Mateus 18
Yanesha' NT (AME_TBL) vs NTLH
1 Allempoña Jesúspaʼ aʼp̃t̃oʼteñaʼ pueyochreshaʼ, ñeñt̃paʼ atet̃ ochet: —Ñeñt̃ey allponey ñeñt̃chaʼ eʼñe pueyochreshaʼ perr Yompor ñeñt̃ pueʼntañoʼtsen, yapaʼ añ yemnen t̃eʼpaʼ oʼch p̃otey, ¿erraʼtsenot̃eyt̃eʼñacaʼyeña ñeñt̃ey atarr sherbets ñeñt̃ey atarr am̃chaʼtaret̃oyen entyenyet?
1 Naquele momento os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Quem é o mais importante no
2 Jesúsñapaʼ cheshat̃olla c̈horeʼtpaʼ t̃omach eʼñe alloʼtsaʼyenet.
2 Jesus chamou uma criança, colocou-a na frente deles
3 Allempoñapaʼ atet̃ otanet: —Poʼñoc̈h napaʼ oʼch notas: Ñerraʼm ama c̈ho sequec̈hpaʼhuerro sommoʼcheña att̃och oʼch atet̃ sepena cohuen ñerraʼmrrat̃eʼ añ cheshat̃oll ñeñt̃ ama eñotenanaʼ oʼch ommoʼchena, sañapaʼ amat̃eʼ errot̃enot̃ es soʼpaterroña att̃o atarr ayochreshat̃tena Yompor pueʼntañot̃.
3 e disse:
4 Ñeñt̃ allpon ñeñt̃chaʼ eʼñe pueyochreshaʼ perr Yompor ñeñt̃ña acheñer att̃o oʼhuañ cohuen enta ñañeña ñeñt̃paʼ oʼ eʼñe atet̃ perra ñerraʼm cheshat̃oll ñeñt̃ ama eñotenanaʼ pommoʼcheña. Ñeñt̃ñapaʼ atarr nanac asherben enteñ Yompor.
4 A pessoa mais importante no Reino do Céu é aquela que se humilha e fica igual a esta criança.
5 Erraʼtsenot̃es sa ñerraʼm eʼñe sameʼñeñot̃en na eʼñe cohuen saguëñ amaʼt ñeñt̃ ama asherbenayeʼ entyeneto atet̃ ñerraʼm añ cheshat̃oll, naʼnaña eʼñe cohuen saguën.
5 E aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará recebendo a mim.
6 ’Amaʼt erraʼtsena ñeñt̃ ama pommoʼcheñot̃eyeʼ ameʼñenno atet̃ ñerraʼm cheshat̃oll ñeñt̃ ama eñotenanaʼ oʼch ommoʼchena, t̃arraña ñerraʼm eseshaʼña poʼpsheñeñ oʼch atet̃ p̃atach ñeñt̃ ama pocteyeʼ enteno Yompor, ñeñt̃ña acheñerpaʼ atarrchaʼ yoroc̈henoʼtsen t̃arroʼmar ñapaʼ aña oʼpatenaya coñcheñets ñeñt̃ atarr huomenc. Amaʼt ñocoppaʼ ama tama yoroc̈henayayñe ñerraʼm ama atet̃ p̃atenanaʼ poʼpsheñeñ, eʼñech allorocma oʼch c̈harachetañ mapueʼ añecmuen paʼc̈hnop̃o allpon ñerraʼm puetseʼtamets oʼch huaporeʼchet oño epo allchaʼ ñoʼshach mapueʼ.
6 — Quanto a estes pequeninos que creem em mim , se alguém for culpado de um deles me abandonar, seria melhor para essa pessoa que ela fosse jogada no lugar mais fundo do mar, com uma pedra grande amarrada no pescoço.
7 Atarr llequëñets acheñeneshacop arr patsro ñerraʼm esempo eseshaʼpaʼ oʼch atet̃ p̃atyenanet ñeñt̃ ama pocteyeʼ enteno Yompor. T̃arroʼmar c̈hocmach huaponaya ñeñt̃chaʼ yetpatyeneʼ oʼch atet̃ p̃atey ñeñt̃ ama pocteyeʼ enteno Yompor. T̃arraña napaʼ oʼch notas, atarrchaʼ yoroc̈henoʼtsen amaʼt erraʼtsena acheñer ñeñt̃ orrtateneʼ ñeñt̃chaʼ topatyeneʼ poʼpsheñeñ ñeñt̃ nameʼñenaya oʼch atet̃ p̃atyenanet ñamet ñeñt̃ amaʼt mameshapaʼ ama pocteyeʼ enteno Yompor.
7 Ai do mundo por causa das coisas que fazem com que as pessoas me abandonem! Essas coisas têm de acontecer, mas ai do culpado!
8 ’Ñam̃a oʼch noterrserr: Ñerraʼm sechets p̃atyenes ñeñt̃ ama pocteyeʼ enteno Yompor atet̃ ñerraʼm sot, setac, seclleʼ, añ poctetsa oʼch sequec̈hpuerr ñeñt̃ c̈hocma atet̃ p̃atseʼtatyenes sechets. Ñeñt̃paʼ eʼñe atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ eʼñe allorocma oʼ sepecherr sot, setac, oʼ serrot̃err seclleʼ, oʼch sehuaporeʼter. Añ cohuen socop amaʼt eʼñe sepoʼyotaʼteñot̃ corretsasach t̃ayot̃eñ errponohuañen. Añña ama cohuenayaye socop esempohuañenpaʼ eʼñech ora epoʼmar sotpaʼ oʼch huaporeʼterrset coñchaʼpuetso all parraren tsoʼ ñeñt̃ ama ahuañaño amaʼt errponaña. Ñam̃a añ cohuen socop amaʼt eʼñe setcot̃paʼ sepshem̃tatquëñot̃ corretsasach t̃ayot̃eñ errponohuañen. Añña ama cohuenayaye socop esempohuañenpaʼ eʼñech ora epoʼmar setacpaʼ oʼch huaporeʼterrset coñchaʼpuetso all parraren tsoʼ ñeñt̃ ama ahuañaño amaʼt errponaña. Ñam̃a añ cohuen socop amaʼt seclloyot̃ sepshem̃taclloʼyeñot̃ corretsasach t̃ayot̃eñ errponohuañen. Añña ama cohuenayaye socop esempohuañenpaʼ eʼñech ora epoʼmar seclleʼpaʼ oʼch huaporeʼterrset coñchaʼpuetso all parraren tsoʼ.
8 — Se uma das suas mãos ou um dos seus pés faz com que você peque, corte-o e jogue fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna sem uma das mãos ou sem um dos pés do que ter as duas mãos e os dois pés e ser jogado no fogo eterno.
9 — ausente —
9 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o e jogue fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com um olho só do que ter os dois e ser jogado no fogo do inferno.
10 Jesúspaʼ alla oterranerr pueyochreshaʼ: —Eʼñech señota, añepaʼchña atarr asherben senten ñeñt̃ ama ommoʼchetso ñeñt̃ atet̃ petsa ñerraʼm cheshat̃oll ñeñt̃ñapaʼ eʼñech pueñmañeshaʼ yemtenna. T̃arroʼmarña t̃eʼpaʼ oʼch notas, ñeñt̃ ama pommoʼcheñot̃eyeʼ nameʼñenayo ñocpuetpaʼ eñalletcaʼyeña poʼm̃llañot̃eñer ñeñt̃chaʼ cohuam̃penahuet. Ñeñt̃ña poʼm̃llañot̃eñretpaʼ c̈hocma Yomporeshoʼtsenet allña eʼñe cohuen eʼm̃ñotenanetña Yompor pueʼntaño.
10 — Cuidado, não desprezem nenhum destes pequeninos! Eu afirmo a vocês que os anjos deles estão sempre na presença do meu Pai, que está no céu.
11 Poʼñoc̈h na Ñeñt̃en Acheñetosets añecopña nohuapa att̃och naʼqueshp̃atyesos acheñeneshaʼ ñeñt̃ chenquëtsa.
11 [Porque o
12 ’Ñehua, ¿amaʼt atet̃ senteñeña? Amaʼt erraʼtsen acheñer ñeñt̃ echeneʼ shonteʼ poʼcarrneror, c̈harroch c̈harraʼ echen t̃arraña ñerraʼm puemocarrña machayot̃a aʼchencachpaʼ pamoʼmteʼñapaʼ oʼch saʼnman allohuen poʼpotantañ ñeñt̃ oʼ noventa nueb̃am̃a all aspent̃o oʼch ahuoʼ eʼnerrayaʼ puemocarr ñeñt̃ chenquëtsa. Allchaʼ eʼnameʼtyeraʼpaʼ att̃ot̃ach enter.
12 — O que é que vocês acham que faz um homem que tem cem ovelhas, e uma delas se perde? Será que não deixa as noventa e nove pastando no monte e vai procurar a ovelha perdida?
13 Ñerraʼm ña oʼch enterpaʼ ñeñt̃chaʼña atarr coshaterreʼ. Elloch metanan att̃o coshenana poʼpotantañ noventa nueve poʼcarrneror ñeñt̃ ama payaʼtetso.
13 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quando ele a encontrar, ficará muito mais contente por causa dessa ovelha do que pelas noventa e nove que não se perderam.
14 Atet̃caʼye penaña ñam̃a Sompor ñeñt̃ pueʼntañoʼtsen; ñapaʼc̈hoʼña amacaʼ mueno oʼch chenca amaʼt puesheñarrot̃olla acheñ.
14 Assim também o Pai de vocês, que está no céu, não quer que nenhum destes pequeninos se perca.
15 Jesúsñapaʼ alla oterraneterr; ñeñt̃paʼ atet̃ otanet: —Ñerraʼm errot̃en p̃onas semoʼnasheñpaʼ oʼch ahues ñesho eʼñech sapuet̃ oʼch soct̃apeʼchateraʼ eʼñe cohuen. Ñerraʼm c̈ho eʼm̃ñoterrespaʼ allempoñapaʼ oʼch amoʼtsot̃ senterra.
15 — Se o seu irmão pecar contra você, vá e mostre-lhe o seu erro. Mas faça isso em particular, só entre vocês dois. Se essa pessoa ouvir o seu conselho, então você ganhou de volta o seu irmão.
16 Ñerraʼm soct̃apeʼchatueñaʼ amach eʼm̃ñotasopaʼ seʼñ puesheñarr amapaʼ epsheña ñeñt̃chaʼ saʼpoctatapreterreʼ. Atet̃chaʼ sep̃a allochñapaʼ ñeñt̃chaʼ eñosets epsheña amapaʼ maʼpsheñoʼmareschaʼ eñosets allempopaʼ eʼñech poʼñoc̈h sameʼña ñeñt̃ ñoñets t̃arroʼmar eʼñech att̃ecma otenet.
16 Mas, se não ouvir, leve com você uma ou duas pessoas, para fazer o que mandam as
17 Ñerraʼmña atet̃ña oʼ sep̃ohuerñaʼ amach eʼm̃ñoterrsopaʼ allempoñapaʼ oʼch soch allohuenet ñeñt̃ c̈hocma apc̈hetsa pameʼñeñot̃ Yompor. Cot̃apeʼchateretepaʼ ñamet. Ñerraʼm oʼch cot̃apeʼchatuet allohuenetñaʼ, amaʼt ñetña amach eʼm̃ñoterranetopaʼ sañapaʼ eʼñech att̃a senter ñerraʼm poʼpoñ acheñer ñeñt̃ ama semoʼnasheñeyaye. Eʼñech atet̃ senteñ ñeñt̃ acheñer ñeñt̃ ama ameʼñetso, atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ ñeñt̃ pueshquëñot̃eʼna cobraʼyeneʼ acheñeneshaʼ quelle ñeñt̃ gobiernocop.
17 Mas, se a pessoa que pecou não ouvir essas pessoas, então conte tudo à igreja. E, se ela não ouvir a igreja, trate-a como um pagão ou como um cobrador de impostos.
18 ’Ñehua, t̃eʼ poʼñoc̈hpaʼ oʼch alla noterrserr: Ñerraʼm errot̃enchaʼ eʼñe pocteʼ sent ñeñt̃chaʼ senaʼyes arr patsro, Yomporpaʼc̈hoʼña ñeñt̃ entoʼtsen eʼñech att̃ecma eʼñech pocteʼ enterranet. Ñam̃a ñeñt̃chaʼ ama pocteyeʼ senteno ñeñt̃chaʼ senaʼyes arr patsro, Yomporpaʼc̈hoʼña ñeñt̃ entoʼtsen eʼñech att̃ecma amach pocteyeʼ enterraneto.
18 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o que vocês proibirem na terra será proibido no céu, e o que permitirem na terra será permitido no céu.
19 ’Ñam̃a oʼch alla noterrserr: Poʼñoc̈h ñerraʼm epsheñas arr patsro oʼch eʼñe saʼpoctatue epsheñoʼmares ñeñt̃chaʼ senamuennan Nompor ñeñt̃ pueʼntañoʼtsen ñapaʼ amaʼt erraʼtsena senamueñ c̈hocmach eʼñe atet̃ pennas.
19 — E afirmo a vocês que isto também é verdade: todas as vezes que dois de vocês que estão na terra pedirem a mesma coisa em oração, isso será feito pelo meu Pai, que está no céu.
20 T̃arroʼmar ñerraʼm erroʼtsen amaʼt eʼñe epsheña amapaʼ maʼpsheña ñeñt̃ apc̈hetsa eʼñe pameʼñeñot̃etan na, naña allpaʼ alloʼtsenenchaʼ eʼñe ñesheto.
20 Porque, onde dois ou três estão juntos em meu nome, eu estou ali com eles.
21 Allempoña Pedropaʼ aʼp̃t̃oʼtenanaʼ Jesús, ñeñt̃paʼ atet̃ otos: —Partseshachaʼ, ñerraʼm c̈hocma epayeʼ errot̃ penen namoʼts, taʼm ¿errponocheʼtchaʼña nep̃retneʼ ñatoʼ eʼñech canc̈hrrocha nep̃retneʼ?
21 Então Pedro chegou perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quantas vezes devo perdoar o meu irmão que peca contra mim? Sete vezes?
22 Jesúsñapaʼ atet̃ och: —Napaʼ ama notenpe eʼñech canc̈hrrocha pep̃retneʼ, añña notenep̃ atonochchaʼ pep̃retneʼ—amaʼt canc̈hrrochchaʼ c̈harraʼ, ñam̃a poʼpoñ canc̈herr, allponochchaʼ sep̃retneʼña samoʼts.
22 — Não! — respondeu Jesus. — Você não deve perdoar sete vezes, mas setenta e sete vezes.
23 Jesúspaʼ atet̃ oterraneterr: —Ñeñt̃oʼmarña Yompor poʼcohuenña ñeñt̃ att̃o ayochreshat̃tena ña pueʼntañot̃ ñeñt̃paʼ atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ puesheñarr am̃chaʼtaret̃. Ñeñt̃ñapaʼ añchaʼ muenen oʼch aʼpoctatyesan att̃o teb̃aʼyeñ allohuen paʼtaruasañrec̈hno.
23 Porque o
24 Allempoña all eʼñe aʼpoctatyesanetpaʼ allñapaʼ huapatoñet puesheñarr paʼcheñer ñeñt̃ tebeneʼ patoner quelle ñeñt̃ allpon tebenpaʼ ñeñt̃ oteñet shonteʼ millones.
24 Logo no começo trouxeram um que lhe devia milhões de moedas de prata.
25 Ñañapaʼ ama echenano allpon quelle alloch tsaʼterra ñeñt̃ allpon teben. Poʼpatronarñapaʼ atet̃ otanet: “T̃eʼpaʼ oʼch sepomuer epuet puet̃apor epuet ñam̃a puechemereshaʼ ñam̃a oʼch sepomhuerrñañ errpont̃eʼ echyen allochñapaʼ amaʼt allapaʼ oʼch tsaʼterrna att̃o tebenen.”
25 Mas o empregado não tinha dinheiro para pagar. Então, para pagar a dívida, o seu patrão, o rei, ordenou que fossem vendidos como escravos o empregado, a sua esposa e os seus filhos e que fosse vendido também tudo o que ele possuía.
26 Allempoñapaʼ allent̃a concorpanaʼcha paʼtaruasañer ñeñt̃ tebeneʼ, ñeñt̃paʼ atet̃ otareʼch: “Amach nomporchaʼ pemaʼyoreʼtatsetno, netsaʼtuerrp̃ach acop̃a.”
26 Mas o empregado se ajoelhou diante do patrão e pediu: “Tenha paciência comigo, e eu pagarei tudo ao senhor.”
27 Poʼpatronarñapaʼ alla morrentera allent̃a aʼrroyer allempocma eʼshohuerrñañ all quellquëññañet ñeñt̃ allpon teben.
27 — O patrão teve pena dele, perdoou a dívida e deixou que ele fosse embora.
28 Ñeñt̃ña paʼtaruasañerpaʼ oʼ c̈haʼnerr entuerran poʼpsheñeñ ñeñt̃ parro ataruasataret̃tenet ñeñt̃ tebeneʼ ñam̃a, ñeñt̃paʼ eʼñe coñeʼt̃a quelle. Ñañapaʼ c̈ha rremaʼhuerreʼpaʼ allent̃a mueñoc̈heʼ atet̃ otuer: “Petsaʼterrnañacaʼye ñeñt̃ allpon petebenen.”
28 O empregado saiu e encontrou um dos seus companheiros de trabalho que lhe devia cem moedas de prata. Ele pegou esse companheiro pelo pescoço e começou a sacudi-lo, dizendo: “Pague o que me deve!”
29 Aʼrroyerpaʼ ñañapaʼ allent̃a concorpanaʼtana ñam̃a ñeñt̃ oʼ mueñoc̈hoʼtue. Allñapaʼ atet̃ och: “Amach pemaʼyoreʼtatsetno, netsaʼterrp̃ach acop̃a allpon ñeñt̃ netebenep̃.”
29 — Então o seu companheiro se ajoelhou e pediu: “Tenha paciência comigo, e eu lhe pagarei tudo.”
30 Ñañapaʼ amaʼt mameshapaʼ ama pocteyeʼ eñche, ñeñt̃apaʼ anem̃ allchaʼ yottam̃p̃sach. Allñapaʼ allach esempohuach eʼñe tsaʼtuerra ñeñt̃ allpon teben.
30 — Mas ele não concordou. Pelo contrário, mandou pôr o outro na cadeia até que pagasse a dívida.
31 Añña poʼpotantañec̈hnoña ñeñt̃ parro ataruasataret̃tenetpaʼ ñetñapaʼ amaʼt mameshapaʼ ama pocteyeʼ eñcheto ñeñt̃ atet̃ p̃a ñeñt̃ eʼñe att̃a eʼshohuaret̃terrtsa ñeñt̃ allpon teb̃aneʼt̃ poʼpatronar. Allempoña ñetpaʼ allent̃a ahuanmuet poʼpatronaresho. Allñapaʼ aʼmet̃am̃peret.
31 Quando os outros empregados viram o que havia acontecido, ficaram revoltados e foram contar tudo ao patrão.
32 Allempoñapaʼ oʼ alla agotater poʼpatronar. Oʼ c̈herr poʼpatronareshopaʼ atet̃ otapuer: “P̃a naʼtaruasañre, amaʼt mamesha ama cohueneshayaype. P̃añapaʼ att̃a p̃otareʼten napaʼ ahuoʼch nep̃retnerrep̃ nañapaʼ eʼñe att̃a neʼshohuerrnap̃ ñeñt̃ allpon petebenen.
32 Aí o patrão chamou aquele empregado e disse: “Empregado miserável! Você me pediu, e por isso eu perdoei tudo o que você me devia.
33 Amaʼt eʼñe pocteñ p̃apaʼc̈hoʼña oʼch pemueryañ ñeñt̃ parro petaruasen. Atet̃ nepena na eʼñe cohuen nemuererrp̃a.”
33 Portanto, você deveria ter pena do seu companheiro, como eu tive pena de você.”
34 Allempoña poʼpatronarpaʼ eʼñe patsrreʼmueñeshaʼ pomuer, oʼ apuer ñeñt̃chaʼ coñchateʼ esempohuañen allchaʼña eʼñe tsaʼtuerrana ñeñt̃ allpon teben.
34 — O patrão ficou com muita raiva e mandou o empregado para a cadeia a fim de ser castigado até que pagasse toda a dívida.
35 ’Sapaʼc̈hoʼña eʼñe puesheñaʼttsosña ñerraʼm amach sep̃retnere samoʼtspaʼ eʼñech att̃ecma perres sam̃a Nompor ñeñt̃ pueʼntañoʼtsen. C̈hocmuepaʼch eʼñe cohuen sep̃retnannenaña sa eʼñe seyoc̈hrocmañen.
35 E Jesus terminou, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.