherbenñe. Ñam̃a ñerraʼm poʼñoc̈h ama tanterrañe Cristopaʼ t̃eʼpaʼ eʼñet̃eʼ orrena yeyemteñañ.
14 E, se Cristo não ressuscitou, nossa pregação é inútil, e a fé que vocês têm também é inútil.
15 Ñam̃a ñerraʼm poʼñoc̈h ama tanterrañe Cristopaʼ yapaʼ att̃at̃eʼ yeshquënsoñ att̃oʼ pena poʼñoc̈h Yompor, t̃arroʼmar yapaʼ oʼ yeserrpareʼtuoñ Yompor att̃o ñapaʼ oʼ tantaterran Puechemer Cristo. T̃arraña ñerraʼm poʼñoc̈h ama eñallñe att̃och yetanterra rromot̃paʼ ñeñt̃ña atet̃ oʼ yeserrpareʼtatuas att̃o Yomporpaʼ oʼ tantaterran Puechemer Cristo, ñeñt̃paʼ amat̃eʼ poʼñoc̈hoyayñe.
15 Então estamos todos mentindo a respeito de Deus, pois afirmamos que ele ressuscitou a Cristo. Mas, se não existe ressurreição dos mortos, isso não pode ser verdade.
16 Poʼñoc̈hpaʼ ñerraʼm amach yetanterro yapaʼ, Cristopaʼc̈hoʼña t̃emeʼttsent̃eʼ ama tanterrañe.
16 E, se não existe ressurreição dos mortos, então Cristo também não ressuscitou.
17 Ñam̃a ñerraʼm poʼñoc̈h t̃emeʼttsen amach tanterrañe Cristopaʼ eʼñet̃eʼ orrena seyemteñañ, ñam̃a soʼchñarpaʼ amat̃eʼ ap̃retnaret̃eñe t̃emeʼttsen.
17 E, se Cristo não ressuscitou, a fé que vocês têm é inútil, e vocês ainda estão em seus pecados.
18 Ñam̃a allohuen ñeñt̃ oʼ collaʼhuena ñeñt̃ ameʼñaʼnmaya Cristopaʼ ñetpaʼ oʼt̃eʼ eʼñe poctacma chencaʼhuerretañ.
18 Nesse caso, todos que adormeceram crendo em Cristo estão perdidos!
19 Ñam̃a ñerraʼm añecpa yeyemteñañ Cristo allempo huom̃chenyaʼ, ñam̃a ñerraʼm poʼñoc̈h amach yetanterro, ñerraʼm att̃eñpaʼ nanact̃eʼ llequëñtsoʼtsenyeñ. Ñeñt̃ llequëñetspaʼ ellot̃eʼ metanenaneñ ñeñt̃ atet̃ yellcatyeneʼ añe patsro.
19 Se nossa esperança em Cristo vale apenas para esta vida, somos os mais dignos de pena em todo o mundo.
20 T̃arraña ñeñt̃paʼ ama att̃eyaye, t̃arroʼmar poʼñoc̈h Cristopaʼ oʼ tanterra ñanom. Att̃o tanterrapaʼ amach alla rromuerreʼt̃e allochñapaʼ esempohuañen allohueney ñeñt̃ey ameʼñaʼnmaya Cristopaʼ yapaʼc̈hoʼña att̃ecmach yetanterra.
20 Mas Cristo de fato ressuscitou dos mortos. Ele é o primeiro fruto da colheita de todos que adormeceram.
21 Atet̃ p̃a ñam̃a ahuat̃ Adán eʼñe ña poʼchñarot̃ oʼ anaret̃ta att̃och yerroma, amaʼt eʼñe puesheñarrot̃a. T̃eʼpaʼc̈hoʼña eʼñe puesheñarrot̃paʼ oʼ orrterra att̃och yetanterra amaʼt esempoch yerroma.
21 Uma vez que a morte entrou no mundo por meio de um único homem, agora a ressurreição dos mortos começou por meio de um só homem.
22 T̃arroʼmar eʼñe poʼchñarot̃ Adán ñeñt̃ey pamoʼtsnaʼtareypaʼ yocoppaʼc̈hoʼña oʼ anaret̃ta att̃och yerroma yam̃a allohueney. T̃arraña t̃eʼpaʼ eʼñe yeparrocmateñot̃ Cristopaʼ elloch alla yocrraʼhuerra allohueney.
22 Assim como todos morremos em Adão, todos que são de Cristo receberão nova vida.
23 T̃arraña ñeñt̃paʼ atet̃chaʼ perra: Cristo ñanom oʼ tanterra allochñapaʼ ñerraʼm esempoch huerra, yapaʼc̈hoʼña ñeñt̃ey ameʼñenayapaʼ att̃ecmach yocrraʼhuerra allohueney.
23 Mas essa ressurreição tem uma sequência: Cristo ressuscitou como o primeiro fruto da colheita, e depois todos que são de Cristo ressuscitarão quando ele voltar.
24 — ausente —
24 Então virá o fim, quando ele entregará o reino a Deus, o Pai, depois de ter destruído todos os governantes e autoridades e todo poder.
25 — ausente —
25 Pois é necessário que Cristo reine até que tenha colocado todos os seus inimigos debaixo de seus pés.
26 — ausente —
26 E o último inimigo a ser destruído é a morte.
27 — ausente —
27 Pois as Escrituras dizem: “Deus pôs todas as coisas sob a autoridade dele”. Claro que, quando se diz que “todas as coisas estão sob a autoridade dele”, isso não inclui aquele que conferiu essa autoridade a Cristo.
28 — ausente —
28 Então, quando todas as coisas estiverem sob a autoridade do Filho, ele se colocará sob a autoridade de Deus, para que Deus, que deu a seu Filho autoridade sobre todas as coisas, seja absolutamente supremo sobre todas as coisas em toda parte.
29 T̃eʼpaʼ oʼch alla noterrserr poʼpoñ. Ñerraʼm poʼñoc̈h ama eñalle att̃och yetanterra esempohuañenpaʼ esoʼmareʼtña puesheñaʼtets acheñpaʼ apataret̃tenaña añecop ñeñt̃ oʼ rroma. Poʼñoc̈h ñerraʼm amach errot̃enot̃ tanterro ñeñt̃ oʼ rromapaʼ esoʼmareʼtña apataret̃tenetña ñeñt̃ecop.
29 E o que dizer dos que se batizam em favor dos mortos? Se os mortos não ressuscitam, como dizem eles, por que se batizam em favor dos que já morreram?
30 Ñam̃a ñerraʼm poʼñoc̈h amach errot̃enot̃ yetanterropaʼ esoʼmareʼtña pocteʼ nenteñ eʼñe nameʼñeñot̃paʼ amaʼt c̈hocma nemueroc̈htena ñocoppaʼ eʼñe pocteʼ nenteñ.
30 E nós, por que arriscamos a vida o tempo todo?
31 Napaʼ atet̃ noten t̃arroʼmar pat̃eʼtets yet̃paʼ eʼñe naʼllpuepñot̃a ama muetsayenneto. Ñehua, neñoteñ ñeñt̃paʼ att̃ecmach p̃aʼnet. T̃arraña masheñneshachaʼ ñam̃a noc̈haneshachaʼ errponchaʼ nemueroc̈htapaʼ allponchaʼ nocshapretensa sam̃a, t̃arroʼmar eʼñe yeparrocmateñot̃ epay Yepartseshar Jesucristo.
31 Pois eu afirmo, irmãos, que enfrento a morte diariamente, assim como afirmo meu orgulho daquilo que Cristo Jesus, nosso Senhor, fez em vocês.
32 Ñam̃a arr Efesopaʼ eʼñe naʼllpuepñot̃a aʼqueshp̃atnet atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ c̈ho norrotena epan maʼyarr. T̃arraña ñerraʼm amach errot̃enot̃ yetanterropaʼ ñeñt̃ña att̃o naʼllpuepñot̃a aʼqueshp̃atyennetpaʼ amach es sherb̃aʼno, t̃arroʼmar ñeñt̃ patsoʼmarecpapaʼ ama sherbeno. Poʼñoc̈hpaʼ ñerraʼm amach eñallñe att̃och yetanterrañpaʼ eʼñe pocteʼ oʼch yoteneñ: “T̃eʼpaʼ acshaʼyespahuepaʼch, ñam̃a oʼch yotannaʼta arrallmeʼchapretyespahuepaʼch, ñam̃a oʼch yotannaʼta orrareʼtyespahuepaʼch t̃ayepaʼtñapaʼ huom̃chay. Tsapat̃onet̃ña oʼch yerromapaʼ amach alloʼna atet̃ yep̃aʼneno.”
32 E, se não haverá ressurreição dos mortos, de que me adiantou ter lutado contra feras, isto é, aquela gente de Éfeso? Se não há ressurreição, “comamos e bebamos, porque amanhã morreremos!”.
33 T̃arraña amach sotap̃saʼtatso atet̃, t̃arroʼmar yeñoteñ “ñerraʼm esempo yeyemteña ñeñt̃ att̃a cot̃apeʼchatseʼtyets ñeñt̃ ama cohuenayaye Yomporecop yapaʼc̈hoʼña c̈hach shequënyet t̃arroʼmar tsapat̃onet̃paʼ ñatoʼ oʼch alla atet̃ yeperra yam̃a atet̃ p̃aʼyenet ñet, amaʼt t̃eʼ yapaʼ eʼñe cohuen yoct̃apeʼchen Yomporecop.”
33 Não se deixem enganar pelos que dizem essas coisas, pois “as más companhias corrompem o bom caráter”.
34 Añña pocteʼ oʼch soct̃apeʼcherr ello, ñam̃a oʼch sequec̈hpuerr ñeñt̃ atet̃ sep̃aʼyeseʼt̃ ñeñt̃ ama pocteyaye Yomporecop. T̃eʼpaʼ sepenquëpaʼ t̃arroʼmar ñatoʼ poʼñoc̈h ama señoteñe Yompor allohuenes.
34 Pensem bem sobre o que é certo e parem de pecar. Pois, para sua vergonha, eu lhes digo que alguns de vocês não têm o menor conhecimento de Deus.
35 T̃eʼpaʼ oʼch notas poʼpoñ. Ñehua, ñatoʼ puesheñarrot̃espaʼ atet̃ sotenen: “Amat̃eʼ errot̃enot̃ yetanterroña rromot̃. Ñerraʼm poʼñoc̈h atanterrapoʼ rromot̃, yechetsña allempopaʼ ¿errot̃enaʼtchaʼña orrterra?”
35 Alguém pode perguntar: “Como os mortos ressuscitarão? Que tipo de corpo terão?”.
36 Sapaʼ areʼtña es señoteno. Ñehua, ñatoʼ oʼch netmaʼntacha atet̃: Yeñoteñ ñerraʼm es yenareʼt pueʼllomerpaʼ amach ahuen chopo. C̈hoch ñanom puetsaʼ paʼtall eshecchaʼña chop.
36 Que perguntas tolas! A semente só cresce e se transforma em planta depois que morre.
37 Ñam̃a ama añeyeʼ yenareʼteno narmets ora ñeñt̃ eʼñe atet̃ chopuets. Atet̃ ñerraʼm c̈hop yenareʼtpaʼ pueʼllom̃rach yenareʼteññañ.
37 E aquilo que se coloca no solo não é a planta que crescerá, mas apenas uma semente de trigo ou de alguma outra planta.
38 Ñam̃a ñeñt̃paʼ Yomporchaʼ aʼchpateʼ, t̃arraña ñeñt̃chaʼña chopatspaʼ oʼch poʼpoñet ñeñt̃ atet̃ orrtena ahuaña pueʼllomer. Ñeñt̃paʼc̈hoʼ Yompor aʼpoʼpoñetateneʼ t̃arroʼmar atet̃ muenen ña. Ñam̃a ñerraʼm poʼpoñeʼttsocma es yenareʼt pueʼllomerpaʼ eʼñech poʼpoñeʼttsocma chopyes ñam̃a narmets ñeñt̃ eʼñe atet̃ anaret̃.
38 Então Deus lhe dá o novo corpo como ele quer. Um tipo diferente de planta cresce de cada tipo de semente.
39 Añpaʼc̈hoʼ chetsotspaʼ eʼñe poʼpoñeʼttsocma chetsots, ama eʼñe att̃ecmayaye. Atet̃ ñerraʼm ya acheñeypaʼ poʼpoñc̈hoʼ yechets yechen. Ñam̃a es berroc̈hnopaʼ poʼpoñc̈hoʼ poʼchets pen. Ñam̃a ot̃ec̈hnopaʼc̈hoʼ poʼpoñ poʼchets pen ñam̃a. Cacac̈hnopaʼc̈hoʼña poʼpoñc̈hoʼ poʼchets pen ñam̃a.
39 Da mesma forma, há tipos diferentes de carne: um tipo para os seres humanos, outro para os animais, outro para as aves e outro para os peixes.
40 Ñam̃a ñeñt̃ allpon entoʼmarneshaʼ ama eʼñe att̃ecmayayeto ñerraʼm patsoʼmarneshaʼ. T̃arraña ñeñt̃ entoʼtsaʼyenpaʼ ellonet̃c̈hoʼ coc̈hneshaʼtyenet t̃arroʼmar atet̃ anaret̃et. Ñeñt̃ patsoʼtsaʼyenpaʼc̈hoʼña ellonet̃c̈hoʼ cohuenetyenet ñamet t̃arroʼmar ñetpaʼc̈hoʼña atet̃ anaret̃et.
40 Também há corpos celestes e corpos terrestres. A glória dos corpos celestes é diferente da glória dos corpos terrestres.
41 Ñam̃a atet̃ cohuentena atsneʼpaʼ ñeñt̃paʼ poʼpoñ poptena t̃arroʼmar atet̃ anaret̃ ñam̃a. Arrorrpaʼc̈hoʼña poʼpoñonet̃c̈hoʼ cohuentena t̃arroʼmar atet̃ anaret̃. Rantoc̈hnopaʼc̈hoʼña poʼpoñonet̃c̈hoʼ cohuenetyenet. Ñam̃a pat̃eʼtets rantopaʼ poʼpoñeʼttsocma cohuenetyenet ñamet t̃arroʼmar atet̃ anaret̃et.
41 O sol tem um tipo de glória, enquanto a lua e as estrelas têm outro. E até mesmo as estrelas diferem em glória umas das outras.
42 Att̃ecmach yeperra yam̃a ñerraʼm esempohuañenchaʼ yetanterra. Ñeñt̃ atet̃ orrtena t̃eʼ yechetspaʼ allempoch yetanterrapaʼ amach att̃erayeʼ yorrterro. T̃eʼpaʼ arromñat̃ayapaʼ c̈hocmach yerroma allot̃paʼ oʼchc̈hoʼ pampaʼyet allchaʼ puetsohuerr yechets. T̃arraña esempoch yetanterrapaʼ amach alla yaʼrromñat̃terreʼt̃e.
42 O mesmo acontece com a ressurreição dos mortos. Quando morremos, o corpo terreno é plantado no solo, mas ressuscitará para viver para sempre.
43 Ñam̃a t̃eʼ yechetspaʼ atarr pencnaʼntateney t̃arroʼmar c̈hocmach yatsnaʼten. Ñerraʼm yatsnaʼtpaʼ oʼchc̈hoʼ yerroma, allot̃ñapaʼ oʼchc̈hoʼ pampaʼyet. T̃arraña ñerraʼm esempoch yetanterrapaʼ allempo yechetspaʼ amach alla pencnaʼntaterryeʼt̃e. Allempopaʼ eʼñech cohuen yorretyena. Ñam̃a t̃eʼpaʼ ama ahuamencat̃eye ñeñt̃oʼmarña c̈hocma yerromuen, allot̃ñapaʼ oʼchc̈hoʼ pampaʼyet. T̃arraña ñerraʼm esempoch yetanterrapaʼ allempopaʼ nanacchaʼ ahuamencat̃ey.
43 Nosso corpo é enterrado em desonra, mas ressuscitará em glória. É enterrado em fraqueza, mas ressuscitará em força.
44 Atet̃ yeyec̈hquëna t̃eʼ arr patsoʼmarpaʼ ñeñt̃paʼ c̈hocmach yerroma, allot̃ñapaʼ oʼchc̈hoʼ pampaʼyet. T̃arraña ñerraʼm esempoch yetanterrapaʼ allempopaʼ camuecñetsot̃ach yorrterra. Poʼñoc̈h yeñoteñ atet̃ yorrtena t̃eʼ yechtsot̃paʼ yeñoteñ ñam̃a yecamquëñot̃paʼc̈hoʼña yorrterrach esempohuañen.
44 É enterrado como corpo humano natural, mas ressuscitará como corpo espiritual. Pois, assim como há corpos naturais, também há corpos espirituais.
45 Ñeñt̃oʼmarña amaʼt Yompor poʼñoño atet̃ anuaret̃ ahuat̃ot̃eñ, ñeñt̃paʼ atet̃ oten: “Allempo Adánpaʼ yec̈hcach Yompor allempoñapaʼ ahuoʼt ap̃ poʼrrerrña att̃och corra eʼñe poʼchtsot̃. Ñeñt̃oʼmar Adánpaʼ ñeñt̃ ñanom acheñetats.” T̃arraña chentaʼñapaʼ acheñetos ñam̃a Cristo att̃och ñach yapuerreʼ ello oʼch alla yocrraʼhuerra yecamquëñot̃.
45 As Escrituras nos dizem: “O primeiro homem, Adão, se tornou ser vivo”. Mas o último Adão é espírito que dá vida.
46 T̃arroʼmar Yomporpaʼ atet̃ naʼy. Ñanompaʼ oʼch yocrra eʼñe yechtsot̃, esempohuañenñapaʼ oʼch alla yocrraʼhuerra ñam̃a yecamquëñot̃.
46 Primeiro vem o corpo natural, depois o corpo espiritual.
47 T̃arroʼmar ñeñt̃ ñanom acheñ ñeñt̃ara Adánpaʼ patsa ayec̈hcataret̃, ñeñt̃oʼmarña ñapaʼ att̃a patsoʼmarneshat. T̃arraña puepañ ñeñt̃ acheñetosets ñeñt̃ara Yepartseshar Jesucristo ñeñt̃paʼ entot̃ huapa.
47 O primeiro homem foi feito do pó da terra, enquanto o segundo homem veio do céu.
48 Ñam̃a ñeñt̃ey arromñat̃eneshaypaʼ yapaʼc̈hoʼña att̃aya ñerraʼmrrat̃eʼ Adán ñeñt̃ ayec̈hcataret̃ pats. T̃arraña ñeñt̃ey ameʼñenaya Cristo ñeñt̃ huaptsa entot̃paʼ yapaʼc̈hoʼña yocrraʼhuerrach yecamquëñot̃ ento atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ Cristo ñeñt̃ huaptsa entot̃.
48 Os que são da terra são como o homem terreno, e os que são do céu são como o homem celestial.
49 Att̃eña t̃eʼpaʼ att̃a yeyec̈hquëna yechtsot̃ atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ Adán ñeñt̃ ñanom ayec̈hcataret̃ pats t̃arraña esempohuañenpaʼ yeyec̈hquërrach ello atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ Cristo ñeñt̃ huaptsa entot̃.
49 Da mesma forma que agora somos como o homem terreno, algum dia seremos como o homem celestial.
50 Ñeñt̃oʼmarña masheñneshachaʼ ñam̃a noc̈haneshachaʼ notenes: Eʼñe yechtsot̃paʼ amach es yoʼpato all am̃chaʼtaret̃tena Yompor. T̃arroʼmar allempo arromñat̃ayapaʼ amat̃eʼ errot̃enot̃ es yoʼpatoña ñeñt̃ ama ahuañaño.
50 Estou dizendo, irmãos, que nosso corpo físico não pode herdar o reino de Deus. Este corpo mortal não pode herdar aquilo que durará para sempre.
51 Ñehua, oʼch neñotatas ñeñt̃chaʼ atet̃ perra esempo, ñeñt̃ ñapt̃a eñoteñ t̃eʼ Yompor. Poʼñoc̈hpaʼ amach eʼñe allohueney yerromhuo. T̃arroʼmar ñeñt̃ey orameñ corretsa allempoch huerra Cristopaʼ amach yerromo. Allempopaʼ att̃ach yepoʼpoñet
51 Mas eu lhes revelarei um segredo maravilhoso: nem todos dormiremos, mas todos seremos transformados!
52 eʼñech machayot̃a eʼñe allempocma esempoch eʼmorrterra Yompor poʼpoctor eʼñe allohuanen. Ñehua, ñeñt̃paʼ atet̃chaʼ perra allempo. Ñanompaʼ oʼch eʼmorrterra Yompor poʼpoctor. Allempoñapaʼ oʼch tanrraʼtuena ñeñt̃ collaʼhuatsa ahuat̃ot̃eñ. Allempochña tanterretpaʼ amach alla arromñat̃terreteʼt̃e. Yaña ñeñt̃ey orameñ corretsapaʼ yapaʼc̈hoʼña oʼch yepoʼpoñet eʼñe allempocma.
52 Acontecerá num instante, num piscar de olhos, ao som da última trombeta. Pois, quando a última trombeta soar, aqueles que morreram ressuscitarão a fim de viver para sempre. E nós que estivermos vivos também seremos transformados.
53 T̃arroʼmar yechets ñeñt̃ aptsañapaʼ añ palltetsa oʼch puenasa ñeñt̃ ama aptsaño. T̃arroʼmar ñeñt̃ey arromñat̃eypaʼ añ palltetsa oʼch yepnasa ñeñt̃ ama arromñat̃eyaye.
53 Pois nosso corpo mortal precisa ser transformado em corpo imortal.
54 Ñerraʼm esempo yechets ñeñt̃ aptsañapaʼ ñerraʼm oʼch puenasa ñeñt̃ ama aptsaño, ñam̃a ñerraʼm esempoch ñeñt̃ey arromñat̃eypaʼ oʼch yepnasa ñeñt̃ ama arromñat̃eyayepaʼ eʼñe allempopaʼ oʼch eʼñe etsotua ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ ahuat̃ot̃eñ, ñeñt̃paʼ atet̃ oten: “Allempo oʼch huañerrña ñeñt̃ att̃o oʼpatenya rromueñets.
54 Então, quando nosso corpo mortal tiver sido transformado em corpo imortal, se cumprirá a passagem das Escrituras que diz: “A morte foi engolida na vitória.
55 Ñeñt̃oʼmarña allempopaʼ amach yerromuerreʼt̃e, t̃arroʼmar amach eñalleterreʼt̃eña ñeñt̃chaʼ alla yaʼtserrperrayerr amaʼt yerromñot̃a.”
55 Ó morte, onde está sua vitória? Ó morte, onde está seu aguilhão?”.
56 T̃arroʼmar t̃eʼpaʼ yoʼchñarot̃ oʼpatenyaña rromueñets, t̃arraña allempopaʼ amach eñalle yoʼchñar. Ñam̃a yat̃pareʼteñot̃ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃paʼ ñeñt̃ña yoʼpatatayeʼt̃ña rromueñets allempo nanac yeyoreʼt̃ yoʼchñar.
56 O pecado é o aguilhão da morte que nos fere, e a lei é o que torna o pecado mais forte.
57 Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ yeparasyosoʼchepaʼch Yompor t̃arroʼmar att̃o apuey Puechemer ñeñt̃ara Yepartseshar Jesucristo ñeñt̃chaʼ c̈hocma yaʼpoctateneʼ allohuen paʼnamen ñeñt̃ yocop.
57 Mas graças a Deus, que nos dá vitória sobre o pecado e sobre a morte por meio de nosso Senhor Jesus Cristo!
58 Ñeñt̃oʼmar eʼñe nemorrenteñot̃paʼ oʼch masheñneshachaʼ ñam̃a noc̈haneshachaʼ noterrserr: T̃eʼpaʼ huomenquëpaʼch sep̃aʼ seyoc̈her, amach sequec̈hpatstere. Ñam̃a c̈hocmuepaʼch set̃orrena Yomporecop. Ñam̃a sapaʼ señochepaʼch ñeñt̃ att̃o yet̃orrena Yomporecoppaʼ ama orrena yet̃orreno.
58 Portanto, meus amados irmãos, sejam fortes e firmes. Trabalhem sempre para o Senhor com entusiasmo, pois vocês sabem que nada do que fazem para o Senhor é inútil.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.