Romanos 9

Yanesha' NT (AME_TBL) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ñam̃a ñeñt̃chaʼ notas t̃eʼpaʼ ñeñt̃paʼ eʼñe poʼñoc̈h atet̃, ama c̈hoyeʼ neshquënso, t̃arroʼmar napaʼ oʼ nameʼñera Cristo. Ñam̃a Parets Puecamquëñ ñeñt̃ yec̈hetsa neyoc̈hro, ñeñt̃ña eʼñe eñotenen ñeñt̃chaʼ atet̃ notas ñeñt̃paʼ eʼñe poʼñoc̈h atet̃.
1 Digo a verdade em Cristo, não minto; minha consciência o confirma no Espírito Santo:
2 Napaʼ atarr nanac nellquëña nemoʼnasheñneshaʼ ñeñt̃ara judioneshaʼ t̃arroʼmar ñetpaʼ shontetañpaʼ ama ameʼñeñeto Cristo. Ñeñt̃a nenen neyoc̈hro att̃o atarr nellquënanet. Ñerraʼm errot̃enot̃ naʼqueshp̃atanet oʼt̃eʼ naʼqueshp̃aterranetañ. Amaʼt pocteʼ nenteñeñ oʼch naʼcmaret̃tañ nañeña att̃och nechenquërra allochñapaʼ amach nentere Cristo, ñerraʼm atet̃ nep̃apaʼ ñetpaʼ ñatoʼ oʼt̃eʼ naʼqueshp̃aterranetañ. T̃arraña amaʼt atet̃ nep̃atstañpaʼ amach errot̃enot̃ naʼqueshp̃aterraneto.
2 tenho grande tristeza e constante angústia em meu coração.
3 — ausente —
3 Pois eu até desejaria ser amaldiçoado e separado de Cristo por amor de meus irmãos, os de minha raça,
4 Ñam̃a namoʼtseshaʼ judioneshaʼ ñeñt̃ara israelenaʼtarneshaʼ ñeñt̃ acrañ Yompor ahuat̃ ñeñt̃chaʼ puechemereshaʼ p̃añ, ñam̃a ñetpaʼ c̈hocma entoñetañeʼt̃ Yompor poʼpartsoña ahuat̃. Ñam̃a ñet Yomporpaʼ c̈hocma aʼpoctatanetañeʼt̃ ahuat̃ att̃och c̈hocmach aʼnatenanet. Ñam̃a ñetpaʼ apanetañeʼt̃ Yompor poʼñoñ ahuat̃, ñeñt̃ña eñotatahueteʼt̃ ñeñt̃ atet̃ pocteʼ enten Yompor. Ñam̃a ñeñt̃ara judioneshaʼ ñeñt̃ eñotayeʼt̃ att̃och nanac eʼñe coc̈hneshot̃ sherbeñetañ Yompor paʼpacllo. Ñam̃a ñeñt̃ara judioneshaʼ Yompor ahuat̃paʼ ahuoʼt otanetañ ñeñt̃chaʼ atet̃ apuerranet esempohuañen.
4 o povo de Israel. Deles é a adoção de filhos; deles é a glória divina, as alianças, a concessão da lei, a adoração no templo e as promessas.
5 Ñam̃a ñeñt̃ ñanom yamoʼmtayñeneshañyepeʼt̃ ñeñt̃ nanac sherb̃ayeʼt̃ Yompor ahuat̃paʼ ñetpaʼ ñeñt̃ara judioneshaʼ pamoʼtsnaʼtarneshañ. Ñam̃a amaʼt judionaʼtareshot̃paʼ ahuoʼt eñalletosa Cristo arr patsro ñeñt̃ara ñeñt̃ nanac Partsotets ñeñt̃ pomnaren peneʼ allohuen esocmañen. Yaʼyeʼchoc̈htatoñepaʼch t̃ayot̃eñ amaʼt errponohuañen. Ñeñt̃paʼ att̃etepaʼch Nompore.
5 Deles são os patriarcas, e a partir deles se traça a linhagem humana de Cristo, que é Deus acima de tudo, bendito para sempre! Amém.
6 T̃arraña amaʼt allohuen judioneshaʼña amaʼtchaʼ ama ameʼñereto Cristopaʼ Yomporñapaʼ amach errot̃enot̃ huañerroña poʼñoñ ñeñt̃ atet̃ otaneteʼt̃ ahuat̃; ñeñt̃paʼ c̈hocmach etsota ñeñt̃ atet̃ otanet, t̃arroʼmar ñapaʼ ama puenesho poʼñoñ. Ñam̃a allohuen ñeñt̃ israelenaʼtarpaʼ ama allohuenacmayeʼ Yomporenaʼtareyayeto.
6 Não pensemos que a palavra de Deus falhou. Pois nem todos os descendentes de Israel são Israel.
7 Ñam̃a ora allpon poʼm̃renña Abrahampaʼ ama allohuenacmayeʼ poʼnoc̈h Abraham puechemer entapreteñe Yompor. “Aña eʼñe puechemer entapreteñ Yompor ñeñt̃ Isaac poʼm̃renña”, ñeñt̃ atet̃ otan Yompor Abraham ahuat̃.
7 Nem por serem descendentes de Abraão passaram todos a ser filhos de Abraão. Pelo contrário: "Por meio de Isaque a sua descendência será considerada".
8 Ñeñt̃oʼmarña yeñoteñ allohuen Abraham poʼm̃reneñpaʼ ama allohuenacmayeʼ poʼñoc̈h puechemer penaneto Yompor. Añachña puechemer pen ñeñt̃ yemtenaya Yompor ñeñt̃ atet̃ otenanet.
8 Noutras palavras, não são os filhos naturais que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que são considerados descendência de Abraão.
9 Ñehua, yapaʼ yeñoteñ atet̃ ahuat̃ Yomporpaʼ otan Abraham ñeñt̃chaʼ ap̃, ñeñt̃paʼ atet̃ ot: “Tsapat̃ charo atet̃ ñerraʼm t̃eʼ añempo, oʼch nohuerra allempoñapaʼ pet̃apor Sarapaʼ cheyoreʼtchaʼ ñeñt̃paʼ asheñorrchaʼ ñeñt̃chaʼ Isaacatats.” Arrpaʼ allohua ñeñt̃ atet̃ Yomporpaʼ otan Abraham.
9 Pois foi assim que a promessa foi feita: "no tempo devido virei novamente, e Sara terá um filho".
10 Elloña t̃eʼpaʼ oʼch alla neyerpaterrserr att̃o yatañ Isaacpaʼ ahuoʼt yoran Rebeca ñeñt̃chaʼ puet̃apor p̃aʼ. Ñam̃a allempo Rebecapaʼ t̃otana Isaac puechemer ñeñt̃ epueshaʼ Yomporñapaʼ otan Rebeca, atet̃ och: “Ñeñt̃chaʼ eñalletatsa ñanom pechoyorpaʼ añchaʼ pomnaren peneʼ ñeñt̃chaʼ eñalletatsa chentaʼ.” Arrpaʼ allohua ñeñt̃ atet̃ Yomporpaʼ otan Rebeca. Ñam̃a allempo ama eñalletenaʼ puechoyoreshaʼ Yomporñapaʼ ahuoʼt yeʼchoña pat̃err puechoyor ñeñt̃ muenen ña, amaʼt allempopaʼ ama es yec̈hcatenetaʼ amaʼt ñeñt̃ cohuen enten Yompor amapaʼ ñeñt̃ ama cohuenayaye. Eʼñe att̃a ahuoʼt yeʼchana puesheñarr ñeñt̃ muenen ña; cheshat̃ollpaʼ ama pueyec̈hcateñot̃eyeʼ cohuen yeʼchyoña Yompor, t̃arroʼmar cheshat̃olleshaʼpaʼ ama es yec̈hcatenetaʼ amaʼt coñeʼt̃a. Att̃oña ahuoʼt etsota Yompor poʼñoñ ñeñt̃ atet̃ aquellcaʼhuaret̃ ahuat̃ot̃eñ, ñeñt̃paʼ atet̃ oten Yompor: “Jacobpaʼ atarr nemorrenteña, paʼmoʼnasheñña Esaúpaʼ ama tama nemorrenteño.” Atet̃ p̃a att̃och yeñoch Paretspaʼ ña acrañtetsa ñapuet̃ añecop ñeñt̃ eʼñe yeʼchena ña.
10 E esse não foi o único caso; também os filhos de Rebeca tiveram um mesmo pai, nosso pai Isaque.
11 — ausente —
11 Todavia, antes que os gêmeos nascessem ou fizessem qualquer coisa boa ou má — a fim de que o propósito de Deus conforme a eleição permanecesse,
12 — ausente —
12 não por obras, mas por aquele que chama — foi dito a ela: "O mais velho servirá ao mais novo".
13 — ausente —
13 Como está escrito: "Amei Jacó, mas rejeitei Esaú".
14 T̃eʼña ñatoʼ sapaʼ c̈hat̃eʼ sotenapañ ñeñt̃ atet̃ oteʼt̃ Yompor, ñeñt̃paʼ amat̃eʼ pocteyaye. T̃arraña oʼch notas ñeñt̃paʼ eʼñe pocteʼ atet̃ oteʼt̃ Yompor.
14 E então, que diremos? Acaso Deus é injusto? De maneira nenhuma!
15 T̃arroʼmar yapaʼ yeñoteñ atet̃ Yomporpaʼ otan ahuat̃ Moisés, ñeñt̃paʼ atet̃ och: “Ñerraʼm eseshaʼ neyeʼcha na ñeñt̃chaʼña neyenpaʼ. Ñam̃a ñerraʼm eseshaʼ neyeʼcha na ñeñt̃chaʼña atarr nemorrentena.”
15 Pois ele diz a Moisés: "Terei misericórdia de quem eu quiser ter misericórdia e terei compaixão de quem eu quiser ter compaixão".
16 Ñeñt̃oʼmarña yapaʼ yeñoteñ ñerraʼm eseshaʼ muenen Yompor ñeñt̃chaʼña aʼnatena, ñeñt̃paʼ eʼñe pocteʼ. Ñeñt̃paʼ ama añot̃eyaye ñeñt̃ atet̃ yemnen ya acheñey, ñam̃a ama yaʼmueroc̈htameʼteñot̃a yeʼchenyoña Yompor. Eʼñechña puemuereñot̃a yeʼchenana erraʼtsen muenen ña.
16 Portanto, isso não depende do desejo ou do esforço humano, mas da misericórdia de Deus.
17 Ñam̃a yeñoteñ ñeñt̃ atet̃ Yomporpaʼ otan ahuat̃ ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tatseʼt̃ Egipto. Ñeñt̃paʼ atet̃ otan am̃chaʼtaret̃ Faraón: “Na peneʼ, ñeñt̃ep̃ am̃chaʼtaret̃tetsa, att̃och peshoch norrtat nehuamenc acheñeneshesho. Att̃ochña ñetpaʼ oʼch serrpareʼtyesonet erracmañen att̃o na ñeñt̃en nanac ahuamencat̃tetsa.”
17 Pois a Escritura diz ao faraó: "Eu o levantei exatamente com este propósito: mostrar em você o meu poder, e para que o meu nome seja proclamado em toda a terra".
18 Ñeñt̃oʼmarña yapaʼ yeñoteñ ñerraʼm eseshaʼ muenen Yompor oʼch aʼnatanetpaʼ ñeñt̃chaʼña aʼnatena. Ñam̃a ñerraʼm eseshaʼ muenen Yompor oʼch echarrtenet pueyoc̈hreto, ñachña muenatenahuet.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer, e endurece a quem ele quer.
19 T̃eʼña ñatoʼ sapaʼ c̈hat̃eʼ sotenapañ: “Ñerraʼm Yompor ñach yemnateneʼ ñeñt̃ eʼñe atet̃ muenen ñapaʼ, yapaʼ amach errot̃ yepe, ñeñt̃oʼmarña amat̃eʼ pocteyaye oʼch enteney yapaʼ amoʼ cohuenayayye, ñerraʼm ña yemnatateneʼ oʼch es atet̃ yep̃a.” Ñatoʼ sapaʼ att̃at̃eʼ soct̃apeʼchatseʼtyen seyoc̈hro.
19 Mas algum de vocês me dirá: "Então, por que Deus ainda nos culpa? Pois, quem resiste à sua vontade? "
20 T̃arraña masheñneshachaʼ ñam̃a noc̈haneshachaʼ, oʼch notas, Yomporpaʼ ama asasareʼtpahuoyaye. Ñatoʼ oʼch netmaʼntatasa atet̃: Ñatoʼ eseshaʼpaʼ oʼch yec̈hcatan coyem̃ ñeñt̃ patsrroʼ. Ñeñt̃ eʼñe atet̃ muenen ña, ñapaʼ ñeñt̃chaʼ atet̃ yec̈hcat. Ñatoʼ oʼch yec̈hcatan eprroga coyem̃, puerrogarrpaʼ atarrchaʼ cohuen, eʼñech cohuenot̃ sherbenan pamoʼmteʼ. Allot̃ñapaʼ ñeñt̃ aʼpchat patspaʼ oʼch alla yec̈hcaterranerr poʼprroguëñ puecoyem̃. Ñatoʼ ñeñt̃paʼ amach tama cohuenayeʼ pe, t̃arroʼmar ñeñt̃ yec̈hcateʼpaʼ ama mueno oʼch orrtach acheñeneshesho. T̃arraña coyem̃paʼ ñerraʼm eñorenañpaʼ amach sasareʼtanoña pamoʼmteʼ, amach oche: “Esoʼmart̃eʼ peyec̈hcaten atet̃, ama cohuenayeʼ pep̃aʼno.” T̃arroʼmar ñerraʼm pamoʼmteʼ muenets atet̃chaʼ p̃an puecoyem̃, coyem̃ñapaʼ amach errot̃ es p̃o. Ñeñt̃oʼmarña yeñoteñ Yomporpaʼ amaʼt errot̃en muenaʼ oʼch atet̃ p̃onay, ñeñt̃paʼ eʼñe pocteʼ ñocop, t̃arroʼmar Parets añecoppaʼ ña otets ñapuet̃. Ñam̃a yapaʼ amach yesasareʼche, t̃arroʼmar Paretspaʼ ama asasareʼtpahuoyaye.
20 Mas quem é você, ó homem, para questionar a Deus? "Acaso aquilo que é formado pode dizer ao que o formou: ‘Por que me fizeste assim? ’ "
21 — ausente —
21 O oleiro não tem direito de fazer do mesmo barro um vaso para fins nobres e outro para uso desonroso?
22 Amaʼt att̃eñpaʼ elloña Yompor ahuat̃paʼ atarr ahuantaneʼt̃ att̃o nanac at̃pareʼcheʼt̃ ñeñt̃ oʼpateʼt̃ chenquëñets. Ñerraʼm ña muenatseñ eʼñe pocteñ att̃och tsaʼtaterranetañ eʼñe allempocma poʼyoroc̈henñot̃. Att̃ochña entatanetañ poʼhuamenc t̃arraña ama att̃eyeʼ p̃aneto, att̃aña ahuantaneteʼt̃ poʼchñaret.
22 E se Deus, querendo mostrar a sua ira e tornar conhecido o seu poder, suportou com grande paciência os vasos de sua ira, preparados para destruição?
23 Allochñapaʼ att̃och esempopaʼ c̈hap oʼch orrtaterrnay allohueney poʼcohuenña, ñeñt̃ey oʼ muererrya yam̃a, ñeñt̃ey ahuat̃ Yomporpaʼ cot̃apeʼchonayeʼt̃ yecohuentapreteroʼch esempohuañen.
23 Que dizer, se ele fez isto para tornar conhecidas as riquezas de sua glória aos vasos de sua misericórdia, que preparou de antemão para glória,
24 Atet̃ ñerraʼm ya ñeñt̃ey judioneshay, amaʼt ñam̃a ñeñt̃ ama judioneshayaye, t̃arroʼmar ama judioneshayaya ñapuet̃ c̈horeʼtenoña Yompor ñeñt̃chaʼ ameʼñaya. Allohueneyña t̃eʼpaʼ oʼ c̈horeʼterrey oʼch eʼñe yameʼñaʼhuera.
24 ou seja, a nós, a quem também chamou, não apenas dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Amaʼt atet̃ oteʼt̃eña Yompor ahuat̃, allempo otan Oseas ñach serrpareʼteʼ ñeñt̃ atet̃ och Yompor, ñeñt̃paʼ atet̃ ot Yompor:
25 Como ele diz em Oséias: "Chamarei ‘meu povo’ a quem não é meu povo; e chamarei ‘minha amada’ a quem não é minha amada",
26 — ausente —
26 e: "Acontecerá que, no mesmo lugar em que se lhes declarou: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’. "
27 Elloña Isaías ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ Yompor poʼñoñ ahuat̃paʼ ñapaʼc̈hoʼña atet̃ eñoseʼt̃, ñeñt̃chaʼ atet̃ perra israelenaʼtarneshaʼ, ñeñt̃paʼ atet̃ ot: “Israelenaʼtarneshaʼpaʼ merenach nanac shonteʼ atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ atet̃ yenteññañ ontap poʼmñer nanac shonteʼ. T̃arraña amaʼtchaʼ shontetañpaʼ amachña allohuenacmayeʼ aʼqueshp̃ataret̃terreto; patantaʼttsachña ñeñt̃chaʼ aʼqueshp̃ataret̃terrtsa.
27 Isaías exclama com relação a Israel: "Embora o número dos israelitas seja como a areia do mar, apenas o remanescente será salvo.
28 T̃arroʼmar Yomporpaʼ eʼñech tsaʼtatuerrana shonteʼ acheñ arr patsro ñeñt̃ atet̃ otaneʼt̃ ñeñt̃ eʼmayeʼt̃ poʼñoñ. Amach alloʼna ahuantaʼnenaneto poʼchñar.”
28 Pois o Senhor executará na terra a sua sentença, rápida e definitivamente".
29 Ñeñt̃paʼ eʼñech atet̃ perra ñeñt̃ atet̃ oteʼt̃ Isaías, ñeñt̃paʼ atet̃ ot:
29 Como anteriormente disse Isaías: "Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendentes, já estaríamos como Sodoma, e semelhantes a Gomorra".
30 Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ yeñoteñ acheñeneshaʼ ñeñt̃ ama judioneshayaye amaʼt ama eʼneñeto att̃och eʼñe pocteʼ entanet Yomporpaʼ ñetñapaʼ ahuepaʼt enteret ñeñt̃ eʼñe att̃o pocteʼ enteney Yompor allohueney ñeñt̃paʼ ñeñt̃ña att̃o yeyemteña ñeñt̃ atet̃ oteney Yompor.
30 Que diremos, então? Os gentios, que não buscavam justiça, a obtiveram, uma justiça que vem da fé;
31 T̃arraña judioneshaʼ amaʼt eʼneñetañ att̃och pocteʼ entenanet Yomporpaʼ t̃arraña ñetñapaʼ ama entereto, t̃arroʼmar aña eʼñe yemtenet oʼch eʼñe etsotuetañ ora allpon ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃tenet; t̃arraña ama es etsotuenaye ora allohuen.
31 mas Israel, que buscava uma lei que trouxesse justiça, não a alcançou.
32 Yeñoteñ ama enterreto att̃och pocteʼ entenanet Yompor, t̃arroʼmar ama yemteñeto Yompor ñeñt̃ atet̃ otenanet. Ñetpaʼ aña eʼñe yemtenet oʼch yec̈hcatyenet ñeñt̃ eʼñe cohuen entenet ñet. Ñeñt̃paʼ eʼñe atet̃ p̃ohuet ñeñt̃ atet̃ oten Yompor poʼñoñ, ñeñt̃ anuaret̃ ahuat̃ot̃eñ, ñeñt̃paʼ atet̃ ot Yompor ahuat̃:Ñeñt̃paʼ atet̃ tomaʼntachet ahuat̃: Cristopaʼ ñach anaret̃tatsa arr patso atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ mapueʼ ñeñt̃ atarrchaʼ sherben. T̃arraña judioneshaʼñapaʼ ama asherbenayeʼ eñcheto amaʼt mamesha, c̈ha ottet ñerraʼmrrat̃eʼ att̃a epot̃oʼtatseʼtyeset ñesho ñeñt̃ atmaʼntataret̃ mapueʼ.
32 Por que não? Porque não a buscava pela fé, mas como se fosse por obras. Eles tropeçaram na "pedra de tropeço".
33 — ausente —
33 Como está escrito: "Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e uma rocha que faz cair; e aquele que nela confia jamais será envergonhado".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.