Marcos 8

Yanesha' NT (AME_TBL) vs BKJ

Sair da comparação
1 Allempoña poʼpocheño shonterrerr acheñeneshaʼ Jesúsesho. Allempopaʼc̈hoʼña ama eñalle ñeñt̃chaʼ rret. Ñeñt̃oʼmar Jesúspaʼ agotan pueyochreshaʼpaʼ atet̃ otapanet:
1 Naqueles dias, sendo a multidão muito grande, e não tendo o que comer, Jesus chamou a si os seus discípulos, e disse-lhes:
2 —Napaʼ c̈ha atarr nemuereña allohuen acheñeneshaʼ ñeñt̃ shontetsa arr. Oʼ maʼpamtoset nesho ama eñallmeñeto ñeñt̃chaʼ rret.
2 Eu tenho compaixão da multidão, porque já estão comigo há três dias, e não têm o que comer;
3 Ama pocteyeʼ nenteñe oʼch ahuanerret eʼñe paʼchporrñeshaʼ t̃eʼt ama aʼñsheʼmterreto t̃oño t̃arroʼmar patantaʼtetspaʼ atarr b̃ac̈hayot̃ huapyenet.
3 e, se os deixar ir em jejum, para suas casas, desfalecerão no caminho; porquanto vários deles vieram de longe.
4 Pueyochreshaʼñapaʼ atet̃ ochet: —Errahuachcaʼye yentña rreñetst̃eʼ ñeñt̃chaʼ yerrach shonteʼ acheñ arrpaʼ amayacaʼye.
4 E os seus discípulos responderam-lhe: De onde poderá um homem satisfazer estes homens com pão aqui no deserto?
5 Jesúsñapaʼ atet̃ oterraneterr: —Sapaʼ ¿errponaʼt sechenña pan? Ñetñapaʼ atet̃ otereterr: —Eʼñecaʼye canc̈hrra yechen.
5 E ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? E disseram-lhe: Sete.
6 Allempoñapaʼ otan acheñeneshaʼ: —T̃eʼpaʼ sanorrc̈haʼtyes patso. Allñapaʼ agapan ñeñt̃ canc̈herr pan. Agaphuepaʼ oʼ parasyosoʼtenanerr Pompor allot̃ñapaʼ oʼ shotaʼtan pan, apanatyesan pueyochreshaʼ. Ñetñapaʼ oʼ epatyeset ñamet allohuen acheñeneshaʼ eʼñe epaʼhuet.
6 E ele ordenou ao povo que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães, e tendo dado graças, partiu-os, e deu-os aos seus discípulos, para colocarem diante deles, e puseram-nos diante do povo.
7 Apuanet panpaʼ eñall ñam̃a pat̃eʼtets cacat̃olleshaʼ. Jesúsñapaʼ alla parasyosoʼtam̃perranerr ñam̃a cacat̃olleshaʼ allempoñapaʼ oterranerr pueyochreshaʼ: —Sepatyerraneterr ñam̃a cacat̃olleshaʼ.
7 E tendo alguns pequenos peixes, ele os abençoou, e também ordenou-lhes para que colocassem diante deles.
8 Allempoñapaʼ oʼ rrallmeʼchet allohuenet, eʼñe yetrraʼtuahuet. Oʼ eʼñe yetuahuetpaʼ c̈ha aʼpchatyeset ñeñt̃ñapaʼ aʼyapac̈heret. Ñeñt̃ña aʼyapac̈herretpaʼ c̈hepaʼtchaʼ chorrats canc̈herr cañt̃er eʼñe t̃amoʼyareʼ.
8 Então eles comeram, e saciaram-se; e tomaram dos pedaços que sobraram, sete cestos.
9 Ñeñt̃ rrallmeʼchats atarr aton acheñeneshaʼ ñatoʼ alloʼtsent̃eʼ paʼtatsoch mil acheñeneshaʼ. Allempoña Jesúspaʼ soʼtnerran acheñeneshaʼpaʼ ahuerr,
9 E os que haviam comido eram cerca de quatro mil; e ele os despediu.
10 aʼtapos noñt̃o pueyochreshohuen ahuam̃p̃set oʼch ahuanmuet anetso ñeñt̃ paʼsoʼcheñ Dalmanuta.
10 E ele entrando imediatamente no barco com os seus discípulos, foi para as regiões de Dalmanuta.
11 Allempoña Jesúspaʼ huac̈herrñañerr ñam̃a fariseoneshaʼ ahuoʼch otnareʼchet Jesús. Ñetñapaʼ c̈ha mueneñet oʼch topachet Jesús. Ñeñt̃oʼmarña atet̃ otoset: —Yapaʼ añcaʼye yemnen oʼch pegatapuey pepartsoña entot̃ allochñapaʼ att̃och yeñotosep̃ poʼñoc̈h p̃apaʼ Parets Puechemerep̃.
11 E vindo os fariseus, começaram a questioná-lo, tentando-o, procurando um sinal do céu.
12 Jesúsñapaʼ allent̃a enara c̈ha mueneʼ poʼpoñ entanet pueyoc̈hro ñeñt̃oʼmarña atet̃ otanet: —Esoʼmart̃eʼcaʼye acheñeneshaʼ ñeñt̃ corraʼyetsa t̃eʼ ñetñapaʼ aña atarr eʼnenet oʼch norrtatanet nepartsoña entot̃. Poʼñoc̈hcaʼye na t̃eʼpaʼ oʼch notas, amaʼt coñeʼt̃a amach es negataneto.
12 E, suspirando profundamente em seu espírito, disse: Por que procura esta geração um sinal? Na verdade eu vos digo que a esta geração não se dará nenhum sinal.
13 Allempoña Jesús sohuanerranetpaʼ aʼtaphuerr noñt̃opaʼ ahuam̃pes, pechaterra yom̃taʼn.
13 E, deixando-os, tornou a entrar no barco, e foi para o outro lado.
14 Pueyochreshaʼñapaʼ c̈ha puesnomuet oʼch anmuet pocrram̃, noñt̃opaʼ ama es eñalle ñeñt̃chaʼ rret, eʼñe pat̃rra pan eñall.
14 Ora, os discípulos tinham se esquecido de levar pães, e no barco não tinham consigo senão um pão.
15 Jesúsñapaʼ alla tomaʼntaterraneterr, ñeñt̃ñapaʼ atet̃ otanet: —Eʼñech señota ñatoʼt semeñeʼteñaʼña fariseoneshaʼ amaʼt ñam̃a Herodes poʼchaser allo tsetenet pan.
15 E ele ordenou-lhes, dizendo: Fiquem atentos, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.
16 Ñetña cot̃apeʼchyesetpaʼ atet̃ otannaʼtyeset: —Amacaʼye yechenoña pan ñeñt̃oʼmart̃eʼcaʼyeña oteney añoʼch yemeñeʼtatscheña fariseoneshaʼ poʼchaser.
16 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Isto é porque não temos pão.
17 Jesúsña allempo eñotanet atet̃ cot̃apeʼchyenet ñañapaʼ atet̃ oterraneterr: —Esoʼmareʼt sellquëñeshaʼ sotannaʼtyena añoʼ eñalle ñeñt̃chaʼ serraʼ. ¿Amaʼt señoteñe? ¿Amaʼt c̈hennasoña seyoc̈hro? T̃emeʼttsenaʼt seʼcharrtatenña seyoc̈her.
17 E Jesus, percebendo isso, disse-lhes: Por que argumentais, por não terdes pão? Ainda não percebeis, nem compreendeis? Tendes ainda o vosso coração endurecido?
18 Sapaʼ amaʼt aclloʼyet̃eseñpaʼ c̈hacaʼye sottena ñerraʼmrrat̃eʼ ama senteno. Amaʼt etat̃eseñpaʼ c̈hacaʼye sottena ñerraʼmrrat̃eʼ ama seʼmueno. Amaʼt mameshapaʼ areʼtña es seyerpueno.
18 Tendo olhos, não vedes? E tendo ouvidos, não ouvis? E não vos lembrais?
19 Ñehua, ahuaña allempo neshotaʼt amnar pan eʼñecaʼye epaʼhua amnaroch mil yacmaneshaʼ. Ellopaʼ ¿errponaʼtña sapc̈haʼhuerrña ñeñt̃ ashotaʼtyesaret̃ allempo eʼñe seyetua? ¿Errponaʼtña cañt̃er seʼchorrerr? Ñetñapaʼ atet̃ ochet: —C̈harraʼcaʼye puechena epa cañt̃er.
19 Quando eu parti os cinco pães entre os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços tomastes? E eles disseram-lhe: Doze.
20 —Ñam̃a allempo neshotaʼt canc̈herr pan paʼtatsoch mil acheñ ñeñt̃ rreʼ ¿errponaʼtña sapc̈herrerrña ñeñt̃ ashotaʼtyesaret̃ allempo eʼñe seyetuerrerr? ¿Errponaʼtña cañt̃er seʼchorrerrerr? Ñetña atet̃ ochet: —Canc̈herrcaʼye cañt̃er yeʼchorrerrerrña allempo.
20 E, quando parti os sete entre os quatro mil, quantos cestos cheios de pedaços tomastes? E disseram-lhe: Sete.
21 Jesúsñapaʼ alla oterraneterr: —T̃eʼñapaʼ ¿amaʼtña oʼ c̈haponasoña seyoc̈hro? Ñeñt̃ neñotatenes ñeñt̃paʼ ama serrarecpayeʼ notenso.
21 E ele lhes disse: Como é que vocês não compreendem ainda?
22 Allempoña c̈hac̈haʼtet anetso Betsaido, allñapaʼ huapaterrñañeterr aporoʼyet̃, ñeñt̃paʼ atet̃ otoset Jesús: —Añecopcaʼye yehuapateñña oʼch p̃aʼp̃llaclleʼchap̃ att̃och pecuater.
22 E ele chegou a Betsaida; e trouxeram-lhe um homem cego, e pediram-lhe para tocá-lo.
23 Allempoña Jesúspaʼ echaʼnman aporoʼyet̃ potot̃paʼ anem̃ aʼyenet̃ all ama eñalle pocoll. Allñapaʼ aʼyaclleʼchos paʼsnemo, att̃oña aʼp̃llaclleʼchos, allñapaʼ atet̃ och: —¿Amaʼt coñeʼt̃apaʼ amaʼt oʼ pento?
23 E ele tomou o homem cego pela mão, e o levou para fora da aldeia; e ele cuspindo nos seus olhos, e impondo suas mãos sobre ele, perguntou-lhe se ele enxergava alguma coisa.
24 Aporoʼyet̃ña cohuaʼyestsapaʼ allent̃a otan Jesús: —Oʼcaʼye nent acheñ alla chopeñen t̃arraña eʼñe atet̃ nentyenanet ñerraʼmrrat̃eʼ tsach t̃omc̈haʼtyets.
24 E ele, olhando para cima, disse: Eu vejo homens como árvores, andando.
25 Jesúsñapaʼ alla aʼp̃llaclleʼchererr, aporoʼyet̃ñapaʼ cohuaʼyerrtserrpaʼ c̈hepaʼtchaʼ eʼñe cohuenterrtsaña paʼclleʼ. Eʼñe cohuen es entyesuahuerr allohuen.
25 Depois disto, ele colocou novamente suas mãos sobre os seus olhos, e o fez olhar para cima; e ele foi restaurado, e viu a cada homem claramente.
26 Allempoña Jesúspaʼ atet̃ och: —T̃eʼña ñerraʼm oʼch ahuerrep̃ pepacllopaʼ t̃arraña amach p̃oñmatsterroña anetsoʼmar, allochñapaʼ amach eseshaʼ p̃otap̃saʼtatsetnerro amaʼt eʼñe puesheñarra.
26 E ele o mandou embora para sua casa, dizendo: Nem entres na aldeia, nem o digas a ninguém da aldeia.
27 Allempoña ahuerrerr Jesús pueyochreshohuen. Arr sechenet all oteñet Cesarea ñeñt̃ara Filipo allchaʼ chopeñeʼchyenetaʼ all anetsoʼmar. Allña t̃oñopaʼ aʼp̃t̃oʼtnoman pueyochreshaʼ ñeñt̃paʼ atet̃ otnomanet: —¿Errot̃enaʼt otyenenña allohuen acheñeneshaʼ, napaʼ eseshant̃eʼ?
27 E saiu Jesus, e os seus discípulos, para as aldeias de Cesareia de Filipe; no caminho ele perguntou aos seus discípulos, dizendo: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Ñetñapaʼ atet̃ otyeset: —Patantarr acheñeneshaʼpaʼ atet̃caʼye otyenpet p̃apaʼ Juanañp̃oʼt̃eʼ ñeñt̃ep̃oʼ apatañtatseʼt̃ Yomporecop. Poʼpotantaññapaʼ atet̃ otyenpet p̃apaʼ Elíasop̃oʼt̃eʼ; poʼpotantaññapaʼ atet̃ otyenpet p̃apaʼ añep̃oʼt̃eʼ poʼpsheñeñ ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ Yompor poʼñoñ ahuat̃.
28 E eles responderam: João, o Batista; mas alguns dizem: Elias; e outros: Um dos profetas.
29 Allempoñapaʼ alla aʼp̃t̃oʼterraneterr: —Sañapaʼ ¿errot̃enaʼtña sotenenña sa? Pedroña eñoratsapaʼ atet̃ och: —P̃apaʼ ñeñt̃ep̃caʼye Cristotosets.
29 E ele lhes disse: Mas vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Allempoñapaʼ otan pueyochreshaʼ: —Amach eseshaʼ sotap̃saʼtatsto amaʼt puesheñarra napaʼ na ñeñt̃en Cristotets.
30 E ele ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem sobre ele.
31 Jesúsña eʼñe allempot̃eñpaʼ mot̃etnom̃ eñotatyesnomueʼ pueyochreshaʼ ñeñt̃ atet̃ anaret̃ ñocop, ñeñt̃paʼ atet̃ otanet: —Na Ñeñt̃en Acheñetosetspaʼ atet̃ anaret̃ nocop, nanacchaʼ naʼmueroc̈htataret̃terra. Amach eseshaʼ pocteyeʼ nenterraye—amaʼt ñeñt̃ pomporneshaʼ pen judioneshaʼ, amaʼt ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃er pen judioneshaʼ poʼcornaneshar, amaʼt ñam̃a ñeñt̃ etsotayenayeñ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ judioneshacop—amaʼt ñetpaʼ amach eseshayeʼ neyemterraye. Att̃ochña napaʼ muetsataterrnetchaʼ. T̃arraña pomaʼpamtañoch oʼch alla netanterra.
31 E ele começou a ensinar-lhes que o Filho do homem deveria sofrer muitas coisas, e ser rejeitado pelos anciãos, e pelos principais sacerdotes e escribas, que fosse morto, e após três dias ressuscitar.
32 Ñeñt̃paʼ eʼñe eñotoc̈hen otnomanet ñapaʼ atet̃chaʼ ap̃aret̃terra. Pedroñapaʼ allent̃a anem̃ aʼyenet̃paʼ allñapaʼ atet̃ otos: —Arepaʼch Partseshachaʼ att̃eyeʼ perrpeto amaʼt errponaña.
32 E ele falava estas palavras publicamente. E Pedro, tomando-o, começou a repreendê-lo.
33 Jesúsñapaʼ alla puerraperra cohuos pueyochresheshonet̃ allñapaʼ atet̃ otan Pedro: —Orrap̃ aʼyo neshot̃ oneñet̃e; p̃apaʼ amacaʼye Yomporeyeʼ atet̃ p̃oct̃apeʼchatenaye; ñeñt̃paʼ acheñarramcheʼ poct̃ap̃ña.
33 Mas ele, virando-se, e olhando para os seus discípulos, repreendeu a Pedro, dizendo: Para trás de mim, Satanás; porque tu não tens gosto das coisas que são de Deus, mas das coisas que são dos homens.
34 Allempoña Jesúspaʼ agotan acheñeneshaʼ ñam̃a pueyochreshaʼ ñeñt̃paʼ atet̃ otanet: —Ñerraʼm eseshaʼ mueneneʼ oʼch cot̃errnet na eʼñe poʼñoc̈h att̃och neyochreshaʼ neperranet añ poctetsa sohuanmuetepaʼña ñeñt̃ atet̃ muenenet eʼñe ñocpueta amaʼt eʼñe pocrreñohuenet. Att̃ochña ñetpaʼ oʼch eʼñe tomaʼnteret ñeñt̃ chechneneʼ poʼcorsoch allchaʼ mueroc̈htet ñamet. Att̃ochña cot̃errnet eʼñe poʼñoc̈h.
34 E chamando a si a multidão, com os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quiser vir após mim, negue-se a si mesmo, tome a sua cruz, e siga-me.
35 T̃arroʼmar ñerraʼm eseshaʼ eʼñe aña muenenet oʼch correnet atomat att̃och eʼñe coshenet arr patsro, ñetñapaʼ c̈hach aʼchencatet ñañeñeta. T̃arraña ñerraʼm eseshaʼ eʼñe pocteʼ enteneʼ oʼch es sohuanerret eʼñe pocrreñohuenet nocop att̃och epatuerret cohuen ñoñets ñeñt̃paʼ alloch sequeshperra, ñeñt̃ña acheñerpaʼ ñañapaʼ corretsach eʼñe cohuen t̃ayot̃eñ errponañohuen.
35 Porque aquele que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por minha causa e do evangelho, salvá-la-á.
36 Amaʼt errponenap̃aren esocmañen es yeyoratsetyes ora allpon ñeñt̃ yentyen añe patsro, t̃arraña ñerraʼm ñeñt̃ach eʼñe yaʼchencaterreʼ yecamquëñohuen, ñeñt̃ñapaʼ amaʼt coñeʼt̃apaʼ amach es sherberrye. T̃arroʼmar ama eñalle poʼpoñ ñeñt̃ atarr sherbets, añña atarr nanac sherbets ñeñt̃chaʼ aʼqueshp̃aterreʼ yecamquëñ.
36 Porquanto, que lucro tem o homem em ganhar o mundo inteiro, se perder a sua própria alma?
37 T̃arroʼmar yocoppaʼ ama es eñalle ñeñt̃chaʼ yepomuerr alloch alla yerañt̃erra yecamquëñ.
37 Ou que dará o homem em troca de sua alma?
38 T̃arraña ñerraʼm erraʼtsenchaʼ nepenquënaya na t̃eʼ, neñoñpaʼc̈hoʼña c̈ha apencoc̈hen entennanet, napaʼc̈hoʼña nepencaʼhuerranetchaʼ esempoch nohuerra. Shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ corraʼyetsa t̃eʼ arr patsro ñetñapaʼ atarr ochñat̃eneshet t̃arroʼmar ñetpaʼ poʼpoña poʼyomporer p̃aʼyenet. T̃arraña ñerraʼm eseshaʼch puepenquëñot̃etan na amach aʼmet̃enneto all, ñeñt̃ña acheñerpaʼ napaʼc̈hoʼña c̈hach nepencaʼhuera ñerraʼm esempoch nohuerra. Poʼñoc̈h napaʼ Ñeñt̃en Acheñetosetspaʼ nohuerrach eʼñe Nompor poʼcohuenñot̃ epan ñam̃a poʼm̃llañot̃eñnaneshar ñeñt̃ eʼñe t̃orraʼyetsa Partsocop.
38 Porquanto, qualquer que, entre esta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também dele se envergonhará o Filho do homem, quando vier na glória de seu Pai, com os santos anjos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.