Mateus 12
Yanesha' NT (AME_TBL) vs NVI
1 Allempoña c̈herrerr pamt̃arr allempo c̈hocma amesen judioneshaʼ. Allempoña Jesúspaʼ arr oñem chetsoʼmar epuet pueyochreshac̈hno. Allempo oñenet pueyochreshaʼñapaʼ eʼñe paʼchporrñot̃etpaʼ tasoʼtam̃pesyesnomuet puechm̃aʼtets trigo oʼ rraʼyesnomet.
1 Naquela ocasião Jesus passou pelas lavouras de cereal no sábado. Seus discípulos estavam com fome e começaram a colher espigas para comê-las.
2 Fariseoneshaʼña ñeñt̃ entahuet atet̃ p̃aʼnmuetpaʼ ñetñapaʼ allent̃a otyeset Jesús: —Pecueʼñacaʼyeña añ peyochreshaʼ tasoʼtam̃pesyesnomuet trigo; atet̃ penet ñeñt̃ ama pocteyaye oʼch atet̃ yep̃a taruasats añe yet̃ro t̃arroʼmar t̃eʼpaʼ añe yet̃ro ñeñt̃ atet̃ anaret̃ ahuat̃ot̃eñ allempocmach yamesen.
2 Os fariseus, vendo aquilo, lhe disseram: "Olha, os teus discípulos estão fazendo o que não é permitido no sábado".
3 Jesúsñapaʼ atet̃ otanet: —Sapaʼ amaʼtrra selleyareña ñeñt̃ atet̃ p̃a ahuat̃ David allempo cheporraʼnma epuet ñam̃a allohuen ñeñt̃ cot̃eneʼ.
3 Ele respondeu: "Vocês não leram o que fez Davi quando ele e seus companheiros estavam com fome?
4 Ña allempopaʼ beʼt̃osos Yompor paʼpacllo allñapaʼ rrosan pan ñeñt̃ atmaʼntataret̃ atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ ñeñt̃ nenet all Partsocop. Ñehua, ñeñt̃ panpaʼ ama pocteyayñe oʼch rros David ñam̃a ñeñt̃ epuet. Ñeñt̃paʼ añach ñapuet̃ rreneʼ cornaneshac̈hno; ñeñt̃paʼ atet̃ anuaret̃ judioneshacop.
4 Ele entrou na casa de Deus, e juntamente com os seus companheiros comeu os pães da Presença, o que não lhes era permitido fazer, mas apenas aos sacerdotes.
5 Ñam̃a amaʼt selleyareña ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ ñeñt̃ Moisés poʼñoñ all oten atet̃ pena ñam̃a cornaneshaʼ Parets paʼpacllo. Ñehua, ñet puesherbeñot̃etpaʼ ama ameseneto añe yet̃ro allempocma yamesen. Ñetpaʼ amaʼt atet̃ penetpaʼ Yomporñapaʼ eʼñe pocteʼ entenanet.
5 Ou vocês não leram na Lei que, no sábado, os sacerdotes no templo profanam esse dia e, contudo, ficam sem culpa?
6 Napaʼ oʼch notas: Napaʼ ñeñt̃en arroʼtsenen nanac nesherben ello nem̃taneñ ñeñt̃ atet̃ sherben Parets paʼpaquëll.
6 Eu lhes digo que aqui está o que é maior do que o templo.
7 Ñehua, añ ñoñetspaʼ ñeñt̃ña atet̃ oteʼt̃ Yompor ahuat̃: “Napaʼ ama eʼñe aña cohuen nenteno oʼch sapuenen sayara ñeñt̃ semtsen nocop. Añeʼnaña atarr cohuen nenten oʼch semuereña allohuen samoʼtseshaʼ.” Ñerraʼm c̈ho c̈hennasañ seyoc̈hro ñeñt̃ atet̃ oteney Yompor, amach errot̃ sotatscheña amaʼt erraʼtsena acheñer ñeñt̃ eʼñe pocteʼ enten Yompor.
7 Se vocês soubessem o que significam estas palavras: ‘Desejo misericórdia, não sacrifícios’, não teriam condenado inocentes.
8 Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼch notas, na Ñeñt̃en Acheñetosets ñeñt̃en allsensaret̃en, nacaʼyeña atet̃ otets est̃eʼ poctetsaña ñeñt̃chaʼ atet̃ yep̃a añe yet̃ro allempocma yamesen.
8 Pois o Filho do homem é Senhor do sábado".
9 Metuerrerr Jesús allot̃paʼ beʼt̃osuerrerr judioneshaʼ poʼprahuo.
9 Saindo daquele lugar, dirigiu-se à sinagoga deles,
10 Allñapaʼ alloʼtsen puesheñarr yacma ñeñt̃ c̈ha chellena pot. Fariseoneshaʼñapaʼ allent̃a aʼp̃t̃oʼchet: —Añe yet̃ro allempocma yamesenpaʼ taʼm ¿pocteʼt̃eʼ penteñ oʼch p̃aʼcrrateñerr acheñ? T̃arroʼmar atet̃ aʼp̃t̃oʼteñet allochñapaʼ eshecchaʼ otteñeʼchet.
10 e estava ali um homem com uma das mãos atrofiada. Procurando um motivo para acusar Jesus, eles lhe perguntaram: "É permitido curar no sábado? "
11 Ñañapaʼ atet̃ otanet: —Sapaʼ ñerraʼm c̈ho shoraʼnen amaʼt puemocarra secarrneror añe yet̃ro allempocma yamesen, amaʼtchaʼña allent̃a sechtere amaʼt ñeñt̃e yet̃ro allempo yamesen allohueney.
11 Ele lhes respondeu: "Qual de vocês, se tiver uma ovelha e ela cair num buraco no sábado, não irá pegá-la e tirá-la de lá?
12 Ñehua, acheñpaʼ ellocaʼye metanenanña ñeñt̃ att̃o sherben carrnero. Ñeñt̃oʼmarña napaʼ notenes eʼñe pocteʼ oʼch atet̃ yep̃a ñeñt̃ cohuentetsa amaʼt añe yet̃ro allempocma yamesen.
12 Quanto mais vale um homem do que uma ovelha! Portanto, é permitido fazer o bem no sábado".
13 Allempoña Jesúspaʼ atet̃ otan yacma ñeñt̃ chelletsa pot: —T̃eʼpaʼ oʼch notap̃ petapuerr p̃ot. Eʼñe otueʼpaʼ ñañapaʼ allent̃epaʼtchaʼ tapuerran pot, eʼñe allorocma cohuenterra pot eʼñe att̃ecmaterr ñerraʼm poʼpshem̃tañot̃ pot.
13 Então ele disse ao homem: "Estenda a mão". Ele a estendeu, e ela foi restaurada, e ficou boa como a outra.
14 Fariseoneshaʼña c̈haʼnmac̈herretpaʼ cot̃apeʼchatannaʼtyesnerret, atarr oʼpateñet Jesús att̃och muetsatachet.
14 Então os fariseus saíram e começaram a conspirar sobre como poderiam matar Jesus.
15 Jesúsña eñotanetpaʼ ahuerr allot̃. Shonteʼ acheñeneshac̈hno cot̃aʼhuanereterr. Allohuen ñeñt̃ atsnaʼtyetspaʼ eʼñe aʼcrratyesuerranet.
15 Sabendo disso, Jesus retirou-se daquele lugar. Muitos o seguiram, e ele curou a todos os doentes que havia entre eles,
16 Atet̃ otyesanet: —Poʼñoc̈h amach eseshaʼ sotap̃saʼtatsto napaʼ na ñeñt̃en Yompor Puechemeren.
16 advertindo-os que não dissessem quem ele era.
17 Ñehua, ñeñt̃paʼ atet̃ p̃a allochñapaʼ att̃och etsota Isaías poʼñoñ ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ Yompor poʼñoñ, ñeñt̃paʼ atet̃ oteʼt̃ Yompor Puechemerecop ñeñt̃chaʼ Cristoterrets:
17 Isso aconteceu para se cumprir o que fora dito pelo do profeta Isaías:
18 — ausente —
18 "Eis o meu servo, a quem escolhi, o meu amado, em quem tenho prazer. Porei sobre ele o meu Espírito, e ele anunciará justiça às nações.
19 — ausente —
19 Não discutirá nem gritará; ninguém ouvirá sua voz nas ruas.
20 — ausente —
20 Não quebrará o caniço rachado, não apagará o pavio fumegante, até que leve à vitória a justiça.
21 — ausente —
21 Em seu nome as nações porão sua esperança".
22 Jesúspaʼ alla huapaterrñañeterr puesheñarr yacma ñeñt̃ aporoʼyet̃ ñeñt̃ chorrena oneñet̃ c̈ha opanatateñ. Jesúsñapaʼ aʼcrratap̃, ñeñt̃ña opanerpaʼ oʼ alla eñorerra, ñam̃a oʼ eʼñe cohuen cohuerr.
22 Então levaram-lhe um endemoninhado que era cego e mudo, e Jesus o curou, de modo que ele pôde falar e ver.
23 Allohuenña acheñeneshaʼpaʼ atarr cohuanrrorteñet, ñetñapaʼ atet̃ otyeset: —Ñatoʼ añt̃eʼcaʼyeña David poʼm̃reneñ ñeñt̃chaʼ Cristotosets.
23 Todo o povo ficou atônito e disse: "Não será este o Filho de Davi? "
24 Fariseoneshaʼña allempo eʼmareʼchetpaʼ ñetñapaʼ atet̃ otyeset: —Att̃o quec̈hpatatyenan oneñet̃ec̈hno acheñeneshaʼ añacaʼye ahuamencat̃ peneʼ Beelzebú ñeñt̃ pompor pen allohuen oneñet̃ec̈hno.
24 Mas quando os fariseus ouviram isso, disseram: "É somente por Belzebu, o príncipe dos demônios, que ele expulsa demônios".
25 Jesúsñapaʼ eñotanet ñeñt̃ atet̃ cot̃apeʼchatseʼtyenet pueyoc̈hreto ñocop ñeñt̃ att̃o otyeñet ñapaʼ oneñet̃a pompor poʼhuamencot̃ quec̈hpatatenan oneñet̃ec̈hno acheñeneshaʼ. Ñeñt̃oʼmarña ñapaʼ atet̃ otanet: —Ñerraʼm puesheñarr am̃chaʼtaret̃ elloptannena paʼcheñer eʼñe ñagattsetpaʼ eʼñech poctacma aʼcllatannaʼtuerret. Att̃ecmach p̃annerra ñeñt̃ parro yec̈hetsa pat̃err anetso, ñerraʼm c̈ho elloptannenet eʼñe ñagattsetpaʼ ñeñt̃ña att̃o huomencatenetpaʼ ñeñt̃paʼc̈hoʼña c̈hachcaʼye huañerrets. Att̃ecmach p̃annerra amaʼt ñeñt̃ eʼñe pamoʼtsnaʼtarecmuet ñerraʼm elloptannerret eʼñe ñagattsetpaʼ ñeñt̃ña att̃o huomencatenetpaʼ ñeñt̃paʼc̈hoʼña c̈hachcaʼye huañerrets.
25 Jesus, conhecendo os seus pensamentos, disse-lhes: "Todo reino dividido contra si mesmo será arruinado, e toda cidade ou casa dividida contra si mesma não subsistirá.
26 Att̃ecmach p̃annaʼta ñam̃a oneñet̃ pueyochreshac̈hno ñerraʼm oneñet̃ec̈hno eʼmoñeʼtannenet, ñerraʼm huaporeʼtannenet eʼñe ñagattseta amach errot̃enot̃ alloʼna atarr huomencatneneto. Poʼñoc̈h oneñet̃paʼ amacaʼye huaporeʼtanneno.
26 Se Satanás expulsa Satanás, está dividido contra si mesmo. Como, então, subsistirá seu reino?
27 Sapaʼ atet̃ sotenen napaʼ Beelzeboʼ poʼhuamencot̃ nequec̈hpateññañ eʼñe ña pueyochreshaʼ, ñehua, t̃eʼpaʼ oʼch notas: Ñeñt̃ seyochreshaʼ sepen sa ñeñt̃ eñoteneʼ ñamet oʼch quec̈hpatachet oneñet̃ec̈hno acheñeneshaʼ, ñetpaʼc̈hoʼña amaña Beelzebú poʼhuamencot̃eyeʼ quec̈hpateñetoña oneñet̃ec̈hno acheñeneshaʼ. Ñetpaʼc̈hoʼña Yomporoña poʼhuamencot̃ quec̈hpateñetña oneñet̃. Ñeñt̃ña oʼ eñotatas ñeñt̃ atet̃ sotennoñ ñeñt̃paʼ amacaʼye poʼñoc̈h att̃eyaye.
27 E se eu expulso demônios por Belzebu, por quem os expulsam os filhos de vocês? Por isso, eles mesmos serão juízes sobre vocês.
28 Poʼñoc̈hcaʼye Yompor eʼñe Puecamquëñot̃ ñeñt̃ña ahuamencat̃ nepeneʼ att̃ot̃ nequec̈hpateñña oneñet̃ec̈hno acheñeneshaʼ, ñeñt̃chaʼña señotateʼ t̃eʼpaʼ oʼ nec̈hapatonas Yompor poʼcohuenña ñeñt̃ att̃o poʼñoc̈h atarr ayochreshat̃tena ña.
28 Mas se é pelo Espírito de Deus que eu expulso demônios, então chegou a vocês o Reino de Deus.
29 ’Ñehua, yapaʼ yeñoteñ ñeñt̃ atarr ahuamencat̃tetsa att̃o atarr ahuamencat̃tena oneñet̃, ñañapaʼ eʼñe poʼhuamencot̃ cohuam̃pesyenan allohuen eʼñe cohuen ñeñt̃ paʼpaquëll p̃aʼyen. T̃arraña ñerraʼm esempo oʼch huapoña ñeñt̃ atarr ahuamencat̃eshaʼ ñeñt̃chaʼ metanoseʼña poʼhuamenc atet̃ ñerraʼm na Nompor, ñeñt̃chaʼña rromoseʼ oʼch huancos, allochñapaʼ oʼch beʼt̃osos all ñeñt̃ paʼpaquëll p̃aʼyen oʼch eʼñe puerratam̃p̃sos ñeñt̃ allpon oʼpatyena ña.
29 "Ou como alguém pode entrar na casa do homem forte e levar dali seus bens, sem antes amarrá-lo? Só então poderá roubar a casa dele.
30 ’Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼch notas allohuenes: Ñerraʼm eseshas ñeñt̃es ama net̃orrapretenaye ñeñt̃ña acheñerpaʼ c̈hacaʼye epatareʼtennan ñeñt̃ atet̃ net̃orraʼyena na. Ñeñt̃paʼ oʼch netmaʼntatasa atet̃: Ñerraʼm eseshaʼ ama naʼyapac̈hapretenaye ñeñt̃ naʼyapac̈hen na, ñeñt̃ñapaʼ c̈ha aʼparratseʼtam̃penen aʼyenet̃.
30 "Aquele que não está comigo, está contra mim; e aquele que comigo não ajunta, espalha.
31 ’Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼch notas: Allohuen paʼnamen sosyaʼtsañec̈hno ñeñt̃ ama pocteyeʼ enteno Yompor amaʼt ñam̃a achm̃areʼtannaʼteñets ñeñt̃paʼ ap̃retnaʼpoʼ nenteñ.
31 Por esse motivo eu lhes digo: todo pecado e blasfêmia serão perdoados aos homens, mas a blasfêmia contra o Espírito não será perdoada.
32 Ñam̃a ñerraʼm eseshaʼ nesaseneʼ na Ñeñt̃en Acheñetosets ñeñt̃paʼ ap̃retnaʼpoʼ nenteñ. T̃arraña ñerraʼm eseshaʼ añ achm̃areʼteññañet Parets Puecamquëñ ñeñt̃ñapaʼ amacaʼye ap̃retnaʼpahuoyeʼ nenteñe. Ñeñt̃paʼ amach ap̃retnaʼpahuoterro eʼñe t̃ayot̃eñ errponohuañen.
32 Todo aquele que disser uma palavra contra o Filho do homem será perdoado, mas quem falar contra o Espírito Santo não será perdoado, nem nesta era nem na era que há de vir.
33 ’Ñehua, yeñoteñ allohuen acheñ ñeñt̃ eʼñe poʼñoc̈h cohuen acheñer, ñetchaʼña orrtatenet ñeñt̃ eʼñe cohuenareʼ. T̃arraña poʼpotantañ acheñeneshaʼ ñeñt̃ poʼñoc̈h ama cohuenayaye ñetñapaʼ añach orrtatenet ñeñt̃ ama cohuenayaye. Ñeñt̃paʼ atet̃chaʼ netmaʼntaterrsa: Ora allohuen ñeñt̃ eʼñe cohuen narmetsoch pueʼmerpaʼc̈hoʼña eʼñech cohuenareʼ. Añña poʼpchañ narmetsoch ñeñt̃ ama cohuenayayepaʼ pueʼmerpaʼc̈hoʼña amach eʼñe cohuenayaye. Ñeñt̃oʼmarña att̃oña yeñoteñ erraʼtsent̃eʼ ñeñt̃ eʼñe cohuenareʼ narmetsoch ñam̃a ñeñt̃ ama cohuenayaye narmetsoch, pueʼmerot̃ña eʼñe yechmeʼtenanet.
33 "Considerem: uma árvore boa dá bom fruto; uma árvore ruim, dá fruto ruim, pois uma árvore é conhecida por seu fruto.
34 Sapaʼ ama cohuenayayso. C̈ha sottena ñerraʼm shechp̃a eʼñe sompor sepen allohuenes. Ñeñt̃oʼmarña amach errot̃enot̃ señoso cohuen t̃arroʼmar sapaʼ poʼñoc̈hpaʼ ama cohuenayayso. Eʼñe atet̃ atarr soct̃apeʼchatseʼtyen seyoc̈hro ñeñt̃ ama cohuenayaye, att̃ot̃caʼyeña señosatseʼtyen. Amaʼt erraʼtsena acheñer ñeñt̃ eʼñe poʼñoc̈h cohuen ñapaʼ añchaʼña orrtatyen ñeñt̃ eʼñe cohuenareʼ cot̃apeʼchen pueyoc̈hro t̃arroʼmar pueyoc̈hroña all cot̃apeʼchenan shonteʼ ñeñt̃ eʼñe cohuentetsa. T̃arraña poʼpoñ acheñer ñeñt̃ poʼñoc̈h ama cohuenayaye, ñapaʼc̈hoʼña añach orrtatyen ñeñt̃ atet̃ cot̃apeʼchen pueyoc̈hro ñeñt̃ ama cohuenayaye t̃arroʼmar pueyoc̈hroña all cot̃apeʼchenan shonteʼ paʼnamen sosyaʼtsañ. T̃arroʼmar ñerraʼm shonteʼ yoct̃apeʼchen yeyoc̈hro ñeñt̃ cohuentetsa, ñeñt̃paʼ eʼñech ñeñt̃a cohuen yeserrpareʼten. T̃arraña ñerraʼm shonteʼ yoct̃apeʼchen ñam̃a yeyoc̈hro ñeñt̃ ama cohuenayayepaʼ ñeñt̃paʼc̈hoʼña eʼñech ñeñt̃a yemnen oʼch yeserrpareʼtyen.
34 Raça de víboras, como podem vocês, que são maus, dizer coisas boas? Pois a boca fala do que está cheio o coração.
35 — ausente —
35 O homem bom, do seu bom tesouro, tira coisas boas, e o homem mau, do seu mau tesouro, tira coisas más.
36 Poʼñoc̈h napaʼ oʼch alla noterrserr, esempohuañen allempoch acraret̃etuerra allohuen acheñeneshaʼpaʼ allohuen ñoñets ñeñt̃ att̃a otatseʼtyen acheñeneshaʼ ñeñt̃ñapaʼ aʼmet̃atatyeretchaʼ.
36 Mas eu lhes digo que, no dia do juízo, os homens haverão de dar conta de toda palavra inútil que tiverem falado.
37 T̃arroʼmar ñerraʼm eʼñe cohuenareʼ seserrpareʼtyen t̃eʼ Yomporñapaʼ eʼñech pocteʼ entuerrnas señoñ allempo. T̃arraña t̃eʼpaʼ ñerraʼm c̈ha señosatseʼtyen ñeñt̃ña señoñerpaʼ ñeñt̃achña secoñchaterreʼ allempo.
37 Pois por suas palavras você será absolvido, e por suas palavras será condenado".
38 Allempoña allponsheña ñeñt̃ atarr etsotayenayeñ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ epuet ñam̃a allpon fariseoneshaʼ ñetña eʼñe pueshquëñot̃etpaʼ atet̃ ochet Jesús: —Yapaʼ Maestrochaʼ yemneñ oʼch p̃orrtatonay pepartsoña ñeñt̃chaʼ yeñotateʼ p̃apaʼ poʼñoc̈ht̃eʼ Parets Puechemerep̃ ñeñt̃ep̃t̃eʼ Cristotosets.
38 Então alguns dos fariseus e mestres da lei lhe disseram: "Mestre, queremos ver um sinal miraculoso feito por ti".
39 Ñañapaʼ atet̃ otanet: —Acheñeneshaʼ ñeñt̃ corraʼyetsa t̃eʼ ñetñapaʼ ama cohuenayeʼ cot̃apeʼchyeneto, ama añeyeʼ cosheneto Yompor ñeñt̃oʼmarña ñetpaʼ eʼñe orrena otennet ahuoʼch norrtatanet nepartsoña. T̃arraña amach es norrtataneto. Napaʼ añach pat̃err neñotatanet atet̃ eñotataneʼt̃ Jonás ahuat̃ nínivoʼmarneshaʼ allempo aʼm̃taneʼt̃ Yompor poʼñoñ.
39 Ele respondeu: "Uma geração perversa e adúltera pede um sinal miraculoso! Mas nenhum sinal lhe será dado, exceto o sinal do profeta Jonas.
40 Ñehua, yeñoteñ Jonás allempopaʼ alloʼtsena cacacotmo maʼpamuet, yet̃o amaʼt ñam̃a tsapo ñeñt̃ añecmuen cac. Atet̃chaʼ neperra nam̃a Ñeñt̃en Acheñetosets, napaʼc̈hoʼña nemaʼpamuetchaʼ oʼpono eʼñe allohuanen patso, yet̃o amaʼt ñam̃a tsapo. Ñeñt̃chaʼña eñotaterrahuet atet̃ penaña ñeñt̃ huetsa Yomporeshot̃.
40 Pois assim como Jonas esteve três dias e três noites no ventre de um grande peixe, assim o Filho do homem ficará três dias e três noites no coração da terra.
41 T̃arroʼmar ahuat̃ allempo serrpareʼtataneʼt̃ Jonás nínivoʼmarneshaʼ, ñetñapaʼ allempocma cot̃apeʼcherret eʼñe cohuen Yomporecop. T̃eʼña arr seshopaʼ alloʼtsenen na ñeñt̃en ello metaneneʼ ñeñt̃ atet̃ serrpareʼtateʼt̃ Jonás. T̃arraña sañapaʼ amaña soct̃apeʼchenoña ello cohuen Yomporecop. Ñeñt̃oʼmarña esempohuañen allempoch acraret̃etuerra allohuen acheñeneshaʼ ñeñt̃ña nínivoʼmarneshaʼ ñeñt̃ eʼñe cohuen cot̃apeʼcherrets Yomporecop ahuat̃, ñetpaʼc̈hoʼña orrterretchaʼ, ñeñt̃chaʼña señotaterreʼña sapaʼ amaʼt mameshapaʼ ama pocteyayeña ñeñt̃ atet̃ sep̃aʼyeseʼt̃ t̃arroʼmar ama soct̃apeʼcherro ello cohuen Yomporecop.
41 Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração e a condenarão; pois eles se arrependeram com a pregação de Jonas, e agora está aqui o que é maior do que Jonas.
42 Ñam̃a t̃eʼpaʼ oʼch neyerpatasa ñeñt̃ atet̃ p̃a ahuat̃ puesheñarr coyaneshaʼ ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tatseʼt̃ atarr b̃ac̈hayo allohuanen pats saʼponet̃. Ñeñt̃ña coyaneshaʼpaʼ allot̃eñ on oʼch eʼm̃ñotenanaʼ Salomón pueserrpareñ ñeñt̃ atet̃ atarr eñotañteʼt̃. T̃eʼña arr eʼñe seshopaʼ alloʼtsenen ñeñt̃en puesheñarrana ñeñt̃en atarr es neñoten nam̃a, ello nem̃taneñ att̃o eñotañteʼt̃ Salomón. T̃arraña sañapaʼ amaña es sotapoteno. Ñeñt̃oʼmar esempohuañen allempoch acraret̃etuerra allohuen acheñeneshaʼ, ñeñt̃ña coyaneshaʼ ñeñt̃ eʼñe cohuen eʼm̃ñotatseʼt̃ ñapaʼc̈hoʼña orrterrach, ñeñt̃chaʼña señotaterreʼ sapaʼ ama pocteyayeña ñeñt̃ atet̃ sep̃aʼyeseʼt̃ t̃arroʼmar sapaʼ ama es sameʼñeʼt̃e amaʼt eʼñe mamesha.
42 A rainha do Sul se levantará no juízo com esta geração e a condenará, pois ela veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão, e agora está aqui o que é maior do que Salomão.
43 ’Ellonet̃paʼ oʼch alla neñotaterrserr poʼpoñonet̃ ñeñt̃chaʼ atet̃ ap̃aret̃terra acheñeneshaʼ ñeñt̃ t̃eʼpaʼ ama eʼñeyeʼ cohuen cot̃apeʼcheneto Yomporecop. Ñehua, oneñet̃ ñerraʼm esempo c̈haʼnom acheñenesheshot̃, ñeñt̃ña oneñet̃paʼ oʼch auyes errap̃aren amaʼt amayoʼmar eʼnyeseʼ poʼpsheñeñ allchaʼ yec̈herrerr allchaʼ eʼñe amesuerrerr cohuen. T̃arraña ñerraʼm amach erra eñchepaʼ att̃eñapaʼ oʼch ot: “Napaʼ oʼch alla ahuerren nepacllo allot̃ nec̈haʼnom ahuaña.” Atet̃chaʼc̈hoʼ p̃a. Oʼch alla ahuerr allot̃ c̈haʼnom ahuaña. Allña oʼch c̈herrpaʼ eʼñech cohuen entuerran paʼpaquëll, eʼñech cohuen atarrapoʼtuaret̃, eʼñech cohuen aññoʼtyesaret̃, t̃arraña amach eseshayeʼ yec̈hetso all. Allempoñapaʼ oʼch alla ahuerr alloʼtsaʼyen pamoʼtseshaʼpaʼ oʼch enanaʼ poʼpoñ canc̈herrsheña oneñet̃ec̈hno ñeñt̃ nanac sosyareʼ, ñeñt̃ ello metanaʼtueneʼ ñeñt̃ atet̃ sosyaten ñeñt̃ huaʼñeneʼ oʼch yec̈haprecha. Allohuenetpaʼ oʼch chorreñet ñeñt̃ acheñer. Allempoña tsapat̃onet̃paʼ alloʼnach sen ñeñt̃ acheñer sosyatnomuets huomenc. Elloch metanerran ñeñt̃ atet̃ p̃atseʼtyeseʼt̃ ñenmat̃. Poʼñoc̈hchaʼcaʼye atet̃ perraña acheñeneshaʼ ñeñt̃ t̃eʼpaʼ ama eʼñeyeʼ cohuen cot̃apeʼcheneto Yomporecop.
43 "Quando um espírito imundo sai de um homem, passa por lugares áridos procurando descanso e não encontra,
44 — ausente —
44 e diz: ‘Voltarei para a casa de onde saí’. Chegando, encontra a casa desocupada, varrida e em ordem.
45 — ausente —
45 Então vai e traz consigo outros sete espíritos piores do que ele, e entrando passam a viver ali. E o estado final daquele homem torna-se pior do que o primeiro. Assim acontecerá a esta geração perversa".
46 Allempo atet̃ eñoranaʼtenana acheñeneshaʼpaʼ oʼ huapa Jesús pachor epuet ñam̃a paʼmoʼnasheñneshaʼ. Oʼ c̈hapuet allpaʼ ñetñapaʼ alla t̃omc̈henet aʼyot̃. Añ muenenet ahuoʼch serrpareʼtatoset.
46 Falava ainda Jesus à multidão quando sua mãe e seus irmãos chegaram do lado de fora, querendo falar com ele.
47 Allempoña puesheñarrpaʼ atet̃ otan Jesús: —Oʼcaʼye huapaña p̃achor ñam̃a pemoʼnasheñneshaʼ. Ñetpaʼ aʼyot̃eʼtsaʼyenet, mueneñet oʼch serrpareʼtatospet.
47 Alguém lhe disse: "Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem falar contigo".
48 Ñañapaʼ atet̃ otan ñeñt̃ oteneʼ: —¿Amaʼt señoteñe ñeñt̃ eʼñe poʼñoc̈h nachor nepen ñam̃a ñeñt̃ eʼñe poʼñoc̈h nemoʼnasheñ nepen?
48 "Quem é minha mãe, e quem são meus irmãos? ", perguntou ele.
49 Allempoñapaʼ yochan pueyochreshaʼpaʼ atet̃ otanet: —Napaʼ añcaʼyeña ñeñt̃ eʼñe poʼñoc̈h nachor nepen ñam̃a ñeñt̃ eʼñe poʼñoc̈h nemoʼnasheñneshaʼ nepen.
49 E, estendendo a mão para os discípulos, disse: "Aqui estão minha mãe e meus irmãos!
50 Ñehua, amaʼt erraʼtsena ñeñt̃chaʼ eʼñe atet̃ p̃ohueneʼ ñeñt̃ atet̃ muenen Nompor ñeñt̃ pueʼntañoʼtsen ñeñt̃caʼyeña eʼñe poʼñoc̈h nemoʼnasheñ nepen ñeñt̃ña noc̈h nepen ñeñt̃ña nachor nepen.
50 Pois quem faz a vontade de meu Pai que está nos céus, este é meu irmão, minha irmã e minha mãe".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.