Marcos 6

Yanesha' NT (AME_TBL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jesúsña ahuerrerr allot̃paʼ oʼ alla c̈herrerr paʼnyo all Nazareto. Pueyochreshaʼñapaʼ alla cot̃aʼhuanererr.
1 Jesus voltou com os seus discípulos para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado.
2 Allñapaʼ allempo c̈herr yet̃ allempocma amesenet, ñañapaʼ arr yec̈hatuerraneterr judioneshaʼ poʼprahuo. Shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ eʼm̃ñotapuerreʼ atet̃ serrpareʼtatuerranet all, ñetñapaʼ nanac cohuanrrortapueret, allempoñapaʼ atet̃ otyeset ñocop: —Ñapaʼ errahuañacaʼyeña eñotanña ora allohuen ñeñt̃ atet̃ p̃aʼyena. Eseshaʼhuañacaʼyeña eñotateneʼña att̃ot̃ orrtatenan partsoteñets. Errot̃uacaʼyeña huenaña ñeñt̃ eñoteñtsor ñeñt̃ orrtatyen ña.
2 No sábado começou a ensinar na sinagoga . Muitos que o estavam escutando ficaram admirados e perguntaram: — De onde é que este homem consegue tudo isso? De onde vem a sabedoria dele? Como é que faz esses milagres?
3 Ñapaʼ añacaʼye ñeñt̃ poʼtaruas peneʼ oʼch t̃orrenana tsach att̃och es yec̈hcatyen paʼnamen. Ñapaʼ añacaʼye María puechoyor. Paʼmoʼnasheñpaʼc̈hoʼña añacaʼye Jacobo, José, Judas, ñam̃a Simón. Ñam̃a poʼc̈haneshaʼpaʼ eʼñecaʼye yechmeʼtenanet, parroʼmarneshayarramcheʼ. Ñeñt̃oʼmarña all eʼñe ña paʼnyopaʼ ama eseshayeʼ acuaʼpenaye entenaye.
3 Por acaso ele não é o carpinteiro, filho de Maria? Não é irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não moram aqui? Por isso ficaram desiludidos com ele.
4 Allempoña Jesúspaʼ atet̃ otanet: —Ñeñt̃ aʼm̃teneʼ Yompor poʼñoñpaʼ c̈hocmacaʼye am̃chaʼnaʼtpoʼ entyeñña allohuen acheñeneshaʼ; arrña paʼnyo alloʼtsen eʼñe ña pamoʼtsnaʼtarneshaʼ ñeñt̃ eʼñe pamoʼtsnaʼtar penpaʼ ñetñapaʼ ama acuaʼpenayeʼ enteñeto. Amaʼt ñam̃a ñeñt̃ parro yec̈henet paʼpaclleto, ñetpaʼc̈hoʼña ama acuaʼpenayeʼ enteñeto.
4 Mas Jesus disse:
5 Ama ameʼñeñeto ñeñt̃oʼmarña allpaʼ ama atonocheyeʼ orrtataneto poʼpartsoña. Allpaʼ aña orrtatyen att̃och aʼp̃llaʼyenan puesheñaʼtets atsnañet̃ allpaʼ att̃ocaʼyeña aʼcrratenanet.
5 Ele não pôde fazer milagres em Nazaré, a não ser curar alguns doentes, pondo as mãos sobre eles.
6 Ñeñt̃oʼmarña Jesús atarr cot̃apeʼchateñ pamoʼtseshaʼ att̃o ñetpaʼ ama acuaʼpenayeʼ enteñeto, ñapaʼ c̈ha mueneʼ llecateñet. Allempoña Jesúspaʼ alla chopeñeʼchyerrerr yec̈hatyerrtserr allemeñ anetsoʼmar.
6 E ficou admirado com a falta de fé que havia ali. Jesus ensinava nos povoados que havia perto dali.
7 Allempo c̈hapaʼmuen allempo Jesús agotaʼmuenan pueyochreshaʼ c̈harrasheña ñeñt̃ puechetsa epsheña. Eʼñe apc̈haʼhuet ñeshopaʼ ñañapaʼ apanet llesens att̃och quec̈hpatyeset oneñet̃ec̈hno att̃o chorraʼyenana acheñeneshac̈hno. Att̃oña llesensanet ñetpaʼ oʼch ahuanemyeset eʼñe epsheñaʼttsocmuet.
7 Ele chamou os doze discípulos e os enviou dois a dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos maus.
8 Ñam̃a atet̃ otapanet: —Ñerraʼm oʼch sahuanmapaʼ amach es sanmatsto amaʼt coñeʼt̃a allchaʼ sechopeñeʼchyes—amaʼt sebolsa, amaʼt ñeñt̃chaʼ serraʼyesnom, amaʼt sec̃llayora. Amaʼt eʼñe epma seshtampaʼ amach sanmatsche. Añach sanem secarr, senaʼnomchaʼ ñam̃a sesapat.
8 Deu ordem para não levarem nada na viagem, somente uma bengala para se apoiar. Não deviam levar comida, nem sacola, nem dinheiro.
9 — ausente —
9 Deviam calçar sandálias e não levar nem uma túnica a mais.
10 Alla oterraneterr: —Amaʼt errach pocollro sec̈hap allach sommosa allponmat esempohuach ahuerrserr poʼpoñ anetso.
10 Disse ainda:
11 Ñerraʼm erra anetsro ñeñt̃ alloʼmarneshaʼña ama cohuenayeʼ agapaseto ñerraʼm amach mueneto oʼch eʼm̃ñotapasetpaʼ oʼch sem̃terrerr ñam̃a allot̃. Ñerraʼm allempo sem̃terrerr ñam̃a allot̃, ñeñt̃ña setcoʼtsaʼyen pañeʼteʼ patspaʼ c̈hoch sepaʼshetcaʼtyesnomña setac. Att̃ochña alloʼmarneshaʼpaʼ oʼch señotatnomanet ñetpaʼ amacaʼye pocteyeʼ entenanetoña Yompor. Poʼñoc̈h oʼch notas: Esempohuañen allempoch acraret̃etuerra allohuen acheñeneshaʼ, añña anetsoʼmarneshaʼ ñeñt̃ ama sagapaye ñetñapaʼ atarrchaʼ aʼcoñchataret̃terret. Elloch metanaʼtueret ñeñt̃ att̃o aʼcoñchataret̃terra sodomoʼmarneshaʼ ñam̃a gomorroʼmarneshaʼ.
11 Mas, se em algum lugar as pessoas não quiserem recebê-los, nem ouvi-los, vão embora. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
12 Eʼñe ñeñt̃a otaret̃etuetpaʼ ñetñapaʼ allent̃a ahuanmuet oʼch chopeñeʼchyeset erracmañen anetsoʼmar. Allñapaʼ serrpareʼtyesnomuet ñeñt̃ poctetsa allohuenacop oʼch cot̃apeʼcherret ello cohuen Yomporecop.
12 Então os discípulos foram e anunciaram que todos deviam se arrepender dos seus pecados.
13 Ñam̃a all chopeñeʼchyeset erracmañenpaʼ ñetpaʼ allña quec̈hpatyeset shonteʼ oneñet̃ec̈hno att̃o chorraʼyenana acheñeneshac̈hno. Ñam̃a shonteʼ poʼpotantañec̈hno acheñeneshaʼ ñeñt̃ atsnaʼtyets all, ñetñapaʼ aʼyanaʼtyesoset atsnañet̃ec̈hno olivosoʼyoeʼñe aʼcrratyesoset.
13 Eles expulsavam muitos demônios e curavam muitos doentes, pondo azeite na cabeça deles.
14 Allempoña am̃chaʼtaret̃ Herodes ñañapaʼ atet̃ eʼmareʼtenan Jesús ñeñt̃ atet̃ p̃aʼyena, t̃arroʼmar Jesús allohuen acheñeneshaʼpaʼ eʼñe eʼmareʼtueñet ñeñt̃ atet̃ p̃aʼyena. Ñañapaʼ atet̃ ot: —Añepaʼtcaʼyeña Juanañ ñeñt̃ apatayeʼt̃ acheñ Partsocop. Taʼmcaʼye c̈hat̃eʼ tanterraña rromot̃. Ñeñt̃oʼmarepaʼtcaʼyeña t̃eʼpaʼ orrtaterranña partsoteñets.
14 O rei Herodes ouviu falar de tudo isso porque a fama de Jesus se havia espalhado por toda parte. Alguns diziam: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado! Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
15 Poʼpotantaññapaʼ atet̃ otyenet: —Añepaʼtcaʼyeña Elías ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ Yompor poʼñoñ ahuat̃. Poʼpotantaññapaʼ ñetpaʼc̈hoʼña atet̃ otyenet: —Añepaʼtcaʼyeña ñeñt̃ aʼm̃teneʼ Yompor poʼñoñ, eʼñecaʼye atet̃ ñerraʼm ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ Yompor poʼñoñ ahuat̃.
15 Outros diziam que ele era Elias. Mas alguns afirmavam: — Ele é
16 Herodesña allempo eʼmareʼch ñañapaʼ atet̃ ot: —Añepaʼtcaʼyeña Juanañ ñeñt̃ nepechat ahuañmoʼcha, c̈hepaʼtrramcheʼ tanterraña rromot̃.
16 Quando Herodes ouviu isso, disse: — Ele é João Batista! Eu mandei cortar a cabeça dele, e agora ele foi ressuscitado!
17 Ñehua, allempo Herodespaʼ ahuañmoʼchacma rromatenanaʼ Juanañ oʼ huancachpaʼ allña yottam̃p̃sach att̃och coshatan Herodías ñeñt̃ paʼmoʼnasheñ Felipe puet̃apor. T̃arroʼmar allempo Herodespaʼ oʼcaʼye puerraterran paʼmoʼnasheñ puet̃apor.
17 Pois tinha sido Herodes mesmo quem havia mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, com quem havia casado, embora ela fosse esposa do seu irmão Filipe.
18 Juanañpaʼ ñacaʼye otayeʼt̃ Herodes: —Amacaʼye pocteyaye oʼch peyoram̃pes pemoʼnasheñ puet̃apor.
18 Por isso João tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com a esposa do seu irmão!”
19 Ñeñt̃oʼmarña allempo Herodíaspaʼ atarr eʼmoñeʼtaneʼt̃ Juan, atarr mueneñeʼt̃ oʼch muetsatacheñ t̃arraña ama errot̃ pe.
19 Herodias estava furiosa com João e queria matá-lo. Mas não podia
20 T̃arroʼmar Herodespaʼ mechaʼnaʼtaneʼt̃ Juan, eñocheʼt̃ ñapaʼ eʼñe pocteʼ es p̃aʼyeseʼt̃. Eñocheʼt̃ ñapaʼ añecpaʼna atarr t̃orrena Partsocop. Ñeñt̃oʼmareʼnaña eʼñe cohuen cohuam̃p̃sacheʼt̃ allochñapaʼ amach muetseto. Allempo eʼm̃ñotenan Juan att̃o serrpareʼteʼt̃ atarr cohuen enteñeñ, t̃arraña ama eʼñeyeʼ eñotenanoña ñeñt̃ atet̃ cot̃apeʼchateñ Juan eʼñe cohuen.
20 porque Herodes tinha medo dele, pois sabia que ele era um homem bom e dedicado a Deus. Por isso Herodes protegia João. E, quando o ouvia falar, ficava sem saber o que fazer, mas mesmo assim gostava de escutá-lo.
21 Att̃eñapaʼ c̈hapaʼmuen pamt̃arr allempoch Herodías eñoteñ att̃ot̃chaʼ muetsaterran Juan. Ñeñt̃paʼ t̃arrempo atet̃ p̃a allempo c̈hapaʼmuen Herodes pueʼñalletño ñeñt̃ puerrollar pen Herodías. Allempoña Herodespaʼ huaʼñatyesan acheñeneshaʼ ñeñt̃chaʼ rrallmeʼchapretenayaʼ. Añ huaʼñatyes ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃ec̈hno ñam̃a ñeñt̃ solltar poʼcap̃tanreneshaʼ ñam̃a ñeñt̃ atarr ec̃llayoret̃eneshaʼ ñeñt̃ galileoʼmarneshaʼ.
21 Porém no dia do aniversário de Herodes apareceu a ocasião que Herodias estava esperando. Nesse dia Herodes deu um banquete para as pessoas importantes do seu governo: altos funcionários, chefes militares e autoridades da Galileia.
22 Allempo rrallmeʼchetpaʼ allña beʼt̃ososña ñam̃a shopsheshaʼ ñeñt̃ Herodías puechoyor. Ñañapaʼ allña tancsareʼtosa. Herodesñapaʼ ñeñt̃a atarr cohuen ent amaʼt ñam̃a ñeñt̃ ahuaʼñaret̃ec̈hno. Ñeñt̃oʼmarña am̃chaʼtaret̃ Herodespaʼ atet̃ otan shopsheshaʼ: —Amaʼt erraʼtsena penamuenenpaʼ napaʼ napap̃chaʼ.
22 Durante o banquete a filha de Herodias entrou no salão e dançou. Herodes e os seus convidados gostaram muito da dança. Então o rei disse à moça: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Elloñapaʼ eʼñe Yompor paʼsoʼchño nan poʼñoñ, allempoñapaʼ alla otererr: —Poʼñoc̈hcaʼye napaʼ amaʼt es penamuen napaʼ napap̃chaʼ amaʼt pueshmet nepatseñ all naʼm̃chaʼtaret̃tena.
23 E jurou: — Prometo que darei o que você pedir, mesmo que seja a metade do meu reino!
24 Allempoña shopsheshaʼpaʼ c̈haʼnerr ahuerr pachoresho, atet̃ otosan pachor: —Taʼm ¿eschaʼ nenam̃ña am̃chaʼtaret̃? Pachorñapaʼ atet̃ och: —Añchaʼ penam̃ Juan poñ ñeñt̃ apatayeʼt̃ ahuaña acheñ.
24 Ela foi perguntar à sua mãe o que devia pedir. E a mãe respondeu: — Peça a cabeça de João Batista.
25 Allempoña shopsheshaʼpaʼ materra alla am̃chaʼtaret̃ Herodesesho atet̃ otuerran am̃chaʼtaret̃: —Napaʼ añ nemnen oʼch pepechennanaʼ Juan poñ ñeñt̃ apatayeʼt̃ acheñeneshaʼ oʼch penon platopaʼ oʼch p̃aphuerren eʼñe arrma.
25 No mesmo instante a moça voltou depressa aonde estava o rei e pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
26 Allempo enamhue shopsheshaʼ Juan poñpaʼ am̃chaʼtaret̃ñapaʼ c̈ha lleca. T̃arraña amaʼt llecañpaʼ oʼ nohuanña poʼñoñ huomenc eʼñe Yompor paʼsoʼchño ñam̃a alloʼtsaʼyen ñeñt̃ huaʼñen ñeñt̃ eʼmueneʼ atet̃ oten ñeñt̃oʼmarña c̈hocmach aʼpoctatan poʼñoñ atet̃ otuan ñorraʼ shopsheshaʼ.
26 Herodes ficou muito triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde deixar de atender o pedido da moça.
27 Allempoñapaʼ allent̃a otan poʼsolltarer: —T̃eʼpaʼ oʼch pepecheññañaʼ Juan poñ all neyottam̃p̃sateñ; poññapaʼ pehuapater arrma.
27 Mandou imediatamente um soldado da guarda trazer a cabeça de João. O soldado foi à cadeia, cortou a cabeça de João,
28 Solltarñapaʼ allent̃a ahuoʼ pechenanaʼ Juan poñ, oʼ huapater plato, aphuerran shopsheshaʼ. Shopsheshaʼñapaʼ apuenanaʼ ñam̃a pachor.
28 pôs num prato e deu à moça. E ela a entregou à sua mãe.
29 Allempoña Juan pueyochreshaʼpaʼ oʼ eʼmareʼchet oʼ pecheret paʼyochreshat̃eret Juanañ, allempoña ñet ahuanmuet all pecheret Juanañ allempoña ñetpaʼ eretaʼ apecharet̃ oʼch pampueñetaʼ.
29 Quando os discípulos de João souberam disso, vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram.
30 Att̃ot̃añapaʼ oʼ c̈hac̈herr ñeñt̃ llesensen Jesús. Ñetñapaʼ serrpareʼtatueret Jesús allohuen ñeñt̃ atet̃ p̃aʼyeset. Serrpareʼtatueret ñam̃a atet̃ yec̈hatyeset acheñeneshaʼ Yompor poʼñoñ.
30 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Jesúsñapaʼ atet̃ oterranerr pueyochreshaʼ: —T̃eʼpaʼ oʼch ahuey eʼñe yapt̃ocheʼ all ama acheñempañoyaye; sapaʼ allchaʼña samesuerr allponmat. Ñeñt̃ allempopaʼ atet̃ otan Jesús pueyochreshaʼ t̃arroʼmar allempo shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ huac̈haʼtyetsa ñam̃a ñeñt̃ c̈hocma ahuanemyetsa ñeñt̃oʼmar amaʼt mameshapaʼ ama eshcayeʼ rreneto.
31 Havia ali tanta gente, chegando e saindo, que Jesus e os apóstolos não tinham tempo nem para comer. Então ele lhes disse:
32 Allempoñapaʼ eʼñe ñapt̃ochayet ahuanmam̃p̃set noñt̃o, oʼch ahuanmuet all ama acheñempañoyaye all otenanet Jesús.
32 Então foram sozinhos de barco para um lugar deserto.
33 Allempoña shonteʼ acheñeneshaʼpaʼ alla enterraneterr all oñmam̃penet. Allempoña achmeʼtaret̃tapuetpaʼ acheñeneshaʼñapaʼ oʼ alla matrraʼterrerr allohuen ñeñt̃e anetsot̃. Ñetñapaʼ patsoʼmara oñmac̈haʼtet ñanmacmueta c̈hac̈haʼtet all sechena Jesús pueyochreshohuen.
33 Porém muitas pessoas os viram sair e os reconheceram. De todos os povoados, muitos correram pela margem e chegaram lá antes deles.
34 Allempoña sehuosa Jesús allpaʼ alla entuerraneterr oʼ alla shontaʼhuerrerr acheñeneshaʼ. Atarr nanac mueraʼhuerraneterr Jesús, t̃arroʼmar ñetpaʼ eʼñe atet̃ entuerraneterr ñerraʼmrrat̃eʼ carrnero ñeñt̃ ama acuam̃p̃saret̃eyaye. Allempoña Jesúspaʼ alla yec̈hatuerraneterr paʼnamen esocmañen ñeñt̃ Yompor poʼcohuenña.
34 Quando Jesus desceu do barco, viu a multidão e teve pena daquela gente porque pareciam ovelhas sem pastor. E começou a ensinar muitas coisas.
35 Att̃eñapaʼ ellerren pueyochreshaʼñapaʼ oteñetaʼ Jesús: —T̃eʼpaʼ arroʼtseney all ama acheñempañoyaye ñam̃a oʼcaʼye ellerren.
35 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto.
36 T̃eʼpaʼ oʼch p̃och acheñeneshaʼ ahuanemyerretepaʼ anetsoʼmar allchaʼ rañt̃aʼyesuerret puerraret ñeñt̃chaʼ rraʼyesuerret t̃arroʼmar arrpaʼ ama es eñalle.
36 Mande esta gente embora, a fim de que vão aos sítios e povoados de perto daqui e comprem alguma coisa para comer.
37 T̃arraña Jesúsñapaʼ otan pueyochreshaʼ: —Sachcaʼye apaʼyesahuet ñeñt̃chaʼ rret. Ñetñapaʼ atet̃ ochet: —¿Añeʼt pemnen oʼch ahuey oʼch yepomuenaʼ shonteʼ quelle ñeñt̃ doscientos denarioalloch yerañt̃enaʼ pan ñeñt̃chaʼ yerratuerranet allohuenet?
37 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Para comprarmos pão para toda esta gente, nós precisaríamos de duzentas moedas de prata .
38 Jesúsñapaʼ atet̃ oterraneterr: —Ñehua, secuaʼ pan, ¿errpont̃eʼ sechen? Ñetña cohuet panpaʼ atet̃ otereterr: —Eʼñecaʼye amnara pan eñall ñam̃a epat̃oll cac.
38 Jesus perguntou: Os discípulos foram ver e disseram: — Temos cinco pães e dois peixes.
39 Allempoña Jesúspaʼ atet̃ otan acheñeneshaʼ: —T̃eʼpaʼ oʼch sanorrc̈haʼtyes eʼñe sopaʼttsocma eʼñe all cohuen emmoʼratyen pasetmaʼ.
39 Então Jesus mandou o povo sentar-se em grupos na grama verde.
40 Ñetñapaʼ atet̃c̈hoʼ pet. Anorrc̈haʼtyeset eʼñe ñopaʼttsocmuet—c̈harrasheñaʼttsocma c̈harrapaʼtets ñam̃a amnarsheñaʼttsocma c̈harrapaʼtets ñeñt̃ anorrc̈haʼtyesets.
40 Todos se sentaram em grupos de cem e de cinquenta.
41 Allempoña Jesúspaʼ agapan ñeñt̃ amnar pan ñam̃a epat̃oll cac, cohuaʼ enonet̃ parasyosoʼtam̃p̃san pan. Allempoñapaʼ shotaʼtan panpaʼ apanatyesan pueyochreshaʼ, ñetñapaʼ epatyeset allohuen acheñeneshaʼ ñeñt̃ anorrc̈haʼtyets all, eʼñe epaʼhuet. Ñam̃a shetseʼtan cac att̃och epatyesanet allohuenet.
41 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Depois partiu os pães e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo. E também dividiu os dois peixes com todos.
42 Allempoñapaʼ oʼ rrallmeʼchet allohuenet eʼñepaʼtchaʼ yetrraʼtuahuet.
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos.
43 Eʼñe yetuahuetpaʼ elloña c̈ha aʼpchatyeset cac ñam̃a pan ñeñt̃ ashotaʼtyesaret̃. Ñeñt̃ña aʼyapac̈herretpaʼ c̈hepaʼtchaʼ chorrerrets c̈harraʼ puechena epa cañt̃er.
43 E os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Ñeñt̃ña rrallmeʼchats atarr shonteʼ acheñeneshaʼ alloʼtsen amnaroch mil ñeñt̃ eʼñe yacmaneshocheʼ.
44 Foram cinco mil os homens que comeram os pães.
45 Allempoña Jesúspaʼ otan pueyochreshaʼ: —T̃eʼpaʼ oʼch saʼtac̈haʼt noñt̃o oʼch sota sanom oʼch sep̃chaterra yot̃ oʼch sec̈herr anetso ñeñt̃ paʼsoʼcheñ Betsaida. Allempoña Jesúspaʼ oʼ soʼtnoman acheñeneshaʼ.
45 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o povoado de Betsaida, no lado leste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
46 Soʼtuanmanetpaʼ ñañapaʼ ahuoʼ aspent̃o, allchaʼ maʼyochosa.
46 Depois de se despedir dos discípulos, Jesus subiu um monte a fim de orar ali.
47 Att̃eñapaʼ oʼ tsapuen, ñapaʼ alloʼtsenara eʼñe ñapuet̃ aspent̃o. Noñt̃paʼc̈hoʼña ñeñt̃a rroc̈hasoʼtsenara saʼpo.
47 Quando chegou a noite, o barco estava no meio do lago, e Jesus estava em terra, sozinho.
48 Allot̃ña entenan pueyochreshaʼ ñeñt̃ noñt̃oʼtsaʼyen. Ñetñapaʼ eʼñe poʼmueroc̈henñot̃eta echotnenet oñ t̃arroʼmar orrnoñapaʼ c̈ha aʼpuerrameʼtam̃penanet. Att̃eña allempoña puetarenmochpaʼ huenanet Jesús c̈ha chopeʼchnen enot̃ oño. Ahuoʼch metanenanetañ,
48 Ele viu que os discípulos estavam remando com dificuldade porque o vento soprava contra eles. Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água, e ia passar adiante deles.
49 allempoña pueyochreshaʼpaʼ entapueñet c̈ha chopeʼchnen enot̃ oño. Ñetñapaʼ c̈ha otenapuetañ choyesheʼmatst̃eʼ huapanet. C̈ha rrannartet puem̃chañot̃.
49 Quando viram Jesus andando em cima da água, os discípulos pensaram que ele era um fantasma e começaram a gritar.
50 Allohuenetpaʼ eʼñe entuapet nanac yoreʼtosanet. Jesúsñapaʼ eñoranaʼtuenanet, atet̃ otuenanet: —C̈hoñacaʼye socshapuenna, nacaʼye oʼ nohuapa, amach att̃a sem̃chaʼtatstapno.
50 Todos ficaram apavorados com o que viram. Mas logo Jesus falou com eles, dizendo:
51 Allempoña Jesúspaʼ aʼtapos noñt̃o alloʼtsaʼyen pueyochreshaʼ. Huomenquëshaʼñapaʼ c̈hepaʼtchaʼ muetsoñeñterrtsa. Ñetñapaʼ c̈ha atarr cohuanrrortapueñet.
51 Aí subiu no barco com eles, e o vento se acalmou. Os discípulos estavam completamente apavorados.
52 Ama c̈henaneto pueyoc̈hreto amaʼt att̃o Jesúspaʼ atontatan pan, amacaʼye es c̈henahueto pueyoc̈hreto.
52 É que a mente deles estava fechada, e eles não tinham entendido o milagre dos pães.
53 Allempoña pechatam̃p̃setpaʼ arr etsotoset all oteñet Genesareto.
53 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré, onde amarraram o barco na praia.
54 Allempo sohuac̈haʼtoset noñt̃ot̃, añña acheñeneshaʼ ñeñt̃ alloʼtsaʼyen, ñetñapaʼ chemeʼtapet Jesúspaʼ
54 Quando desceram do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 allent̃a matrraʼtyeset ora erracmañen all yec̈haʼyena acheñeneshaʼ. Att̃ot̃caʼyeña huapatam̃pesyesoñetña atsnañet̃ec̈hno allem̃at̃eñ. Amaʼt erra eʼmareʼteñet oʼ c̈hap all, allchaʼc̈hoʼ anmoñetña patsnañet̃er puechecnapeʼna.
55 Então, eles saíram correndo por toda aquela região, começaram a trazer os doentes em camas e os levavam para o lugar onde sabiam que Jesus estava.
56 Amaʼt erra c̈hapyen all shontena acheñeneshaʼ ñam̃a ñerraʼm arr c̈hen all ama tama eñalle acheñ, amaʼt allecma oñen acheñeneshaʼ ñetñapaʼ allchaʼc̈hoʼ naʼyenetaʼ patsnañet̃eret allchaʼ enamapet amaʼt posoʼmot̃a oʼch aʼp̃llapoñet paʼshtam. Allpon ñeñt̃ aʼp̃llaʼyesapueʼ Jesús paʼshtampaʼ allponc̈hoʼ eʼñe corraʼyesuerrtsa.
56 Em todos os lugares aonde ele ia, isto é, nos povoados, nas cidades e nas fazendas, punham os doentes nas praças e pediam a Jesus que os deixasse pelo menos tocar na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.