Mateus 26
Yanesha' NT (AME_TBL) vs BKJ
1 Jesúsñapaʼ allempo serrpareʼtatuahuanet allohuen añ ñoñetspaʼ allempoñapaʼ atet̃ otan pueyochreshaʼ:
1 E aconteceu que, quando Jesus concluiu todas estas palavras, ele disse aos seus discípulos:
2 —Sapaʼ señoteñ oʼcaʼye epomtam̃apaʼ oʼch c̈hapaʼmuen pascuapo. Allempoña na Ñeñt̃en Acheñetosetspaʼ allempochña pomuerrnet att̃ot̃chaʼña corsoʼtam̃perrnet.
2 Sabeis que daqui a dois dias é a festa da Páscoa, e o Filho do homem será traído para ser crucificado.
3 Allempoña allohuen judioneshaʼ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ ñetñapaʼ apc̈het. Añ apc̈hatsa allohuen ñeñt̃ judioneshaʼ poʼcornaneshar paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ epuet ñam̃a ñeñt̃ atarr etsotayenayeñ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ epuet ñam̃a ñeñt̃ pomporneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ. Ñetñapaʼ arr apc̈henet corneshaʼ paʼpacllo, ñeñt̃ña corneshaʼpaʼ ñacaʼyeña atarr nanac paʼm̃chaʼtaret̃er penet, ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Caifás.
3 Então se reuniram os principais sacerdotes, e os escribas, e os anciãos do povo, no palácio do sumo sacerdote, o qual se chamava Caifás,
4 Allña ñetpaʼ cot̃apeʼchatannenet, Jesúsa atarr oʼpatenet. Ñetñapaʼ atet̃ otannaʼtyeset: —Errot̃uachcaʼye yepeʼt̃eʼ att̃och yeshcach eʼñe aʼnahua eshecchaʼ yerrmach att̃ot̃chaʼ yemtsatach.
4 e consultaram-se entre eles para que pudessem prender Jesus com astúcia para matá-lo.
5 Ñetña allempopaʼ alla otannaʼtyerreterr: —T̃arraña t̃eʼ pascuapo allempo shontena acheñeneshaʼ amachcaʼye yerrmatsche allañacaʼye c̈ha yatsrreʼmoc̈htateñ acheñeneshaʼ.
5 Mas eles disseram: Não durante o dia da festa, para que não haja alvoroço entre o povo.
6 Pamt̃arrña Jesúspaʼ Betanioʼtsen all Simón paʼpacllo, ñeñt̃ña Simónpaʼ ñeñt̃ oseʼt̃ puetsarñats.
6 Ora, estando Jesus em Betânia, na casa de Simão, o leproso,
7 Jesúsñapaʼ alla anen all rrallmeʼchen. Allñapaʼ huapoña puesheñarr coyaneshaʼ, huapatan eñmosat̃ ñeñt̃ ama matsaʼto; huapatam̃pes puetellm̃o ñeñt̃ña puetellem̃paʼ añ socheñet alabastro. Ñeñt̃ña eñmosat̃paʼ alla sheʼ Jesús poño.
7 aproximou-se dele uma mulher com um vaso de alabastro com unguento muito precioso, e derramou-o sobre a sua cabeça, estando ele reclinado à mesa.
8 Pueyochreshac̈hnoña ñetña eñchetpaʼ c̈ha atsrreʼmuet, atet̃ otyeset: —Esoʼmareʼtña att̃a aʼpertatosanña eñmosat̃. Ñeñt̃ eñmosat̃erpaʼ amacaʼye matsaʼto.
8 Mas, vendo isto, os seus discípulos indignaram-se, dizendo: Qual o propósito deste desperdício?
9 C̈hochñac̈hoʼ pomoseñpaʼ ganañchaʼ shonteʼ quelle allempoñapaʼ apaʼyesaneñchaʼ ñam̃a allohuen huocchañneshac̈hno.
9 Pois este unguento podia ter sido vendido por muito, e dado aos pobres.
10 Jesúsña eʼmanetpaʼ ñañapaʼ atet̃ otanet: —Esoʼmareʼtchaʼ c̈ha mueneʼ satsrreʼmoc̈htanaʼtap̃ña coyaneshaʼ. Ñapaʼ atarrcaʼye cohuen p̃osen.
10 Entendendo isto, Jesus lhes disse: Por que afligis esta mulher? Pois ela fez uma boa obra para mim.
11 T̃arraña amaʼtchaʼ c̈ho pomosaneñ eñmosat̃ alloch es apaʼyesaneñ huocchañneshac̈hno, t̃arraña c̈hocmachcaʼye eñallña huocchañneshac̈hno arr patsro. Nañapaʼ poʼñoc̈hpaʼ amachcaʼye alloʼna sentenno arr patsro.
11 Porquanto tendes os pobres sempre convosco; mas a mim nem sempre tendes.
12 Ñeñt̃ att̃o shosnan t̃eʼ eñmosat̃ nechtso, ñeñt̃paʼ añecpaʼnacaʼye sherben t̃arrempohua allempoch aʼyanaʼterrneterr ñeñt̃chaʼ epuet pampaʼpesnet.
12 Pois derramando ela este unguento sobre o meu corpo, ela o fez para o meu sepultamento.
13 Poʼñoc̈hcaʼye notenes: Ora erracmañen añ patsro errach serrpareʼtatyenet añ cohuen ñoñets allempopaʼ serrpareʼchetchaʼ ñam̃a atet̃ penen t̃eʼ añ coyaneshaʼ, att̃ochña ñaʼnach yerpuenet.
13 Na verdade eu vos digo que, onde quer que este evangelho for pregado em todo o mundo, também será contado o que esta mulher fez, para memória sua.
14 Allempoña pueyochreshaʼ ñeñt̃ c̈harraʼ puechetsa epsheña, puesheñarrña ñeñt̃ paʼsoʼcheñ Judas Iscariote, ñañapaʼ allent̃a ahuoʼ alloʼtsaʼyen ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ p̃aʼyen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar.
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi até os principais sacerdotes,
15 C̈hap allpaʼ ñañapaʼ atet̃ otosanet: —Ñerraʼm oʼch negatas Jesús att̃och serrmueʼpaʼ ¿errponaʼtchaʼña setsaʼtna? Ñetñapaʼ atet̃ ochet: —Oʼchcaʼye yapap̃ maʼpoch c̈harratlla quelle.
15 e disse-lhes: O que me dareis, e eu lho entregarei? E eles concordaram em trinta moedas de prata.
16 Allempoña ñapaʼ aña eʼñe cot̃apeʼchyen errot̃enot̃chaʼ pomuerranña Jesús.
16 E desde esse momento, ele buscou oportunidade para traí-lo.
17 Allempoña c̈hapaʼmuen ñeñt̃ yet̃ñatsro allempoch rrerreterr pan ñeñt̃ ama anaret̃eyaye chaseʼ. C̈hapaʼmuen ñeñt̃ yet̃erpaʼ Jesúsñapaʼ huac̈haʼtoña pueyochreshaʼ ñetñapaʼ atet̃ otoset: —T̃eʼpaʼ ¿erraʼt pemneñ allchaʼ yaʼpotonap̃ ñeñt̃chaʼ perraʼ pascuapo?
17 E, no primeiro dia da festa dos pães ázimos, os discípulos vieram até Jesus, dizendo: Onde queres que preparemos para comeres a Páscoa?
18 Ñañapaʼ atet̃ otanet: —T̃eʼpaʼ oʼch ahues anetso; oʼch sec̈hap alloʼtsen puesheñarr acheñ. Ñeñt̃paʼ atet̃chaʼ sotos: “Ñeñt̃ña Maestro Jesúspaʼ atet̃caʼye oten: ‘T̃eʼpaʼ oʼ c̈hapmoch allempoch nerroma, t̃eʼ pascuapopaʼ arrchaʼ nerraʼnom pepacllo neyochreshohuen.’ ”
18 E ele disse: Ide à cidade, ao tal homem, e dizei-lhe: O Mestre diz: O meu tempo está próximo; em tua casa celebrarei a Páscoa com os meus discípulos.
19 Atet̃ otanet Jesúspaʼ ñetñapaʼ atet̃c̈hoʼ pet. Allcaʼyeña aññoʼtosñañetña rreñets allchaʼ rrallmeʼchet.
19 E os discípulos fizeram como Jesus lhes ordenara, e prepararam a Páscoa.
20 Oʼña ellerrotenapaʼ Jesúsñapaʼ anorros allchaʼ rrallmeʼchatnenan pueyochreshaʼ ñeñt̃ c̈harrasheña puechena epsheña.
20 Ao anoitecer, ele assentou-se com os doze.
21 Allña rrallmeʼchetsetpaʼ Jesúsñapaʼ atet̃ otanet: —Poʼñoc̈hcaʼye notenes: Puesheñarrot̃es sa ñeñt̃eschaʼcaʼye nepomuerreʼ.
21 E enquanto eles comiam, disse: Na verdade eu vos digo que um de vós me trairá.
22 Ñetñapaʼ c̈ha atarr llecaʼrrtet. Aʼp̃t̃oʼtyeset eʼñe puesheñaʼttset: —Partseshachaʼ taʼm ¿amat̃eʼ na nepomuerrmochape?
22 E eles, demasiadamente tristes, começaram cada um a perguntar-lhe: Senhor, sou eu?
23 Ñañapaʼ atet̃ oterraneterr: —Ñeñt̃ netsapechapreteneʼ nerrarpaʼ ñeñt̃chaʼcaʼyeña nepomuerreʼ.
23 E ele, respondendo, disse: O que põe sua mão comigo no prato, esse me trairá.
24 Poʼñoc̈hcaʼye t̃eʼpaʼ alloʼna sen etsotnomtsa ñeñt̃ atet̃ anuaret̃ Yompor poʼñoño nocop Ñeñt̃en Acheñetosets; att̃ot̃chaʼ muetsaterrnet. T̃arraña nocoppaʼ eʼñe pocteʼ; añña poʼñoc̈h acheñer ñeñt̃chaʼ nepomuerreʼ ñocopñapaʼ atarr llequëñets. Añ acheñerpaʼ eʼñecaʼye pocteñ ñocop amachñac̈hoʼ eñalletatstañe.
24 O Filho do homem vai, conforme está escrito a seu respeito; mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para esse homem se não tivesse nascido.
25 Judasña ñeñt̃chaʼ pomuerreʼpaʼ ñañapaʼ atet̃ och: —Maestrochaʼ taʼm ¿amat̃eʼ na nepomuerrmochape? Jesúsñapaʼ atet̃ och: —P̃at̃eʼcaʼye atet̃caʼ p̃oten.
25 Então Judas, que o traía, respondeu e disse: Mestre, sou eu? Ele disse: Tu o disseste.
26 All rrallmeʼchenet, Jesúsñapaʼ chetan pan parasyosoʼtan Pompor. Parasyosoʼtuepaʼ shotaʼtan panpaʼ apaʼyesan pueyochreshaʼ. Ñeñt̃paʼ atet̃ otanet: —Sagapyes oʼch serreʼ añmapaʼ ñeñt̃chaʼña nechets sepen.
26 E, enquanto comiam, Jesus tomou o pão, e abençoando-o, o partiu, e o deu aos discípulos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
27 Allot̃ñapaʼ chetan ñam̃a orramets parasyosoʼtuerrerrpaʼ apaʼyerraneterr. Ñeñt̃paʼ atet̃ oterraneterr: —Sorr ñam̃a añ narmetsos allohuenes.
27 E tomando o cálice, deu graças e deu-lho, dizendo: Bebei todos dele;
28 Añpaʼ nerrascaʼye sepeñ ñeñt̃chaʼ ashataret̃tatsa shonteʼ acheñeneshacop alloch ap̃reʼtnaret̃terret poʼchñaret. Añ nerraspaʼ alloch eʼñe etserra aʼpoctaterra acheñeneshaʼ Apuesho.
28 porque isto é o meu sangue do novo testamento, que é derramado por muitos, para remissão dos pecados.
29 Napaʼ oʼch notas: T̃eʼpaʼ amach alla norrerreʼt̃e añ narmetsos t̃ayot̃eñ t̃arrempohuach allempoch alla ello yorrerrerr parro allempoch am̃chaʼtaret̃etuerra Apa.
29 Mas eu vos digo que, daqui em diante não mais beberei deste fruto da videira até aquele dia em que o beber, novo, convosco no reino de meu Pai.
30 Allempoña oʼ morrechuanmuet Yomporecoppaʼ ahuaneneterr Olivop̃no.
30 E, tendo cantado um hino, eles saíram para o monte das Oliveiras.
31 Allñapaʼ atet̃ otosanet Jesús: —Añ tsaprocmach sa allohuenespaʼ saʼypoʼñaʼhuanmuenchaʼ t̃arroʼmar Yompor poʼñoñopaʼ atet̃caʼye anuaret̃, ñeñt̃paʼ atet̃ oteʼt̃ Yompor nocop: “Oʼch nemtsater ñeñt̃ cohuam̃peneʼ carrnero, poʼcarrnerorñapaʼ c̈hach matrraʼtyesa allemeñ.”
31 Então Jesus lhes disse: Todos vós vos escandalizareis por minha causa esta noite; pois está escrito: Eu ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho serão espalhadas.
32 Jesúsñapaʼ atet̃ oterraneterr: —T̃arraña esempoch alla netanterra napaʼ nanomchaʼ oterrtsa Galileo.
32 Mas, depois de ser eu ressuscitado, irei adiante de vós para a Galileia.
33 Allempoña Pedropaʼ atet̃ och: —Amaʼt allohuenet ñerraʼm aʼypoʼñaʼhuerrpetchaʼpaʼ naña amaʼt ahuat̃apaʼ amach naʼypoʼñerrpe.
33 Pedro, respondendo, disse-lhe: Ainda que todos os homens se escandalizem em ti, eu nunca me escandalizarei.
34 Jesúsñapaʼ atet̃ otererr: —Poʼñoc̈hcaʼye oʼch notap̃, añe tsaprocma amach eñenaʼ atolloppaʼ p̃añapaʼ oʼch maʼpoch p̃aʼnasotenna.
34 Disse-lhe Jesus: Na verdade eu te digo que, nesta noite, antes do galo cantar, tu me negarás três vezes.
35 Pedroñapaʼ alla otererr: —Amaʼtchaʼ yerromhuanen parropaʼ nañapaʼ amaʼt parrocha amach naʼnasotap̃o. Allohuen pueyochreshaʼpaʼ ñetpaʼc̈hoʼña eʼñe att̃ecma otyeñetañ ñamet.
35 Disse-lhe Pedro: Ainda que me seja necessário morrer contigo, eu não te negarei. E o mesmo disseram todos os discípulos.
36 Allot̃ñapaʼ c̈hap Jesús pueyochreshohuen all narmetsm̃o, ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Getsemaní. Allñapaʼ otosanet: —T̃eʼ sapaʼ allach sanorrc̈haʼtos arrma, napaʼ oʼch nemaʼyochenaʼ t̃arront̃eyeʼ.
36 Então chegou Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani, e disse a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar.
37 Allñapaʼ aña anmos Pedro ñam̃a Zebedeo puechemereshaʼ, epsheña. Jesúsñapaʼ c̈ha nanac llequëna, nanac allpatena.
37 E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se muito.
38 Allempoñapaʼ atet̃ otosanet: —Napaʼ c̈ha chepoc̈henen nellquëña neyoc̈hro, c̈ha mueneʼ nerromuen nellquëñot̃. Sapaʼ allasaʼt̃ach arr secuapretosnoʼt̃ach.
38 Então lhes disse: A minha alma está demasiadamente triste, até a morte; ficai aqui e vigiai comigo.
39 Ñañapaʼ ahuoʼ aʼyent̃eyeʼ all rremosa patso atet̃ maʼyochosa: —Apa, ñerraʼm errot̃enot̃paʼ arepaʼchña pemnatatsche oʼch c̈hapona ñeñt̃ atarr amueroc̈htatañ nenten.T̃arraña ñerraʼm p̃ach muenats añepaʼchña atet̃ pep̃aton ñeñt̃ pemnen p̃a, amachña añeyaye ñeñt̃ nemnen na.
39 E ele indo um pouco mais adiante, prostrou-se sobre a sua face, orando e dizendo: Ó meu Pai, se é possível, passe de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
40 Oʼña atet̃ maʼyochuapaʼ oʼ ahuerr alloʼtsaʼyen pueyochreshaʼ maʼpsheña. Oʼ c̈herr allpaʼ alla entuerranet ñetñapaʼ c̈ha atarr manrrenet. Allempoñapaʼ otuerran Pedro: —Amaʼt mamesha areʼtchaʼña acuenayeʼ sentoso. Amahuachñacaʼ secuapretosnot̃eʼ amaʼt mamesha.
40 E, ele voltando para os seus discípulos, achou-os adormecidos, e disse a Pedro: O que, não pudeste vigiar comigo nem uma hora?
41 Eʼñe señoseʼrteñot̃paʼ c̈hoña semaʼyochosa allochñapaʼ att̃och amach sañeña aʼpuerrataterro topateñets ñeñt̃chaʼ sehuapoya atarr huomenc. Ñeñt̃paʼ amaʼt atarr semneñeñ t̃arraña sechetsñapaʼ amacaʼye ahuamencat̃eyeʼ penso, ñeñt̃oʼmarña notenes c̈hocmach semaʼyochena.
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; na verdade, o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
42 Jesúsñapaʼ alla ahuerrerr puepocheño oʼch maʼyocherrerr, ñeñt̃ara atet̃ otuerrerr: —Ñerraʼm Apachaʼ aña pemnaten oʼch c̈hapona ñeñt̃chaʼ atarr naʼmueroc̈htateʼ, ñerraʼm ama errot̃enot̃ p̃aʼhuañatam̃perrno, ñeñt̃paʼ eʼñe pocteʼ. Añepaʼchña atet̃ pep̃aton ñeñt̃ pemnen p̃a.
42 Ele se afastou novamente pela segunda vez, e orou, dizendo: Ó meu Pai, se este cálice não pode passar de mim sem eu o beber, faça-se a tua vontade.
43 Oʼña alla maʼyochuerrerrpaʼ allempoñapaʼ huerrerr alla entuerranerr pueyochreshaʼ ñetñapaʼ oʼ alla manrrerreterr, c̈ha nanac atserr moñeʼtenet.
43 E, voltando, achou-os outra vez adormecidos; porque os seus olhos estavam pesados.
44 Jesúsñapaʼ alla saʼnerraneterrpaʼ ahuerrerr maʼyochatsa pomaʼpocheñohua. Eʼñe att̃ecma maʼyochuerrerr atet̃ otua ñorraʼ.
44 E, ele deixando-os de novo, foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 Oʼña maʼyochuerrapaʼ allempoñapaʼ alla huerrerr pueyochreshesho, atet̃ otuerraneterr: —Amaʼt t̃emeʼttsenpaʼ allaʼt semanrren; amaʼtpaʼ alla sames. T̃eʼpaʼ señochepaʼch oʼ c̈hap allempoch pomataterrnet na Ñeñt̃en Acheñetosets att̃ot̃chaʼ errot̃uanen perren ñeñt̃ atarr ochñat̃eneshaʼ.
45 Então veio ele aos discípulos, e disse-lhes: Dormi agora, e descansai; eis que é chegada a hora, e o Filho do homem está sendo traído pelas mãos dos pecadores.
46 T̃eʼñapaʼ setanterra oʼch ahuey oʼch yepocteʼ. Secueʼcaʼye ñeñt̃chaʼ nepomueʼ ñeñt̃paʼ allaʼtsena.
46 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
47 All atet̃ eñorena Jesúspaʼ c̈ha huapatsa puesheñarr ñeñt̃ pueyochreshaʼ peneñ ñeñt̃ aʼpchenahuet epsheña, ñeñt̃ñapaʼ añ Judas. Ñañapaʼ huac̈haʼtatan shonteʼ acheñeneshaʼ occhellet̃areret ñam̃a etsachperet̃areret. Ñehua, añ ñeñt̃ huac̈haʼttsapaʼ añ mueñenahuet ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñam̃a ñeñt̃ pomporneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ. Ñetcaʼyeña mueñeneʼña ñeñt̃chaʼ rremuenayaʼ Jesús.
47 E, enquanto ele ainda falava, eis que veio Judas, um dos doze, e com ele uma grande multidão com espadas e bastões, da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Ñehua, Judas ñeñt̃ pomuerreʼ Jesúspaʼ ñañapaʼ atet̃ otnoman acheñeneshaʼ ñeñt̃ anom att̃och chemeʼtoset Jesús. Ñeñt̃paʼ atet̃ otnomanet: —Erraʼtsenchaʼ nehuom̃chaʼtos eʼñe netsoʼtstsapaʼteñot̃paʼ ñeñt̃caʼyeña Jesús. Sañapaʼ ñeñt̃chaʼña serrmos.
48 Então, o que o traía lhes deu um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar é ele; segure-o rapidamente.
49 Allempoña huapapaʼ c̈ha ponmosaya Jesús huom̃chaʼtos eʼñe puetsoʼtstsapaʼteñeshaʼ atet̃ otos: —Tsapo, Maestrochaʼ.
49 E logo, aproximando-se de Jesus, disse: Salve, mestre; e o beijou.
50 Jesúsñapaʼ atet̃ otap̃: —Esoʼmaruañacaʼ masheñe, penña arr nesho. Allempoña acheñeneshaʼpaʼ ponmosyet Jesúspaʼ rromoset eʼñe poʼhuamencocma.
50 E Jesus lhe disse: Amigo, porque tu vieste? Então, aproximando-se eles, lançaram mão de Jesus, e o prenderam.
51 Allempoña puesheñarr ñeñt̃ epuet Jesúspaʼ ñañapaʼ poʼcchella chetaʼpaʼ oʼch c̈hontoʼtapaneñ corneshaʼ pueñañra, puetepaʼtchaʼ tsorroñ. Ñeñt̃paʼ año pueñañra ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃er pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo sua mão, puxou sua espada e, ferindo um servo do sumo sacerdote, cortou-lhe sua orelha.
52 Allempoña Jesúspaʼ atet̃ och: —Penerr alla p̃occhell allecma peneñ. Allohuen ñeñt̃ orrotetsa poʼcchellopaʼ cochllochcaʼye collaʼhuerret.
52 Então Jesus disse-lhe: Põe novamente a tua espada em seu lugar; porque todos os que lançarem mão da espada, hão de perecer com a espada.
53 P̃apaʼ c̈hat̃eʼ p̃otenapañ amat̃eʼ errot̃enot̃ es nenameña Nompor. Amaʼt peñoteñe ñerraʼm c̈ho nenam̃paʼ ñapaʼ allorocmach mueñoneñ shonteʼ nanac poʼm̃llañot̃eñnaneshar ñeñt̃chaʼ nemoñsayañ,
53 Tu pensas que eu não posso agora orar a meu Pai, e ele imediatamente me daria mais de doze legiões de anjos?
54 t̃arraña ñerraʼm atet̃ nep̃apaʼ amat̃eʼ errot̃enot̃ etsotoña ñeñt̃ atet̃ anuaret̃ Yompor poʼñoño nocop. Allña oten ñeñt̃paʼ atet̃chaʼcaʼye perra.
54 Mas, nesse caso, como poderia se cumprir aquilo que as escrituras dizem que deve suceder?
55 Allempoña Jesúspaʼ atet̃ otan acheñeneshaʼ: —Esoʼmareʼt sehuac̈haʼtennanaña eʼñe occhellet̃areroches ñam̃a etsachperet̃areroches att̃och serrmaʼn. Napaʼ ¿eʼñeʼt atet̃ sentenen ñerraʼmrrat̃eʼ eñet̃en? Oʼ allponmatuanen nanorryen Parets paʼpaclloʼmar, all neyc̈hatyen, esoʼmareʼtña ama allempocmaña serrmaʼneʼt̃e.
55 Naquela mesma hora disse Jesus à multidão: Saístes, como a um ladrão, com espadas e bastões para me prenderes? Todos os dias eu me assentava junto de vós, ensinando no templo, e não me prendestes.
56 Amaʼtpaʼ att̃epaʼcaʼye perra allochñapaʼ att̃och eʼñe etsotuerra ñeñt̃ allpon quellcaʼyeseʼt̃ nocop ñeñt̃ aʼm̃taʼyesayeʼt̃ Yompor poʼñoñ. Allempoña allohuen pueyochreshaʼpaʼ allorocma aʼypoʼñaʼhuanmet, ñetñapaʼ yetrraʼtuet.
56 Mas tudo isto foi feito para que pudesse se cumprir as escrituras dos profetas. Então todos os discípulos, deixando-o, fugiram.
57 Acheñeneshaʼ ñeñt̃ rromoseʼ Jesúspaʼ ñetñapaʼ anmet alloʼtsen Caifás ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃er pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar. Allñapaʼ all apc̈henet parro allohuen ñeñt̃ atarr etsotayenayeñ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ epuet ñam̃a ñeñt̃ pomporneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ.
57 E os que seguraram a Jesus o conduziram à presença do sumo sacerdote Caifás, onde os escribas e os anciãos estavam reunidos.
58 Pedroñapaʼ cot̃aʼnmanet t̃arraña ñapaʼ chentaʼ en aʼyot̃. Eʼñe corneshaʼ poʼpampohua allñapaʼ anorros epuet ñeñt̃ guardianeshaʼ allochñapaʼ eshecchaʼ entan Jesús att̃och errot̃uanenchaʼ pet.
58 Mas Pedro o seguiu de longe, até o palácio do sumo sacerdote, e, entrando, sentou-se com os servos, para ver o fim.
59 Cornaneshaʼña paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ ñam̃a ñeñt̃ pomporneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ ñam̃a allohuen ñeñt̃ aʼpoctatyeneʼ ñoñets ñocpuet ñetñapaʼ aña atarr eʼnenet ñeñt̃chaʼ tomaʼtam̃p̃seʼ Jesús allochñapaʼ att̃och muetsatachet.
59 Ora, os principais sacerdotes, e os anciãos, e todo o concílio, buscavam falso testemunho contra Jesus, para poderem matá-lo,
60 Amaʼt shonteʼ huapatsañ ñeñt̃chaʼ tomaʼtam̃p̃sosayeñpaʼ am̃chaʼtaret̃neshaʼña amaʼt puesheñarrot̃etapaʼ ama eseshayeʼ entayeña att̃och muetsatachet. Att̃eñapaʼ huapa ñam̃a epsheña ñeñt̃chaʼ tomaʼtam̃p̃seʼ.
60 mas não achavam nenhuma; sim, embora viessem muitas falsas testemunhas, não acharam nenhuma. Por último, vieram duas falsas testemunhas,
61 Ñetñapaʼ atet̃ otoset: —Añ acheñer ahuañapaʼ atet̃caʼye oten: “Napaʼ atarr ahuamencat̃en att̃och naʼmaterrñañ Parets paʼpaquëll. Allot̃ña pomaʼpamtañopaʼ oʼch alla nat̃omater.” Ñapaʼ atet̃caʼye otña allempo.
61 e disseram: Este homem disse: Eu posso destruir o templo de Deus, e reedificá-lo em três dias.
62 Allempoñapaʼ corneshaʼ ñeñt̃ nanac am̃chaʼtaret̃ allent̃a t̃ompaʼ atet̃ otan Jesús: —P̃añapaʼ ¿amaʼtchaʼña p̃anapaneto? ¿Errot̃enot̃eʼtña otteñeʼchenpet?
62 E o sumo sacerdote levantou e lhe disse: Nada respondes? O que estes testemunham contra ti?
63 Jesúsñapaʼ ama eñoreno. Allempoña corneshaʼpaʼ alla otererr: —T̃eʼpaʼ oʼch notap̃ oʼch p̃otey eʼñe Yompor paʼsoʼchño ñeñt̃ ama arromñat̃eshayaye, p̃apaʼ ¿p̃aʼtña ñeñt̃ep̃ Parets Puechemerep̃, ñeñt̃ep̃t̃eʼ Cristotosets?
63 Mas Jesus permanecia em silêncio. E o sumo sacerdote lhe disse: Conjuro-te pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho de Deus.
64 Jesúsñapaʼ atet̃ och: —Napaʼ poʼñoc̈hcaʼye ñeñt̃en eʼñe atet̃ p̃oten. Elloña napaʼ oʼchcaʼye notas, oʼcaʼye eʼñe c̈hapmoch allempoch eʼñe senterren na Ñeñt̃en Acheñetosets oʼchcaʼye alla nanorruerr Parets poʼcohuenrot̃ allchaʼ nepartsotapretera. Ñam̃a poʼpocheño oʼch sentapuerren oʼch nesuam̃perra oso Yompor pueʼntañot̃.
64 Disse-lhe Jesus: Tu o disseste; contudo, eu vos digo que vereis em breve o Filho do homem assentado à direita do poder, e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Corneshaʼñapaʼ ñeñt̃a eʼmpaʼ allent̃a rrarreʼtan paʼshtam eʼñe patsrreʼmueñot̃, ñeñt̃paʼ atet̃ ot: —Oʼcaʼye c̈ha achm̃areʼtanña Yompor. Ñeñt̃epñapaʼ amach yeʼnatsche poʼpsheñeñ ñeñt̃chaʼ aʼmet̃am̃p̃soseʼ. T̃eʼ amaʼt sapaʼ oʼcaʼye seʼm̃ atet̃ achm̃areʼtenan Yompor. ¿Errot̃enaʼt senteñña sa?
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Ele blasfema falando; para que precisamos ainda de testemunhas? Eis que agora acabais de ouvir a sua blasfêmia.
66 Ñetñapaʼ atet̃ otyeset: —Ña poʼñoc̈hpaʼ atarrcaʼye nanac achm̃areʼtenan Yompor, pocteʼñac̈hoʼ t̃eʼpaʼ oʼch semtsatach.
66 O que pensais? E eles, respondendo, disseram: Ele é culpado de morte.
67 Allempoñapaʼ aʼcoshareʼtyeset eʼñe paʼclloyot̃, c̈hoʼña c̈hotaʼtyeset; poʼpotantañec̈hnoñapaʼ tacllapechyeset.
67 Então eles cuspiram na sua face, e o espancaram; e outros feriram-no com as palmas das suas mãos,
68 Pachm̃areʼteñot̃etpaʼ atet̃ otyeset: —T̃eʼña ñerraʼm poʼñoc̈ht̃eʼ Cristop̃paʼ eñoratenperrepaʼ Parets allochñapaʼ att̃och p̃otey eseshaʼt̃eʼña pec̈hotaʼtyeneʼ.
68 dizendo: Profetiza-nos, Cristo, quem te bateu?
69 Pedropaʼ aʼyot̃eʼtsen all anen pampo. Allñapaʼ huapoña coyaneshaʼ ñeñt̃ corneshaʼ pueñañra, ñañapaʼ atet̃ otosan Pedro: —P̃acaʼye eʼñe cot̃ayeʼt̃ña Jesús ñeñt̃ galileoʼmarneshaʼ.
69 Ora, Pedro estava sentado do lado de fora do palácio; e, aproximando-se dele uma criada, disse: Tu também estavas com Jesus da Galileia.
70 Pedroñapaʼ anapueʼpaʼ c̈ha aʼnasocha. Allohuenetñapaʼ eʼñe eʼmhueñet atet̃ ot: —Napaʼ amacaʼye neñoteñe ñeñt̃ atet̃ p̃otenen.
70 Mas ele negou diante de todos, dizendo: Eu não sei o que dizes.
71 Allempoña Pedropaʼ ahuerr, c̈herr allot̃ecma beʼt̃enet oʼch c̈hapuet oʼpono pampo. Allñapaʼ entuererr poʼpsheñeñ coyaneshaʼ ñeñt̃ corneshaʼ pueñañra. Ñañapaʼ atet̃ otan ñeñt̃ parro alloʼtsaʼyenet: —Añ acheñerpaʼ ñeñt̃caʼye cot̃eneʼña Jesús ñeñt̃ nazaretoʼmarneshaʼ.
71 E ele saindo para o pórtico, outra criada o viu, e disse aos que ali estavam: Este indivíduo também estava com Jesus de Nazaré.
72 Pedroñapaʼ alla aʼnasotererrpaʼ atet̃ oterrerr: —T̃eʼ napaʼ oʼch notas eʼñe Yompor paʼsoʼchño, napaʼ amacaʼye nentareña añ yacmar ñeñt̃ p̃otenen.
72 E ele negou outra vez com juramento: Eu não conheço o homem.
73 Oʼña oʼchterrerrpaʼ huapoña ñam̃a ñeñt̃ t̃omc̈haʼtyets all, ñetpaʼc̈hoʼña atet̃ otoset: —Poʼñoc̈hcaʼye p̃apaʼ Jesúscaʼye pueyochreshap̃. Eʼñe atet̃ peñen ñerraʼmrrat̃eʼ galileoʼmarneshaʼ, ñeñt̃oʼmarcaʼyeña oʼ yeñotap̃.
73 Pouco depois, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Certamente tu também és um deles, pois a tua fala te denuncia.
74 Allempoña Pedropaʼ eʼñe pueshquëñot̃anetpaʼ att̃a otatseʼtyerraneterr, ñeñt̃paʼ atet̃ otanet: —Napaʼ eʼñe Yompor paʼsoʼchño notenes, ñerraʼm amat̃eʼ poʼñoc̈hoyeʼ notensopaʼ t̃eʼpaʼ nerromuepaʼ. Napaʼ poʼñoc̈hcaʼye ama nentareña añ yacmar. Ñeñt̃a otuanetpaʼ eʼñepaʼtchaʼ allempocma eñenña atollop.
74 Então ele começou a amaldiçoar e a jurar, dizendo: Eu não conheço o homem. E imediatamente o galo cantou.
75 Allempoña Pedropaʼ alla yerpuerrana ñeñt̃ atet̃ oteñ Jesús: “Amach eñenaʼ atollop p̃añapaʼ oʼch maʼpoch p̃aʼnasotenna.” Allempoña Pedro c̈haʼnom allot̃paʼ ahuoʼ aʼyenet̃ allñapaʼ all atarr yahuosa huomenc.
75 E Pedro lembrou-se das palavras de Jesus, que lhe dissera: Antes do galo cantar, tu me negarás três vezes. E, saindo dali, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.